Zoek de waarheid. Inspirerende column van Caitlin Johnstone.

23-01-20 04:22:00,

Bron:  ICH.

Dit is een heel inspirerende tekst van Caitlin Johnstone.

Ze zegt dat we van alle kanten beïnvloed worden, en dat er maar één ding op zit : op genadeloze wijze de waarheid zoeken. Zonder aanziens des persoons.

Het wringt wel een beetje met de evolutie-theorie. Mensen overleefden in groepen, en groepen zijn het sterkst als de leden min of meer blind geloven in hun leiders.   

Maar ‘leiders’ hebben we niet meer. We hebben nu ‘opinion leaders’.

En de ellende is:  die werken voor een boven-nationale Elite, en geven ons een wereldbeeld dat goed is voor hèn, en slecht voor ons.  Maar dàt is in de evolutie nooit eerder gebeurd, en dus hebben we daar geen verweer tegen.  Het lot van de dodo: een totaal nieuwe vijand zal hem verslaan.  (Laat mijn pessimisme U niet ontmoedigen. Lees deze prachtige column)

Rood:  Originele tekst.

Zwart:  Google translate, bijgeschaafd.  

              
How To Be A Mentally Sovereign Human

By Caitlin Johnstone

January 21, 2020 “Information Clearing House” – We all showed up naked, slimy and clueless in a world of inexplicable sensory input we couldn’t make head or tail out of. We were then taught what’s what by people who showed up under the exact same circumstances a blink of an eye earlier.

The amniotic fluid is barely washed from our tiny naked bodies before we find ourselves in a marriage and a day job, staring down at a small pair of eyes looking up to us for guidance.

This is not a good environment for developing mental sovereignty, the ownership and authorship of your own cognitive relationship with life.
Hoe een mentaal soevereine mens te zijn.

Door Caitlin Johnstone

21 januari 2020 “Information Clearing House” –

We worden allemaal naakt geboren, slijmerig en totaal onwetend  in een wereld van onverklaarbare zintuiglijke indrukken waar we geen kop of staart aan kunnen breien. We zijn daarna voorgelicht over  wat het allemaal voorstelt door mensen die enkele jaren eerder in exact dezelfde omstandigheden in de wereld kwamen.

Het vruchtwater is nauwelijks van onze kleine naakte lichamen gewassen of we zitten al in een huwelijk en een dagelijkse job,  » Lees verder

Het inspirerende verhaal van Bernie Sanders | Uitpers

22-03-18 08:03:00,

Bernie Sanders. De naam zegt u allicht nog iets. De krasse knar die in 2016, schijnbaar vanuit het niets en tegen zowat het hele partij-apparaat in, bijna de nominatie in de wacht sleepte als presidentskandidaat van de Democratische Partij voor de VS-presidentsverkiezingen van dat jaar.

Aanvankelijk oogstte Sanders bij experts, media en politiek – inclusief bij de Democratische Partij – vooral spot. Hoe kwam die kerel – op zijn vierenzeventigste nog altijd eerder Don Quichot dan ouwe rot – zelfs maar op het idee aan een gevecht te beginnen dat hij toch alleen maar kon verliezen?

Een eenzame senator uit de onbetekenende noordoostelijke deelstaat Vermont, die wel al enkele tientallen jaren ervaring had als burgemeester, volksvertegenwoordiger en later senator, maar die als onafhankelijke door geen van beide grote partijen werd gesteund. Die zich al jaren opwierp als onafhankelijke democratische socialist, uiteindelijk in het parlement ging aanleunen bij de Democratische Partij, maar nu juist progressieve stemmen dreigde weg te kapen van Hillary Clinton, die de nominatie al zo goed als op zak had.

Op wie kon hij rekenen? En vooral: hoe zou hij ooit de vele miljoenen bij elkaar krijgen die nodig zijn om een iets of wat zichtbare campagne te voeren op federale schaal? Ocharme, misschien wel enigszins sympathiek, die Bernie (behalve dan bij de miljoenen conservatieven en reactionairen in de Republikeinse én de Democratische partij…) maar toch niet méér dan een marginaal verschijnsel.

Bijna

Maar op niet eens anderhalf jaar tijd slaagden Sanders en honderden en algauw duizenden enthousiaste medewerkers er in door een muur van geringschatting, doodzwijgen, openlijke of nauwelijks versluierde tegenwerking heen te breken. Uiteindelijk kreeg hij in de aanloop naar de Democratische nominatie 22 deelstaten achter zich en bijna de helft (46 %) van de afgevaardigden op de beslissende conventie. Dat was een onwaarschijnlijke prestatie; maar – zoals Sanders zelf nuchter schrijft – het was “niet goed genoeg”. Clinton werd de kandidaat van de Democraten, en verloor. Maar Sanders had binnen de Democratische partij en tot ver daarbuiten miljoenen ontgoochelden en onverschilligen een nieuw politiek perspectief gegeven.

Juist het volstrekt onverwachte en overrompelende succes van dat nieuwe ‘grass-roots’-élan maakt – veel meer dan de conventieresultaten – de echte waarde uit van Sanders’ campagne. Een terugblik op die campagne door de bezieler ervan verdiende ongetwijfeld een boek.

 » Lees verder