Edouard Louis: “Macron, het echte geweld komt van je regering”

edouard-louis-8220macron-het-echte-geweld-komt-van-je-regering8221

19-03-19 12:54:00,

Frans auteur Edouard Louis weerlegt de beschuldigingen van geweldpleging door de gele hesjes. “Een verbrijzeld uitstalraam, een vernielde auto, dat kan je herstellen. De kapotte rug van een arbeider niet. Het echte geweld is de fysieke impact van het antisociaal beleid van Macron op duizenden lichamen van armen, werklozen én werkende mensen, waar de gele hesjes tegen reageren.”

“Als je wil kan je een uitstalraam vervangen, een gedeukte auto, dat kan je herstellen, maar de rug van een arbeider die vernietigd werd, het lichaam van een mens die wordt gedwongen om terug te gaan werken om nog recht te hebben op sociale steun, zoals ze hebben gedaan met het lichaam van mijn vader – wat ik in mijn laatste boek

1

zeg, dat zijn dingen die je niet kan herstellen.”

Le « J’accuse…! » de l’écrivain français Edouard Louis à l’adresse du gouvernement d’Emmanuel #Macron #ActeXVIII #GiletsJaunes pic.twitter.com/Qk5Iq1jgni

— Nouvo RTS (@Nouvo) 18 maart 2019

“Ik geloof vooral dat deze nieuwe golf van geweld van de kant van de regering komt, die de sociale toelagen verlaagt, die geld geeft aan de rijksten, die reeds zeer rijk zijn, die betogers verminkt. We hebben dat gezien, er woedt vandaag in Frankrijk een mate van politiegeweld die nooit eerder werd bereikt, vernielde ogen, afgerukte handen. Men dwingt de mensen om naar het werk te gaan, men valt werklozen constant lastig.”

“Voor mij is dit geweld niet te vergelijken. Wat de mensen vandaag ‘geweld’ noemen, met de beweging van de gele hesjes, is daar een reactie op. Als ik u zomaar ineens een slag in het gezicht zou geven en u zou daar woedend op reageren, zou men nooit beweren dat er van uw kant sprake is van nieuw geweld. Men zou de vraag stellen: “Waarom heeft Edouard Louis hem aangevallen?”. De vraag die men vandaag dus moet stellen is: “Waarom valt de regering van president Macron de meest zwakken in Frankrijk aan?”

En het groot debat2 in dit alles?

“Het is toch vreemd als je hoort spreken over ‘debat’, wanneer men zegt dat president Macron een ‘groot debat’ wilde organiseren, omdat de eisen in feite reeds van bij het begin (van de protesten) klaar en duidelijk zijn.

 » Lees verder

Edouard Louis: ‘Wie de gele hesjes gewelddadig vindt, heeft nooit het geweld van ongelijkheid gekend’

edouard-louis-8216wie-de-gele-hesjes-gewelddadig-vindt-heeft-nooit-het-geweld-van-ongelijkheid-gekend8217

05-12-18 01:44:00,

Edouard Louis is één van de belangrijkste Franse schrijvers van dit moment. Boeken als ‘En finir avec Eddy Bellegueule’ en ‘Qui a tué mon père’ zijn absolute bestsellers in Frankrijk en ver daarbuiten. Louis groeide op in het arme, rurale en vergeten Frankrijk en verwerkt zijn afkomst in zijn romans. Op Twitter schaarde hij zich volmondig achter de beweging van de gele hesjes met deze tekst.

Sinds enkele dagen probeer ik een tekst over en voor de gele hesjes te schrijven, maar ik kom er niet toe. Iets in het extreme geweld en misprijzen van de klasse die deze beweging naar beneden wil halen, verlamt me. Want op een bepaalde manier voel ik me persoonlijk geviseerd.

Ik vind het moeilijk om de shock te beschrijven die ik ervaarde wanneer ik de eerste beelden zag van de gele hesjes. Op de foto’s die de artikels vergezelden zag ik lichamen die bijna nooit te zien zijn in de publieke en mediatieke ruimte. Lijdende lichamen, geteisterd door het werk, door de vermoeidheid, door de honger, door de permanente vernedering van zij die domineren over de gedomineerden door middel van sociale en geografische uitsluiting. Ik zag uitgeputte lichamen, vermoeide handen, gebroken ruggen en uitgebluste blikken.

Uiteraard was het mijn walging tegenover het geweld van de sociale werkelijkheid en de ongelijkheid, die weerzin opriep. Maar ook, en misschien boven alles, zag ik op de foto’s lichamen die op de lichamen van mijn vader, mijn broer of mijn tante leken. Ze leken op de lichamen van mijn familie, van de inwoners in het dorp van mijn kindertijd. Het zijn die mensen wiens gezondheid kapotgemaakt werd door ellende en armoede en die enkel nog herhalen ‘wij tellen voor niemand mee, niemand spreekt over ons’. Vandaar dat ik me persoonlijk geviseerd voelde door het misprijzen en extreme geweld van de bourgeoisie die meteen de beweging probeerde neer te halen. Want in mijn ogen, voor mij persoonlijk, is iedere belediging tegenover de gele hesjes een belediging gericht aan mijn vader.

Onmiddellijk na de geboorte van de beweging hebben we in de media ‘experten’ en ‘politici’ gezien die de gele hesjes en de revolte die ze belichamen bespotten, omlaag haalden, veroordeelden. Op sociale media zag ik de woorden ‘barbaren’, ‘idioten’, ‘marginalen’, ‘onverantwoordelijken’ voorbijkomen. De media praatten over het ‘knorren’ van de gele hesjes: de volkse klassen revolteren niet,

 » Lees verder