Ian Buruma’s Gebrek aan Logica 14

ian-buruma8217s-gebrek-aan-logica-14

18-01-19 04:48:00,



The way history is written and taught makes it too easy for all of us to view things with detachment.
Avigail Abarbanel. Psychotherapeute. Geboren en opgegroeid in Israel., en is hoofdredacteur van Beyond Tribal Loyalties: Personal Stories of Jewish Peace Activists (2012)

April 2008 schreef de Britse auteur en journalist Linda S. Heard, Midden Oosten deskundige gestationeerd in Alexandrië:

Is the US manipulating and remolding the area so that Israel can remain the only regional superpower in perpetuity?

This is not as fanciful as one might imagine on first glance. Read the following strangely prophetic segment from an article published in 1982 by the World Zionist Organisation’s publication Kivunim and penned by Oded Yinon, an Israeli journalist with links to the Israeli Foreign Ministry.

Yinon’s strategy was based on this premise. In order to survive Israel must become an imperial regional power and must also ensure the break-up of all Arab countries so that the region may be carved up into small ineffectual states unequipped to stand up to Israeli military might. Here’s what he had to say on Iraq:

‘The dissolution of Syria and Iraq into ethnically or religiously unique areas such as in Lebanon is Israel’s primary target on the Eastern front. Iraq, rich in oil on the one hand and internally torn on the other is guaranteed as a candidate for Israel’s targets. Its dissolution is even more important for us than that of Syria. Iraq is stronger than Syria. In the short run, it is Iraqi power which constitutes the greatest threat to Israel.

An Iraqi-Iranian war will tear Iraq apart and cause its downfall at home even before it is able to organize a struggle on a wide front against us. Every kind of inter-Arab confrontation will assist us in the short run and will shorten the way to the more important aim of breaking up Iraq into denominations as in Syria and Lebanon.

In Iraq, a division into provinces along ethnic/religious lines as in Syria during Ottoman times is possible. So, three (or more) states will exist around the three major cities: Basra, Baghdad and Mosul and Shiite areas in the South will separate from the Sunni and Kurdish north.’

Sound familiar?  » Lees verder

Ian Buruma’s Gebrek aan Logica 13

ian-buruma8217s-gebrek-aan-logica-13

16-01-19 11:14:00,

Onder de kop ‘Herkennen we de signalen voordat het te laat is?’ beweerde Ian Buruma in NRC Handelsblad van 2 augustus 2018:

zorgelijk is de neiging in bepaalde linkse kringen om te weigeren een wezenlijk verschil te zien tussen Trump en Hillary Clinton of Obama… Politici die angst en onbehagen behendig weten te bespelen hebben in een extreem verdeelde maatschappij meestal meer succes dan kalmere figuren die trachten te appelleren aan ons verstand (of zelfs ons eigenbelang). Partijen die weerstand moeten bieden aan de volksmenners zitten daarom gevangen in een dilemma. Met name jonge mensen willen actie. Maar als de gevestigde partijen zich in een te radicale richting laten stuwen, verliezen zij stemmen in het midden. En als zij voortmodderen in het oude stramien, dan lopen zij het risico om irrelevant te worden. Hoe dan ook zal vrijheid verdedigd moeten worden.
https://www.nrc.nl/nieuws/2018/08/02/herkennen-we-de-signalen-voordat-het-te-laat-is-a1611967 

Over welke ‘linkse kringen’ mijn oude vriend het heeft, vertelt Buruma vreemd genoeg niet, en ik ken geen ‘linkse’ burgers die dit beweren. Ik weet wel dat er onpartijdige deskundigen zijn die waarschuwden voor het beleid van Hillary Clinton en andere opmerkelijk oorlogszuchtige, vooraanstaande Democraten. Daarmee wordt niet gesteld dat dat Trump ongevaarlijk is, zoals Ian als mainstream-opiniemaker suggereert. Er is wel degelijk ‘een wezenlijk verschil te zien tussen Trump en Hillary Clinton.’ Ik noem er één: uit haar beleid als minister van Buitenlandse Zaken viel op te maken dat mevrouw Clinton, financieel gesteund door de joodse pro-Israel lobby, bereid was om door een Syrische interventie het risico te lopen dat er een oorlog zou uitbreken tussen de NAVO en de Russische Federatie. In The Guardian van 25 oktober 2016  werd uiteengezet:

Why Clinton’s plans for no-fly zones in Syria could provoke US-Russia conflict

Many in national security circles consider the risk of a confrontation with Russia to be severe…

Retired senior US military pilots are increasingly alarmed that Hillary Clinton’s proposal for ‘no-fly zones’ in Syria could lead to a military confrontation with Russia that could escalate to levels that were previously unthinkable in the post-cold war world.
https://www.theguardian.com/world/2016/oct/25/hillary-clinton-syria-no-fly-zones-russia-us-war 


Een Derde Wereldoorlog tussen enerzijds de kernmachten de VS,  » Lees verder

Ian Buruma’s Gebrek aan Logica 12

ian-buruma8217s-gebrek-aan-logica-12

14-01-19 01:09:00,

De meerderheid is overal en altijd loyaal aan een groep, slechts weinigen zijn loyaal aan een principe. Eén van de laatstgenoemden is de van origine Canadese intellectueel, professor Henry A. Giroux. Op de website Truthout van 26 februari 2014 zette hij het volgende uiteen: 

The notion of the ‘Deep State’ as outlined by Mike Lofgren may be useful in pointing to a new configuration of power in the US in which corporate sovereignty replaces political sovereignty, but it is not enough to simply expose the hidden institutions and structures of power.

What we have in the US today is fundamentally a new mode of politics, one wedded to a notion of ‘power unaccompanied by accountability of any kind,’ and this poses a deep and dire threat to democracy itself, because such power is difficult to understand, analyze and counter.

I would suggest that what needs to be addressed is some sense of how this unique authoritarian conjuncture of power and politics came into place. More specifically, there is no mention by Lofgren of the collapse of the social state that began in the 1970s with the rise of neoliberal capitalism, a far more dangerous form of market fundamentalism than we had seen in the first Gilded Age. Nor is there a sustained analysis of what is new about this ideology.

How, for instance, are the wars abroad related increasingly to the diverse forms of domestic terrorism that have emerged at home? What is new and distinctive about a society marked by militaristic violence, exemplified by its war on… any viable exhibition of dissent? Why at this particular moment in history is an aggressive war being waged on not only whistle blowers, but also journalists, students, artists, intellectuals and the institutions that support them?

Moreover, Lofgren needs to say more about a growing culture of cruelty brought about by the death of concessions in politics — a politics now governed by the ultra-rich and mega corporations that has no allegiance to local politics and produces a culture infused with a self-righteous coldness that takes delight in the suffering of others. Power is now separated from politics and floats, unchecked and uncaring.

 » Lees verder

Ian Buruma’s Gebrek aan Logica 11

ian-buruma8217s-gebrek-aan-logica-11

11-01-19 08:59:00,



Op The World’s Opinion Page van 8 januari 2019 beweerde Ian Buruma dat:

In the age of Trump, America is no longer so dependable… the US has also ceased to be a model of freedom and openness… it has become an example of narrow nationalism, xenophobia, and isolationism… In the past, the US, despite all its own flaws and criminal conflicts, still stood as a force for good.
https://www.project-syndicate.org/commentary/trump-emboldens-japanese-nationalists-shinzo-abe-by-ian-buruma-2019-01 

Met andere woorden: het presidentschap van Trump is een breuk met de Amerikaanse geschiedenis. Van de ene op de andere dag is het van ‘betrouwbaar’ verandert in onbetrouwbaar, van een model van vrijheid en openheid is het getransformeerd in een ‘voorbeeld van benepen nationalisme, vreemdelingenhaat en isolationisme.’ Terwijl de VS ‘in het verleden, ondanks al zijn gebreken en misdadige conflicten’ een ‘force for good’ was, is het door de komst van Trump een kwade demon geworden. Hoe die plotselinge omslag te verklaren is, verzwijgt mijn oude vriend, want dan zou hij structurele kritiek moeten leveren op de hegemonie van Washington en Wall Street, en daarvoor is de mainstream-opiniemaker Buruma absoluut niet ingehuurd. Wanneer hij verder gaat dan zijn simplistische, manicheïsche voorstelling van zaken zou dit het einde betekenen van zijn carrière in dienst van de Amerikaanse elite. Om de werkelijkheid te belichten dient de lezer serieuze waarnemers te raadplegen, in dit geval bijvoorbeeld de oud New York Times-correspondent en auteur Chris Hedges. Mei 2018 zette hij uiteen dat het leiderschap van de Democratische Partij, onder wie:

the Clintons, Nancy Pelosi, Chuck Schumer, Tom Perez, are creations of corporate America. In an open and democratic political process, one not dominated by party elites and corporate money, these people would not hold political power. They know this. They would rather implode the entire system than give up their positions of privilege. And that, I fear, is what will happen. The idea that the Democratic Party is in any way a bulwark against despotism defies the last three decades of its political activity. It is the guarantor of despotism.

Trump has tapped into the hatred that huge segments of the American public have for a political and economic system that has betrayed them.  » Lees verder

Ian Buruma’s Gebrek aan Logica 10

ian-buruma8217s-gebrek-aan-logica-10

09-01-19 02:02:00,



Laat ik beginnen met het citeren van twee kritische Amerikaanse intellectuelen, beiden  vrouw, en alle twee stemmen die men nooit in de Nederlandse mainstream-media aantreft:

1. Danielle Brian is the executive director of the Project on Government Oversight, a nonpartisan independent watchdog group that works to ensure a more effective, accountable and transparent government. Brian frequently testifies before Congress, and meets regularly with legislators, White House officials and federal agencies to encourage a more open and ethical government.

Op 26 februari 2014 publiceerde zij in het kader van een serie over de Amerikaanse samenleving het volgende essay over ‘Legalized Corruption’

Washington is the most important node (knooppunt. svh) of the Deep State that has taken over America, but it is not the only one. Invisible threads of money and ambition connect the town to other nodes. One is Wall Street, which supplies the cash that keeps the political machine quiescent and operating as a diversionary marionette theater. Should the politicians forget their lines and threaten the status quo, Wall Street floods the town with cash and lawyers to help the hired hands remember their own best interests. The executives of the financial giants even have de facto criminal immunity. On March 6, 2013, testifying before the Senate Judiciary Committee, Attorney General Eric Holder stated the following: ‘I am concerned that the size of some of these institutions becomes so large that it does become difficult for us to prosecute them when we are hit with indications that if you do prosecute, if you do bring a criminal charge, it will have a negative impact on the national economy, perhaps even the world economy.’ This, from the chief law enforcement officer of a justice system that has practically abolished the constitutional right to trial for poorer defendants charged with certain crimes. It is not too much to say that Wall Street may be the ultimate owner of the Deep State and its strategies, if for no other reason than that it has the money to reward government operatives with a second career that is lucrative beyond the dreams of avarice (schraapzucht. svh) — certainly beyond the dreams of a salaried government employee.  » Lees verder

Ian Buruma’s Gebrek aan Logica 9

ian-buruma8217s-gebrek-aan-logica-9

07-01-19 07:16:00,


Ter herinnering: in zijn eveneens in het Nederlands vertaalde boek The Clash of Civilizations (1996) vatte de neoconservatieve Amerikaanse politicoloog Samuel Huntington het nog eens kort samen:

The West won the world not by the superiority of its ideas or values or religion, but rather by its superiority in applying organized violence. Westerners often forget this fact, non-Westerners never do.

Om de rijkdom van de kleine westerse elite te bevorderen, benadrukte de Nederlandse mainstream-opiniemaker Ian Buruma dat ‘we cannot expect the Americans to be keen on our European civilizing mission,’ en dat ‘we too must do the dirty work, and take the risk of being held accountable.’ Mede vanwege deze kijk op de wereld kreeg mijn oude vriend in 2008 de Erasmusprijs dat dat jaar als thema had ‘De Nieuwe Kosmopoliet.’ Inderdaad, het establishment vergeet maar al te graag dat het Westen ‘de wereld niet overwon door de superioriteit van zijn ideeën of waarden of religie, maar allereerst door zijn overmacht in het toepassen van georganiseerd geweld.’ Vandaar ook dat de VS jaarlijks ruim 50 procent van zijn federale budget — dat het Congres kan toewijzen — aan het militair-industrieel complex besteedt, en de ‘corporate press’ het agressief expansionisme altijd steunt. Zo gaf NRC Handelsblad in een redactioneel commentaar op de dag dat de Amerikaanse illegale inval in Irak begon, het volgende klemmende advies:

Nu de oorlog is begonnen, moeten president Bush en premier Blair worden gesteund. Die steun kan niet blijven steken in verbale vrijblijvendheid. Dat betekent dus politieke steun — en als het moet ook militaire.

Onthullend hieraan is dat de redactie en de hoofdredactie tegelijkertijd stelden dat zij aan ‘de casus belli tegen Irak twijfelen.’ Met andere woorden: hoewel er volgens het internationaal recht geen  rechtvaardiging bestond voor Washington om ‘oorlogshandelingen’ tegen Irak te beginnen, moest Den Haag deze agressieoorlog toch ‘politieke steun’ verlenen ‘en als het moet ook militaire.’ Ik gebruik met nadruk het begrip ‘agressieoorlog,’ zoals die werd geformuleerd door de Internationale Militaire Tribunaal in Neurenberg met de woorden: 

To initiate a war of aggression… is not only an international crime;  » Lees verder

Ian Buruma’s Gebrek aan Logica 8

ian-buruma8217s-gebrek-aan-logica-8

04-01-19 11:41:00,

All complex societies have an establishment, a social network committed to its own enrichment and perpetuation. 
Mike Lofgren. 

De vorige aflevering eindigde ik aldus:

Wat de corruptie van de commerciële massamedia aantoont is vooral dat zij — net als het Amerikaanse Congres — de ‘deep state’ beschermen, de macht achter de staat. Dit proces is uitgebreid en gedocumenteerd van binnenuit beschreven door de Amerikaanse intellectueel Mike Lofgren, die de ‘deep state’ omschrijft als 


a hybrid association of elements of government and parts of top-level finance and industry that is effectively able to govern the United States without reference to the consent of the governed as expressed through the formal political process.

Mike Lofgren:

is a former Republican U.S. Congressional aide. He retired in May 2011 after 28 years as a Congressional staff member… Lofgren has a B.A. and M.A. in history from the University of Akron. He was awarded a Fulbright Scholarship to study European history at the University of Bern and the University of Basel in Switzerland. He also completed the strategy and policy curriculum at the Naval War College… Lofgren began his legislative career as a military legislative assistant to then Republican House representative John Kasich in 1983. In 1994, he was a professional staff member of the Readiness Subcommittee of the House Armed Services Committee… From 1995 to 2004, he was budget analyst for national security on the majority staff of the House Budget Committee. From 2005 until his retirement in 2011, Lofgren was the chief analyst for military spending on the Senate Budget Committee.
http://en.wikipedia.org/wiki/Mike_Lofgren 

Kortom, we hebben hier te maken met een goed geïnformeerde voormalige hoge functionaris die, in tegenstelling tot bijvoorbeeld Ian Buruma, uit ervaring weet wat hij schrijft. In februari 2014 publiceerde Lofgren een uiteenzetting over de ‘deep state.’ Eraan vooraf ging de volgende toelichting:


Everyone knows about the military-industrial complex, which, in his farewell address, President Eisenhower warned had the potential to ‘endanger our liberties or democratic process’ but have you heard of the ‘Deep State?’

Mike Lofgren, a former GOP congressional staff member with the powerful House and Senate Budget Committees, joins Bill Moyers to talk about what he calls the Deep State,  » Lees verder

Ian Buruma’s Gebrek aan Logica 7

ian-buruma8217s-gebrek-aan-logica-7

02-01-19 07:58:00,



Juli 2017 gaf Klaas van Egmond, hoogleraar Geowetenschappen aan de Universiteit Utrecht, een werkzame definitie van het neoliberalisme. Gespecialiseerd in Milieukunde en Duurzaamheid, en in de onderliggende sociaal-culturele en financieel-economische deelterreinen, zette hij tijdens een lezing uiteen dat de huidige neoliberale ideologie de samenleving dwingt tot ‘financialisering’ van het hele bestaan. Niet meer de normen en waarden van een gemeenschap zijn doorslaggevend, maar de winstdoctrine, het excessief belang dus dat de elite aan financiële motieven hecht, waardoor de mensheid nu gebukt gaat onder de dictatuur van het marktdenken. 
https://www.youtube.com/watch?v=wDmhPSs1d1g&fbclid=IwAR3iU_1vIy6vgtS_e6WOXHnxMP_4apU6CG7CdTuIgwZvQlbYEQ5cSAMbXQA 

Uit professor Van Egmond’s uiteenzetting kan men opmaken dat vandaag de dag niets nog in zijn eigen taal met ons spreekt, de macht spreekt alleen in de taal van het geld, al het andere zwijgt of wordt gemarginaliseerd dan wel vernietigd. Bij de daarvoor noodzakelijke conditionering van de massa spelen de mainstream-media een centrale rol. Onlangs las ik de volgende opmerking van de Amerikaanse journalist en historicus William L. Shirer, internationaal bekend vanwege zijn boek The Rise and Fall of the Third Reich (1960). Shirer schreef:  


‘How completely isolated a world the German people live in,’ I noted in my diary on August 10, 1939. ‘A glance at the newspapers yesterday and today reminds you of it.’ I had returned to Germany from a brief leave in Washington, New York and Paris, and coming up in the train from my home in Switzerland two days before I had bought a batch of Berlin and Rhineland newspapers. They quickly propelled one back to the cockeyed (vertekende. svh) world of Nazism, which was unlike the world I had just left as if it had been on another planet. I noted further on August 10, after I had arrived in Berlin:

‘Whereas all the rest of the world considers that the peace is about to be broken by Germany, that it is Germany that is threatening to attack Poland… here in Germany, in the world the local newspapers create, the very reverse is maintained… What the Nazi papers are proclaiming is this: that it is Poland, which is disturbing the peace of Europe; Poland which is threatening Germany with armed invasion.’ 

Shirer wees er tevens op dat 

Though it is perhaps unwise to generalize about such things,  » Lees verder

Ian Buruma’s Gebrek aan Logica 6

ian-buruma8217s-gebrek-aan-logica-6

28-12-18 08:33:00,

Wanneer mainstream-opiniemaker Ian Buruma verkondigt dat 

even if the end of Pax Americana does not result in military invasions or world wars, we should ready ourselves for a time when we might recall the American empire with fond nostalgia,

dan is deze bewering gebaseerd op de overtuiging dat het gewelddadig geglobaliseerd neoliberalisme van de witte man het enige juiste systeem voor de hele mensheid is.
http://www.atimes.com/life-pax-americana/  

Een andere absurde misvatting van mijn oude vriend publiceerde NRC Handelsblad op 12 augustus 2015, toen Buruma met de stelligheid van een marktkoopman beweerde dat ‘Trump geen president’ zou ‘worden.’ Zijn ‘logica’ ging als volgt:

Zijn (Trump’s svh) aanhangers walgen van de compromissen die Republikeinen en Democraten in Washington sluiten. Samenwerken met de andere partij is voor hen geen noodzaak om een groot en divers land te besturen. Het is een vorm van corruptie. Dat verklaart de opkomst van de Tea Party-politici, die de regering liever lam leggen dan een compromis te sluiten met de Democraten. En daarom lopen mensen nu warm voor een ordinaire herrieschopper als Trump.

Dit is een gevaarlijke tendens. Niet dat met de nieuwe lichting demagogen het fascisme meteen weer voor de deur staat, maar zonder compromissen wordt een democratie onbestuurbaar. Dit is vooral in de VS heel goed zichtbaar. Trump zal geen president worden, maar de populistische schade is al aangericht.
https://www.nrc.nl/nieuws/2015/08/12/het-trumpisme-is-een-opstand-tegen-de-serieuze-pol-1523329-a535926

Een jaar later, op 9 november 2016, berichtte The New York Times ontsteld:

Donald Trump Is Elected President in Stunning Repudiation of the Establishment 

The surprise outcome, defying late polls that showed Hillary Clinton with a modest but persistent edge, threatened convulsions throughout the country and the world, where skeptics had watched with alarm as Mr. Trump’s unvarnished overtures to disillusioned voters took hold.
https://www.nytimes.com/2016/11/09/us/politics/hillary-clinton-donald-trump-president.html  

De ‘verbijsterende afwijzing van het establishment’ hadden de ‘stedelijke elites’ op geen enkele manier voorzien. Zij dachten dat het ‘business as usual’ zou worden, met een overdonderende overwinning van Hillary Clinton, de kandidaat van de beursspeculanten en het militair-industrieel complex, die een hele serie nieuwe bombardementen op de agenda had staan,  » Lees verder

Ian Buruma’s Gebrek aan Logica 5

ian-buruma8217s-gebrek-aan-logica-5

26-12-18 11:12:00,



Donderdag 11 februari 2016 meldde de schnabbelende auteur Arnon Grunberg in zijn inmiddels verdwenen mini-column op de voorpagina van de Volkskrant: 

‘Westerse samenlevingen zijn nu democratischer dan ooit,’ schreef Ian Buruma zaterdag in NRC Handelsblad. Buruma stelt dat een functionerende democratie remmen nodig heeft wil zij niet ontaarden in een dictatuur van de meerderheid. Buruma’s zorgen zijn terecht.

https://www.volkskrant.nl/nieuws-achtergrond/democratie-heb-je-niet-die-beoefen-je~bfa82ef5/ 

Zelf verkondigde Buruma in de NRC van 12 augustus 2015:

Het Trumpisme is een opstand tegen de serieuze politiek

Kandidaten genoeg, dus waarom vallen kiezers in zo’n campagne juist voor de clowns, vraagt Ian Buruma zich af…

Volgens Trumps critici speelt Trump in op de onderbuikgevoelens van de meest rancuneuze kiezers, de mensen die vreemdelingen (en vooral Mexicanen) haten, eigenlijk iedereen die gestudeerd heeft wantrouwen en de verkiezing van een president met een zwarte vader nog altijd niet hebben verteerd. Trump, zegt de komiek Jon Stewart, is ‘de identiteit van Amerika,’ of in elk geval de identiteit van een groot aantal blanke, meestal wat oudere en kleinstedelijke Amerikanen.

Dat is allemaal waar. Maar Trump maakt ook deel uit van een verschijnsel dat we in veel democratische landen zien. Rancuneuze kiezers bestaan overal, in de VS, in Europa, en ook in India, waar een populistische partij aan de macht is. Maar er is hier meer aan de hand dan alleen een afkeer van de klassieke politieke partijen. Populisten die beloven dat ze corrupte machtselites een lesje zullen leren, doen het nu overal goed. Maar veel mensen hebben bovendien een uitgesproken voorkeur voor politieke entertainers – zeg maar clowns.
https://www.nrc.nl/nieuws/2015/08/12/het-trumpisme-is-een-opstand-tegen-de-serieuze-pol-1523329-a535926

In verband met de toenemende ‘vijandigheid’ van de gedepriveerde onderkaste tegen ‘minderheden met een vreemde culturele of religieuze achtergrond,’ stelde Buruma in NRC Handelsblad van 14 maart 2017 dat de de animositeit weer 

helemaal terug [is]. Plus de haat tegen kosmopolitische elites. Een goede manier om te polsen aan welke kant iemand staat is de vraag wat hij vindt van de internationale geldschieter en filantroop George Soros.

Over deze veroordeelde beursspeculant beweerde Buruma met grote stelligheid : 

George Soros is de personificatie’ van ‘het Westen.

 » Lees verder

Ian Buruma’s Gebrek aan Logica 4

ian-buruma8217s-gebrek-aan-logica-4

23-12-18 07:58:00,



Op de World’s Opinion Page van 7 december 2018 verkondigde Ian Buruma over Londen:

In the last decades of the twentieth century, it became the unofficial capital of Europe. More than three million Londoners are foreign born, with hundreds of thousands of young Europeans working in banking, law, fashion, catering, the arts, and many other industries. London has a larger French population than many French cities.

No wonder, then, that the majority of Londoners voted to remain in the EU. And so did most young people in Britain who bothered to vote in the referendum. The Britain of 1950 would be unrecognizable to them.

So who are the 51% who voted to leave the EU? And why? Protecting socialism has limited appeal, as do ideals of pure national sovereignty or fantasies of Britain striking out alone as a global power. Fear of immigration appears to be the main reason why people voted to leave. In some cases, this stemmed from genuine worries that Eastern European builders, say, were making it harder for British citizens to do the same jobs for a decent wage.
https://www.project-syndicate.org/commentary/second-brexit-referendum-for-britain-by-ian-buruma-2018-12 

In een poging het verzet tegen het neoliberalisme te criminaliseren, stelde Buruma ruim anderhalf jaar eerder, op 23 maart 2017 dat de miljardair George Soros  ‘de personificatie van het Westen’ was:

He is everything that nativists and anti-Semites hate: rich, cosmopolitan, Jewish, and a liberal… the enemies of the open society were threatening Europe during the 1930s

Zo, die zit, moet mijn oude vriend hebben gedacht, geen subtiliteiten meer, maar gewoon de groeiende afkeer van westerlingen tegen de vulgaire zelfverrijking van de onverzadigbare elite onmiddellijk gelijkstellen met fascisme. In Buruma’s ogen is het Westen ‘rijk, kosmopolitisch, liberaal’ en natuurlijk ‘Joods.’ De westerse burger ziet zich aldus gedwongen om niet langer meer loyaal te blijven met allereerst zijn directe omgeving, maar met de hele wereld, en met de rijken. Met andere woorden: open grenzen voor de vrijhandel van de rijken, vervreemding van de medemens en de omringende natuur, en horigheid aan de macht van de financiële elite. Vanzelfsprekend bestaat in dit bestel de democratie alleen nog in naam, dit alles in de verwachting dat ‘the Senate and people would submit to slavery,  » Lees verder

Ian Buruma’s Gebrek aan Logica 3

ian-buruma8217s-gebrek-aan-logica-3

21-12-18 01:04:00,

Een illustrerend voorbeeld van een verholen inferioriteitscomplex is de volgende anecdote van Ian Buruma:

My mother comes from the kind of assimilated Jewish family that was once described by Adam Gopnik in The New Yorker, when he said, ‘My family’s Jewishness was expressed through the lavishness with which we celebrated Christmas.’ I can entirely identify with that. One had to have a bigger Christmas tree than the goyim to show that one was better, in a way.

Hoewel zijn moeder en haar ouders de ‘Joodse’ religie én de ‘Joodse’ gebruiken hadden afgezworen, typeert Buruma hen nog steeds als ‘Joden’ door de Amerikaanse auteur Gopnik te citeren. Hun ‘Joodsheid’ manifesteerde zich door de ‘exuberantie waarmee wij Kerstmis vierden,’ waarmee mijn oude vriend onbedoeld nog eens de kitsch van de overdaad onderstreept. Dezelfde kitsch waarvan de joodse intelligentsia in het interbellum zo walgde. Hun afkeer richtte zich op ‘een kitscherig liberalisme, een kitscherige Verlichtingsideologie, en een dubbele moraal,’ aldus de beroemde Duitse socioloog Leo Löwenthal. In feite schaamden zij zich voor al dit uiterlijk vertoon dat de ‘joodse’ middenklasse het voorkomen gaf van een stelletje parvenues. Het feit dat de familie van Buruma’s moeder ‘een grotere kerstboom’ wilden ‘hebben dan die van de goyim om te tonen dat men op een bepaalde manier beter was,’ is een voorbeeld van een gênante streberigheid die een intense onzekerheid verraadt. 

Dezelfde vrees vindt men nu nog terug onder een deel van de joodse gemeenschap in New York, die een tribale ‘urban elite’ vormt waar Ian zo graag deel van wil uitmaken. Uiteindelijk lukte hem dit maar half, aangezien hij al na een jaar als gevolg van een interne rel gedwongen werd zijn hoofdredacteurschap van The New York Review of Books op te geven. Ook in dit milieu geldt dat men ‘Roomser dan de Paus,’ dient te zijn, dat wil zeggen: in uiterlijke schijn. Tot deze besloten club behoren tevens de ‘financial wizards’ van onder andere Goldman Sachs, de joodse investeringsbank, die zich graag afficheert als een ‘global investment banking, securities and investment management firm,’ maar die volgens insiders opereert als een wereldwijd misdaad-syndicaat,

 » Lees verder

Ian Buruma’s Gebrek aan Logica 2

ian-buruma8217s-gebrek-aan-logica-2

17-12-18 01:22:00,



Onder de kop ‘A Second Chance for Britain’ beweerde mijn oude vriend Ian Buruma in zijn column op de website ‘Project Syndicate’ van 7 december 2018 met grote stelligheid het volgende: 

Jeremy Corbyn’s Labour Party ideologues view the European Union as a capitalist plot to undermine the purity of their socialist ideals.
https://www.project-syndicate.org/commentary/second-brexit-referendum-for-britain-by-ian-buruma-2018-12 

Zijn neerbuigende toon over ‘idealen’ van westerse burgers die vanuit een gemeenschapsgevoel de neurotische onverzadigbaarheid van de rijke elite willen temperen, is illustratief voor de houding van gecorrumpeerde opiniemakers van de ‘corporate press.’ Wat Buruma, opgegroeid in een burgerlijk Haags gezin, als ‘socialistische idealen’ kwalificeert, zijn evenwel in werkelijkheid doodgewone sociaal-democratische ‘idealen,’ die niet wezenlijk afwijken van die van de PVDA. Het was deze sociaaldemocratische partij die onder haar voorman Wim Kok — eerst als minister van Financiën en daarna als premier — het neoliberalisme mogelijk had gemaakt via zijn beleid van deregulering en privatisering. In de ogen van de sociaaldemocraten bestond er namelijk ‘geen alternatief’ meer ‘voor de maatschappelijke constellatie die we nu hebben,’ zijnde het neoliberalisme, en het had ‘dus geen enkele zin daar naar te streven,’ aldus Kok. Daarom moest de PVDA, net als de andere Europese socialistische partijen, ’afscheid van het socialisme’ nemen, en betitelde hij het kritiekloos omarmen van de neoliberale ideologie als ‘de bevrijdende werking van het afschudden van de ideologische veren,’ wat toch opmerkelijk genoemd mag worden omdat hij enkele jaren eerder de neoliberale top nog had beschuldigd van  ‘exhibitionistische zelfverrijking.’ Het beleid van de westerse sociaal-democraten heeft ertoe geleid dat de overheden nu niet meer de mogelijkheid bezitten om het speculeren met niet-bestaand-geld aan banden te leggen, waardoor financiële crises helemaal onvermijdelijk zijn geworden. Desondanks blijft er in Buruma’s propagandistische voorstelling van zaken sprake van ‘the purity of their socialist ideals,’  zonder dat hij hiervan voorbeelden durft te geven. Dat is niet verwonderlijk aangezien algemeen bekend is dat, zoals Wikipedia stelt, 

Vooral in West-Europa de term ‘socialisme’ in de twintigste eeuw synoniem [is] geworden met ‘sociaaldemocratie,’ 

en dat

Sociaaldemocraten in de twintigste eeuw een beslissende rol [hebben] gespeeld in de West-Europese politiek en aan de wieg [stonden] van veel sociale wetgeving ten gunste van hun arbeidersachterban,  » Lees verder

Ian Buruma’s Gebrek aan Logica

ian-buruma8217s-gebrek-aan-logica

14-12-18 03:33:00,



Mijn oude vriend Ian Buruma beweerde in zijn column op de ‘World’s Opinion Page’ van de website Project Syndicate van 7 december 2018 het volgende: 

Jeremy Corbyn’s Labour Party ideologues view the European Union as a capitalist plot to undermine the purity of their socialist ideals. And Brexiteers on the right still dream of Britain as a great power, whose global reach should not be hampered by membership of European institutions…
https://www.project-syndicate.org/commentary/second-brexit-referendum-for-britain-by-ian-buruma-2018-12 

Ook deze column van de mainstream-journalist Buruma onderstreept zijn gespeelde onwetendheid, wanneer hij badinerend stelt dat ‘Jeremy Corbyn’s Labour Party ideologues view the European Union as a capitalist plot to undermine the purity of their socialist ideals.’  Als spreekbuis van de financiële elite tracht hij met zijn versleten tongue-in-cheek-stijl een ieder die de ‘purity’ van de neoliberale ‘ideals’ bekritiseert, af te schilderen als een dwaas die de Vooruitgang dwarsboomt. Daarmee hoopt hij de alledaagse werkelijkheid op een propagandistische manier te verhullen. Maar dit lukt hem en de andere ‘gatekeepers’ van het totalitaire neoliberalisme, niet langer. Dat is niet verwonderlijk, want hier gaan de woorden op die worden toegeschreven aan de Amerikaanse president Abraham Lincoln dat ‘You can fool some of the people all of the time, and all of the people some of the time, but you can not fool all of the people all of the time.’ Buruma’s voorstelling van zaken verandert in toenemende mate in een zwaktebod, nu het steeds meer burgers lukt door de ideologische mythes heen te prikken. Men kan lange tijd de realiteit ontkennen, maar er komt onvermijdelijk een moment dat iemand uitroept dat de keizer geen kleren draagt, en in zijn blote bips rond paradeert. En dan helpt geen enkele propaganda meer. Zoals de Franse socioloog Jacques Ellul aantoonde in zijn beroemde studie Propaganda. The Formation of Men’s Attitudes (1965) moet propaganda de massamens voorzien van 


a complete system for explaining the world, and provides immediate incentives to action. We are here in the presence of an organized myth that tries to take hold of the entire person.

Through the myth it creates, propaganda imposes a complete range of intuitive knowledge,  » Lees verder

Ian Buruma’s Downfall 5

Ian Buruma’s Downfall 5

09-10-18 08:11:00,



Wanneer opiniemaker Ian Buruma naar aanleiding van Amin Maalouf’s vraag why so many people commit crimes nowadays in the name of religious, ethnic, national or some other kind of identity,’ stelt dat hierbij ‘sadism must play a part,’ dan wordt meteen duidelijk dat hij het niet heeft over het ‘beschaafde’ Westen, onder aanvoering van Washington en Wall Street. Over het waarom niet, zwijgt hij, terwijl toch de Verenigde Staten al vanaf het begin van de negentiende eeuwse genocidale ‘Indian Wars’  op massale schaal ‘sadisme’ heeft toegepast. Hetzelfde geldt voor de Amerikaanse oorlog tegen Filippijnse opstandelingen rond het begin van de twintigste eeuw, en zeker ook voor het werpen van de kernbommen op Hiroshima en Nagasaki, waarvan tenminste een kwart miljoen onbewapende burgers het slachtoffer werden. Het bestoken van Vietnamese boeren met napalm en het giftige Agent Orange is een ander voorbeeld van het — door de NAVO-bondgenoten gesteunde  — ‘sadisme’ van Amerika. Diverse landen in Latijns Amerika, Afghanistan, Irak, Libië en Syrië zijn andere in het oog lopende schoolvoorbeelden van grootscheeps ‘sadisme.’ Desondanks liet Buruma zijn lezerspubliek weten dat ook al 

brengt het einde van Pax Americana geen heftige militaire conflicten met zich mee… we ons moeten voorbereiden op een tijd waarin we met weemoed [zullen] terugkijken op het betrekkelijk goedaardige imperialisme uit Washington.’ 

Deze opvatting is gemeengoed onder het journaille van de ‘corporate media,’ voor wie het maken van winst voor hun eigenaren de allereerste taak is. Zonder geld kunnen meningen niet verspreid worden door de zogeheten ‘vrije pers.’ Wat vertelt ons dit over de mainstream-journalisten? Allereerst dit: deze journalisten zijn gelovigen, en net als alle andere gelovigen, geloven zij niet in de werkelijkheid, maar in een mythe die uiteindelijk met geweld in stand moet worden gehouden. Op die manier beschermen de gelovigen tevens hun identiteit. In zijn boek In the Name of Identity. Violence and the Need to Belong (1996) wijst Maalouf er nog eens op dat de

laisser-tuer attitude has already done great harm, and the realism invoked to justify it is in my opinion a misnomer.  » Lees verder

Ian Buruma’s ‘Signalen’ 7

Ian Buruma’s ‘Signalen’ 7

10-09-18 10:44:00,

Afgaande op mijn eigen ervaringen met hem, en op zijn eigen woorden, geldt voor mijn oude vriend Ian Buruma dat 


the biggest lie I tell myself is: ‘I don’t need to write that down, I’ll remember it.’ 


Tegelijkertijd verklaart Buruma zelf:


De truc van een memoir is eigenlijk een beetje hetzelfde als de truc van het schrijven van fictie; dat je van al die dingen die in je hoofd zitten, een sluitend verhaal moet maken. Terwijl het leven zelf nooit sluitend is, laat staan je geheugen. Ik heb niks verzonnen, maar ik ben me er heel goed van bewust dat het geheugen volstrekt onbetrouwbaar is, je stelt het de hele tijd bij. Het geheugen is als een film in je hoofd die telkens opnieuw wordt gemonteerd.


https://www.volkskrant.nl/mensen/ian-buruma-als-schrijver-word-je-snel-in-een-bepaalde-hoek-gezet-van-intellectueel-en-dus-moeilijk-~b52a9370/  

Voor een journalist die er zich ‘heel goed van bewust’ is ‘dat het geheugen volstrekt onbetrouwbaar is’ getuigt het van een angstwekkende nonchalance dat Buruma geen aantekeningen maakt tijdens interviews, en ook geen geluidsopnamen, waardoor zijn geïnterviewden zich naderhand regelmatig niet herkennen in de woorden die Ian hen in de mond legt. Over die werkwijze schreef een andere oude vriend van mij, de columnist Max Pam, in november 2006 naar aanleiding van Buruma’s toen recent verschenen boek Dood van een gezonde roker:  


Ach ja, Ian…


In verschillende interviews heeft Buruma gezegd mij als een vriend te beschouwen, maar eerlijk gezegd voel ik mij in zijn boek niet als een vriend behandeld. Die paar keer dat hij mij citeert, citeert hij mij verkeerd. Ook bij mij heeft hij nooit iets genoteerd en heeft hij later geprobeerd het een en ander te reconstrueren, meestal met desastreuze gevolgen. Het is al eerder geconstateerd, maar het boek van Buruma wemelt van fouten. Afgaande op wat ik zelf heb gevonden, plus wat anderen hebben aangedragen, bevat Dood van een gezonde roker naar schatting tussen de 125 en 150 feitelijke onjuistheden. Bovendien scheert het boek op sommige plaatsen heel dicht langs wat je plagiaat zou kunnen noemen.


Veel fouten zijn van het eenvoudige soort. Zo is de vader van Yolanda Withuis nooit hoofdredacteur van De Waarheid geweest en is Herman Philipse geen hoogleraar in Oxford,

 » Lees verder

Ian Buruma’s ‘Signalen’ 6

Ian Buruma’s ‘Signalen’ 6

08-09-18 08:38:00,

De Ian Buruma-Jockstrap

Wanneer opiniemaker Ian Buruma over zijn eigen gebrek aan identiteit verklaart: ‘Ik denk niet dat er binnen je geest een soort essentieel zelf is; je verandert de hele tijd,’ dan geeft hij daar tevens mee aan dat zijn publieke gezicht dat van een poseur is. Belangrijk daarbij is te weten dat de poseur, in tegenstelling tot wat algemeen wordt aangenomen, geen aansteller hoeft te zijn. Integendeel, tot op grote hoogte kan hij werkelijk menen dat wat hij zegt de waarheid is, tenminste op het moment dat de woorden uit zijn mond rollen. De pose is zijn overlevingsstrategie. Gelijk een kameleon van huidskleur verandert, wisselt de poseur moeiteloos van rol. De ene dag is hij liberal, de andere dag een neoliberal. Elk moment en in telkens weer veranderende omstandigheden moet hij zichzelf opnieuw bedenken. Hij is de hoofdpersoon in zijn eigen pulproman, een barokke dandy, een kitschfiguur, wiens optreden naadloos aansluit bij de behoeften van de postmoderne tijd. Eén ding is duidelijk: een poseur kan alleen in een — van zichzelf vervreemde — massamaatschappij functioneren. Die vormt zijn toneel, de menigte zijn publiek. In een gesloten gemeenschap, gedragen door samenhangende identiteiten, zou hij allang door de mand zijn gevallen, daar zou hij niet meer zijn dan de dorpsgek. 

Een poseur heeft een publiek nodig, hij moet daarom mediamiek zijn, van nature publiciteitsgeil. Hij spreekt in korte zinnen, het liefst in soundbites, en is op die manier een godsgeschenk voor de pers, altijd weer op zoek naar iets dat afwijkt. De poseur en de media kunnen niet zonder elkaar, als parasieten leven ze van elkaar, ze vormen een symbiose in het almaar uitdijende rijk van de kitsch. Of zoals Milan Kundera het stelde: 

Op grond van de dwingende noodzaak te behagen en zo de aandacht van het grootst mogelijke publiek te trekken, is de esthetiek van de massamedia onvermijdelijk die van de kitsch en naarmate de massamedia ons gehele leven meer omsluiten en infiltreren, wordt de kitsch onze dagelijkse esthetiek en moraal.

We zien het op elk maatschappelijk gebied: natuurlijk in de politiek, in de economie maar ook in de sport en zelfs in de kunsten. Kundera merkte op dat 

[h]et woord kitsch verwijst naar een houding van degene die tot elke prijs zoveel mogelijk mensen wil behagen.

 » Lees verder

Ian Buruma’s ‘Signalen’ 5

Ian Buruma’s ‘Signalen’ 5

05-09-18 09:00:00,

Ian Buruma in de tweede helft van de jaren zeventig toen hij nog zijn identiteit in de Japanse cultuur zocht. 

Ian Buruma, die als mainstream-opiniemaker ervoor pleitte dat ‘we must share America’s dirty work’ en ‘take the risk of being held accountable’ voor deze oorlogsmisdaden, blijft zelfs als auteur over zijn jarenlange verblijf in Japan, een gesloten man. Tegenover een journaliste van The Observer verklaarde hij: 

‘I feel that most memories are embarrassing: you remember things that still make you wince, and you’re sort of glad some people are dead because at least they don’t remember. But there’s another side to this, which is that the only way to write this kind of book — it’s a bit like fiction — is to turn yourself into a character. That gives you a certain distance.’ Necessity was perhaps the mother of this invention, for he kept no diary in the period covered by the book. ‘It all had to come out of my head. You have all these snippets and impressions, and you have to make them into a coherent story. It is partly out of your imagination. Of course, memory works that way anyway. You’re always re-editing it subconsciously.’


En zo is zijn memoir A Tokyo Romance (2018) — de stad waar hij vanaf 1975 tot 1981 leefde — geen weergave van de werkelijkheid, maar een serie ‘flarden’ van telkens opnieuw ‘onbewust geredigeerde’ herinneringen, zoals hijzelf verklaart. Omdat hij geen ‘dagboek’ had bijgehouden, was hij noodzakelijkerwijs aangewezen op vage herinneringen en dus op zijn geheugen, waarover Buruma zelf stelt dat het geheugen volstrekt onbetrouwbaar is, je stelt het de hele tijd bij.’ Om dit nog eens te benadrukken voegde hij eraan toe dat hij zich hiervan ‘heel goed bewust’ is. Aangezien hij ‘de meeste’ van zijn ‘herinneringen’ als ‘beschamend’ ervaart en hij als het ware ‘blij’ is dat ‘sommige mensen dood zijn’ omdat ‘tenminste zij zich dit niet meer kunnen herinneren,’ laat staan anderen erover kunnen vertellen, zal Buruma zelf over die ‘herinneringen’ zwijgen of ze zo presenteren dat hij er als ‘coherente’ 

 » Lees verder

Ian Buruma’s ‘Signalen’ 4

Ian Buruma’s ‘Signalen’ 4

04-09-18 09:33:00,

Onlangs verklaarde mijn oude vriend Ian Buruma tegenover een Volkskrant-interviewster: 

Mensen praten elkaar na, zo werkt dat met meningen. Als iemand een mening over iemand heeft, praat hij meestal een mening van een ander na.


https://www.volkskrant.nl/mensen/ian-buruma-als-schrijver-word-je-snel-in-een-bepaalde-hoek-gezet-van-intellectueel-en-dus-moeilijk-~b52a9370/ 


Het enige belangwekkende dat ik, als lezer, uit zijn platitude kon opmaken is dat ‘It takes one to know one,’ en dat Buruma’s ontboezeming zijn volgende opmerking ronduit onthullend maakte:

De truc van een memoir is eigenlijk een beetje hetzelfde als de truc van het schrijven van fictie; dat je van al die dingen die in je hoofd zitten, een sluitend verhaal moet maken.  Terwijl het leven zelf nooit sluitend is, laat staan je geheugen. Ik heb niks verzonnen, maar ik ben me er heel goed van bewust dat het geheugen volstrekt onbetrouwbaar is, je stelt het de hele tijd bij. Het geheugen is als een film in je hoofd die telkens opnieuw wordt gemonteerd.


Impliciet geeft Buruma hiermee aan geen wezenlijk verschil te zien tussen fictie en non-fictie, tussen een droombeeld en de werkelijkheid. Zijn stellig geformuleerde meningen in opiniestukken blijven voor hem als een film in je hoofd die telkens opnieuw wordt gemonteerd.’ Vandaar ook dat hij zichzelf voortdurend moeiteloos kan tegenspreken, zoals ik heb geprobeerd aan te tonen. In zijn postmodern bewustzijn bestaat de werkelijkheid niet, die komt alleen via een ‘truc’ in zijn ‘hoofd’ tot stand, zodat er ‘een sluitend verhaal’ uitrolt. Als mainstream-opiniemaker is het niet vreemd dat hij ‘meningen’ van ‘een ander [napraat],’ het is immers een onlosmakelijk onderdeel van zijn ‘truc’ die de kassa doet rinkelen. Deze virtualiteit maakt zijn werk ook zo bruikbaar voor de ‘corporate media.’ Ian heeft de schijn van het bijzondere terwijl hij de doorsnee vertegenwoordigt. Al doende weet hij zijn ‘volstrekt onbetrouwbaar [geheugen]’ telkens weer commercieel te exploiteren. Het gevaar is dat Buruma niet alleen zichzelf bedriegt, maar ook zijn publiek op een vals spoor zet.

In het voorwoord van haar boek Distant Mirror: The Calamitous 14th Century (1978) wees de Amerikaanse historica Barbara Tuchman op het volgende: 

When the gap between ideal and real becomes too wide,

 » Lees verder

Ian Buruma’s ‘Signalen’ 3

Ian Buruma’s ‘Signalen’ 3

30-08-18 12:33:00,



Voordat mijn satelliet-internetverbinding op mijn berg in Italië uitviel, eindigde ik op mijn weblog met de conclusie dat ook de mainstream-opiniemakers 

de wanhoop nabij zijn. Zelfs mijn oude vriend Ian Buruma beseft ergens diep in hem dat de Amerikaanse oligarchie en haar pleitbezorgers politiek, cultureel en moreel bankroet zijn, en het einde van het Amerikaans imperium nadert.
https://www.nrc.nl/nieuws/2017/06/09/pax-americana-nadert-haar-einde-11006828-a1562395 

Wanneer Ian Buruma wereldwijd nu proclameert dat

freedoms must be defended, which is possible only when the threats are seen clearly. The moment people stop believing that the demagogues can be prevented from doing their worst is the moment we can be sure that it is already too late,

of in Nederlandse bewoordingen:

Hoe dan ook zal vrijheid verdedigd moeten worden. Dit kan alleen als we de gevaren scherp onder ogen zien. Pas als mensen gaan geloven dat zij niets meer kunnen doen om aan de grote en kleine demagogen weerstand te bieden, dan weten we zeker dat het te laat is, 

dan is de vraag welke ‘freedoms must be defended,’ anders blijft Buruma’s waarschuwing slechts holle woorden. Is het de ‘vrijheid’ van wat oud-president Jimmy Carter de Amerikaanse ‘Oligarchy With Unlimited Political Bribery’ noemt, en de parlementaire democratie heeft uitgehold? Is het de ‘vrijheid’ van de Amerikaanse elite voor wie — in de woorden van Henry Kissinger — het ‘uiteen laten vallen van Rusland een doel is geworden’? Of is het de ‘vrijheid’ van de corrupte Amerikaanse deep state om wereldwijd met geweld een neoliberale wanorde af te dwingen die 64 individuen zo rijk heeft gemaakt dat zij vandaag de dag evenveel bezitten als de helft van de hele mensheid tezamen? Heeft Buruma het wellicht over de ‘vrijheid’ van het Amerikaanse militair-industrieel complex om ruim de helft van de Federale begroting die het Congres kan toewijzen, op te slokken, ten koste van het welzijn van zowel de Amerikaanse bevolking zelf als de islamitische bevolking van het Midden-Oosten en de Maghreb? Het is een belangrijke kwestie ‘als we de gevaren scherp onder ogen’ willen ‘zien.’ Deze vragen kunnen niet achteloos terzijde worden geschoven,  » Lees verder

Ian Buruma’s ‘Signalen’ 2

Ian Buruma’s ‘Signalen’ 2

14-08-18 06:54:00,


In NRC Handelsblad van donderdag 2 augustus 2018 beweerde mijn oude vriend, Ian Buruma, onder de kop ‘Herkennen we de signalen voordat het te laat is?’ naast van alles en nog wat ook het volgende:

Politici die angst en onbehagen behendig weten te bespelen hebben in een extreem verdeelde maatschappij meestal meer succes dan kalmere figuren die trachten te appelleren aan ons verstand (of zelfs ons eigenbelang)…

En:

Hoe dan ook zal vrijheid verdedigd moeten worden. Dit kan alleen als we de gevaren scherp onder ogen zien. Pas als mensen gaan geloven dat zij niets meer kunnen doen om aan de grote en kleine demagogen weerstand te bieden, dan weten we zeker dat het te laat is.
https://www.nrc.nl/nieuws/2018/08/02/herkennen-we-de-signalen-voordat-het-te-laat-is-a1611967 

Laat ik deze twee uitspraken van de mainstream-opiniemaker eens aan een ‘kalmere’ analyse onderwerpen dan Buruma’s eigen, tamelijk opgewonden, stellingen over ‘populistische’ demagogen die de basis zouden leggen voor een nieuw fascisme. Ik zal daarbij nauwlettend ‘trachten te appelleren aan ons verstand (of zelfs ons eigenbelang).’ Zijn eerste stelling klopt als een bus, de huidige westerse politiek berust allereerst en vooral op bangmakerij. Via het inspelen van allerlei soms existentiële angsten probeert zowel de ‘liberal’ als de neoconservatieve politicus het volk aan zich te binden. De wijze waarop de Democraten hysterisch fulmineren tegen de contacten tussen president Poetin en president Trump is hiervan een overduidelijk ‘signaal.’ Sterker nog, Ian Buruma zelf is een schoolvoorbeeld van een politieke columnist die het van bangmakerij moet hebben. Zo waarschuwde hij in april 2014 voor het Russische gevaar door te stellen dat

In Russia, Putin, too, is manipulating old grievances and a traditional sense that the wicked West is bent on undermining Russian unity and destroying its soul. As is true of China’s leaders, Putin accuses the West of ganging up on Russia…

The problem with nationalism based on resentment is that it impedes diplomacy, which is based on give and take. Criticism is quickly seen as a sign of hostility or disrespect…
https://www.project-syndicate.org/commentary/ian-buruma-argues-that-russia-and-china-under-communism-were-more-predictable-than-they-are-today?barrier=accesspay 

In Burma’s wereldbeeld zijn uiteindelijk de Russen en de Chinezen het ware probleem voor de wereldvrede.  » Lees verder

Ian Buruma’s ‘Signalen’

Ian Buruma’s ‘Signalen’

13-08-18 08:00:00,


Het is geenszins overdreven te stellen dat wij in het tijdperk leven van het hoog kapitalisme, noem het neoliberalisme, een ideologie die door de accumulatie van rijkdom steeds meer mensen overtollig maakt. Daarbij wordt door de elite een beroep gedaan op lage-lonen-landen en op automatisering, een systeem dat — bij gebrek aan rechtvaardiging — wordt verkocht als ‘democratie.’ 

Een voorbeeld. Op donderdag 2 augustus 2018 begint de mainstream-opiniemaker Ian Buruma in zijn NRC-column met de volgende onaantastbaar beschouwde stelling:

Het is haast altijd onverstandig om eigentijdse volksmenners met Hitler te vergelijken. De verschrikkingen van het naziregime worden erdoor getrivialiseerd, en het verslapt de aandacht voor de specifieke problemen van vandaag.
https://www.nrc.nl/nieuws/2018/08/02/herkennen-we-de-signalen-voordat-het-te-laat-is-a1611967 

Omdat Buruma’s referentiekader niet verder reikt dan het slachtofferschap van de joden, beperkt hij de geschiedenis voor de zoveelste maal tot het lot van het jodendom. Dat lot is voor hem zo uniek dat de ‘verschrikkingen van het naziregime’ elke historische vergelijking onmogelijk maken. Het wil niet tot hem doordringen dat de aanspraak als zou de holocaust uniek zijn in de praktijk niet opgaat. De Zweedse auteur Sven Lindqvist onderstreept dit feit nog eens aan het eind van zijn weergaloze boek Exterminate all the BrutesOne Man’s Odyssey into the Heart of Darkness and the Origins of European Genocide (1992)wanneer hij concludeert dat ‘Auschwitz de moderne industriële toepassing [was] van een uitroeiingspolitiek waarop de Europese overheersing van de wereld […] lang heeft gesteund.’ De titel van zijn boek verwijst naar de zin uit Joseph Conrads Hart der Duisternis (1899)‘verdelg al het gespuis.’ Lindqvist vraagt zich af waarom de westerse protagonist ‘Kurtz zijn rapport over de beschavingstaak van de blanke man in Afrika met deze woorden eindigt?’ Hij schrijft dan: 

Ik las Conrad als een profetische auteur die alle gruwelijkheden die in het verschiet lagen, voorzien had. Hannah Arendt wist beter. Zij zag dat Conrad over de genocides van zijn eigen tijd schreef. In haar eigen boek ‘The Origens of Totalitarianism (1951),’ toonde ze hoe imperialisme racisme noodzakelijk maakte als het enig mogelijke excuus voor zijn daden […] Haar these dat nazisme en communisme van dezelfde stam komen is algemeen bekend.  » Lees verder

Ian Buruma’s George Soros 2

Ian Buruma’s George Soros 2

06-06-18 03:53:00,

Op het mede door George Soros financieel mogelijk gemaakte Project Syndicate, dat zichzelf afficheert als ‘The World’s Opnion Page,’ stelde mainstream opiniemaker Ian Buruma op dinsdag 5 juni 2018 ondermeer het volgende:

There may be a link between the rise of the Internet and widespread public distrust of elites and experts, but it is not exactly clear what that link may be. It would be facile to blame disillusion with elites on new technology. Clearly, however, communication via tweets and web-based commentary has strengthened the idea that expertise is redundant. We see this now in the political sphere.
https://www.project-syndicate.org/commentary/trump-support-roseanne-barr-tweets-by-ian-buruma-2018-06 

Hoewel Buruma het doet voorkomen alsof hij niet weet wat die band precies is, suggereert hij tegelijkertijd dat die band er is. Laat ik poging wagen die band aan te tonen. Door de opkomst van internet weten lezers en kijkers nu allereerst dat er meer versies van de ‘waarheid’ bestaan, en dat de elite lang niet altijd gelijk heeft. Zij beschikken nu over veel meer bronnen dan de gefilterde commerciële pers biedt. Zij weten nu ook wat de mainstream media, gedreven door commerciële drijfveren, al decennialang angstvallig proberen te verzwijgen. Bovendien realiseren ze zich vandaag de dag dat zij niet de enigen zijn die beseffen hoe corrupt het huidige neoliberaal bestel is, maar dat zij ontelbare medestanders bezitten, waardoor ‘the political sphere’ niet langer meer gedomineerd kan worden door de Buruma’s en andere praatjesmakers, die zich beroepen op één of andere ‘expertise.’ Als ik mijn oude vriend Ian goed begrijp dan zijn de Eerste- en Tweede Wereldoorlog, Auschwitz en Hiroshima, en de lange reeks Amerikaanse interventies het resultaat zijn geweest van een ‘expertise,’ en dat eveneens de klimaatverandering en de toenemende kloof wereldwijd tussen arm en rijk manifestaties zijn van de ‘expertise,’ waarover Buruma nu klaagt dat zij ‘redundant’ is geworden, net zo ‘overtollig’ als een aanzienlijk deel van de westerse werklozen. Wat stelt Buruma’s ‘expertise’ eigenlijk voor, als we weten dat hij eerder met grote stelligheid verkondigde dat — met het oog op het naderende ‘einde’ van wat hij de ‘Pax Americana’ noemde — ‘we ons [zullen] moeten voorbereiden op een tijd waarin we met weemoed terugkijken op het betrekkelijk goedaardige imperialisme uit Washington’  » Lees verder

Ian Buruma’s George Soros

Ian Buruma’s George Soros

06-06-18 11:07:00,

Onder de kop: ‘Mannen hebben een probleem,’ en inleiding ‘Een hausse van hypermannelijkheid wereldwijd kan niet verhullen dat de witte mannetjes bang zijn,’ beweerde de witte mainstream-opiniemaker Ian Buruma in de NRC van 26 april 2018 dat het tijdens het interbellum onder extreem-rechts ‘gebruikelijk’ was

om Joden te zien als een gevaarlijke macht die door heimelijke manipulatie de gezondheid van de volksgemeenschap zou ondermijnen om de wereld te domineren. Hier en daar steekt deze vorm van paranoia weer de kop op, meestal in de vorm van hetzerij tegen de Amerikaanse financier George Soros. Maar in feite lag antisemitisch geweld gecompliceerder. Joden waren ook het mikpunt van haat omdat zij werden gezien als zwak, intellectueel, bang om aanstoot te geven, kortom het tegenovergestelde van het mannelijke ideaal.
https://www.nrc.nl/nieuws/2018/04/26/mannen-hebben-een-probleem-a1600971 


Opnieuw voert de huidige hoofdredacteur van The New York Review of Books de wegens handelen met voorkennis veroordeelde speculant George Soros op als een ‘Jood,’ terwijl dit ‘witte mannetje,’   volgens eigen zeggen, niet in de Joodse God gelooft en ook geen Israelisch staatsburger is. Maar net als de nazi’s en de zionisten gaat Buruma er blind vanuit dat men eenmaal een ‘Jood’ altijd een ‘Jood’ blijft, kennelijk omdat dit een genetisch iets zou zijn, een als het ware erfelijk fenomeen. De vraag is: waarom? Een christen of islamiet die zijn geloof afzweert zal door Buruma niet als christen of islamiet worden opgevoerd. Op grond waarvan houdt hij dan deze onzinnige opinie erop na? Zou het kunnen zijn dat Soros heimelijk The New York Review of Books subsidieert, en dat Buruma deze controversiële speculant probeert te beschermen door hem als ‘Jood’ te portretteren, zodat mijn oude vriend hem weer als slachtoffer van ‘antisemitisch geweld’ kan opvoeren?  Ik ga dit de komende tijd onderzoeken, en zal de lezer op de hoogte houden.




Ik kwam zojuist mijn oude vriend, de bestseller-auteur en mainstream-opiniemaker Geert Mak in de regen op straat tegen. Na elkaar te hebben begroet, vertelde Geert mij dat hij van oordeel is dat Europa zo snel mogelijk met Rusland om de tafel moet gaan zitten,  » Lees verder