Honduras: Busticket ins Ungewisse

honduras-busticket-ins-ungewisse

17-04-19 08:52:00,


Gabriela Neuhaus / 17. Apr 2019 –

In Mittelamerika reisen derzeit Tausende Richtung Norden. Sie wollen in die USA – ein Spiessrutenlauf. Ein Augenzeuginnenbericht.

Sonntagmorgen, kurz vor sieben: Mit einer Stunde Verspätung hält der Bus der Linie Maya de Oro in Puerto Cortés. Fahrplanmässiger Start des Expresskurses nach Guatemala City wäre in San Pedro Sula, der zweitgrössten Stadt von Honduras, eigentlich um 5.30 Uhr gewesen.

Der Bus ist gut besetzt. Die Menschen haben sich für die lange Reise eingerichtet, die meisten schlafen oder dösen. Ich setze mich neben einen jungen Mann mit schwarzer Baseballmütze, der zur Begrüssung kurz nickt, bevor auch er wieder die Augen schliesst.

Hinter mir eine aufgeregte Frauenstimme. Sie telefoniert und will gleichzeitig von ihren Mitfahrenden wissen, in welcher Zone der Capital (gemeint ist Guatemala City) der Bus ankommen wird und ob wir wohl pünktlich seien: Heute Nachmittag starte ihre Caravana in der Zona 1.

Ich traue meinen Ohren nicht und schaue mich um: Will sich diese Frau im lila Rock einer dieser Caravanas anschliessen, die in den letzten Monaten in unseren Medien für Schlagzeilen gesorgt haben? Ist sie tatsächlich eine Migrantin auf dem Weg in die USA?

Bald wird klar: Sie ist nicht die einzige. Die Frau im Sitz vor ihr – glitzernder Modeschmuck, weisse Turnschuhe, begleitet von einem Jungen und einem Mädchen im Teenageralter – kommt mit ihr ins Gespräch. Genauso die Familie – Vater, Mutter und zwei kleinere Kinder zuhinterst im Bus, gleich neben dem stinkenden WC.

Ein älterer Mann – lockerer Typ mit markantem, braungebranntem Gesicht, am Finger ein Ring mit blauem Stein, helle Basketballmütze und gute Schuhe – erteilt rundum Ratschläge. Einer jungen Frau erklärt er, dass man über Santa Elena am schnellsten nordwärts komme. Er scheint sich auf der Strecke bestens auszukennen.

Bei der Billettkontrolle werden verschiedene Reisende nach ihrem Alter gefragt. Weshalb, wird kurz vor der Grenze klar: Plötzlich stoppt der Bus. Ein muskulöser Macho mit kurzgeschorenem Haar und weiss-braun gestreiftem T-Shirt steigt zu und fordert Kinder und «Mineros» unter 21 Jahren auf, mitzukommen.

Die beiden schlaksigen Jungs zu meiner Rechten, der Sitznachbar des Alleswissers mit dem blauen Ring sowie der Vater von ganz hinten im Bus mit seinen beiden Kindern, die Mutter mit den Teenagern und eine Reihe weiterer Reisender folgen der Aufforderung.

 » Lees verder

Amnesty over Honduras: “Ware schuldigen moord Berta Cáceres zijn nog steeds vrij”

amnesty-over-honduras-ware-schuldigen-moord-berta-caceres-zijn-nog-steeds-vrij

05-03-19 02:00:00,

Sinds de door de VS gesteunde staatsgreep in Honduras van 2009 is het respect voor de mensenrechten in vrije val. Journalisten, advocaten, leiders van inheemse volkeren, leefmilieu-activisten worden vermoord. Drie jaar na de moord op Berta Cáceres lopen de opdrachtgevers nog steeds vrij rond, volgens Amnesty International.

Na de staatsgreep van 28 juni 2009 in Honduras, die met volle steun van toenmalig minister van buitenlandse zaken Hillary Clinton en president Obama, werd gepleegd tegen de verkozen president is het land in een vernietigende spiraal verzonken van gruwelijke schendingen van de mensenrechten.

In verhouding tot zijn bevolkingsaantal is Honduras het gevaarlijkste land ter wereld voor journalisten en vakbondsleiders. Ook leiders van inheemse volkeren en leefmilieu-activisten worden bedreigd, ontvoerd, gefolterd en afgemaakt door doodseskaders. Na 2009 is Honduras verzakt tot de situatie van heel Centraal-Amerika in de jaren 1980. Sinds de frauduleuze verkiezingen van 2017 is de toestand zelfs nog verergerd.

Terwijl alle ogen zijn gericht op Venezuela speelt zich met volle steun van de VS, Canada en in feite het hele westen een gruwelijk drama af in Honduras. Nochtans zijn alle ingrediënten er aanwezig die nu in stelling worden gebracht tegen Venezuela. President Juan Orlando Hernández verkoos zichzelf voor een tweede mandaat (wat door de Hondurese grondwet wordt verboden) in flagrant frauduleuze verkiezingen, waarbij de tellingen werden stopgezet toen die de overwinning aankondigden van zijn tegenstander Salvador Nasralla. Nasralla verklaarde zich legitiem president maar kreeg geen enkele internationale steun.

Staatsterreur

Elke dissidente stem die ingaat tegen de machthebbers en hun extreem neoliberaal beleid wordt monddood gemaakt, vlucht het land uit of komt om onder de kogels van doodseskaders die hun opdrachten in volle dag onder het zicht van politie en publiek uitvoeren. Zij blijven ongestraft en zaaien zo terreur in het hele land.



Een schrijn voor Berta Cáceres (Amnesty International)

De moord op Berta Berta Cáceres gebeurde op 3 maart 2016, exact drie jaar geleden. Zij was leider van de beweging van inheemse volkeren COPINH (Consejo Cívico de Organizaciones Populares e Indígenas de Hondurasdie zich verzet tegen de bouw van de Agua Zarca dam voor een elektriciteitscentrale en die hun dorpen en landbouwakkers onder water zou zetten, was geen uitzondering.

 » Lees verder

Honduras en Nicaragua, veel gelijkenissen, één cruciaal verschil

Honduras en Nicaragua, veel gelijkenissen, één cruciaal verschil

12-10-18 01:32:00,

Er loopt heel wat mis in Nicaragua met democratie en mensenrechten. De situatie wordt vergeleken met Venezuela, maar een vergelijking met buurland Honduras is veel pertinenter. De crisis in beide buurlanden verschilt op één vlak. De manier waarop de VS en de EU er op reageren is totaal anders: veroordeling in het ene geval, ruime steun in het andere. De media volgen die lijn tot op de letter.

Sinds april 2018 komen protestacties en repressie in Nicaragua regelmatig prominent in het internationale nieuws. De laatste weken lijkt het wat kalmer, maar dat is schijn. De onrust blijft aanhouden. Als reactie op de protesten heeft de regering onder leiding van president Daniel Ortega onder meer een wet goedgekeurd die alle uitingen van dissidentie wil bestraffen met een vage definitie van ‘terrorisme’. Gevangenisstraffen kunnen oplopen tot 20 jaar. 

Toenemende repressie

De president heeft militairen ingezet om protestacties te onderdrukken. Aanleiding was een voorstel tot inkrimping van de pensioenen. De voorbije maanden kwamen 448 betogers om en raakten 2.830 anderen gewond. Bovendien worden 595 mensen vermist, volgens schattingen van lokale mensenrechtenorganisaties.

President Ortega heeft sinds hij terug verkozen werd in 2006 – na zestien jaar oppositie – geleidelijk zijn persoonlijke macht uitgebreid. Zijn eigen vrouw is vice-president. Vanaf 2006 benoemde hij sympathiserende rechters in het Hooggerechtshof. Dat Hof heeft de grondwettelijke beperking tot maximaal twee opeenvolgende mandaten opgeheven, zodat hij in 2016 opnieuw presidentskandidaat kon zijn. Volgens het Hof was dit verbod een “inbreuk op zijn individuele politieke rechten”.

Ortega heeft bovendien met meerdere maatregelen de persvrijheid aan banden gelegd en onder zijn bevel hebben politie en leger arbitraire aanhoudingen (zonder officiële redenen), verdwijningen en moorden gepleegd.

In Honduras daarentegen

De politieke situatie in Honduras is zowat een kopie van die in buurland Nicaragua. De crisis in Nicaragua dateert wel van een veel recentere datum, april 2018. De zware inbreuken op democratie en mensenrechten in Honduras zijn al bezig sinds 2009, na de staatsgreep van 28 juni, waarbij president Manuel Zelaya werd afgezet. Voor het overige is de gelijkenis met wat in Nicaragua gebeurt onweerlegbaar.

Hondurees president Juan Orlando Hernández kon in 2017 alleen kandidaat zijn voor een tweede termijn, nadat het Hooggerechtshof het verbod op meer dan één mandaat ongrondwettelijk had verklaard,

 » Lees verder