Antisemitisme als propagandawapen | Uitpers

24-12-19 09:23:00,

Johan Depoortere

De heksenjacht tegen Corbyn, de beslissing van het Franse en het Duitse parlement om antizionisme gelijk te stellen met antisemitisme, de commotie in eigen land toen Ken Loach een eredoctoraat kreeg van de VUB en lasterlijk van antisemitisme werd beschuldigd, het kaltstellen van Herremans en de moddercampagne tegen haar gevoed door Hans Knoop en Michael Freilich: het ligt allemaal in dezelfde lijn en spoort met het offensief van de Israëlische propagandastaffel als reactie op de steeds succesvollere internationale BDS-campagne: de geweldloze strijd tegen het racistische zionisme.

Israël deed wat zelfs het blanke minderheidsregime in Zuid-Afrika nooit nodig vond: de Apartheid vastleggen in een wet die uitdrukkelijk een deel van de bevolking het zelfbeschikkingsrecht ontzegt en wettelijk tot tweederangsburgers in eigen land reduceert. Dat de raad van bestuur van een instelling die beweert mensenrechten te promoten door de knieën gaat voor een aantal individuen die dat Apartheidsregime fanatiek verdedigen is hallucinant.

Dat de mainstream politieke partijen in alle talen zwijgen is verbijsterend en nodigt uit om de strijd tegen discriminatie en apartheid met alle mogelijke democratische middelen voort te zetten en op te voeren.

 » Lees verder

Antisemitisme in Labour, realiteit of hetze? Academici onderzochten het | Uitpers

29-10-19 05:42:00,

Foto: screenshot mediareform.org.uk

Er staat zowat dagelijks in de Britse media iets over anti-semitisme in de partij Labour. Het zou daarbij gaan over meer dan afzonderlijke incidenten, over institutioneel racisme. Vijf academici onderzochten getuigenissen, geleverde bewijzen en berichtgeving. Zij komen tot een genuanceerd besluit.

Het werd op deze website al meermaals geschreven. De beschuldigingen van antisemitisme tegen voorzitter van Labour Jeremy Corbyn persoonlijk en tegen andere partijleden hebben een precieze startdatum. Op 6 juni 2015 stelde Corbyn zich kandidaat voor het voorzitterschap van de partij. Aanvankelijk werd hij door de media als totaal kansloos genegeerd.

Toen gebeurde iets vreemds, althans volgens de traditionele politieke waarnemers. Corbyn bleef stijgen in de peilingen, ondanks zeer negatieve berichtgeving over zijn politieke verleden. Op 22 juli 2015 stond hij voor het eerst vooraan in de peilingen.

Wat begon op 12 augustus 2015 is nooit gestopt

Op 12 augustus 2015 is het antisemitismeprobleem van Corbyn begonnen. Het Brits-Joodse tijdschrift The Jewish Chronicle schreef: “Wij zijn zeker dat we spreken voor de overgrote meerderheid van de Britse Joden wanneer we onze diepe onrust uitdrukken over het vooruitzicht van de verkiezing van mijnheer Corbyn tot leider van Labour.”

“Hoewel er geen direct bewijs is dat hijzelf een probleem heeft met Joden, zijn er wel overweldigende bewijzen van zijn associatie met – en in één zaak zelfs een beweerde steun voor – Holocaustontkenners, terroristen en een aantal regelrechte antisemieten”. Niet min. Het is sindsdien nooit meer opgehouden.

Foto: screenshot The Jewish Chronicle

Corbyn en zijn team waren totaal verrast en onvoorbereid op deze aanval. Corbyn zetelt al sinds 1983 onafgebroken in het Britse Lagerhuis. Van 1983 tot 2015 werden ‘Corbyn’ en ‘anti-semitisme’ 18 maal vermeld in een Brits krantenartikel, op een totaal van 3.659 artikels over Corbyn over 32 jaar. In die 18 artikels werden zijn politieke acties tégen anti-semitisme opgesomd.

In geen enkel van deze artikels werd een vermoeden geuit dat hij antisemitisch zou zijn. Over het algemeen werd hij in deze artikels omschreven als ‘a decent bloke‘, een sympathieke, oprechte en voor de rest onbelangrijke backbencher die wat ouderwetse ideeën had over socialisme.

Beschuldigingen van antisemitisme tegen Labourleden waren zeker geen nieuw fenomeen. Voor 2015 onder vorige partijvoorzitters trad de partij regelmatig op tegen anti-semitische uitspraken en/of acties door partijleden of parlementsleden.

 » Lees verder

Antizionisme is antisemitisme, zegt Macron. Maar wat is eigenlijk zionisme? – The Rights Forum

22-03-19 10:30:00,

Opinie

Emmanuel Macron Zionisme antisemitisme

Henri Veldhuis Symposium

De kerk en het streven naar rechtvaardigheid

Aanmelden

Jan Schnerr / Antizionisme is antisemitisme, zegt Macron. Maar wat is eigenlijk zionisme?

Volgens de Franse president Emmanuel Macron is antizionisme een vorm van antisemitisme die moet worden bestreden. In één adem noemt hij ook het ontkennen van het bestaansrecht van Israël antisemitisch. Wat hij bedoelt met (anti-)zionisme en ‘het bestaansrecht van Israël’ is echter onduidelijk.

Demonstraties zoals deze van het Internationale Joodse Antizionistische Netwerk (IJAN) zijn volgens de Franse president Macron antisemitisch.De Wereld Morgen BE 

Wat is zionisme? De oude kern van het idee is ‘zelfverwerkelijking’. (Ook) joden moeten als leden van een culturele minderheidsgroep als volwaardig, participerend burger de vrijheid hebben om de eigen culturele identiteit te beleven. Daarbij gaat het om zelfontplooiing binnen de vertrouwdheid van de eigen groep. Onder de gemarginaliseerde joden in Rusland en Oost-Europa leidde dit eind 19e, begin 20e eeuw tot de droom van een eigen thuisland.

Het toenmalige Palestina kwam uiteindelijk in die droom centraal te staan, omdat dat ook religieuze joden aansprak. Bovendien verkeerden velen in de veronderstelling dat Palestina een leeg land was. In die tijd kreeg het idee van een eigen joodse staat een breder draagvlak binnen de zionistische beweging. Vanaf de jaren twintig, toen in Palestina de spanningen tussen de joodse immigranten en de Palestijns-Arabische meerderheid toenamen, namen de ideologen van het politieke zionisme het roer over: er moest een exclusief joodse staat komen met instellingen, bedrijven en grondbezit alleen voor joden.

Cultureel versus politiek zionisme

Culturele en/of religieuze autonomie voor een groep kan gerealiseerd worden binnen een bestaande staat. Neem België: in dat land draait het vooral om taal als zeer belangrijk cultuurelement voor Walen en Vlamingen.

 » Lees verder

Antisemitisme als politiek wapen – The Rights Forum

19-11-18 07:07:00,

Nieuws

IHRA-definitie

Kenneth Stern Joods Akkoord Kees van der Staaij Amsterdam IHRA SGP antisemitisme Israël-lobby

IHRA-definitie / Antisemitisme als politiek wapen

Deze week staat in Den Haag en Europa de beruchte ‘IHRA-definitie van antisemitisme’ op de politieke agenda. De door de Israël-lobby gepushte definitie heeft minder te maken met de bescherming van joden dan met de verdediging van Israëls politiek van bezetting, kolonisering en overheersing.

Demonstratie in Londen tegen het aannemen van de IHRA-definitie door de Labour Party, begin september 2018. Met beschuldigingen van antisemitisme was de partij zwaar onder druk gezet om de definitie aan te nemen.Shiraz Socialist 

Eén ding moet je ze nageven, de lobbyisten voor de zogeheten ‘IHRA-definitie van antisemitisme’: aan bezieling ontbreekt het ze niet. Hoe vaak hun definitie ook als schadelijk is afgebrand, ze leuren stug door. Wat heet: Europabreed gaan de activisten van de zogenoemde Israël-lobby als opdringerige vertegenwoordigers de deuren langs: ‘Heeft u ‘m al? Helemaal nieuw. Omvat ook het nieuwe antisemitisme! Kopen?’

Politiek misbruik

De kritiek op de IHRA-definitie, genoemd naar de International Holocaust Remembrance Alliance, is bekend: ze is niet alleen onduidelijk, maar bovenal een politiek instrument om kritiek op Israëls Palestinapolitiek als ‘antisemitisch’ de kop in te kunnen drukken. Met de definitie is niet zozeer de bescherming van joden, maar bovenal die van Israëls politiek van bezetting, kolonisering en overheersing gediend. Aan de definitie hangen elf voorbeelden van wat wordt genoemd ‘hedendaags antisemitisme’. De meerderheid daarvan heeft betrekking op Israël.

Veelzeggend is dat de opsteller van de definitie, de Amerikaan Kenneth Stern, fel tegenstander is van toepassing ervan. Zijn elf voorbeelden waren destijds, in 2004, bedoeld als hulpmiddel bij het registreren van antisemitisme, zegt hij. Met zijn aandachtspunten wilde hij laten zien dat achter bijvoorbeeld een vergelijking tussen beleid van Israël en dat van het naziregime antisemitisme kan schuilen. In de praktijk constateert hij echter dat iedereen die zo’n vergelijking maakt stante pede van antisemitisme wordt beschuldigd. Daarmee wordt de bestrijding van antisemitisme niet alleen gepolitiseerd, maar ook ondermijnd.

 » Lees verder