De dappere Afghanen of….

de-dappere-afghanen-of….

07-10-19 04:52:00,

Ooit maakte Hollywood in 1943 de film ‘Road to Moscow’ gemaakt aan de hand van het gelijknamige boek van Joseph E. Davies, de toenmalige Amerikaanse ambassadeur in Moskou. De voormalige Sovjetunie werd er ten hemel geprezen en de processen van 1936 waarbij men een ganse serie bekende sovjetpolitici wegens o.m. spionage ter dood veroordeelde was volgens Hollywood een voorbeeld van degelijke rechtspraak.

Rambo III - Versie 1

Zo eindigde Rambo III met een ode aan wat men toen de Moedjahedien noemde. De lieden die het land in afspraak met de CIA omtoverden tot een groot drugsparadijs en ‘s werelds bijna enige producent van opium en heroïne. Een paradijs ook voor terroristen.

Het was echter ten tijde van de tweede wereldoorlog en dus was president Jozef Stalin volgens Hollywood een held. Dat de VS tot 1941 aan het Duitsland van Hitler de benzine leverde voor de operatie Barbarossa, de invasie van de Sovjetunie, werd gemakshalve vergeten. Juist zoals men enkele jaren nadien de inhoud van die film vergat. Het kan in de internationale politiek soms verrassend snel gaan. Zie maar naar Syrië.

Zo ook met Afghanistan waar Hollywood ook al eens een verrassende zij het gênante bocht maakt. Officieel was Bin Laden, de Taliban en al die andere islamitische terreurbendes dappere helden. Een paar jaar later is dat dan weer… oeps. Snel wat aanpassen. Want officieel althans was Bin Laden & co nadien een der ‘s werelds grootste misdadigers ooit. En dus….

En dat werd het nadat men al Qaeda omtoverde tot vijand nummer 1. Nooit de soepelheid van Hollywood en de VS onderschatten. Galant, dat zeker.

Rambo III gaat over held John Rambo die in 1988 ten strijde trekt om een vriend uit de klauwen van de wreedaardige ‘Ruskies’ te halen. Het is een verhaal geschreven door Sheldon Lettich en Sylvester ‘Rambo’ Stallone zelf. Maar dat was 1988 en nadien kwam er dan al Qaeda, vrienden van de CIA die vijanden werden. Juist zoals gebeurde met Jozef Stalin. En dus werd er wat herschreven.

Willy Van Damme

Delen :

Vind ik leuk:
Like Laden…

Gerelateerd

 » Lees verder

‘Ademloos’ over de dappere strijd tegen de gewetenloze asbestindustrie

8216ademloos8217-over-de-dappere-strijd-tegen-de-gewetenloze-asbestindustrie

26-11-18 12:32:00,

Op het 19de Festival du Cinéma d’Attac in de Kruidtuin te Brussel werd op 24 november de Vlaamse documentaire Ademloos vertoond. Een pakkende film van regisseur Daniel Lambo. Op 2 december 2018 kan de bevolking van Kapelle-op-den-Bos voor het eerst het verhaal van asbestose in de wereld bekijken, vanuit het dorpje waar Eternit zijn allereerste golfplaten maakte en vandaar de wereld veroverde.

Filmregisseur Daniel Lambo ging voor Ademloos terug naar zijn jeugd in het Brabantse dorpje Kapelle-op-den-Bos. Daar speelde hij op de met asbestafval afgedekte veldwegen en op de open stortplaats van het bedrijf Eternit, dat zichzelf vereeuwigde met het product met dezelfde naam. Zijn vader was arbeider en vakbondsleider op het bedrijf, dat aan duizenden gezinnen in de regio werk gaf. Niet alleen sportpleinen kregen gul asbestafval als gratis afdekking, boeren kregen buizen die ze als weidepalen mochten gebruiken en hun veldwegen werden er mee verhard. Zijn vader stierf als zovele andere arbeiders en omwonenden aan een asbestziekte.

Samen met Eric Jonckheere ging hij op stap door de wereld om vast te stellen hoe het sinds 1998 in de EU verboden asbest nog steeds wordt gedolven en gebruikt in Rusland, India, Brazilië en tientallen andere landen en hoe de asbestbedrijven er tot vandaag totaal geen rekenschap hoeven af te leggen voor asbestbesmetting (in al zijn vormen), de ziekte die door de VN als de grootste aan arbeid gelinkte dodelijke ziekte ter wereld wordt beschouwd.



Kapelle-op-den-Bos, jaren 1960, een stille straat in een rustig dorpje

Ook Eric heeft een verleden in Kapelle-op-den-Bos. Hij woonde met zijn ouders en broers rechtover de poort van het bedrijf en verloor zijn ouders en twee broers aan een van de vreselijke ziektes die door asbest worden veroorzaakt (asbestose, asbestpleuritis, fibrose, longkanker, mesothelioom van longvlies, buikvlies of hartzak e.a., de lijst neemt nog steeds toe). Wat deze ziektes zo gruwelijk maakt, is dat ze dertig tot veertig jaar volledig zonder symptomen kunnen sluimeren om dan plots uit te breken met snelle dodelijke gevolgen. Er is nog steeds geen levensreddende remedie voorhanden. 

Een zo directe betrokkenheid bij het onderwerp van een documentaire houdt het risico in van een pamflettair, gelijkhebberig discours. Niets van dit alles in deze documentaire. Lambo en Jonckheere brengen een zeer evenwichtig beeld van Eternit,

 » Lees verder

Hajo Meyer. Een Dappere Joodse Humanist

Hajo Meyer. Een Dappere Joodse Humanist

01-08-18 08:10:00,

Voor een lang interview met Hajo Meyer zie ook mijn boek De oneindige oorlog, waarin Meyer — één van de mensen aan wie het boek is opgedragen — het volgende zegt: 

Alleen de teloorgang van de eigen ethiek zal het jodendom vernietigen.


Ik ben opgegroeid in de traditie van het joods humanisme en heb pas op latere leeftijd geleerd dat er twee totaal verschillende soorten jodendom zijn. Allereerst is er het universele humanitaire jodendom van Leviticus 19 vers 33: ‘’Wanneer er vreemdelingen in uw land wonen, mag u die niet slecht behandelen’ en vers 34: ‘Vreemdelingen die bij u wonen hebben dezelfde rechten als een geboren Israëliet.’ Het staat er expliciet. Heb dus uw naaste lief, hij is net als u, want ook u was eens een vreemdeling en wel in Egypte. Met andere woorden: het lijden dat u heeft ondergaan moet als les dienen om anderen juist bewust geen leed te berokkenen. Dat is het fundament van dit jodendom, dat al in de 1e eeuw voor Christus zo mooi is verwoord door rabbi Hillel met de woorden: ‘Wat jij niet wilt dat jou wordt aangedaan, doe dat ook niet een ander aan’ – daar komt de hele Thora op neer. Die wijsheid is universeel, vier eeuwen eerder al had Confucius in China hetzelfde gezegd. Tijdens mijn jeugd in Duitsland werd ons geseculariseerde joden geleerd dat dit de essentie was van het jodendom. En dat heeft een onuitwisbare indruk op me gemaakt. Het is nog steeds een leidraad in mijn leven, zelfs mijn kamptijd heeft dit niet veranderd. Ik heb net een tweede boek geschreven, dat in Duitsland wordt uitgegeven en waarin ik probeer aan te tonen dat de nazi-holocaust een samenloop was van toevallig aanwezige historische krachten en dat we hier dus niet te maken hebben met een absoluut onvermijdelijke gebeurtenis die in de sterren geschreven stond. Daarmee wil ik benadrukken dat de Duitse joden met hun humanistische traditie en hun verlangen te integreren op de goede weg waren. Maar door de gevolgen van de Eerste Wereldoorlog, wat ook al geen onvermijdelijkheid was, is die natuurlijke ontwikkeling gedwarsboomd. Het antwoord op de Holocaust is natuurlijk niet de benepen, slachtofferistische, ultranationalistische, gewelddadige, provinciale politiek van de staat Israël. Het zionisme gaat van een deterministisch wereldbeeld uit,  » Lees verder