De EU is op jacht naar uw geld – Climategate

de-eu-is-op-jacht-naar-uw-geld-–-climategate

03-02-20 09:37:00,

Allereerst wordt door in te zetten op een politieke transferunie een gigantische rekening bij de beter functionerende lidstaten gelegd. Ten tweede worden door nieuwe EU-regulering de financiële instellingen in de lidstaten wat betreft hun voorheen onafhankelijke beleggingsbeleid steeds meer in een wurggreep genomen, vooral om de groene religie te dienen. In een tweetal columns van mijn hand komen beide manieren om u financieel uit te kleden aan bod.

Economische samenwerking

In de recente geschiedenis heeft Europa gefungeerd als brandhaard voor twee wereldoorlogen. Dat is niet iets om trots op te zijn, en het ligt voor de hand dat na WOII is nagedacht over hoe dergelijke rampen in de toekomst te vermijden. Nadat met name Duitsland door Amerikaanse Marshallhulp economisch weer op de been was geholpen, zijn initiatieven ontplooid om de economische samenwerking tussen lidstaten in Europa te bevorderen, vanuit het niet onredelijke uitgangspunt dat als je tot tevredenheid handel drijft, je minder snel elkaar de hersens inslaat. Vanuit deze gedachte zijn de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS) en de Europese Economische Gemeenschap (EEG) opgezet, samenwerkingsverbanden op economisch belangrijke terreinen tussen autonome lidstaten.

Discutabel

Langzaam maar zeker nam het belang van deze instituties toe. Het Verdrag van Maastricht vormde in 1993 de basis voor de huidige Europese Unie. Hoewel een ruime meerderheid van de Nederlandse bevolking in 2005 tegen de Europese Grondwet stemde, is dat genegeerd door de Nederlandse regering. Toch werd in 2009 een soort constitutionele legitimering overeengekomen middels het (in 2007 ondertekende) Verdrag van Lissabon. Het democratisch mandaat van de EU is dus vanaf het begin discutabel geweest.

EMU

De EU heeft zich er nooit mee tevreden gesteld zich te ontwikkelen tot een goed functionerende verzameling van nationale autonome staten die via wederzijds gewenste handelsbetrekkingen elkaar tot voordeel zouden strekken. Al snel ontstond er druk om veel verder te gaan dan in goede harmonie handelende natiestaten, maar om in te zetten op een Europese Federale Staat. Om dit idee te bevorderen werd een Europese Munt Unie (EMU) op de rails gezet.

Over de voors en tegens van die EMU is veel geschreven. Duidelijk is dat de uiteindelijke conversie van de Nederlandse gulden naar de euro de Nederlandse burger veel geld gekost heeft. Evenzeer is duidelijk dat de EMU niet gebaseerd is op de gezonde economische regels zoals die door Nobelprijswinnaar Robert Mundell geformuleerd zijn,

 » Lees verder

Over tunnelvisie – Climategate

over-tunnelvisie-–-climategate

01-01-20 02:10:00,

Een bijdrage van Arthur Rörsch.

Er is experimenteel gerede twijfel of de continue emissie en absorptie van CO2 in het stralingsveld dat door H2O in de dampkring wordt opgewekt een significant effect op de temperatuur van het oppervlak (de warmere stralingsbron) kan hebben.

Er is aan het oppervlak geen thermodynamisch evenwicht zolang er warmtestromen lopen. Die met elkaar in competitie en wisselwerking zijn. Als er één krachtige uitvalt, (e.g. zoninstraling tijdens de nacht), veranderen de warmtebalansen verrassend snel en de temperatuur afhankelijk van de specifieke warmte capaciteit (Cv) beneden het oppervlak. (Dat is de hoeveelheid warmte in Joules die nodig is om een vierkante meter oppervlak een graad Kelvin in temperatuur te doen stijgen). Traag aan het oceaanoppervlak (Cv= 107 J/K/m2) ; aan de vaste grond sneller (Cv nabij de 105 J/K/m2 afhankelijk van vooral het watergehalte. Dit onderscheidt het gedrag van een zee- van een landklimaat.

Sinds een jaar zijn we met een aantal (Nederlandse) fysici en een Amerikaan gespecialiseerd in IR stralingsfysica bezig om de klimaatverandering gedurende seizoenswisselingen te bestuderen.  Wij hopen dit in ons essay over zelfregulatie mechanismen in het klimaatsysteem theoretisch te onderbouwen door het begrip ‘attractor’ in te voeren, de conditie die een dynamische balans beschrijft (als meerdere krachten wisselend op elkaar inwerken) gedurende de dag-nacht wisseling.

Na een tijdelijke dichte bewolking die de zoninstraling tot 60% verlaagt, verandert de conditie van de dynamische warmtebalans over 24 uur = de attractor daarna binnen een paar dagen in die voor die van heldere hemel en die tijdsduur is ook afhankelijk van de warmtecapaciteit van het oppervlak. Dit staat op grond van meteorologische en oceanografische waarnemingen vast als een huis.

Als we het over snelheidsveranderingen van warmte fluxen hebben (aan het oppervlak) vanaf en naar het oppervlak dan zijn er drie, naast de stralingfluxen van belang, in onderstaand schema aangegeven Wec, Ws en Wud.

Figuur. The major energy flows in a diurnal cycle during day time at a particular location

on a particular day of the year.

Wec, evapoconvectie, ook wel genoemd de transpiratie van het oppervlak, Ws, de winden en zeestromen aan het oppervlak, ook wel genoemd advectie, en Wud, (up en down) de uitwisseling van warmte tussen oppervlak en geconserveerde warmte in de ondergrond door conductie.

 » Lees verder

Fundstück: Climategate Rebunked – Marc Morano on The Corbett Report | www.konjunktion.info

fundstuck:-climategate-rebunked-–-marc-morano-on-the-corbett-report-|-wwwkonjunktion.info

15-12-19 10:41:00,

Klimawandel - Bildquelle: Pixabay / geralt; Pixabay LicenseKlimawandel - Bildquelle: Pixabay / geralt; Pixabay License

Klimawandel – Bildquelle: Pixabay / geralt; Pixabay License

Aus dem Youtube-Begleittext:

Es ist ein Jahrzehnt her, als die öffentlich gemachten E-Mails der Climatic Research Unit der University of East Anglia die Lügen, Verschleierungen und schmutzigen Tricks enthüllten, die hinter der Orthodoxie des Klimawandels stecken. Aber obwohl über das Thema längst nicht mehr gesprochen wird, können wir aus den Lehren von “Climategate” noch viel lernen. Heute gibt uns Marc Morano von ClimateDepot.com einen Einblick über ein Jahrzehnt der Lügen bzgl. Climategate nachzudenken und er zeigt auf, wo wir heute in der Debatte stehen.

(It’s been a decade since the leak of emails from the Climatic Research Unit at the University of East Anglia exposed the lies, obfuscations and dirty tricks behind the climate change orthodoxy. But although the conversation has long since moved on, there’s still a lot we can learn from the lessons of “Climategate.” Joining us today to reflect on a decade of Climategate lies and where the debate stands today is Marc Morano of ClimateDepot.com.)

Zusätzliche Video-Links: Minds.com und Youtube
Quelle:
Climategate Rebunked – Marc Morano on The Corbett Report

Ein Artikel bildet zwangsweise die Meinung eines Einzelnen ab. In Zeiten der Propaganda und Gegenpropaganda ist es daher umso wichtiger sich mit allen Informationen kritisch auseinander zu setzen. Dies gilt auch für die hier aufbereiteten Artikel, die nach besten Wissen und Gewissen verfasst sind. Um die Nachvollziehbarkeit der Informationen zu gewährleisten, werden alle Quellen, die in den Artikeln verwendet werden, am Ende aufgeführt. Es ist jeder eingeladen diese zu besuchen und sich ein eigenes Bild mit anderen Schlussfolgerungen zu machen.

http://www.konjunktion.info unterstützen:

Unterstützen

Ähnliche Artikel:

  1. Klimawandel: Eine neue Runde der Propaganda steht bevor – Die Veröffentlichung des neuesten IPCC-Berichts zur Klimaerwärmung
  2. Klimawandel: Der zunehmende gesellschaftliche Druck der Akzeptanz
  3. Gastbeitrag: Hitzewellen auf Bestellung durch Ozonlöcher jederzeit machbar! Klimakontrolle!
  4. CO2-Steuer: Wenn aus einer angeblichen Verschwörungstheorie gelebte Realität wird
  5. Agenda 2030: Wenn aus einer Verschwörungstheorie gelebte Realität wird – Ein Update für alle Zweifler

 » Lees verder

Er is geen klimaatcrisis – Climategate

er-is-geen-klimaatcrisis-–-climategate

22-09-19 06:51:00,

Meer dan 500 prominente wetenschappers uit alle delen van de wereld dringen bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties aan op een nadere, gedepolitiseerde discussie van het klimaathema, waarbij ook alternatieve wetenchappelijke opvattingen stem krijgen.

Op 23 september vindt een VN-klimaatbijeenkomst in New York plaats. Met het oog daarop heeft CLINTEL twee aangetekende brieven gestuurd, één naar de Secretaris-Generaal van de VN, António Guterres, en één naar de Executive Secretary van de UNFCCC, Patricia Espinosa Cantellano, met daarbij toegevoegd de tekst van de European Climate Declaration (zie hieronder).

Daarin ook de expliciete vraag om gezamenlijk een bijeenkomst te organiseren met wetenschappers van wereldformaat.

Your Excellencies,

There is no climate emergency

A global network of more than 500 knowledgeable and experienced scientists and professionals in climate and related fields have the honor to address to Your Excellencies the attached European Climate Declaration, for which the signatories to this letter are the national ambassadors.

The general-circulation models of climate on which international policy is at present founded are unfit for their purpose. Therefore, it is cruel as well as imprudent to advocate the squandering of trillions on the basis of results from such immature models. Current climate policies pointlessly, grievously undermine the economic system, putting lives at risk in countries denied access to affordable, continuous electrical power.

We urge you to follow a climate policy based on sound science, realistic economics and genuine concern for those harmed by costly but unnecessary attempts at mitigation.

We ask you to place the Declaration on the agenda of your imminent New York session.

We also invite you to organize with us a constructive high-level meeting between world-class scientists on both sides of the climate debate early in 2020. The meeting will give effect to the sound and ancient principle no less of sound science than of natural justice that both sides should be fully and fairly heard. Audiatur et altera pars!

Please let us know your thoughts about such a joint meeting.

Yours sincerely, ambassadors of the European Climate Declaration,

Professor Guus Berkhout, The Netherlands

Professor Richard Lindzen, USA

Professor Reynald Du Berger, French Canada

Professor Ingemar Nordin,

 » Lees verder

Klimaatonbehagen – Climategate

klimaatonbehagen-–-climategate

02-09-19 02:14:00,

Marjan Slob. Foto: Lemniscaat.

Een bijdrage van Jeroen Hetzler.

Wat moet ik met mijn klimaatonbehagen? Zo luidt de verzuchting van Marjan Slob, filosofe, in haar column in de Volkskrant. Ik kan mij een dergelijke verzuchting indenken vanwege het nimmer aflatende bombardement van klimaatalarmisme.

Doemdenken is nu eenmaal imposanter dan klimaatrealisme. Al met al echter draagt dat alarmisme niet bij tot goede meningsvorming, zeker doordat in die alarmistische propaganda opzettelijk een venijnige denkfout is ingebracht. We lezen eerst:

In het Van Abbemuseum was tot vorige week (sorry!) een kunstwerk te zien van The Otolith Group met de onvertaalbare titel What does the earth think it is? Het werk omvat brieven aan het kantoor van de Californische geologische dienst waarin betrokken burgers een aardbeving voorspellen. Zij beseffen dat ze wonen op een breuklijn en zijn uiterst gespitst op voortekenen. ‘Ik zou graag melden dat we binnen een paar dagen een middelgrote aardbeving zullen krijgen’, schrijft iemand in een drieregelig briefje. ‘Ik baseer dit op de pijnen in mijn lichaam die we al eerder hebben besproken. Ik hoop u met deze informatie van dienst te zijn geweest.’

In dit citaat schuilt die misleidende ‘denkfout’, dezelfde die Marcel van Dam maakte in zijn uitzending De Achterkant van het Gelijk van 13 nov 2014 over het klimaat. In deze uitzending stelt van Dam namelijk catastrofale klimaatopwarming a priori als een feit door de vergelijking te maken met een grote meteoriet die aarde spoedig zal treffen. Wat te doen als aardbewoner?

Marcel van Dam:

Meneer Nijpels, stel, niet Mark Rutte maar u bent minister-president. En u krijgt een ongewoon telefoontje van de Amerikaanse ambassadeur en die zegt: Wilt u vanmiddag om een uur vijf eens bij mij komen kijken naar een persconferentie van de NASA, de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie? Want die is ook van belang voor Nederland.

U gaat er naartoe en u krijgt de schrik van uw leven want u hoort daar dat een planetoïde, zeg maar een brok steen van een paar kilometer groot, op de aarde afkomt en daar over twee jaar zal inslaan. Wat een megaramp tot gevolg zal hebben.

U gaat terug naar het Torentje,

 » Lees verder

Klimaatdictatuur – Climategate

klimaatdictatuur-–-climategate

19-08-19 07:15:00,

Een bijdrage van Jeroen Hetzler.

Zo langzamerhand kunnen we vaststellen dat het gezonde verstand het wint van hysterie, toch? Zo mogen wij ons in elk geval weer verheugen over enig spitwerk van Leon de Winter, vaste columnist van de Telegraaf. Dit spitwerk leverde onder meer dit op:

In de top tien van warmste julimaanden in De Bilt, waar het KNMI zetelt, komt juli 2019 niet voor. Dit zijn ze: 2006, 1994, 1995, 1983, 2010, 1976, 1941, 1991, 1982. Ze variëren van 22,3 Celsius (2006) tot 18,9 Celsius (1982). De Bilt had in juli 2019 een gemiddelde temperatuur van 18,8 Celsius. Ja, de pieken naar boven waren opvallend hoog, maar de rest van de maand was gemiddeld minder warm dan het gemiddelde van de top tien.

Inderdaad is het maar hoe je het bekijkt en hoe alarmistisch je je ideologie c.q. verdienmodel wilt uitventen. Die homogenisatie van de data van vóór 1950 door het KNMI zorgt er in elk geval voor dat er slechts gesproken kan worden van records sinds 1951, niet 1901. Anders beduvel je de kluit door 2 verschillende reeksen als 1 te bestempelen. Ik ben niet zo onder de indruk van al die CAGW-fanaten (CAGW = ‘Catastrophic Anthropogenic Global Warming’), die ons via het NOS-journaal proberen bang te maken met warmterecords. Het komt weinig nuchter wetenschappelijk over, eerlijk gezegd. We gaan verder:

Pieken zijn heerlijk voor organisaties als het KNMI. De CO2-verhalen knalden ons om de oren, maar dat de gemiddelde maandtemperatuur van juli 2019 niet eens in de top tien voorkwam, werd ons door het KNMI onthouden. Doen alleen de pieken ertoe en niet de rest van de maand? Ik kon er online geen antwoord op vinden. Wel is duidelijk dat de pieken van het eerste deel van de twintigste eeuw zijn verdwenen omdat het KNMI de meetresultaten van die decennia heeft afgevlakt. Dat heet homogeniseren.

Bij dit laatste zijn de nodige vraagtekens bij gezet. Vandaar het rapport van Crok c.s. Hier.

Rond 1950 kwamen er nieuwe meetlocaties en -apparatuur, en op basis van verschillen tussen de oude en nieuwe locaties en apparatuur werden de oude temperaturen bijgesteld, en gek genoeg alleen naar beneden. Een onderzoeksteam onder leiding van wetenschapsjournalist Marcel Crok heeft daar uitvoerig over geschreven in het rapport Het raadsel van de verdwenen hittegolven (al een paar keer eerder vermeld hier),

 » Lees verder

‘Back to the Future’ – Climategate

‘back-to-the-future’-–-climategate

16-08-19 09:38:00,

Foto: NME.

Een gastbijdrage van Reynier Pronk.

Nederland heeft zich onverkort achter de conclusies van het recente IPCC-rapport geschaard. Dat deed het zo snel dat het nauwelijks is voor te stellen dat het rapport is gelezen, dat alle consequenties zijn doorgerekend en dat deze beslissing democratisch is gelegitimeerd.

Ap Cloosterman noemt de vier IPCC doelen het nastreven waard. Dat kan op zich juist zijn, ware het niet dat het IPCC op deze manier greep houdt op de ontwikkelingen in de wereld, met een hoog ‘schuld-en-boete’ gehalte, vooral voor het rijke westen.

Het meest verbazingwekkende is echter, dat men klakkeloos accepteert dat er ‘knappe koppen’ zijn die dertig jaar vooruit kunnen kijken.

Even tussendoor een verhelderend grapje:

Meneer van Rossem, u als historicus, kunt u de kijker vertellen wanneer de volgende oorlog uitbreekt?

Geen idee, mevrouw! Ik ben historicus! Ik duid het verleden en dat is al moeilijk genoeg …

Meneer Dibbets, u bent kunsthistoricus. Wanneer mogen wij een volgend meesterwerk verwachten?

Dat moet u mij niet vragen. Een meesterwerk laat zich niet voorspellen, mevrouw.

Meneer Icke, u bent sterrenkundige, vertelt u eens: wanneer zal de volgende oerknal plaatsvinden?

Geen idee; het begrijpen van de vorige is al bijna ondoenlijk …

Mevrouw van Leur, u bent meteoroloog; hoe warm wordt het over 30 jaar?

Als meteoroloog moet u mij dat niet vragen. Wij kunnen niet verder vooruitkijken dan hooguit vijf dagen. En dan zitten we er vaak ook nog naast. Maar ik ben ook klimatoloog.

En als wij het u vragen als klimatoloog?

Dan wordt het ineens een stuk makkelijker: in 2050 wordt het 2,5 graden warmer en de zeespiegel stijgt met 7 meter…

Kennelijk varen onze leiders blind op de IPCC prognoses cq. voorspellingen. Waarschijnlijk is het ze voldoende dat het ‘wetenschappers’ zijn die deze voorspellingen hebben gedaan. Die zullen het wel weten, toch?

Nu heb ook ik grote achting voor wetenschappers, maar ook zij kennen hun begrenzingen want basale vragen als:

  • Wat is leven precies en hoe ontstaat het?

  • Hoe werkt zwaartekracht?

  • Wat is oneindigheid / eeuwigheid?

 » Lees verder

De zwanenwitwasserij – Climategate

de-zwanenwitwasserij-–-climategate

12-08-19 08:11:00,

Een bijdrage van André Bijkerk.

Met de toenemende stroom van opwarmingsberichten en klimaatstudies kan ik me voorstellen dat velen zich afvragen of het niet echt de mens is die het klimaat opwarmt door maar voortdurend CO2 in de atmosfeer te ‘pompen’. De materie is echter ingewikkeld hetgeen de discussie vertoebelt. Misschien ware het daarom te overwegen om het zwaartepunt van de discussie te verleggen naar de zin of onzin van het renewable-energiebeleid dat daarmee samenhangt? Daar zijn de feiten immers veel duidelijker. Toch is mijn reactie daarop: nee.

Centraal staat de waarheid, onze broodheer. Wetenschappers willen weten hoe de dingen in elkaar zitten en hoe ze werken. Alle kinderen beginnen daarmee maar velen verliezen uiteindelijk daarin hun belangstelling en gaan voor het geld, carrière en als dat niet zo best gaat kun je nog altijd wereldredder worden. Wetenschappers (althans de echte) zijn kinderen die deze fase in de ontwikkeling hebben gemist. Ze willen nog steeds uitvinden hoe de dingen werken.

Maar hoe werkt de waarheid in de wetenschap? Dat is de kern van het verhaal. Het voert te ver om hier een uitgebreide epistomologische filosofie te bespreken (bijv. Harriman). We gebruiken daarvoor wetenschappelijke methodes, waarbij ik drie elementen wil uitlichten: inductie, deductie en falsificatie.

Een bekend voorbeeld is de alle-zwanen-zijn-wit hypothese. De inductieve fase hiervan verloopt als volgt: De eerste zwaan die ik zag was wit, de tweede zwaan was wit, de n-de zwaan was wit. De inductieve generalisatie is: alle zwanen zijn wit. De deductieve fase behelst de redenering: omdat alle zwanen wit zijn, zullen de volgende zwanen, die ik zie, allemaal wit zijn. Zolang ik nu maar niet naar Australië ga, zal mijn inductieve generalisatie geen gevaar lopen. Maar vroeg of laat duikt dan toch die zwarte zwaan op, falsificatie. De alle-zwanen-zijn-wit hypothese is dus onjuist.

Hoe projecteren we dit nu op de broeikas hypothese in het klimaat? Dat is natuurlijk geen zwart-wit aangelegenheid. Eunice Newton Foote concludeerde in 1856 na experimenten met glazen cilinders met gassen, dat de verandering van de CO2-concentratie in de atmosfeer wel eens tot temperatuursverandering zou kunnen leiden. Die inductieve generalisatie is wellicht waar, maar hoe zit het kwantitatief?

 » Lees verder