The Kosovo Blunder: Moves Towards a Standing Army – Global Research

the-kosovo-blunder-moves-towards-a-standing-army-8211-global-research

15-12-18 05:12:00,

There never is a time not to worry in the Balkans.   The next conflict always seems to be peering around the corner with a malicious enthusiasm, eager to spring at points of demagogic advantage and personal suffering.  The centrepieces of future disaster in the region tend to be Kosovo and Bosnia.  The former is now intent on formalising military arrangements, thereby fashioning a spear that will be able to be driven deep through the heart of Serbian pride.

On Friday, the Assembly of Kosovo passed three draft laws with overwhelming numbers that it would form an army.  (Serbian lawmakers boycotted the session.)  The current Kosovo Security Force of 3,000 lightly armed personnel is to become somewhat more formidable: 5,000 active troops backed by 3,000 reservists in the next decade.  This move was brazenly chest beating in nature, an assertion that security, as provided by the 4,000 NATO troops forming KFOR (the Kosovo Force), was inadequate and, more to the point, to be bypassed altogether.

It also came as a calculated assault, timed to bruise Serbians in Kosovo – numbering some 120,000 – and politicians in Belgrade, suggesting a marked change from negotiations some three months prior. Then, it seemed that a land swap offer was in the making, one that would have reflected the relevant though tense ethnic composition in the region: the Preševo Valley in southern Serbia, predominantly Albanian, would join Kosovo; Serbia would re-establish dominion over the majority ethnic-Serb area of Kosovo to the north of the River Ibar.

Things subsequently soured.  Kosovo had already agreed to raise a 100 percent tariff on imports from Serbia, a move that is economically insensible but parochially clear.  Prime Minister Ramush Haradinaj justified the action by blaming Belgrade’s efforts to foil his bid in admitting Kosovo to Interpol.  Aggression from Belgrade was cited on all fronts: from the seething Deputy Prime Minister Enver Hoxhaj; from the foreign ministry (“abusive” lobbying by Serbia was cited); and from the prime minister himself.

To have such an army will be another feather in the cap of Kosovo’s aims to consolidate its sovereign credentials and sever the umbilical cord with Belgrade.  The danger here, as ever, is how the ethnic Serbs, backed by their indignant patrons,

 » Lees verder

Grootste blunder mensheid met voedselbossen rechtzetten – De Lange Mars Plus

Grootste blunder mensheid met voedselbossen rechtzetten – De Lange Mars Plus

15-06-18 08:17:00,

Vandaag de dag moeten we leven met de gevolgen van de agrarische revolutie. Volgens Y.N. Harari is dit de grootste blunder die de mensheid ooit heeft begaan, waardoor een einde kwam aan het jagers/verzamelaars tijdperk van 2,5 miljoen jaar. De invoering van voedselbossen kan echter weleens het ei van Columbus zijn om deze fout recht te zetten, en ons van veel milieuproblemen te verlossen.

Harari beschrijft in zijn boek ‘Sapiens, a brief history of humankind’ dat twee en een half miljoen jaar de mens zich voedt door planten te verzamelen en op dieren te jagen. Daaraan komt 10.000 jaar geleden abrupt een einde door de Agrarische Revolutie.

Dat betekent een revolutie in hun levenswijze. Voortaan zijn de homo sapiens bezig van zonsopgang tot zonsondergang met akkerbouw en veeteelt. Ze rekenen op meer fruit, graan en vlees. Ze zijn daardoor aan een plaats gebonden, de dynamiek van het jagen en verzamelen op steeds andere plaatsen houdt op. Sindsdien is er weinig meer variatie binnengekomen in onze keukens

Volgens Harari is deze Agrarische Revolutie die over de hele wereld plaatsvindt zeker niet ‘de grote stap voorwaarts’ zoals veel geleerden hem zien. Er kleven namelijk allerlei nadelen aan. Volgens hem is het een ongekende blunder. De jagers/verzamelaars lopen veel minder risico op hongerdood of ziekte dan de landbouwers en veetelers. Hij schrijft dat de revolutie weliswaar meer voedsel oplevert, maar zeker niet meer vrije tijd of betere voeding. Hij ziet daarna allerlei bevolkingsexplosies, maar ook niet-werkende elites die parasiteren op de werkende bevolking.

Mensen gaan dus in permanente nederzettingen wonen en de bevolking groeit. Zij moeten harder gaan werken in de velden, om hun grote gezinnen te voeden. Daarnaast worden zij steeds meer afhankelijk van een beperkt aanbod in voedselsoorten, wat hun weerstand ondermijnt.

Een van de ijzeren wetten van de geschiedenis treedt in werking: luxe neigt een noodzaak te worden en nieuwe verplichtingen op te roepen. Als mensen eenmaal gewend zijn aan een bepaald niveau van luxe dan kunnen of willen ze geen stap meer terug zetten. Ze raken verslingerd aan de luxe die een meer permanente verblijfplaats geeft met eenzijdige voeding.

 » Lees verder