Van kapitalistische hebzucht naar nieuw fascisme | Uitpers

29-09-18 08:01:00,

(wikimedia commons)

Tien jaar geleden. Wat er in de herfst van 2008 op Wall Street gebeurde hielden de meeste mensen toen voor onmogelijk, er was de burger eenvoudig wijs gemaakt dat zoiets niet kon gebeuren. En toch sloeg de bankencrisis in volle hevigheid toe. Verbijstering, verwarring, hulpeloosheid, de mensheid keek toe in alle stilte. Wie kon dit verklaren? Yanis Varoufakis is iemand die zijn kijk hierop graag deelt. Hierna volgt een beeld van zijn gedachtegang.

crisis

Wat een paar weken eerder als vanzelfsprekend werd beschouwd werkte plots niet meer. Het duurde niet lang voordat de effecten voelbaar waren. Zekerheden gebaseerd op tientallen jaren overtuiging verdwenen, samen met de activa ter waarde van ongeveer 40 biljoen dollar wereldwijd, er gingen duizenden banen per maand verloren, talloze huizenkopers moesten hun huis opgeven omdat ze hun lening niet konden afbetalen. De lijst is zo lang dat de getallen ongelooflijk zijn.

Deze collectieve verbijstering werd nog versterkt door de reactie van de regeringen die zich koppig vastklampten aan hun neoliberaal economisch beleid. Miljarden dollars, yen en euro’s werden gepompt in een financieel systeem dat ooit als op rolletjes liep en nu geweldige verliezen noteerde. De protagonisten maakten aanspraak op de spreekwoordelijke gouden pot en kregen grote steun van de overheid, de belastingbetaler dus.

Tien jaar later is de crisis nog steeds aanwezig. Men merkt ze in verschillende situaties en landen zoals Griekenland met zijn grote depressie, in het spaargeldprobleem van de middenklasse in de EU of de strenge begrotingsregels, in de brute ongelijkheid in de Verenigde Staten, of als een constante bron van geopolitieke spanningen en handelsconflicten in Azië en Europa. De crisis gaat van continent naar continent, van land tot land. Ze genereert werkloosheid en deflatie, zorgt ervoor dat de toegenomen wereldhandel en kapitaal in onevenwichtig vaarwater terecht komen.

Nationalistische internationale

De heersende elite van Europa heeft deze crisis met een reeks belachelijke foute antwoorden aangepakt en slaagde erin om de morele en politieke grondslagen van de Europese Unie te vernietigen. Het presidentschap van Trump brengt nog meer verwarring op het economische wereldtoneel.

Hoe meer onze regeringsleiders beweren dat ze de crisis onder controle hebben, des te dieper ze eigenlijk is. De enigen die profiteren van al deze voortdurende mutaties van de crisis zijn de rijkste 0,1 procent,

 » Lees verder

CAC en hebzucht | Uitpers

15-05-18 09:50:00,

Dankzij de gulle overheid: de luxesector floreert. (pixabay)

Ondernemingen vertroetelen is goed voor de ganse maatschappij, aldus een neoliberaal uitgangspunt. Als er veel winst wordt gemaakt, komt dat iedereen ten goede. Een uitgebreide studie van Oxfam over de CAC 40, dat zijn de grootste beursgenoteerde ondernemingen in Parijs, laat een ander beeld zien. Sinds 2009 gaat 67,5 % van de winsten uitsluitend naar de aandeelhouders.

De rest: 27,5 % naar investeringen 5 % naar het personeel.  Sinds 2009 zijn de lonen van de directieleden dubbel zo snel gestegen als de lonen van  het andere personeel in hun bedrijven. Bij de loonmassa moeten we ook de lonen van de directieleden tellen, en hun aandeel daarin is dus flink gestegen. Bovenop krijgen zij ook nog een flink pak aan delen, zodat ze er alle belang bij hebben een bedrijfspolitiek te voeren in het voordeel van de aandeelhouders – dus van zichzelf.

Men is dus beter aandeelhouder dan  loontrekkende. De voorbije tien jaar is het gemiddelde percentage van de winst dat in dividenden wordt uitgekeerd, met de helft gestegen. Dat is goed nieuws voor enkele sectoren, zoals die van de luxejachten en Louis Vuitton.

Met andere woorden, de politiek van de presidenten Nicolas Sarkozy en François Hollande om de ondernemingen te verwennen, is een geschenk voor de aandeelhouders. Officieel moest dat dienen om de investeringen op te drijven en schulden af te betalen, maar dat is dus niet gebeurd. De hebzucht van de aandeelhouders heeft voorrang. De actualiteit van  Karl Marx.

 » Lees verder