Ian Buruma’s Gebrek aan Logica 29

ian-buruma8217s-gebrek-aan-logica-29

02-03-19 01:30:00,



Donderdag 28 februari 2018 berichtte The Guardian onder de kop: 


UN says Israel’s killings at Gaza protests may amount to war crimes

Inquiry accuses army of killing demonstrators ‘who were not posing an imminent threat’


het volgende:

UN investigators have accused Israeli soldiers of intentionally firing on civilians and said they may have committed war crimes in their lethal response to Palestinian demonstrations in Gaza.

The independent Commission of Inquiry, set up last year by the UN’s human rights council, said Israeli forces killed 189 people and shot more than 6,100 others with live ammunition near the fence that divides the two territories.

The panel said in a statement that it had found ‘reasonable grounds to believe that Israeli snipers shot at journalists, health workers, children and persons with disabilities, knowing they were clearly recognizable as such.’

Thirty-five of those killed were children, three were clearly identifiable paramedics and two were clearly marked journalists, the report said.

Israel dismissed the report as ‘hostile, mendacious and slanted.’ […] 

Investigators also said there were reasonable grounds to believe that Israeli troops had killed and injured Palestinians ‘who were neither directly participating in hostilities, nor posing an imminent threat.’

They said: ‘These serious human rights and humanitarian law violations may constitute war crimes or crimes against humanity.’ […]

The demonstrations continue, but the inquiry only investigated possible violations from the start of the protests on 30 March to the end of 2018. It conducted 325 interviews with victims and witnesses, it said, and analyzed social media and audio-visual material, including drone footage.

Israeli authorities did not respond to repeated requests for information and access, the panel said.

Yisrael Katz, Israel’s acting foreign minister, said on Thursday that the investigation was ‘another hostile, mendacious and slanted report against the State of Israel.’
https://www.theguardian.com/world/2019/feb/28/gaza-israel-un-inquiry-killings-protest-war-crimes-army 



Het persbureau Reuters


Israel should face justice for unlawful Gaza protest killings: U.N.  » Lees verder

Ian Buruma’s Gebrek aan Logica 28

ian-buruma8217s-gebrek-aan-logica-28

28-02-19 05:51:00,



Nazi-minister van Propaganda Joseph Goebbels verklaarde ooit: ‘Wij spreken niet om wat te zeggen, maar om een bepaald effect te bereiken.’ Om dit gewenste effect te bereiken is de wijze van formuleren van doorslaggevend belang. Een voorbeeld: onder de kop ‘How to Talk About Israel’ verzekerde opiniemaker Ian Buruma op 31 augustus 2003 het lezerspubliek van The New York Times dat: ‘Not every demonstrator against Ariel Sharon’s government or American imperialism is an anti-Semite, to be sure…’ Wat staat hier nu precies, en welke waarschuwing schuilt er achter deze zestien woorden? Welnu, wat er staat is dat ‘niet iedere demonstrant’ tegen de extremistische regering Sharon ‘een anti-semiet’ hoefde te zijn. De vraag is daarom: waren er veel lezers van The New York Times die een dergelijke simplistische gedachte erop nahielden? Ik bedoel het gaat in dit geval over Ariel Sharon, die als minister van Defensie in 1982 moest aftreden omdat hij, volgens een officieel ingestelde Joods-Israelische onderzoekscommissie, ‘personal responsibility’ droeg voor de oorlogsmisdrijven die, na de Israelische inval in Libanon, in ondermeer de Palestijnse kampen Sabra en Shatilla plaatsvonden, waarbij tussen de 1000 tot 3000 burgers in koelen bloede waren afgeslacht, terwijl het Israelische leger dit bloedbad mogelijk maakte. Sharon stond bekend als ‘the butcher,’ vanwege zijn langdurige terreur tegen de Palestijnse burgerbevolking. Als ‘commander of the notorious Unit 101,’ leidde hij:

attacks on Palestinian villages in which women and children were killed. The massacre in the West Bank village of Qibya, on October 14, 1953, was perhaps the most notorious. His troops blew up 45 houses and 69 Palestinian civilians — about half of them women and children — were killed. 



Al in oktober 1953 schreef de toenmalige Joods-Israëlische premier Moshe Sharett in zijn dagboek vol afschuw over de bloedbaden die Ariel Sharon’s elitetroepen hadden veroorzaakt onder de weerloze Palestijnse burgerbevolking. Bij de Qibya-aanval van een eenheid paratroepers onder commando van Sharon, werden volgens de historicus Bar-Zohar, biograaf van Ben-Goerion, ‘zeventig lijken onder het puin aangetroffen, onder wie tientallen vrouwen en kinderen.’ Op 31 maart 1955 schreef Sharett in zijn dagboek over zijn eigen socialistische Arbeiderspartij

Wij rechtvaardigen het systeem van vergelding op grond van pragmatische overwegingen… We hebben de mentale en morele remmen op dit instinct vernietigd en hebben het mogelijk gemaakt om wraak als morele waarde aan te moedigen.  » Lees verder

Ian Buruma’s Gebrek aan Logica 27

ian-buruma8217s-gebrek-aan-logica-27

26-02-19 06:46:00,










With the opening of the boundaries of the United States into the vast space beyond the Mississippi, the country turned its mind away from Europe and began a century of precocious aggression and expansion within its own hemisphere,

aldus de Amerikaanse historicus Douglas Bradburn. Tijdens de aanloop naar de illegale en desastreuze shock-and-awe–inval in Irak verklaarde Ian Buruma in The Guardian onder de kop ‘Why we are right to impose democracy’

The Iranian revolution was not a return to old cultural ways, but a modern perversion to justify the total power of clerics.

Anything the west can do to break such monopolies, through economic, diplomatic, or even, if necessary, military means, is surely a good thing. If that is globalization or imperialism, I am for it.
https://www.theguardian.com/theguardian/2002/jul/02/features11.g21 

Inmiddels is opnieuw bewezen dat Buruma’s veronderstelling als zouden ‘wij gelijk hebben om democratie af te dwingen’ berust op de aloude ‘imperialistische’ overtuiging dat de westerse cultuur superieur is. De chaos en bloedbaden in Afghanistan, Irak, Libië, Oekraïne, Syrië enzovoorts, zijn slechts enkele recente voorbeelden van het Amerikaans neoliberaal geweld. Bovendien is de veronderstelling van mijn oude vriend dat de VS, als leider van het Westen, in staat zou zijn elders een ‘democratie af te dwingen’ ronduit absurd, aangezien het land zelf geen democratie is. Bijna de helft van de Amerikaanse kiesgerechtigden stemt daarom al een halve eeuw niet meer tijdens de presidentsverkiezingen, terwijl bij de zogeheten tussentijdse verkiezingen voor  het Congres en de gouverneurschappen komt bijna tweederde niet opdagen. Hoe kan de VS een ware democratie zijn wanneer bijvoorbeeld de Amerikaanse historica Nancy Isenberg terecht de vraag opwerpt:

How does a culture that prizes equality of opportunity explain, or indeed accommodate, its persistently marginalized people?

En:

Throughout its history, the United States has always had a class system. It is not only directed by the top 1 percent and supported by a contented middle class. We can no longer ignore the stagnant,  » Lees verder

Ian Buruma’s Gebrek aan Logica 26

ian-buruma8217s-gebrek-aan-logica-26

24-02-19 10:35:00,


De toenmalige koningin Beatrix samen met haar man en oudste zoon Willem-Alexander op statiebezoek in Indonesië. In het midden de massamoordenaar president Soeharto, met Amerikaanse steun verantwoordelijk voor de moord op tenminste een miljoen Indonesische burgers.



De bekende Indonesische auteur Pramoedya Ananta Toer, die onder het regime van president Soeharto veertien jaar gevangen zat, formuleerde het als volgt:

For hundreds of years Indonesia was sucked dry by the rich countries of the West. It wasn’t just Indonesia, but all the countries of the colored peoples. In this way, the West became strong and prosperous, controlling finance and commerce. Now, we are dictated to by the IMF and The World Bank. A country as rich as Indonesia has been turned into a country of beggars, because the Indonesian elite is spineless. 
https://www.youtube.com/watch?v=b3dyJBplBwU  


In het laatste hoofdstuk, The Deep Hurt, van zijn boek The True Flag: Theodore Roosevelt, Mark Twain, and the Birth of American Empire beschrijft de Amerikaanse journalist en auteur Stephen Kinzer hoe:

Days after the election (van Theodore Roosevelt als president. 1904. svh), leaders of the American Anti-Imperialist League met at the Twentieth Century Club in Boston for what one speaker called ‘a very cheerful sort of a funeral.’ Another speaker was brutally realistic: ‘Theodore Roosevelt represents today the temper and point of view of the American people, as to armies, navies, world power, Panama republics, and American police duty in the Western hemisphere. That is as undeniable as the rising of the sun.’ 

Mark Twain also accepted the new reality. He and President Roosevelt crossed paths a few times, including at a White House dinner that Twain attended to lobby for changes in copyright law. They appreciated each other as personalities, but each continued to despise what the other each represented. Twain pronounced Roosevelt ‘one of the most likeable men I am acquainted with’ and also ‘far and away the worst president we have ever had.’ 

‘We have never had a President before who was destitute of self-respect & of respect for this high office,’ Twain wrote. ‘We have had no President before who was not a gentleman;  » Lees verder

Ian Buruma’s Gebrek aan Logica 25

ian-buruma8217s-gebrek-aan-logica-25

21-02-19 12:35:00,

Wanneer Ian Buruma verbijsterd spreekt van ‘The UK’s Suicidal Tendencies’ demonstreert hij daarmee weinig te begrijpen van het huidige tijdsgewricht, en van de geschiedenis, maar ook van zijn eigen irrationaliteit. Iemand die tegenwoordig nog gelooft dat ‘[w]esterse samenlevingen nu democratischer dan ooit,’  zijn, en de VS ‘a force for good’ blijft, is op zijn eigen wijze behept met ‘suïcidale tendensen.’ Wanneer woordvoerders van het huidige neoliberale regime blijven propageren dat het Westen het monopolie op de waarheid bezit, en dus niet bereid zijn een alternatief te zoeken voor het huidige systeem dat in permanente staat van oorlog verkeert met mens en natuur, dan is een treffender voorbeeld van ‘suicidal tendencies’ nauwelijks denkbaar. Het blinde geloof in de materiële verlossing is geen teken van kracht, maar van een culturele cul-de-sac. De Indiase klinisch psycholoog Ashish Nandy schreef in verband hiermee: 

The post-Enlightenment modern world, innocent of the new forces of oppression and totals released by modernity itself, has consistently promoted a set of secular theories of salvation which would have the oppressed share the oppressors’ utopia — conservative, liberal or radical.


Naar aanleiding van onder andere Mahatma Ghandi bepleit Nandy in zijn essaybundel Traditions, Tyranny, and Utopias (1987):

to advance the view that a theory of freedom today must seriously consider and build upon the civilizational perspectives of those who, even in their defeat, even when stripped of their autonomy, dignity and means of survival, have dared to reject the values of masculine achievement, productive work and technocratic expertise to protect and nurture however clumsily, alternative concepts of compassion, freedom, justice and dissent.

In plaats van op de heilloze westerse weg door te marcheren, zouden hedendaagse intellectuelen, volgens hem, er beter aan doen om duidelijk de overtuiging uit te spreken dat:

all man-made suffering is one and the cultural and personal disintegration of the winners of the world — be they in the first world or in well-protected sanctuaries in the second or the third — is a direct result of their dominance and willing participation in a ‘legitimately’ iniquitous (onbillijk. svh) and unjust order. As Romain Rolland wrote to Freud in 1923, ‘Victory is always more catastrophic for the vanquishers than for the vanquished.’   » Lees verder

Ian Buruma’s Gebrek aan Logica 24

ian-buruma8217s-gebrek-aan-logica-24

19-02-19 08:30:00,



Op The World’s Opinion Page van 6 februari 2019 laat Ian Buruma naar aanleiding van Brexit de wereld weten dat in de Britse ‘sophisticated democratic society’:

Neo-Trotskyists on the left, including Jeremy Corbyn, the leader of the main opposition Labour Party, seem to think that catastrophe will spur the British people to demand true socialism at last…

The main figures behind a hard Brexit — the likes of Boris Johnson, Nigel Farage, and Jacob Rees-Mogg — will probably be fine. But it will be no use blaming only them. It is the people who knew better, but didn’t do enough to stop it, who should be most ashamed.
https://www.project-syndicate.org/commentary/mainstream-politicians-to-blame-for-no-deal-brexit-by-ian-buruma-2019-02 


Maar als dit laatste waar zou zijn dan zou de Westerse elite geen mainstream-opiniemakers als Buruma nodig hebben. De technocratie — het bewind van deskundigen of van degenen die de deskundigen in dienst kunnen nemen — heeft evenwel om een volgzame massa te scheppen een ongecompliceerde beeldcultuur geschapen, die de meningen en daarmee de handelingen van de massamens bepalen. Die moet immers permanent gemobiliseerd blijven via geconditioneerde reflexen, en zeker niet via weloverwogen bespiegelingen. Kunst speelt daarin geen enkele rol. De joods-Britse auteur John Berger wees erop dat in het Verenigd Koninkrijk:

als gevolg van de grootscheepse culturele deprivatie… er grote delen van de… arbeiders en middenklasse bestaan die zich niet helder kunnen uitdrukken. De middelen om datgene wat ze weten te vertalen in gedachten is hen ontnomen… Ze bezitten geen voorbeelden die ze kunnen volgen, waarbij woorden ervaringen duidelijk maken. 

Een avondje televisie kijken en men weet wat Berger bedoeld. Terecht merkte de van origine joodse Oostenrijkse auteur George Steiner eerder al op:

Wat kan er, uitgezonderd halve waarheden, grove simplificaties of onbenulligheden, overgebracht worden aan dat half-geletterde massale gehoor, dat… overal de voorstelling mag bijwonen?

Iemand of een bepaalde groep hiervan de schuld geven is ronduit simplistische demagogie. Of dit nu ‘Neo-Trotskyists’ zijn ‘including Jeremy Corbyn,’ of ‘the likes of Boris Johnson, Nigel Farage, and Jacob Rees-Mogg.’ Een consumptiecultuur kan niet niet voortdurend inspelen op de meest grove impulsen van de mens om hem zodoende aan het consumeren te houden,  » Lees verder

Ian Buruma’s Gebrek aan Logica 23

ian-buruma8217s-gebrek-aan-logica-23

16-02-19 10:29:00,

Niemand ist mehr Sklave, als der sich für frei hält, ohne es zu sein.
Johann Wolfgang von Goethe (1749 – 1832).


In zijn roman Wachten op de Barbaren (2002) herinnerde de Zuid-Afrikaanse Nobelprijswinnaar Literatuur J.M. Coetzee zijn lezers aan de aloude waarheid dat:

[s]lechts één gedachte de onderbewuste geest van het Imperium [beheerst], hoe niet te eindigen, hoe niet te sterven, hoe zijn tijdperk te verlengen. Overdag achtervolgt het zijn vijanden. Het is sluw en meedogenloos, het stuurt zijn bloedhonden overal op af. ’s Nachts voedt het zich met beelden van rampspoed: de plundering van steden, de verkrachting van de bevolking, piramides van beenderen, akkers van troosteloosheid.

Coetzee had hieraan kunnen toevoegen dat zelfs na de ineenstorting van een‘imperium’ het onderbewustzijn van de erfgenamen nog generatieslang beheerst wordt door het verlangen naar het verdwenen rijk. Het trauma van het verlies van zogeheten ‘grootsheid’ blijft als een pijnlijk lidteken achter in het denken van de nakomelingen. Een nieuwe identiteit, die bevredigend is voor de verliezers, kan zich pas langzaamaan ontwikkelen, en alleen na veel vallen en opstaan. Een treffend voorbeeld is het Verenigd Koninkrijk dat tot de Tweede Wereldoorlog zichzelf kon prijzen als ‘the empire on which the sun never sets,’ maar dat nu niet meer is dan een ‘sidekick’ van de VS. Dit feit ontgaat opiniemaker Ian Buruma, die ‘gefascineerd’ blijft voor ‘alles wat Engels is of met Engeland te maken heeft,’ en nu op The World’s Opinion Page onder de kop ‘The UK’s Suicidal Tendencies’ verbijstert stelt:

Watching a sophisticated democratic society knowingly walk into a predictable and avoidable national disaster is a rare and alarming experience. Most British politicians are well aware that leaving the European Union with no agreement on the post-Brexit relationship will cause enormous damage to their country. They are not sleepwalking into the abyss; their eyes are wide open… a weird obliviousness to anything outside the British Isles have apparently paralyzed the collective will of British politicians… But it will be no use blaming only them. It is the people who knew better, but didn’t do enough to stop it, who should be most ashamed.  » Lees verder

Ian Buruma’s Gebrek aan Logica 23

ian-buruma8217s-gebrek-aan-logica-23

14-02-19 05:28:00,

Niemand ist mehr Sklave, als der sich für frei hält, ohne es zu sein.
Johann Wolfgang von Goethe (1749 – 1832).


In zijn roman Wachten op de Barbaren (2002) herinnerde de Zuid-Afrikaanse Nobelprijswinnaar Literatuur J.M. Coetzee zijn lezers aan de aloude waarheid dat:

[s]lechts één gedachte de onderbewuste geest van het Imperium [beheerst], hoe niet te eindigen, hoe niet te sterven, hoe zijn tijdperk te verlengen. Overdag achtervolgt het zijn vijanden. Het is sluw en meedogenloos, het stuurt zijn bloedhonden overal op af. ’s Nachts voedt het zich met beelden van rampspoed: de plundering van steden, de verkrachting van de bevolking, piramides van beenderen, akkers van troosteloosheid.

Coetzee had hieraan kunnen toevoegen dat zelfs na de ineenstorting van een ‘imperium’ het onderbewustzijn van de erfgenamen nog generatieslang beheerst wordt door het verlangen naar het verdwenen rijk. Het trauma van het verlies van zogeheten ‘grootsheid’ blijft als een pijnlijk lidteken achter in het denken van de nakomelingen. Een nieuwe identiteit, die bevredigend is voor de verliezers, kan zich pas langzaamaan ontwikkelen, en alleen na veel vallen en opstaan. Een treffend voorbeeld is het Verenigd Koninkrijk dat tot de Tweede Wereldoorlog zichzelf kon prijzen als ‘the empire on which the sun never sets,’ maar dat nu niet meer is dan een ‘sidekick’ van de VS. Dit feit ontgaat opiniemaker Ian Buruma, die ‘gefascineerd’ blijft voor ‘alles wat Engels is of met Engeland te maken heeft,’ en nu op The World’s Opinion Page onder de kop ‘The UK’s Suicidal Tendencies’ verbijstert stelt:

Watching a sophisticated democratic society knowingly walk into a predictable and avoidable national disaster is a rare and alarming experience. Most British politicians are well aware that leaving the European Union with no agreement on the post-Brexit relationship will cause enormous damage to their country. They are not sleepwalking into the abyss; their eyes are wide open… a weird obliviousness to anything outside the British Isles have apparently paralyzed the collective will of British politicians… But it will be no use blaming only them. It is the people who knew better, but didn’t do enough to stop it, who should be most ashamed.  » Lees verder

Ian Buruma’s Gebrek aan Logica 22

ian-buruma8217s-gebrek-aan-logica-22

09-02-19 02:27:00,



De door Buruma bewonderde Lorin Stein. 


Het tegenovergestelde van de waarheid is niet de leugen, maar de chaos.  
Silent Witness. BBC misdaad-serie.

Het bovenstaande formuleert het centrale probleem met mainstream-opiniemakers in het bijzonder en de zogenaamde ‘vrije pers’ in het algemeen. Neem een uitspraak als deze: Westerse samenlevingen zijn nu democratischer dan ooit,’ zomaar een bewering van Ian Buruma in zijn NRC-column van 6 februari 2016. Of deze voorstelling van zaken, die Buruma gaf in de Volkskrant van 24 augustus 2018: 

De voormalige literair redacteur van de Paris Review, Lorin Stein, een uitstekend redacteur, had allerlei avonturen met mensen binnen zijn werk en daarbuiten en moest zijn baan opgeven.
https://www.volkskrant.nl/mensen/ian-buruma-als-schrijver-word-je-snel-in-een-bepaalde-hoek-gezet-van-intellectueel-en-dus-moeilijk-~b52a9370/ 

Wat bedoelt mijn oude vriend met ‘allerlei avonturen met mensen binnen zijn werk en daarbuiten,’ waardoor hij ‘zijn baan [moest] opgeven’? Zelf schreef Stein in zijn ontslagbrief: 

I blurred the personal and the professional in ways that were, I now recognize, disrespectful of my colleagues and our contributors, and that made them feel uncomfortable or demeaned.

Tevens verklaarde hij achteraf te begrijpen dat hij zijn positie had misbruikt en dat de:

way I behaved was hurtful, degrading and infuriating to a degree that I have only begun to understand this past month. 

Lorin Stein gaf toe dat hij zijn positie had misbruikt en verschillende ‘ongepaste’ relaties had met ondergeschikten. Het ‘vernederen’ van vrouwen, hen ‘met minachting’ behandelen, het ‘respectloos’ omgaan met vrouwen die financieel afhankelijk van Stein waren, wordt door Buruma gepresenteerd als ‘avonturen met mensen.’ Voor iemand die zijn geld en imago ontleend aan het schrijven van columns en boeken is dit een doortrapte manier van taalgebruik. Bovendien houdt hij geen rekening met de onderlinge machtsverhoudingen tussen Stein en zijn vrouwelijke werknemers. Buruma’s voorstelling van deze affaire verraadt het feit dat hij weigert te accepteren hoe drastisch de afgelopen halve eeuw de mores veranderd zijn. Het Amerikaanse tijdschrift Vanity Fair constateerde dan ook onder de kop ‘How Ian Buruma’s New York Review of Books Ouster Became Inevitable’ het volgende: 

It’s a paradox that exists throughout the book industry: many consumers,  » Lees verder

Ian Buruma’s Gebrek aan Logica 21

ian-buruma8217s-gebrek-aan-logica-21

06-02-19 07:53:00,



Nog geen drie weken nadat Donald Trump tot president was gekozen, stelde Ian Buruma onder de kop ‘The End of Anglo-American Order,’ in The New York Times van 29 november 2016 dat Trump en de Britse ‘Brexit’ politicus Nigel Farage:

have more in common than distaste for international or supranational institutions. When Farage, in his speech in Jackson, fulminated against the banks, the liberal media and the political establishment, he was not talking about foreign bodies but about the aliens in our midst, as it were, our own elites who are, by implication, not ‘real,’ ‘ordinary’ or ‘decent.’ […]

When Trump and Farage stood on that stage together in Mississippi, they spoke as though they were patriots reclaiming their great countries from foreign interests. No doubt they regard Britain and the United States as exceptional nations. But their success is dismaying precisely because it goes against a particular idea of Anglo-American exceptionalism. Not the traditional self-image of certain American and British jingoists who like to think of the United States as the City on the Hill or Britain as the sceptered isle splendidly aloof from the wicked Continent, but another kind of Anglo-American exception: the one shaped by World War II. The defeat of Germany and Japan resulted in a grand alliance, led by the United States, in the West and Asia. Pax Americana, along with a unified Europe, would keep the democratic world safe. If Trump and Farage get their way, much of that dream will be in tatters.
https://www.nytimes.com/2016/11/29/magazine/the-end-of-the-anglo-american-order.html 

Buruma’s beschrijving is illustrerend voor de wijze waarop de ‘corporate media’ de huidige situatie proberen voor te stellen: de ‘populisten’ en hun aanzienlijke achterban haten de ‘Pax Americana’ en de daaraan verbonden ‘internationale of supranationale instituten,’ die sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog ‘de democratische wereld’ zo ‘veilig’ hebben ‘gehouden.’ Maar wanneer Trump en Farage ongestoord kunnen doorgaan zal niet ‘veel van die droom’ over blijven. Op welke ‘droom’ mijn oude vriend doelt, is duidelijk: de ‘Amerikaanse Droom,’ en daarmee wordt Buruma’s paradox overduidelijk, want juist de vernietiging van die ‘Amerikaanse Droom’ de afgelopen vier decennia door de Amerikaanse elites,  » Lees verder

Ian Buruma’s Gebrek aan Logica 20

ian-buruma8217s-gebrek-aan-logica-20

04-02-19 06:35:00,



Tot het aantreden van president Trump was de VS ‘a force for good,’ en was het ‘ideal of American openness and democracy still worthy of admiration,’ aldus Ian Buruma in januari 2019. Toen ik deze mainstream-propaganda las, moest ik onmiddellijk aan de Britse auteur John Berger denken die schreef dat:

[c]onsumptie en communicatie tegenwoordig verenigd [zijn] in een diabolische vennootschap, en uit deze vennootschap bestaat datgene wat wij kennen als de media. Eerst en vooral vertegenwoordigen de media een economisch contract waardoor alles wat er in de wereld gebeurt wordt gekoppeld aan het mechanisme van de verkoop.

Zoals de clerus in de middeleeuwen bepaalde wat de waarheid was, zo verordineren nu de commerciële massamedia wat de werkelijkheid is, en vooral ook, hoe de realiteit door het publiek ervaren moet worden. In zijn in 1992 verschenen essaybundel Stemverheffing schreef Berger:

De veronderstellingen waarvan het mediabedrijf, namens het publiek, uitgaat zijn behalve blind ook verblindend… Misschien is het precies op dit punt dat onze vorm van democratie een langzame dood sterft. Als dat zo is, dan als gevolg van een weigering. De weigering van het mediabedrijf om het feit te erkennen en te laten doorwerken dat het publiek in zijn hart weet hoe de wereld in elkaar zit… De reden van deze weigering die een bedreiging is voor onze vorm van democratie, de reden waarom het mediabedrijf stelselmatig onderschat wat we gemeen hebben, die reden is steeds dezelfde: de normloze drang tot verkopen… Wat ik wil is dat mensen zich ervan bewust worden hoe smerig het mediabedrijf ze bedient als publiek. Smerig, omdat met de waardigheid van kijker en bekekene de vloer wordt aangeveegd.

En omdat voor het neoliberalisme winst maken het heiligste geloofsartikel is, spreekt Berger van ‘the dealers of the Free Market and their corollary, the Mafia,’ die weten dat:

they now have the world in their pocket. They have. But to maintain their confidence they have to change the meaning of all the words used in languages to explain or praise or give value to life: every word, according to them now, is the servant of profit. And so they have become dumb. Or, rather, they can no longer speak any truth.  » Lees verder

Ian Buruma’s Gebrek aan Logica 19

ian-buruma8217s-gebrek-aan-logica-19

02-02-19 04:57:00,


Tijdens het begin van de omvangrijke maatschappelijke en culturele omwenteling die de geschiedenis in is gegaan als de Industriële Revolutie schreef de Schotse Verlichtingsfilosoof David Hume in zijn essay Of the First Principles of Government (1768):

Nothing appears more surprising to those who consider human affairs with a philosophical eye, than the easiness with which the many are governed by the few; and the implicit submission, with which men resign their own sentiments and passions to those of their rulers. When we enquire by what means this wonder is effected, we shall find, that, as Force is always on the side of the governed, the governors have nothing to support them but opinion. It is, therefore, on opinion only that government is founded; and this maxim extends to the most despotic and most military governments, as well as to the most free and most popular. The soldan (sultan. svh) of Egypt, or the emperor of Rome, might drive his harmless subjects, like brute beasts, against their sentiments and inclination. But he must, at least, have led his mamalukes or prætorian bands, like men, by their opinion.
https://ebooks.adelaide.edu.au/h/hume/david/of-the-first-principles-of-government/ 

Hoe machtig de macht ook is, zij kan niet zonder steun van het volk. Doorgaans beseft de macht dit tot in haar genen, want de machtigen hebben niets anders ‘to support them but opinion.’ Zodra de mening van de ‘many’ zich tegen de macht keert, is het afgelopen met de ‘few’ en kunnen er in het uiterste geval zelfs koppen rollen. De hele geschiedenis door zijn op die manier in betrekkelijk korte tijd zelfs hele imperia ineen gestort. In de epiloog van zijn studie Massa & Macht (1960) concludeert de joodse Nobelprijswinnaar Literatuur Elias Canetti over de machtige: 

Of hij al dan niet metterdaad door vijanden wordt belaagd, altijd zal hij een gevoel hebben bedreigd te zijn. De gevaarlijkste dreiging gaat uit van zijn eigen mensen, die hij altijd beveelt, die in zijn naaste omgeving verkeren, die hem goed kennen. Het middel tot zijn bevrijding, waarnaar hij niet zonder aarzeling grijpt maar waarvan hij geenszins geheel afziet, is het plotselinge bevel tot massadood. Hij begint een oorlog en stuurt zijn mensen naar de plaatsen waar ze moeten doden.  » Lees verder

Ian Buruma’s Gebrek aan Logica 18

ian-buruma8217s-gebrek-aan-logica-18

29-01-19 10:35:00,

De Amerikaanse hoogleraar American Studies, David E. Stannard, schreef in zijn opzienbarende en geprezen boek American Holocaust. The Conquest Of The New World (1992) dat:

the notion of the deserved and fated extermination of America’s native peoples had become a commonplace and secularized ideology. In 1784 a British visitor to America observed that ‘white Americans have the most rancorous antipathy to the whole race of Indians; nothing is more common than to hear them talk of extirpating (uitroeien. svh) them totally from the face of the earth, men, women, and children.’ And this visitor was not speaking only of the opinion of those whites who lived on the frontier. Wrote the distinguished early nineteenth century scientist, Samuel G. Mortin: ‘The benevolent mind may regret the inaptitude of the Indian for civilization,’ but the fact of the matter was that the ‘structure of [the Indian’s] mind appears to be different from that of the white man, nor can the two harmonize in the social relation except on the most limited scale.’ ‘Thenceforth,’ added Francis Parkman, the most honored American historian of his time, the natives — whom he described as ‘man, wolf, and devil all in one’ — ‘were destined to melt and vanish before the advancing waves of Anglo-American power, which now rolled westward unchecked and unopposed.’ The Indian, he wrote, was in fact responsible for his own destruction, for he ‘will not learn the arts of civilization, and he and his forest inevitable and proper together.’

But by this time it was not just the native peoples of America of America who were being identified as the inevitable and proper victims of genocidal providence and progress. In Australia, whose aboriginal population had been in steep decline (from mass murder and disease) ever since the arrival of the white man, it commonly was being said in scientific and scholarly publications, that ‘to the Aryan… apparently belong the destinies of the future. The races whose institutions and inventions are despotism, fetishism, and cannibalism — the races who rest content in… placid sensuality and unprogressive decrepitude, can hardly hope too contend permanently in the great struggle for existence with the noblest division of the human species…. The survival of the fittest means that might — wisely used — is right.  » Lees verder