“Echte werk Belgische cacaosector begint nu pas”

8220echte-werk-belgische-cacaosector-begint-nu-pas8221

05-12-18 07:17:00,

Oxfam-Wereldwinkels zette vandaag mee haar handtekening onder een partnerschap tussen de overheid, bedrijven, ngo’s, vakbonden en universiteiten voor de verduurzaming van Belgische chocolade. Met de focus op een leefbaar inkomen voor cacaoboeren, een engagement om ontbossing te stoppen én politieke steun voor Europese regelgeving daarvoor, vindt Oxfam-Wereldwinkels drie prioriteiten terug die het tijdens de voorbereiding op tafel legde.

“Deze engagementen van de sector en de overheid zijn een belangrijke stap richting duurzame Belgische chocolade. Nu is het zaak dit waar te maken, het werkt begint nu pas”, stelt Oxfam-Wereldwinkels. 

Vanaf 2030 moeten de boeren die cacao produceren voor de Belgische chocolade een leefbaar inkomen verdienen. Bovendien mag de cacaoproductie niet langer gepaard gaan met ontbossing. Dat belooft de Belgische chocolade – en retailsector met het partnerschap ‘Beyond Chocolate’ dat er kwam onder impuls van Minister van Ontwikkelingssamenwerking Alexander De Croo.

“Nu alle spelers in de Belgische chocoladesector zich engageren om mee te werken aan een leefbaar inkomen voor cacaoboeren, kunnen we hen voortaan ook aan dat engagement herinneren. De woorden in dit partnerschap moeten nu ook gevolgd worden door daden”, zegt Bart Van Besien, beleidsmedewerker bij Oxfam-Wereldwinkels.

Wetgeving

In de tekst roept Minister De Croo, samen met zijn collega’s Didier Reynders en Marie-Christine Marghem, de Europese Commissie ook op om werk te maken van een ambitieus actieplan, inclusief mogelijke wetgevende acties, om mensenrechten in de cacaoketen te beschermen en ontbossing te stoppen.

Oxfam-Wereldwinkels lobbyde de afgelopen weken hard om die oproep in de tekst te krijgen en de ambitie van het partnerschap te verhogen. Daarmee komt men voor een deel tegemoet aan de oproep die Oxfam-Wereldwinkels tijdens de afgelopen Week van de Fair Trade lanceerde en die ondertussen al door bijna 30.000 Belgen werd ondertekend: ‘verplicht bedrijven om de mensenrechten en het milieu in hun toeleveringsketens te respecteren.’

Certificering

Met het partnerschap engageren de bedrijven zich ook om alle cacao voor Belgische chocolade tegen 2025 te laten certificeren door één van de gekende standaarden (Fairtrade, UTZ, …) of door een duurzaamheidsprogramma van een chocoladebedrijf.

“Dit is een positieve eerste concrete stap, maar niet alle certificeringssystemen en bedrijfsprogramma’s leggen de lat even hoog. Gecertificeerde chocolade is niet per se duurzame chocolade. Certificering kan het inkomen van boeren verbeteren, maar om een leefbaar inkomen te bereiken,

 » Lees verder

Belgische consumenten zijn de drievoudige dupe van de gigantische klucht rond het nucleaire debacle

Belgische consumenten zijn de drievoudige dupe van de gigantische klucht rond het nucleaire debacle

04-10-18 03:38:00,

Zoals we weten zijn de zeven Belgische kernreactoren, 20 jaar na hun ingebruikname(1), al lange tijd afbetaald, afgelost door de consumenten via hoge elektriciteitsrekeningen, zonder dat er ooit een maatschappelijk debat is geweest over deze energiekeuze, noch over de opgelegde financieringswijze. Dankzij deze door de consument betaalde reactoren heeft Engie-Electrabel(2) sinds 1995 en vooral sinds 2005 flinke winsten gemaakt.

Dit met de zegen van de opvolgende Belgische regeringen, die het spel van de liberalisering van de energiemarkt volop meespelen, en slechts een klein deel van het bedrag hebben teruggenomen om de begrotingstekorten aan te vullen …

En dat is nog niet alles. Sinds de invoering van de nucleaire sector heeft de deze geprofiteerd van allerlei vrijgevigheden, te beginnen met de monopolisering van een aanzienlijk deel van het overheidsbudget voor onderzoek. De fondsen voor de ontmanteling van de kerncentrales en de opslag van afval zijn ontoereikend en het beheer ervan is twijfelachtig. 75 procent van deze bedragen wordt door Electrabel gerecycleerd voor haar eigen investering: ze zouden verloren gaan in geval van faillissement.

Er wordt geen vergoeding voor het risico van een zwaar nucleair ongeval geheven, hoewel de kosten van een dergelijk ongeval meer dan 5.000 miljard euro kunnen bedragen, en de aansprakelijkheid van Engie-Electrabel beperkt is tot 1,2 miljard euro(3). Laten we tot slot een zeer recent voorbeeld nemen: de minister van Energie heeft 10 miljoen euro toegewezen aan nucleaire onderzoeksprojecten, afkomstig uit een fonds van 28 miljoen euro dat bestemd is voor de energietransitie(4).

De leiders, zowel van Engie-Electrabel als van het land, beschouwden deze reactoren als een persoonlijke melkkoe zonder een voorzienbaar einde, ondanks waarschuwingen van burgerverenigingen en enkele politieke vertegenwoordigers. In 2005 stond in een document van een groep milieugroeperingen het volgende te lezen:

‘Het zijn de politici die tussen nu en 2015-2025 aan de macht zullen zijn die zullen bepalen of de nucleaire exitwet van 2003 effectief zal worden uitgevoerd. Daartoe moeten zij nu een actief beleid voeren om ervoor te zorgen dat de 50 procent elektriciteit van nucleaire oorsprong in ons land niet langer nodig is of op een andere manier wordt geproduceerd. Dit kan alleen worden bereikt door doordachte keuzes:

  • Beperking van de vraag door rationeel energiegebruik, verbetering van de energie-efficiëntie en energiebesparend gedrag;
  • Optimale implementatie van hernieuwbare energiebronnen;

 » Lees verder

Belgische ngo’s verdedigen wet tegen werking aasgierfondsen

Belgische ngo’s verdedigen wet tegen werking aasgierfondsen

01-03-18 08:51:00,

De ngo’s 11.11.11. en zijn Franstalige partner CNCD-11.11.11 en het CADTM zullen op 7 maart getuigen voor het Grondwettelijk Hof. Zij verdedigen samen met de Belgische Staat de wet van 2015 tegen de aasgierfondsen. Het aasgierfonds NML Capital wil deze wet ongrondwettelijk laten verklaren.

De drie ngo’s 11.11.11, CNCD-11.11.11 en het CADTM scharen zich achter de Belgische wet van 2015 die aasgierfondsen in België verbiedt. (CADTM is de afkorting van Comité pour l’annulation de la dette du tiers-monde, nu is dat het Comité pour l’abolition des dettes illégitimes = Comité voor de afschaffing van de illegitieme schulden). Het aasgierfonds NML Capital heeft klacht ingediend bij het Grondwettelijk Hof om de wet ongeldig te laten verklaren.

NML Capital is eigendom van Paul Singer, een Amerikaan die rijk is geworden met het aftroggelen van derdewereldlanden. Een aasgierfonds is een commercieel bedrijf dat openbare schulden van landen overkoopt van schuldeisende banken of staten. Die kopen ze over aan zeer lage prijzen, waarna ze gaan procederen tegen de schuldlanden om alsnog de schulden aan hen te betalen. Het gaat daarbij niet om de nominale schulden, maar om bedragen die tot tientallen malen groter zijn dan het oorspronkelijk leningsbedrag.



Paul Singer was een welkome gast op het World Economic Forum van 2013 in Davos (World Economic Forum).

Deze aasgierfondsen eisen de financiële middelen op van overheidsdiensten voor gezondheidszorg en onderwijs. Zij laten beslag leggen op overheidsgelden op buitenlandse rekeningen, waardoor het betrokken land geen invoer en uitvoer van goederen en diensten kan organiseren. Deze fondsen zijn zelf geregistreerd in belastingparadijzen zoals de Virgin Islands, de Cayman Islands en de Amerikaanse staat Delaware.

In 2015 heeft de Belgische Kamer van Volksvertegenwoordigers als eerste (en voorlopig enige) land ter wereld een wet goedgekeurd die de werking van dergelijke aasgierfondsen onmogelijk maakt. Het wetsvoorstel werd bijna unaniem goedgekeurd door meerderheid en oppositie.

De advocaten van NML Capital zullen op 7 maart eveneens hun argumenten voorleggen aan het Grondwettelijk Hof. Voor aanvang van de zitting zullen de betrokken ngo’s een symbolische actie houden op het Koningsplein in Brussel voor het Hof met een flashmob en een die-in.

 » Lees verder

700 Belgische academici en kunstenaars aan parlement: “Eis vrijlating Ahed Tamimi”

700 Belgische academici en kunstenaars aan parlement: “Eis vrijlating Ahed Tamimi”

26-02-18 08:47:00,

In een open brief van 21 februari 2018 aan alle leden van de Kamer van volksvertegenwoordigers, de Senaat en alle regionale parlementen vragen zevenhonderd academici en kunstenaars, verenigd in de Belgische Campagne voor een Academische en Culturele Boycot van Israël (BACBI), dat zij de vrijlating eisen van Ahed Tamimi en honderden andere Palestijnse kinderen uit Israëlische gevangenissen.

Aan de leden van de Belgische Kamer van Volksvertegenwoordigers, de Belgische Senaat en de regionale parlementen

Betreft: Vrijlating van de Palestijnse tiener Ahed Tamimi

Geachte Mevrouw, Geachte Heer,

Ondersteund door bijna zevenhonderd academici, publicisten en kunstenaars, ijvert BACBI (Belgische Campagne voor een Academische en Culturele Boycot van Israël) op een democratische en vreedzame manier voor de vrijheid en de grondrechten, met inbegrip van het recht op zelfbeschikking, van het Palestijnse volk: mannen en vrouwen en, niet op de laatste plaats, zijn kinderen.[1] 

Honderden Palestijnse kinderen

Met deze gedocumenteerde brief durven wij u om uw aandacht en parlementaire steun vragen voor de vrijlating uit militaire gevangenschap van honderden Palestijnse minderjarigen. In strijd met het internationaal recht en, in het bijzonder, het Internationale Kinderrechtenverdrag,[2] worden Palestijnse jongens en meisjes tussen 12 en 17 jaar vervolgd en bloot gesteld aan de verschrikkingen van de Israëlische gevangenissen.

In het bijzonder vragen wij om uw betrokkenheid met de vervolgde tiener Ahed Tamimi. Eind vorig jaar, op 19 december, is zij in een nachtelijke razzia van de Israëlische Grenspolitie brutaal van haar bed gelicht, in de boeien geslagen, ontvoerd en opgesloten (haar moeder, Nariman Tamimi, die bij de politie om uitleg ging, is eveneens gevangen gezet en in beschuldiging gesteld).

Op 1 januari is Ahed geboeid voorgeleid voor een militaire rechter en in beschuldiging gesteld voor een lijst van niet minder dan 12 “inbreuken” (sommige van twee jaar terug), waaronder “ophitsing”, “deelname aan gewelddadige rellen”, provoceren op de sociale media en overtredingen bij vijf andere botsingen met Israëlische soldaten. Zij riskeert een gevangenisstraf van niet minder dan 12 jaar. De ervaring heeft geleerd dat Israëlische militaire rechtbanken een veroordelingsgraad hebben van 99,74 procent. 

Binnen Israël wordt de publieke opinie tegen haar opgehitst vanuit regeringsmiddens (de Minister van Onderwijs sprak de wens uit dat zij “haar leven zou eindigen in de gevangenis”, en de ministers van Defensie en Cultuur willen dat zij als een “terroriste” zou worden vervolgd)[3] maar ook in de Israëlische pers,[4] en een academicus,

 » Lees verder