Wiens brood men eet: de dubbele pet van senatoren

Wiens brood men eet: de dubbele pet van senatoren

08-09-18 09:53:00,

Van Eerste Kamerleden verwacht je dat ze het woord voeren over zaken waarvan ze verstand hebben. En dat ze daarbij als volksvertegenwoordiger het algemeen belang boven hun eigen belang stellen. Maar is dat in de praktijk wel zo? Tweederde van de leden in de Eerste Kamer is woordvoerder over de sector waar ze daarbuiten zelf werkzaam in zijn. Vertegenwoordigen zij het volk, of hun broodheren?

Dit stuk in 1 minuut

  • Van de in totaal 439 nevenfuncties die onze 75 senatoren rijk zijn, is bijna de helft een functie (49%) die overlapt met onderwerpen in hun portefeuille. Dat blijkt uit de database die Follow the Money heeft aangelegd van senatoren met hierin alle actuele nevenfuncties (en aanverwante informatie, zoals bezoldiging, functie en sector). 
  • We keken eveneens of zij het woord voeren over een sector waarin ze zelf werkzaam in zijn. Dit blijkt het geval voor de helft van alle nevenfuncties: 50 senatoren hebben sectoren in hun portefeuille waarin ze ook werkzaam zijn. 
  • De Eerste Kamer is slordig met het register: van meer dan de helft (54 procent) is niet bekend of hun nevenfuncties betaald zijn (of niet). Hierdoor is het lastig in kaart te brengen wanneer algemene belangen mogelijk met individuele belangen botsen.
  • De Senaat controleert momenteel vooral zichzelf. Toch is het de vraag of dit voldoende is: de dubbele petten brengen senatoren met enige regelmaat in een lastig parket.
  • Dit is het tweede deel in onze serie over de Senaat. Het eerste deel vind je hier.


Lees verder

Ria Oomen is zeer vereerd. Het is een decembermiddag in 2015 en de doorgewinterde politica spreekt voor het eerst in de statige vergaderzaal van de Eerste Kamer. Oomen (68) zetelde eerder namens het CDA in de Tweede Kamer en het Europees Parlement, maar dit is toch de kroon op haar werk, zegt de kersverse senator: ‘Het mogen zijn van volksvertegenwoordiger is voor mij nog steeds een voorrecht.’ Het senatorschap ziet ze als ‘het reflecteren zonder de waan – of wellicht de meerderheid – van de dag op legitimiteit, uitvoerbaarheid en effectiviteit van wetgeving.’

Niet voor niets wordt de Senaat liefkozend chambre de réflexion genoemd. In de groen gestoffeerde,

 » Lees verder

Brood en spelen

Brood en spelen

25-08-18 03:58:00,

In wat voor wereld leven wij, waarin de aarde en alles wat erop leeft worden gezien als ‘dingen’ waaruit je munt kunt slaan. De economie wordt voor dit doel gedreven tot voortdurende groei. Het leidt tot uitputting van alle natuurlijke hulpbronnen, inclusief de mens zelf en tot enorme vermogens bij relatief weinigen. Beleggers en multinationale ondernemingen – inclusief banken –  met hun aandeelhouders zijn hiervoor de hoofdverantwoordelijken. Toch lijkt er geen einde te komen aan de roofzucht van de op geld beluste mede-aardbewoners. Sterker, zij worden op meerdere manieren gefaciliteerd door overheden met voor hen gunstige belastingmaatregelen zoals het afschaffen van de dividendbelasting, (zeer) lage vennootschapsbelasting, lage vermogensbelasting en andere lasten zoals bijvoorbeeld energiebelasting en waterschapsbelasting.

Omdat de rijken bijna volledig vrij gelaten worden om hun vermogens te beleggen zoals zij dat willen is het proces van automatisering en internationalisering van de productie van goederen en diensten in de afgelopen decennia enorm versneld. Het gevolg hiervan is dat de kwalitatieve werkgelegenheid afneemt. Jongeren komen steeds minder in een beroep terecht waarvoor ze zijn opgeleid. De reëel besteedbare inkomens zijn al heel lang voor de meesten mensen in loondienst niet toegenomen, er is een groeiend aantal ZZP’ ers met een onzeker economisch bestaan en een grote groep ouderen die zelfs niet meer voor de inflatie worden gecompenseerd. Toch gaat het goed in Nederland, want de economie groeit en de koopkracht wordt voor vrijwel iedereen groter, jokken de autoriteiten.

Hoe is het mogelijk dat zoveel mensen dit allemaal accepteren? In de Romeinse oudheid leefde van 60-130 Juvenalis, een groot dichter in die tijd. Hij deed sterke uitspraken zoals: “Geef ze brood en spelen en ze zullen niet in opstand komen.”

Brood En Spelen

De autoriteiten van deze tijd hebben dit advies tot zich genomen, want we worden overspoeld met ‘spelen’ met logo’s die voer zijn voor massapsychologen:

Wk VoetbalVoice Of Holland

Ek Atletiek 2018

Het ‘brood’ dat we krijgen toegediend om ons – vooral de jeugd- de energie te ontnemen om in opstand te komen,  bestaat voor een belangrijk deel uit drugs. Op 25 augustus meldden de media dat de omzet in Nederland van speed en XTC op zo’n 19 miljard euro wordt geschat.

Ik besteed er in ‘Geld in de Bijrol

 » Lees verder

Geef het volk brood en Primark

Geef het volk brood en Primark

28-02-18 07:05:00,

Antwerpen komt als redder in nood met een zoektocht naar 500 medewerkers voor Primark, een nieuw consumptiepaleis dat haar deuren deze lente opent op de Meir. Dat betrokken Antwerpenaren reeds mokten over de aanwezigheid van de ietwat controversiële winkelketen op onze geliefde winkelwandelstraat, lijkt te verdwijnen als sneeuw voor de prille lentezon. In deze vergelijking is de overheid de zon en de sneeuw is de kleine kritische tegenbeweging die alternatieven zoekt voor de korte bevrediging die de consumptiemaatschappij biedt.

Overvloedige sneeuwval en temperaturen onder het vriespunt zijn vereisten voor het blijven liggen van die sneeuw, die desalniettemin in een paar uur kan verdwenen zijn. 

Dat de eigenaar van het pand beslist welke winkel er zich mag vestigen én niet de overheid, zou geen vrijgeleide mogen zijn voor stadsbestuur en regering om onbeschaamd het hoofd de andere kant op te draaien. Dat de stad laaggeschoolden en langdurige werklozen aanmoedigt aan de slag te gaan in shopparadijs Primark wordt bestempeld als een nobele daad. Laten we het schepencollege daarvoor dankbaar zijn. Want hoe meer mensen we aan het werk krijgen, des te minder de sociale zekerheid moet bijspringen zodat de staatskas ruimer kan investeren in belangrijke zaken, zoals defensie. 

Het oproer dat ontstaat bij elke verdere uitbreiding van de door VUB-docent Jonathan Holslag eerder bestempelde “dumptempel” is telkens te kortstondig en te zwak om effectief gehoord te worden. Bijgevolg moet nu ook Antwerpen eraan geloven. Dat de Ierse winkelketen op een drafje de Belgische modewereld verovert en talloze jonge modemeisjes doet vallen voor de belachelijk goedkope prijzen, lijkt niemand te deren. Pubers kunnen met hun bescheiden zakgeld makkelijk populariteitspunten scoren op de speelplaats door elke nieuwe trend op de voet te volgen. Ook de onderste laag van de maatschappij kan naar hartenlust mee de opgefokte consumeringseuforie beleven. Iedereen blij.

De kritische lezer daarentegen merkt op dat een bestuur dat zich niet uitspreekt over de aard van dumpketens, maar wel haar hulp verleent bij de zoektocht naar personeel, niet onschuldig is. Beperkt de rol van de overheid inzake de burgeropvoeding zich enkel tot het ontwikkelen van een onderwijssysteem? Is een jonge schoolverlater perfect in staat om haar eigen keuzes te maken? Moet, of beter mag, een overheid een neutrale positie aannemen tegenover “weggooi-mode” die haar middelvinger opsteekt naar sociale gelijkheid en ecologische duurzaamheid?

 » Lees verder