‘Duurzame energie’, een ecologische ramp… – Interessante Tijden

12-02-21 11:11:00,

Voor de biomassacentrale

In de spindoctoring-week op Interessante Tijden mag de meest geslaagde ‘spin’ van de moderne tijd natuurlijk niet ontbreken: ‘groene energie’, en haar evenknie ‘duurzame energie.’ Daarbij doelen we op het kappen, vernielen en rooien van bomen, gemeentegroen voor de biomassacentrale, die alleen ‘resthout uit onderhoud’ verstookt, aldus Eneco en haar verkopers van het Wereld Natuur Fonds. En dus is er nog nooit zoveel ‘onderhoud’ gepleegd op het groen als in afgelopen 10 jaar.

Leer vandaag hoe de geest van ‘duurzaamheid’-protagonisten door marketing-technieken ontstond, die in het Esalen-instituut werden beproefd. Mensen leerden geobsedeerd door ‘zichzelf’ te zijn, het gevoel over zichzelf zodat ze met ‘standpunten’ en consumptiepatroontjes een (valse) identiteit gingen kweken. Zo ontstond het systemisch narcisme van moderne Westerlingen.

Het vrolijk ronken van de kettingzaag kondigt het voorjaar aan

Resthout dat vrijkomt bij onderhoud
Door ‘onderhoud’ is in mijn gemeente de Friese Meren ook 40-50% van alle bomen en houtwallen verdwenen, of drastisch gedund. Ze slagen er zelfs in hier wilgen dood te zagen, dat er geen takken meer uit groeien: dan doe je wel hard je best.

In andere gemeentes in Nederland is het eender. Met subsidie voor boskap-energie (‘biomassa’) ontstond dankzij het SER Energieakkoord (2013) vraag, en dat schept aanbod. Gemeentes beknotten op ‘groen’. Met in 1 keer extra rigoureus hoeven ze nu nog maar eens in de 10 jaar langs te komen.

En de biocentrales vragen hout. Hoe ziet ‘onderhoud’ er dan vervolgens uit?

Onderhoud

Ook bij particulieren is bomen slopen de nationale sport, ‘lekker makkelijk’ en overheden behandelen groen als kostenpost, in plaats van een essentiële publieke voorziening: Lokale natuur, levende schoonheid die veel belangrijker is dan dat suffe Amazonewoud.

Dat bos is van Brazilië. Wij hebben genoeg aan het kleine pietsie-beetje natuur dat hier in dit overvolle land nog tussen het asfalt en de tegels groeit.

Maar Kabinet Rutte 2 gaf subsidies voor houtkachels. Er kwamen boskapsubsidies. Energiebelastingen stegen. Mensen willen op gas besparen. Gemeentes krijgen meer taken op hun bord, dan ze geld hebben. Tel dat bij elkaar op, en vraag + inkomsten schept aanbod.

Onderhoud: een boomwal maken zonder ecologische functie

In andere gemeentes is het eender. Ze zijn allen van de Vereniging Nederlandse Gemeenten (VNG) en die voert de 2030 Agenda uit (SDG7 & SDG13).

 » Lees verder

De neveldouche: duurzame decadentie? – Down To Earth Magazine

25-01-20 10:17:00,

Een dagelijkse warme douche is moeilijk vol te houden in een wereld zonder fossiele brandstoffen. De neveldouche biedt een mogelijke oplossing.

totaal aantal views: 26; 26 views vandaag

neveldoucheEen douche kost in Nederland gemiddeld 76,5 liter water en 2 kilowattuur energie – zonder rekening te houden met het energieverbruik van waterzuivering en -distributie. Waterbesparende douchekoppen verbruiken ongeveer half zoveel water en energie, en worden door de helft van de Nederlandse huishoudens gebruikt. Toch blijft het waterdebiet – de hoeveelheid water die per minuut uit de kraan komt – van de gemiddelde douche toenemen. Dat komt omdat andere huishoudens hun conventionele douchekop verruilen voor een regendouche, die al gauw 200 liter water en 6 kilowattuur energie verbruikt.

Zuinig schoonmaken

Nochtans is het hoge water- en energieverbruik van de douche geen vereiste om schoon te worden. Een douche die focust op het schoonmaken van het lichaam – een zogenaamde zeemansdouche – vraagt nauwelijks 8 liter water en 0,2 kilowattuur energie. Het water loopt slechts twee keer 30 seconden voor het nat maken en afspoelen van het lichaam, inzepen gebeurt terwijl de douche uitstaat. Een sponsbad aan de wastafel is nog zuiniger: ongeveer 2 liter water en 0,05 kilowattuur energie volstaan. Een douche van 9 minuten – het gemiddelde in Nederland – is geen basisbehoefte: het is verwennerij.

Een zeemansdouche vraagt maar 8 liter water in plaats van de gemiddelde 76,5 liter

Deze verwennerij lijkt lastig samen te gaan met een drastische reductie van het water- en energieverbruik. Maar er bestaat een technologie die dat belooft te doen: de neveldouche, die water verstuift. Buckminster Fuller vond de eerste neveldouche uit in 1936, en het idee werd opnieuw opgepikt in de jaren 70, onder meer door NASA. Meer recent ontwikkelde Jonas Görgen, net afgestudeerd aan de Design Academy Eindhoven, een kit waarmee vrijwel elke douche tot een neveldouche kan worden omgetoverd.

De neveldouche van Jonas heeft drie tot zes sproeimondstukken, terwijl eerdere versies slechts één spuitmond hadden. Dat maakt de neveldouche even comfortabel en verkwikkend als een conventionele douche. De kit die Jonas me stuurde bevat mondstukken, connectoren en verdelers, flexibele plastic buizen en enkele stukjes koperdraad om de mondstukken in de juiste posities te zetten. Met vijf spuitmonden mat ik een debiet van twee liter water per minuut: vijf keer minder dan mijn oude douchekop.

 » Lees verder

Kijk eens naar die ‘oh-zo duurzame windmolens’…??

01-11-19 07:07:00,

Donkere wolken boven een windmolenpark, symbolisch voor het in elkaar storten van het imago van deze manier van elektriciteitsopwekking.
x
x
Kijk eens naar die ‘oh-zo duurzame windmolens’…??

2019 © WantToKnow.nl/be

x

We moesten ons een paar keer achter de oren krabben.. Giftig broeikasgas uit windmolens..? Een broeikasgif dat WEL op de verboden middelen-lijst van de EU staat, maar NIET in het klimaatakkoord is opgenomen. Mijn hemel, wat is er met dit kabinet Rutte aan de hand zeg..? Het blijkt dat niet alleen vogels en vissen door de draaiende sluipmoordenaars van het duurzaamheidsoffensief in aantallen uitgedund. Ook de mens blijkt langzaam te worden vergiftigd door windmolens. Wat is dit nu voor een verhaal..?

Het blijkt dat in het binnenwerk van windmolens, waaraan klimaatfanatici zich figuurlijk stevig vastgeketend hebben, het broeikasgas zwavelhexafluoride (SF6) wordt gebruikt. Dit om het risico op kortsluiting in het raderwerk en elektriciteitsbedrading te verkleinen. Maar dit materiaal zit ook in trafohuisjes en in midden- en hoogspanningsstations. Per jaar lekt er in ons land enkele honderden kilo’s de atmosfeer in. Een SF6-molecuul heeft een 23.000 keer hoger broeikaspotentieel als CO2 en blijft duizenden jaren actief.

Bijzonder bij dit verhaal:
1. SF6 wordt in het klimaatakkoord niet genoemd, maar in 1992 in de Kyoto-akkoorden wel als één van de zes te bestrijden broeikasgassen genoemd. [HIER] 2. De EU verbood het spul in 2014 als vulling voor tennisballen, schoenzolen en bij dubbel glas. (HIER)
3. KNMI en de Emissie Autoriteit meten geen FS6 in de Nederlandse lucht, lekkages worden niet opgespoord door het RIVM, op zelf ingediende meldingen staan geen sancties (in andere landen wel).
4. De BBC berichtte anderhalve maand terug al over dit ‘dirty little secret’ van de duurzaamheidsindustrie, op basis van twee onderzoeken over ‘the most powerful greenhouse gas known to humanity’, maar niemand in Nederland pikte dit op. “Leaks of the little-known gas in the UK and the rest of the EU in 2017 were the equivalent of putting an extra 1.3 million cars on the road.”

Is het niet bizar..?
Toch gek, dat een spulletje waar al drie decennia lang de gevaren van besproken worden, en waarvan het gebruik wordt teruggedrongen,

 » Lees verder

Regering wil duurzame sociale woningen, maar pakt investeringsgeld van woningcorporaties af

19-11-18 12:06:00,

Zo’n 2,1 miljoen corporatiewoningen moeten van het gas af en dat betekent: verduurzamen. Tegelijkertijd moeten corporaties fors bijbouwen om de woningnood te lenigen. Hoe valt dat te rijmen met een meer dan verdubbeling van de fiscale lasten van de sector in 2021? Spoiler alert: niet.

Van een kabinet mag je beleid verwachten dat logisch in elkaar steekt. Onuitvoerbaar beleid is niet alleen zinloos, maar je houdt er ook de kiezers mee voor de gek. Rutte III kampt met minstens één beleidsveld waar de logica ontbreekt: de sociale woningmarkt. Het kabinet is op dat gebied met twee onverenigbare operaties bezig.

De woningcorporaties, die in Nederland het leeuwendeel van de sociale huurwoningen bezitten, hebben twee belangrijke opgaven op hun bordje geschoven gekregen. De financiële onderbouwing van deze twee peperdure mega-operaties deugt echter voor geen cent. De inkomsten van de woningcorporaties worden door Rutte lll nog verder afgeroomd dan onder Rutte ll.

Vol gas gaan

De eerste opgave is om heel veel woningen te bouwen. Vooral door de onder Rutte II ingevoerde verhuurderheffing is de bouw van sociale woningen totaal ingestort. Corporaties waren meer bezig met reorganiseren en manieren vinden om te bezuinigen dan met bouwen. Het vertrouwen binnen de sector was helemaal zoek. De overheid werd ervaren als een onbetrouwbare en onvoorspelbare partner. In 2009 bouwde de sector 40.000 woningen. In 2015 waren het er nog maar 14.700 en in 2017 22.000. Voor alle duidelijkheid: de corporatiesector is grotendeels ongevoelig voor de conjunctuur, dus de daling was geen direct gevolg van de crisis.

Gerekend over alle woningmarktsegmenten – koop, vrijesectorhuur en sociale huur – hebben we volgens onderzoeksbureau Capital Value tijdens de recessie in de bouw een achterstand van zo’n 200.000 woningen opgelopen. Die moet worden ingelopen. Maar de bevolking groeit en er is ook een trek naar de stad gaande. Volgens de prognoses zouden er eind 2025 tegen de 700.000 woningen moeten zijn bijgebouwd. Om vol gas te gaan bij de woningbouw, heeft het land de investeringskracht van de corporatiesector hard nodig.

Zonder duurzame woningen geen ‘Parijs’

Naast die bouwinspanning hebben de corporaties nog een tweede investeringsopgave van de overheid gekregen. De 2,1 miljoen sociale woningen moeten worden verduurzaamd. Dat is een hoeksteen van het beleid dat via de poldermethode aan Diederik Samsoms klimaattafel tot stand is gekomen.

 » Lees verder

Duurzame palmolie blijft een mythe: de Belgische consument wordt misleid

08-02-18 01:52:00,

Een nieuw rapport van Oxfam, 11.11.11, FIAN, AEFJN, Justice et Paix en CNCD-11.11.11 toont aan dat zelfregulerende initiatieven in de palmoliesector er niet in slagen echt verandering te brengen in de desastreuze gevolgen die de productie van palmolie met zich meebrengt. Ontbossing, mensonwaardige arbeidsomstandigheden, milieuvervuiling en landroof blijven eerder regel dan uitzondering. Het label ‘duurzame palmolie’ misleidt de consument. De ngo’s vragen Europese regelgeving om het probleem aan te pakken.

Palmolie is vandaag de meest gebruikte plantaardige olie en is alomtegenwoordig. De industriële teeltwijze leidt onder meer tot tropische ontbossing en klimaatverandering. Het productiemodel gaat ook gepaard met ernstige vormen van uitbuiting en landroof. België speelt een grote rol in de palmoliehandel want is de vijfde grootste importeur en de op één na grootste importeur per inwoner in Europa. De Belg gebruikt gemiddeld 40 liter palmolie per jaar in de vorm van onder meer kant-en-klare maaltijden, chocopasta, koekjes, chips, cosmetica maar ook biobrandstoffen.

Vrijwillige initiatieven voldoen niet

Omdat de consument zich meer en meer bewust is van deze problemen, riep de sector verschillende vrijwillige initiatieven in het leven. Het belangrijkste initiatief is de Roundtable on Sustainable Palm Oil (RSPO). In België organiseerde de sector zich in 2012 in de Belgian Alliance Sustainable Palm Oil (BASP). De alliantie berichtte in 2015 dat de doelstelling om enkel duurzame (opgevat als RSPO-gecertificeerde) palmolie te gebruiken door haar leden werd behaald.

Die berichtgeving wekt de indruk dat alles onder controle is. In realiteit slagen de initiatieven er onvoldoende in om de gekende problemen aan te pakken. Zo zijn de RSPO-criteria (o.m. rond ontbossing) niet streng genoeg, is er te weinig onafhankelijke controle en is er een gebrek aan sanctionering. Verschillende cases in het nieuwe rapport illustreren de problemen die dat met zich meebrengt. Het certificeringsmechanisme is onvoldoende aangepast aan de realiteit van kleine producenten. Het proces om certificering te verkrijgen vraagt middelen en de criteria zijn vaak niet meteen haalbaar voor kleine producenten. Zo riskeren zij uitgesloten te worden van de globale markt. Het grote aantal types van certificering maakt het bovendien zeer ingewikkeld en allesbehalve transparant voor de consument.

“Het is misleidend om te spreken over duurzame palmolie wanneer op het terrein sprake blijft van grote problemen, ook bij RSPO-bedrijven. De consument kan niet weten of de palmolie in zijn of haar product écht duurzaam geproduceerd is,” zegt Bogdan Vanden Berghe,

 » Lees verder