De groene energiefantasie van het Internationale Energie Agentschap is een giller! – Climategate Klimaat

14-06-21 10:45:00,

Gastbijdrage van David Wojick (VS).

Vertaling: Martien de Wit.

Zin om te lachen? Het Internationale Energie Agentschap (IEA) heeft een lachwekkend rapport geproduceerd, met de ronkende titel: “Netto Nul per 2050: Een routekaart voor het wereldwijde energiesysteem”. Het herontwerpen van het wereldwijde energiesysteem.

Ach, ach. Hieronder volgen een paar van de vele hoogtepunten.

Om te beginnen is het geen routekaart, omdat het verhaal ons niet vertelt hoe we ‘daar’ dan moeten komen. In feite kun je er vanaf hier niet komen, wat hun ‘daar’ erg amusant maakt. Dit is misschien wel de ingewikkeldste netto-nul fantasie die tot nu toe is verzonnen.

Directeur Faith Birol van het IEA legt uit waar de fantasie vandaan komt: “…het voor het eerst combineren van de complexe modellen van onze twee vlaggenschepen: de World Energy Outlook en de Energy Technology Perspectives.”

Dus twee, niet slechts één, complexe computermodellen, die nog nooit eerder zijn gecombineerd. Ik voel me al een stuk beter. In plaats van de wereldenergie-vooruitzichten, zijn het de vooruitzichten van het IEA voor de wereldenergie. Ik hoop niet dat ze dit echt gaan voorspellen, want er is nul kans dat het gebeurt.

Aangezien het vol staat met fantastische technologieën, zou je kunnen denken dat dit op zijn minst een evaluatie van de technologie is, maar dat is het niet, en wel om twee redenen.

Ten eerste wordt er zwaar de nadruk gelegd op wat zij ‘gedragsveranderingen’ noemen. Wanneer de technocraten over gedragsveranderingen beginnen, is het tijd om een stap terug te doen en de deur te sluiten, want daar weten zij helemaal niets van. Er wordt dus niets gezegd over de manier waarop deze diepgaande gedragsveranderingen tot stand zullen worden gebracht, maar naar alle waarschijnlijkheid wel inclusief geweld.

Ten tweede wordt bij een evaluatie van de technologie gekeken naar de haalbaarheid en de kosten. Dat is wat ‘evaluatie’ betekent. In deze niet-routekaart wordt met geen van beide begrippen rekening gehouden. In plaats daarvan wordt er vrolijk op gewezen dat 50% van de benodigde technologie nog niet in werkende vorm bestaat. Er wordt niet uitgelegd hoe die technologie in 9 tot 29 jaar wereldwijd in ongelofelijk grote hoeveelheden in de praktijk kan worden gebracht. Het wordt gewoon aangenomen, wat hilarisch is.

 » Lees verder

Groene Energie: Gasrotonde-Natuur in Alkmaarder Emiraten – Interessante Tijden

14-05-21 10:31:00,

Reuzenbereklauw bij Piekgas-installatie

Ik fotografeerde ‘biodiversiteit’ bij Gasopslag Bergermeer (Piekgas-installatie), waarmee Diederik Samsom’s Energiebeheer Nederland spin in het gasweb van Europa hoopt te zijn, de zogenaamde Gasrotonde-strategie.

Dagpauwoog op Koninginnekruid industrienatuur rond Gasopslag Bergermeer

Het Russische gas van Poetin’s Gazprom wordt hier bijvoorbeeld opgeslagen, dat Nederlandse bedrijven (oa Gasunie) helpen aanvoeren via pijpleidingen uit de Baltische Zee Nordstream 1 en de nog aan te leggen Nordstream 2. (Waarin Shell deelnemer is met Gazprom)

Het gas-knooppunt met opslag in het oude gasveld Bergermeer moet dan dit gas verdelen over de rest van Europa. Diederik Samsom van de ‘Klimaattafel’ zit in de Raad van Toezicht van Energiebeheer Nederland. 

En Diederik is adviseur van HVC-Alkmaar, de afvalverbrander die op het zelfde industrieterrein is gevestigd. Dus groenere energie dan dit is niet mogelijk.

Taqa is een staats-bedrijf van Abu Dhabi

Met dat gastransport + opslag hoopt de Neder-ambtenarij dan geld te verdienen, bij afnemende aardgas-baten uit het Groningen-veld. Gasopslag Bergermeer is sinds 2014 in beheer van een staats-bedrijf van het emiraat Abu Dhabi, Taqa. Je ziet hier dus een stukje Nederland in handen van een Arabisch Emiraat.

Dat Arabische staatsbedrijf zat ook in de race om 7 Gigawatt aan nieuwe kolencentrales in Turkije te bouwen. De Turken willen namelijk hun eigen steenkool-voorraden beter benutten – zo stelt deze IEA-studie uit 2014- om minder afhankelijk te zijn van geïmporteerd gas.

Groene Energie in de industrie-woestijn van de Alkmaarder Emiraten, grondgebied van Abu Dhab

Die deal tussen Abu Dhabi en Turkije ging volgens de Turkse regering- aangehaald door de BBC– om ‘politieke redenen’ niet door, vanwege Erdogan zijn steun aan de Moslimbroederschap van Egypte. Die partij van Mohamed Morsi werd na de ‘Arabische Lente’ weer door een militaire regering in 2013 uit het zadel gewipt, tot ongenoegen van Nato-lid en Kalif Erdogan.

Bij de Arabische Emiraten en ook Syrie staat die Moslimbroederschap op de lijst van ‘terreur’-organisaties. Assad uitte mei dit jaar in een Griekse krant nog zijn ongenoegen over de band van Nato-lid Erdogan met die moslim-club.

Bij mijn foto-reportage was het een bijna Arabische zomer, daar in de Alkmaarder Emiraten van Taqa….

Door de droogte lijkt het hier ook wel een Arabische Woestijn

Opslag van Gas-condensaat met Jacobs-kruiskruid op de voorgrond

Koninginnekruid met hommel

Groene Energie in ware zin van het woord.

 » Lees verder

Groene kleptocratie productie per megawatt vermogen

23-06-20 09:56:00,

Groene kleptocratie productie per megawatt vermogen investering voor 1 mw kosten van het klimaatbeleid waarde van de geproduceerde

Een bijdrage van Jeroen Hetzler.

Onlangs verscheen een artikel in de Volkskrant van de vaardige hand van Martin Sommer. Daarin stelde hij de vraag hoe het toch kon dat 7 jaar na het sluiten van het Energieakkoord eindelijk de definitieve kosten ervan zijn gepubliceerd door het PBL? Over het bedrag zelf: dit is €52 miljard volgens het PBL.

Recenter dan het energieakkoord is het klimaatakkoord. Qua kosten van hetzelfde laken een pak, alleen vijf maten groter. Er is een fraai akkoord, er zijn doelen, we gaan weer vooroplopen in Europa als het lukt. Maar wat de rekening gaat worden, is na een jaar tamelijk raadselachtig.

Hoe zou dit toch komen? De ironie is namelijk dat ter zake kundige ingenieurs betrokken waren noch bij het Energieakkoord noch bij de Klimaattafels, want die hadden die kosten precies kunnen voorrekenen. Personae non grata waren zij daarentegen, want de werkelijke kosten mochten niet bekend worden, want die zouden tot ongewenste weerstand kunnen leiden. De burger moest immers als een Friese Stamboekkoe dienen voor het Eco Industrieel Complex om uit te melken door een marxistisch-kapitalistische kleptocratie onder het mom van planeet redden. Daarom moest de burger in het ongewisse worden gelaten, zo niet misleid. Martin Sommer drukt het zeer diplomatiek uit:

….omdat de rekening een paar jaar gerieflijk in nevelen blijft gehuld.

Bron.

Dit is wel een statement, omdat de werkelijke kosten van zowel het Energieakkoord als het klimaatakkoord genoegzaam bekend zijn. Eerlijk gezegd miste ik deze essentiële informatie in de column van Sommer. Ofwel, hoe gerieflijk zijn die nevelen concreet?

Laat ik bij het Energieakkoord beginnen. In 2013 waren die berekend op € 98 miljard voor alleen windenergie, terwijl na wat rekenfouten en gedoe van Overheidszijde iets van € 18 miljard werd opgelepeld. Dit leidde tot het dringende verzoek aan de politiek en de Rekenkamer om met de juiste kostenberekeningen te komen. Dit lijkt nu na 7 jaar gebeurd, ware het niet dat het PBL er nog 50% naast zit, want het is thans € 104 miljard geworden. Zo schieten we nog steeds niet op met die kosten van het Energieakkoord.

Laten we eens kijken naar de kosten van het Klimaatbeleid.

 » Lees verder

Groene planeconomie – Geotrendlines

19-01-20 01:23:00,

Deze week lanceerde de Nederlandse overheid een nieuw investeringsfonds, gemaand Invest-NL. Met €1,7 miljard aan publieke middelen gaat dit fonds leningen verstrekken aan innovatieve start-ups en bedrijven die bijdragen aan de energietransitie. Met het Ministerie van Financiën als aandeelhouder gaat het fonds dus een actieve rol vervullen in de allocatie van kapitaal.

Waarom neemt de overheid deze rol op zich? Volgens het persbericht omdat deze bedrijven in Nederland moeite hebben om voldoende geld op te halen. Blijkbaar vinden zowel commerciële banken als private investeerders deze bedrijven niet rendabel genoeg, anders hadden ze er wel in geïnvesteerd. Met andere woorden, bedrijven die in aanmerking komen voor een lening van de overheid zijn dan misschien wel duurzaam, maar niet onderaan de streep.

€1 biljoen voor het klimaat

Niet alleen in Nederland wil de overheid meer invloed uitoefenen op de economie. Ook in Europa zien we deze trend, maar dan op veel grotere schaal. In het kader van de Green Deal wil de Europese Commissie de komende tien jaar €1.000 miljard spenderen aan klimaatbeleid. Dit is het speerpunt in het beleid van Frans Timmermans, de Europese Klimaatcommissaris. Met deze investeringen wil hij de Europese Unie omtoveren tot het eerste klimaatneutrale handelsblok ter wereld.

Volgens Timmermans is het bedrag van €1 biljoen, omgerekend bijna €2.000 per inwoner tot in alle uithoeken van de Europese Unie, nog maar het begin. Het liefst zou hij jaarlijks €300 miljard willen spenderen. Dat de Europese belastingbetaler daarvoor moet opdraaien in de vorm van hogere belastingen of inflatie, dat blijft buiten beschouwing. Ook is de onderbouwing van deze plannen flinterdun.

Van klimaatbeleid naar planeconomie

Langzaam maar zeker worden de geesten in de hele Westerse wereld rijp gemaakt voor ingrijpend klimaatbeleid. Met een overdosis aan berichtgeving creëert de media een gevoel van urgentie, waar politici dankbaar gebruik van maken. Met nieuwe maatregelen, subsidies, belastingen en nu ook met een investeringsfonds sturen zij in steeds grotere mate het handelen van individuen en bedrijven.

Natuurlijk heeft iedereen nog steeds alle vrijheid om zelf keuzes te maken, maar die keuzes worden wel degelijk beïnvloedt door toenemende inmenging van de overheid. Met miljarden aan subsidies (en nu ook met een investeringsfonds) koopt de regering draagvlak voor haar beleid. Ook u kunt profiteren van deze transitie,

 » Lees verder

Een groene ‘New Deal”‘ voor Europa | Uitpers

02-09-19 01:03:00,

Francine Mestrum

Op vrijdag 23 augustus pakte Bernie Sanders uit met zijn ‘Green New Deal’ voor de Verenigde Staten. Het is een ambitieus tienjarenplan voor de bescherming van het leefmilieu. Het liet zich inspireren door de ‘New Deal’ van President Roosevelt in de jaren ’30 van vorige eeuw, waarmee de V.S. uit de economisch en financiële crisis zijn geraakt.

Op 2 september pakt Diem25 uit met zijn ‘Green New Deal for Europe’, geïnspireerd door dat van Sanders, maar aangepast aan de Europese politieke context.

Dat deze twee hand in hand gaan is een fantastisch voordeel. Milieuproblemen zijn mondiaal, en moeten mondiaal worden aangepakt. Als de V.S. en de E.U. het voorbeeld kunnen geven, als sociale bewegingen op beide continenten samen aan één concreet doel kunnen werken, is de strijd al half gestreden.

Een dubbele crisis

Het Europese Green New Deal (GND) vertrekt van de vaststelling dat de huidige crisis dubbel is: niet enkel ons natuurlijk leefmilieu wordt bedreigd, maar ook onze samenlevingen zelf door de groeiende ongelijkheid. De twee zijn even gevaarlijk, de milieucrisis wegens het onherstelbaar karakter dat ze kan aannemen, de ongelijkheid wegens de politieke onstabiliteit die ze veroorzaakt.

Diem25 stelt drie oplossingen voor.

De eerste oplossing is een uitgebreid programma voor openbare investeringen. Het kan gefinancierd worden door de Europese Investeringsbank a rato van 5 % van het Bruto Binnenlands Product van de E.U., zijnde 500 miljard € per jaar. Hiermee kan een nieuwe milieuvriendelijke economie worden uitgebouwd, gericht op re-productie, en kan geïnvesteerd worden in kleinschalige biologische landbouw.

Zo’n oplossing met obligaties, gegarandeerd door de Europese Centrale Bank, vergt geen nieuwe belastingen en dat is ongetwijfeld een enorme troef. Niet dat Diem25 niet aan belastingen denkt, maar dan in omgekeerde zin: alle stimulansen die vandaag leiden to milieuvernietiging, sommige subsidies bijvoorbeeld, moeten er uit.

Een eerste sector om in te investeren is die van de arbeidsmarkt. Er moeten decente jobs komen voor iedereen, met een kortere arbeidstijd en dus een beter loon. Arbeiders moeten ook een stem krijgen in hun ondernemingen. Verder stelt Diem25 een ietwat twijfelachtig ‘zorginkomen’ voor, dat m.i. iets te veel doet denken aan het loon voor ‘de vrouw aan de haard’.

Lokale initiatieven met coöperaties kunnen gesteund worden met een groen solidariteitsnetwerk.

 » Lees verder