Het casino achter de Turkse crisis

Het casino achter de Turkse crisis

17-08-18 07:16:00,

De lira-crisis is in de eerste plaats een Turkse aangelegenheid, maar op de achtergrond speelt een wereldwijd probleem. Centrale banken hebben de wereldeconomie in een casino veranderd – met oneindig veel fiches voor sommige gokkers.

De Turkse economie verkeert in zwaar weer. De lira verloor dit jaar meer dan 40 procent van zijn waarde en verkeert in vrije val ten opzichte van de dollar en euro. Hierdoor worden de schulden van Turkse bedrijven aan het buitenland onbetaalbaar. De inflatie over het afgelopen jaar is meer dan 100 procent.

De Amerikaanse president Donald Trump gooide olie op het vuur door de importheffingen te verhogen. De Turkse president Recep Erdogan ontkent ondertussen de economische realiteit en beschuldigt de Verenigde Staten van een ‘complot tegen Turkije’. In de maanden daarvoor wist Erdogan de verlenging van zijn presidentschap veilig te stellen: hij schreef vervroegde verkiezingen uit en kon daarbij nog schermen met de economische groei van Turkije. Afgelopen jaar was het één van de snelst groeiende economieën van de G20.

Reken je rijk

Hoewel je kiezers (tijdelijk) kunt verblinden met economische groeicijfers, zijn cijfers op zichzelf niet zaligmakend; zeker niet wanneer de groei niet duurzaam is. ‘Groei op steroïden,’ noemde econoom Murat Ucer het fenomeen eind vorig jaar in het NRC: ‘Zulke groei is niet vol te houden, want de structurele problemen zijn niet opgelost. De groei is onevenwichtig en komt voor een groot deel van de bouwsector.’ Mustafa Sonmez beschreef al in 2016 in The Economist hoe dat werkt: ‘Ik geef jou stukken publieke grond, jij bouwt daarop, en we verdelen de winst – een fantastische manier om je vriendjes te belonen.’

Ondertussen zit bijna een kwart van de jonge Turken werkloos thuis en was de handelsbalans jaar na jaar negatief. Dat resulteerde in een hoge schuld van Turkse bedrijven aan het buitenland. De Turkse bezittingen minus de schulden in buitenlandse valuta bedragen inmiddels min 200 miljard dollar. Erdogan is er allesbehalve in geslaagd om de unieke groeipotentie van Turkije – het land heeft een groeiende beroepsbevolking ten opzichte van een vergrijzend Europa – om te zetten in een bloeiende economie.

Er is een aparte term uitgevonden voor zulk economisch beleid: Erdoganomics

Hoe kan het dan dat Erdogan jarenlang de show stal met cijfers van economische groei?

 » Lees verder