Ein Failed State voller Öl und Gas: Kann Libyen seine Zukunft in die Hand nehmen?

ein-failed-state-voller-ol-und-gas-kann-libyen-seine-zukunft-in-die-hand-nehmen

10-01-19 04:17:00,

Armut, Bandenkriege und Chaos herrschen dort, wo das Volk einst im Wohlstand lebte. Mit dem Nato-Krieg 2011 ist Elend über Libyen hereingebrochen. In diesem Jahr wählen die Libyer einen neuen Präsidenten. Wird ihr Wille etwas ändern? Denn mächtig sind die Kräfte, die an einem gescheiterten Libyen interessiert sind, schreibt das Portal „Swesda“.

Wie viele Menschen in Libyen seit 2011 gestorben sind, weiß man nicht genau. Mindestens 15.000 sind es wohl, bei Höchstschätzungen wird von 65.000 ausgegangen, schreibt das Portal.

©
Sputnik / Andrey Stenin

Und das in einem Land, in dem die Bevölkerung einst von den Erlösen aus dem Öl- und Gasexport profitierte. Muammar Gaddafi hatte die wertvollen Ressourcen nationalisiert und sorgte mit der Regierungsform der Dschamahirija für einen gerechten Ausgleich innerhalb der Stammesgesellschaft.

Die libyschen Öl- und Gasvorkommen waren denn auch einer der Hauptgründe dafür, dass die Vereinigten Staaten, Großbritannien und ihre Verbündeten einen blutigen Konflikt in dem nordafrikanischen Land provoziert haben, so das Portal.

Im Sommer des vergangenen Jahres war die Lage in Libyen zusätzlich eskaliert: Bewaffnete Banden überfielen Tripolis, Hunderte Menschen wurden bei Zusammenstößen verletzt oder getötet, aus den Gefängnissen der Hauptstadt flohen mehrere Hundert Insassen, hauptsächlich ehemalige Anhänger von Muammar Gaddafi. Nach dem Überfall wurden die Präsidentschaftswahlen im Land auf das Frühjahr 2019 verschoben.

Andere Sputnik-Artikel: Gaddafi is back: Wird Putin dem Sohn des Obersten helfen?Andere Sputnik-Artikel: Libyens General Haftar: Wer ist der Mann? Was kann seine Armee?

 » Lees verder

Are Multiple “Failed Coups” Leading To The Engineered Fall Of America

Are Multiple “Failed Coups” Leading To The Engineered Fall Of America

31-08-18 08:46:00,

Authored by Brandon Smith via Alt-Market.com:

There has been a lot of talk about “coups” the past two years, not just in the U.S. but around the globe. As I have noted in recent articles, failed coups in particular have been very popular as a way for certain governments to solidify power and assert dictatorial changes. In some cases, there has been no concrete evidence presented that the coup ever really existed.

In Turkey in 2016, Recep Erdogan claimed “success” in stopping a potential coup involving numerous government employees and military personnel which included active combat around major government sites such as the presidential palace and Turkish parliament. Erdogen argues that the coup was a part of the “Gulen Movement,” a political opposition movement surrounding Fethullah Gulen, a former ally of Erdogen who has resided in the U.S. since 1999 and had a falling out with the Turkish president in 2013 after criticisms of Erdogen’s corruption.

So far, evidence of actual “combat” with coup forces is thin to the point that it is questionable whether a coup ever really happened. Most reports cite fire from tanks and planes, as well as nearly 300 people killed. Video footage shows random firing, some explosions in civilian areas as well as Turkish citizens mobbing aimlessly around tanks. With tens of thousands of government employees imprisoned or dismissed after the event, the amount of kinetic conflict seems rather limited and tame.

Two years later, Turkey has yet to produce any hard proof of a coup, let alone proof that the “Gulen Movement” was involved. In July of this year, Erdogen submitted “evidence” which he says is grounds for extradition of Fethullah Gulen. This evidence appears to revolve around alleged visits made to Gulen’s FETO compound in Pennsylvania by accused members of the coup, but does not provide any clarification on evidence of the coup itself.

The chaotic event lasted mere hours and smells of a “wag the dog” scenario; a completely fabricated “Reichstag Fire” attack which could have been easily scripted by Erdogen himself as an excuse to assert totalitarian controls in Turkey and to remove pesky political critics and people within government and the military that held contrary views to Erdogen. Erdogen pointed a finger at the Gulen Movement before the smoke even cleared on the coup attempt,

 » Lees verder

Waarom Libië een failed state werd

Waarom Libië een failed state werd

08-05-18 06:50:00,

In het Noord-Afrikaanse land werd in 2011 door westerse interventie een regimewissel doorgezet. Voorgewende reden was dat Khadaffi grof geweld zou gebruiken tegen de burgerbevolking. In feite werd het ooit welvarende land vanwege westerse belangen in chaos en ellende gestort.

Sinds 2015 geldt Libië als een van de grootste doorgangslanden voor de Afrikaanse migratie naar Europa. In het afgelopen jaar probeerden landen als Frankrijk en Italië de massale transit vanuit Libië in overladen en vaak niet zeewaardige boten te kanaliseren. Wat alleen al moeilijk bleek omdat er in Libië geen centraal gezag is dat de controle over de gehele Libische kust uitoefent. Of het teruglopen van de migratiestroom in het najaar van 2017 het gevolg is van onderhandelingen met lokale warlords of toch vooral met het jaargetijde samenhangt, zal de komende maanden blijken. De situatie in de Libische kampen is in ieder geval nauwelijks verbeterd.

Opdat niet in vergetelheid raakt hoe het tot deze tragedie gekomen is en wie daarvoor verantwoordelijk is, is het van belang om de aanvalsoorlog tegen Libië in herinnering te roepen, die ruim zeven jaar geleden, in maart 2011, begon. Op 1 mei 2003 verklaarde de toenmalige Amerikaanse president George W. Bush de Irak-oorlog voor succesvol beëindigd. Enkele dagen later verkondigde John Gibson, een leidende manager van de Halliburton’s Energy Service Group, in een interview: “We hopen dat Irak de eerste dominosteen is en dat Libië en Iran aansluitend vallen. We houden er niet van uit markten buitengesloten te worden, omdat dit onze concurrenten een oneerlijk voordeel verschaft.” De voorzitter van de raad van toezicht van Halliburton van 1995 tot 2000 was Richard (Dick) Cheney, voordat hij in 2001 vicepresident van de Verenigde Staten werd.

In 2011 moest de Libische dominosteen vallen. Bewust misleidende berichten over slachtingen die de Libische regering aan zou richten onder demonstranten leidden op 17 maart tot Resolutie 1973 van de VN-Veiligheidsraad, waarmee een wapenembargo en een no-fly-zone werden opgelegd. Op 19 maart begonnen Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten luchtaanvallen op Libië, totdat de NAVO de oorlogsvoering op 31 maart overnam. Tegen de zomer van 2011 had de door Resolutie 1973 voorziene beperkte interventie ter bescherming van burgers zich ontwikkeld tot een tegen het internationaal recht indruisende campagne voor regime change. De uitkomst was de politieke en economische instorting van Libië,

 » Lees verder