Amerikaanse diplomatie valt in duigen

amerikaanse-diplomatie-valt-in-duigen

06-01-20 11:18:00,

Volgens een door de Iraakse premier Adel Abdel Mahdi in het parlement afgelegde verklaring had de Iraanse generaal Qassem Soeleimani voor de dag na de moordaanslag een officiële ontmoeting met hem gepland.

Diplomatie

De bedoeling was om met Soeleimani te spreken over een recent voorstel van de Amerikaanse president Donald Trump voor onderhandelingen met Iran. Blijkbaar ging hij van de gelegenheid gebruik maken om ook de begrafenis bij te wonen van de door de VS omgebrachte Iraakse militairen en politiemensen. Hij was op weg van Libanon en Syrië.

Waardoor de VS dus wist dat Soeleimani naar Bagdad ging komen. Als dit klopt verklaart dit nog meer de woede van de Iraakse regering over die aanslag. Vandaag heeft het Iraakse parlement met 170 tegen 0 op 329 parlementsleden een motie aangenomen waarbij ze de regering oproept om het vertrek te eisen van de Amerikaanse troepen. Sommige parlementsleden weigerden aan de stemming deel te nemen.

Parlement - 5 januari 2020

Het Iraakse parlement eist op voorstel van premier Adel Abdel Mahdi het vertrek van de Amerikaanse bezettingsmacht uit het land.

Het akkoord tussen de VS en Irak over de aanwezigheid van Amerikaanse en andere westerse troepen hield in dat men de strijd tegen ISIS verder zette alsmede de opleiding van het Iraakse leger ging verzorgen. In de praktijk was dit dus wel wat anders en sleurden de VS Irak mee in hun oorlog tegen Iran, Libanon en Syrië. Het betekent het einde van de missie van de NAVO en dus ook van Nederland en België in Irak.

Het probleem in Irak is wel dat de regering er ontslagnemend is en daarom de vraag rees of de regering op dit ogenblik juridisch bij machte is om dit ten uitvoer te brengen. Maar dat lijkt geen enkel probleem op te leveren. Er moet nog wel een tijdschema voor dat vertrek afgesproken worden. Zeker is dat de VS nu in Irak vogelvrij verklaard is en dat ook de aanwezigheid van de Amerikaanse bezettingsmacht in Syrië ten einde loopt.

Met andere woorden: Zonder zelfs maar een schot te lossen is de westelijke grens van Iran nu dus veilig. Alleen de zorg over de Afghaanse grens blijft en in mindere mate die met de Pakistaanse provincie Baluchistan. Het is officieel wel verboden maar ik zie die Ayatollahs nu wel vaten champagne drinken zoals men ook in Syrië,

 » Lees verder

VS hebben diplomatie ingeruild voor economische oorlogvoering

VS hebben diplomatie ingeruild voor economische oorlogvoering

01-09-18 08:54:00,

De Verenigde Staten van Amerika zien zichzelf als de macht in deze wereld die ertoe voorbestemd is alle andere machten te leiden. Deze overtuiging komt voort uit het zelfbeeld van de Pilgrim Fathers als uitverkoren volk. De toenemende betekenis van de VS, met name in de 20e eeuw, leek dit geloof te bevestigen, temeer daar deze ontwikkeling mede gebaseerd was op de aanwezigheid van uitgelezen voorwaarden: de omvang van het land, de natuurlijke rijkdom, wetenschap op hoog niveau, een sterk leger en een sterke economie.

Door Louisiana te kopen van Napoleon, verdubbelde Jefferson in een keer het landoppervlak van de VS (kaart: William Morris).

Een ding hebben de VS echter allang verloren: de traditie van hoogstaande diplomatie. De tijd dat de Amerikaanse president Thomas Jefferson in 1803 de kolonie Louisiana van Napoleon kocht is lang voorbij. Als men naar aard en karakter van de huidige buitenlandse betrekkingen van de VS kijkt, dan zien men een eenvoudig patroon: dreigementen, sancties, oorlog – in die volgorde.

De dreigementen, die zowel aan concurrerende machten als aan ‘bondgenoten’ gericht kunnen zijn, vormen bij wijze van spreken de politieke ‘basso continuo’, een altijd duidelijk voorhanden zijnde fundamentele waarschuwing van Washington aan wie dan ook om zich te onthouden van alles wat tegengesteld zou kunnen zijn aan de belangen of doelstellingen van de VS.

Blijf op de hoogte van nieuws, opinie en achtergronden: Volg Novini!

In de huidige, onlangs van kracht geworden sanctiewet richten de maatregelen zich in essentie tegen die landen die door de VS als havens van het gevaar en het kwaad gezien worden: Rusland, China, Iran, Noord-Korea. Nu zou men kunnen zeggen, als de VS tegen deze landen boycots en embargo’s in willen stellen, moeten ze dat zelf weten, over het algemeen lijden alle betrokken partijen onder dergelijke maatregelen.

Maar daarbij blijft het niet. Het Amerikaanse zelfbeeld, dat men de leidende rol in de wereld heeft, leidt ertoe dat alle andere landen gedwongen worden zich bij de sancties aan te sluiten. Een recent voorbeeld: Japan koopt olie uit Iran, waarop de VS Tokio manen dit te laten als ze Amerikaanse strafmaatregelen tegen Japan zelf willen vermijden. Dit voorbeeld laat de subsidiariteit van de middelen duidelijk zien: In dit geval was dreiging genoeg,

 » Lees verder