Het hart van de democratie | Door Johannes Kreis | KenFM.de

het-hart-van-de-democratie-|-door-johannes-kreis-|-kenfm.de

04-09-20 11:54:00,

Als de democratie een symbool wordt, is ze in gevaar.

Een standpunt van Johannes Kreis.

Bovendien is er in de media geen feitelijke en inhoudelijke discussie over COVID-19 gevoerd. In plaats daarvan wordt een twijfelachtige symboliek gebruikt om de dringende vragen over de vermeende pandemie te vermijden.

Met de vermeende „bestorming van de Rijksdag“ werden de foto’s van de Corona-demonstratie in Berlijn van afgelopen weekend, waarop door grote delen van de media, maar ook door politici, gehoopt was, eindelijk geproduceerd. In de geënsceneerde verontwaardiging daarover in de Tagesschau, SZ, FAZ & Co gaan enkele aspecten verloren.

Het zwijgen over de dood van honderdduizenden vreedzame demonstranten met gerechtvaardigde en dringende vragen is draaglijk voor een Duitse president. 300 dwazen met keizerlijke vlaggen en een theatrale enscenering van een „aanval“ duwen de heer Steinmeier tot het uiterste.

Waar is de bondspresident als ervaren huisartsen, wetenschappers, hoofden van gezondheidsdiensten en wetenschappelijke instituten met 30 jaar beroepservaring door internetproletariërs Aluhut-dragers en samenzweringstheoretici worden genoemd? Waar ligt de grens van wat draaglijk is voor de heer Steinmeier en de rest van de politieke beroemdheden?

Als de pers over Corona zou berichten volgens de criteria van het Duitse Netwerk voor Bewijsgerichte Geneeskunde, zou het hele Corona-paniekverhaal binnen enkele dagen ineenstorten (1).

Volgens de statistische gegevens is de politiek naakt, en dit met het oog op de rampzalige economische gevolgen. En daar gaat het om. Daarom worden de critici belasterd. Corona is verantwoordelijk voor alles, niet voor de maatregelen.

Men zou liever niet geconfronteerd worden met feitelijke argumenten.

Alle leeftijdsgroepen worden positief getest, maar degenen die sterven met een positieve test zijn 82 jaar oud in Duitsland (2). Dit is niet te onderscheiden van de natuurlijke levensverwachting. In Schotland leven mensen met een positieve COVID-19 test langer dan mensen zonder (3).

De cijfers zijn niet anders in Zweden (4), maar Zweden staat nu alleen op de kaart.

Zelfs de heer Lauterbach heeft vastgesteld dat alledaagse maskers ineffectief zijn (5, 6). En ondanks de vermeende stijgende infectiecijfers blijft het aantal gevallen op de intensive care op een laag niveau (7).

En 50.000 mensen op een demonstratie in Berlijn vragen daarnaar en willen antwoorden.

 » Lees verder

Hoe democratie ondergeschikt wordt aan allerlei ‘goede’ zaken | Wynia’s Week

hoe-democratie-ondergeschikt-wordt-aan-allerlei-‘goede’-zaken-|-wynia’s-week

15-08-20 03:32:00,

Van de blokkeerfriezen en de zaak Wilders tot de Urgenda-klimaatzaak en selectieve afdwinging van Corona-regels – een soort pseudo-moraliteit van machthebbers ondermijnt de democratie en rechtsstaat, stelt Lucas Bergkamp. Meten met twee maten, voortrekken en achterstellen, recht praten wat krom is, misbruik van bevoegdheden.  Waardoor ‘duurzaam’ uitpakt als onduurzaam, ‘diversiteit’ leidt tot uniformiteit en ‘inclusie’ leidt tot uitsluiting.

In de democratische rechtsstaat zou de macht gebonden moeten zijn aan de wet, maar in de praktijk zijn het de machthebbers die bepalen wat de wet al dan niet vereist. Bovendien zou iedereen gelijk moeten zijn voor de wet, maar de machthebbers belijden dat beginsel alleen met de mond. Moreel verval ligt ten grondslag aan alle fenomenen die de neergang van de democratische rechtsstaat bewerkstelligen.

‘De goede zaak’

Onder het mom van strijden voor ‘de goede zaak’ komen coalities van politici, activisten en opportunisten samen om het democratische systeem te ontkrachten. De goede zaak is soms het afwenden van de ‘dreigende klimaatramp’, dan weer ‘sociale rechtvaardigheid’, Europese ‘solidariteit,’ de aanpak van de ‘stikstofcrisis’, of de strijd tegen ‘institutioneel racisme’.  Gemeenschappelijk aan al deze ‘goede zaken’ is de vage slogan die machthebbers toelaat om deze naar eigen goeddunken ad hoc in te vullen. De term ‘nobel cause corruption’ is een bondige omschrijving van deze houding.

De machthebbers en hun symbioten hebben een ruime keuze uit de middelen om de ‘goede zaak’ te dienen; naast wet- en regelgeving staan hen ander overheidsbeleid, de ‘power of the purse’ en propaganda ter beschikking. Met hun strijd voor de goede zaak dienen ze vaak ook meteen hun eigen belangen en die van de actie- en belangengroepen die ze te vriend willen houden en graag paaien met subsidies. Helaas is de democratische rechtsstaat veelal het slachtoffer van hun missies.

Bescherming van de burger tegen de macht

In ontwerp is de democratische rechtsstaat bestemd om de burger te beschermen tegen willekeurige, onrechtmatige machtsuitoefening. In theorie hebben machthebbers zich aan de wet te houden en moeten zij de wet en de rechten van de burger respecteren, procedures volgen, en hun besluiten zorgvuldig voorbereiden en motiveren.  Bovendien zijn er bewakers, die de naleving van deze beginselen zouden moeten afdwingen,

 » Lees verder

Heeft de democratie last van depressies? | Door Christiane Borowy | KenFM.de

heeft-de-democratie-last-van-depressies?-|-door-christiane-borowy-|-kenfm.de

14-07-20 07:19:00,

Een commentaar van Christiane Borowy.

Afgelopen donderdag heeft de voorzitter van de Conferentie van ministers van Binnenlandse Zaken, Georg Maier, het verslag over de bescherming van de Grondwet voor 2019 aan het publiek gepresenteerd en op alarmerende wijze aangekondigd dat de democratie onder druk staat. Heeft hij gelijk?

Als je voor de verandering eens wat rust wilt, moet je jezelf deze dagen in geen geval twee vragen stellen, of ze zelfs maar in een context plaatsen: Wat is democratie en wat is depressie? Dat kan je anders heel snel naar beneden trekken. Als u in het licht van de Conferentie van ministers van Binnenlandse Zaken van enkele dagen geleden de fout maakt om te kijken naar wat het Bureau voor de bescherming van de grondwet en andere beschermende instanties, zoals de Military Counter-Intelligence Service (MAD), eigenlijk doen en geïnteresseerd zijn in wat voor organisaties en democratische instrumenten ze zijn, dan zou u kunnen constateren dat er een verband bestaat tussen democratie en depressie – vooral omdat de heer Maier in zekere zin de kwestie van de depressie in het spel heeft gebracht. Wat heeft dat voor zin? Staat de democratie onder druk, en zo ja, door wie?

Volgens de ICD-10-sleutel, een internationale statistische classificatie van ziekten waartoe de WHO het initiatief heeft genomen, zijn de meest voorkomende symptomen van depressie waanbeelden van schuld, hypochondrie, nihilisme, relaties of vervolging (8,9). In Corona-tijden zou het ook interessant zijn om de hypochondrie onder de loep te nemen, maar hier zou het eerder moeten gaan over de symptoom-vervolgingswaanzin en over wie er eigenlijk voor zorgt dat de democratie niet verdwijnt door organisaties die vooral in het geheim werken.

Paranoia

De heer Maier maakt zich met name zorgen over de zogenaamde vroegtijdige identificatie van gevaarlijke mensen en beweert dat dit een grote uitdaging is. Hij dringt er daarom op aan „We moeten het beter doen, we moeten ook technische vaardigheden ontwikkelen“ en haat en het aanzetten tot haat op het internet moet worden vervolgd. Als ik zulke zinnen lees of hoor, rijzen er ad hoc verschillende vragen. Ten eerste: Wie is „we“ überhaupt? De mensen? De democratie? Duitsland? Ten tweede: wat betekent het ontwikkelen van technische capaciteiten concreet?

 » Lees verder

De “Big Reset” is een feit en de democratie is afgeschaft

de-“big-reset”-is-een-feit-en-de-democratie-is-afgeschaft

10-07-20 04:42:00,

ShareTweet

Read Time:6 Minute, 30 Second

It's Time for CEOs to Emerge From Their Bunkers | by Rob Walker ...PSYOP zijn operaties om geselecteerde informatie en indicatoren aan het publiek over te brengen om hun emoties, motieven en objectieve redeneringen en uiteindelijk het gedrag van regeringen, organisaties, groepen en individuen te beïnvloeden. Oftewel een “False Flag” operatie.

Het wordt steeds meer en meer zichtbaar, de “Big Reset” is begonnen en nee het is geen complottheorie het is echt en je ziet om je heen gebeuren. De wereldwijde PSYOP Corona of zoals het officieel heet COVID-19. Ik ga weer niet beargumenteren of het een echt virus, een gemaakt of een biowapen is. Het is de aanleiding om de wereld, d.w.z. de Westerse vooralsnog, de grote reset te geven zoals afgesproken in DAVOS 2020 (en lang van te voren gepland).

De doelstelling van de schaduwregering, die op hun beurt de poppetjes instrueren (Wereldleiders):

De Covid-19-crisis en de politieke, economische en sociale verstoringen die daardoor zijn veroorzaakt, veranderen de traditionele context voor besluitvorming fundamenteel. De inconsistenties, tekortkomingen en tegenstrijdigheden van meerdere systemen – van gezondheid en financiën tot energie en onderwijs – komen meer dan ooit aan het licht te midden van een wereldwijde context van zorg voor leven, levensonderhoud en de planeet. Leiders bevinden zich op een historisch kruispunt en beheersen de druk op korte termijn tegen onzekerheden op middellange en lange termijn.

Als het gaat om het personeelsbestand en de veerkracht, meer specifiek, zullen bedrijven de grote tweedeling van werknemers die zekerheid en stabiliteit zoeken, moeten balanceren met de organisaties zelf die flexibiliteit en wendbaarheid nastreven.

We weten dat de post-COVID-wereld er anders uit zal zien en dat het een enorme premie zal zijn om het nieuwe normaal te begrijpen. De bloeiende bedrijven zullen degenen zijn die de nieuwe werkvergelijking – flexibiliteit plus wendbaarheid plus veerkracht – goed krijgen.

Positief gebracht, maar eigenlijk zeggen ze hiermee dat alles wat we VOOR de Corona crisis normaal vonden en wat we kenden wordt afgeschaft, zonder natuurlijk de goedkeuring van het volk, dat zou alleen maar problemen opleveren, dus schaf je de democratie af onder het mom van een virus en beheers je zo alles in je land, George Orwell had een goede toekomstvisie. Ook kan ik parallellen trekken met Hitler Duitsland,

 » Lees verder

Democratie in plaats van strijd of: Marx’ fout | Door Rüdiger Lenz | KenFM.de

democratie-in-plaats-van-strijd-of:-marx’-fout-|-door-rudiger-lenz-|-kenfm.de

03-07-20 12:19:00,

Een commentaar van Rüdiger Lenz.

Het gebruik van de rede is nog te onvolmaakt voor de mensheid om de wetten van het onbewuste te kunnen onthullen en vooral om deze te vervangen. Het aandeel van het onbewuste in ons handelen is immens en het aandeel van de rede zeer klein. Gustave Le Bon

Klassenstrijd in plaats van transversaal front

Er werd een groot vel opengevouwen, waarop groot en vet stond te lezen: Klassenstrijd in plaats van een lateraal front, kort nadat een aanval werd gepleegd op uitgever en vredesactivist Ken Jebsen. Waarschijnlijk waren de vrouw en de man die de aanval samen uitvoerden leden van Antifa of een andere extreem linkse groep, zoals de inscriptie op hun blad liet zien. Ja, Querfront, dit zijn de anderen, de vijand, en de klassenstrijd, die ons, de onderdrukte loontrekkers, zorgen baart, denken ze misschien. Maar de meeste mensen weten niet wat strijd is, wat het betekent, als de mens van vandaag het gebruikt in de context van eender welke partij, eender welk idee, of gewoon voor zijn goede doelen. Hier zal ik de stelling naar voren brengen dat de strijd, in de vorm van een intentie om geweld te gebruiken en/of mensen te verplaatsen naar een tegenhanger, vaak ook tegen zichzelf – wat het in principe altijd is – eerder innerlijke motieven van de strijders onthult dan dat zo’n strijd iets te maken heeft met een goede daad door middel van een strijd. Vechten is altijd een drager, een bemiddelaar van intenties van geweld en onderdrukking. Ik zal hier ook laten zien dat de stichter van het klassikale proefschrift, Karl Marx, zich diep heeft vergist in zijn oproep om door middel van een klassenstrijd van de eenvoudige arbeider naar de top van de regering te verhuizen, zonder een massamoordenaar te worden. Natuurlijk kan men zich in zo’n strijd voorstellen dat men over lijken kan lopen zonder ze op te merken of ze af te doen als een noodzakelijk kwaad voor het goede doel. Lenin en Trotski waren in die zin massamoordenaars in volgorde van hun definities van de overwinning van het proletariaat. Maar als men dieper en nauwkeuriger kijkt naar hun gedrag,

 » Lees verder