Wat zal Rusland kiezen na Poetin?

wat-zal-rusland-kiezen-na-poetin?

14-02-20 03:09:00,

ShareTweet


Afbeeldingsresultaat voor after putinPresident Poetin werd door Boris Jeltsin als de nieuwe president van Rusland benoemd in 1999, sinds zijn aantreden is Rusland aanzienlijk veranderd, hij laat het Russische volk de keuze, met de veranderingen die hij met zijn regering heeft gemaakt, volgens een analyse van de door het Westen verguisde intellectueel Alexander Dugin.

Veel wordt erover gespeculeerd in de Westerse media, over Poetin, die verguisd en geliefd wordt door velen, binnen en buiten Rusland. Volgens de intellectueel Alexander Dugin, heeft hij een uniek project bewerkstelligt tijdens zijn regeringstermijn. Zoals te zien is in onderstaande video. Maar de (Westerse) Wikipedia zegt dat Dugin fascistische ideeën heeft wat totaal belachelijk is en onderdeel van de Westerse propaganda machine.

Alexander Dugin – een van de controversiële – verboden analisten van de Russische politiek in het Westen – stelt dat “de kolossale missie” van Poetin alleen goed wordt geëvalueerd door de mensen, m.a.w de Russen , als hij weg is. In de context van Dugin zijn de labels ‘patriottisme’ en ‘liberalisme’ tegengesteld – terwijl Poetin’s politiek gelijktijdig wordt toegeschreven aan beide. Als zodanig zal in 2024 – Rusland als land volgens Dugin een beslissing moeten nemen of het lid wordt van de “de antichrist” een progressief-liberale-kapitalistische wereldorde – of, om dit begrip te verwerpen – waarschuwt hij – zal het met een confrontatie met het Westen komen.
Welke zal het zijn?

Poetin heeft een “unieke” formule voor Rusland opgezet, een project zoals Dugin het noemt. Namelijk een mix tussen patriottisme en liberalisme-kapitalisme, een regeringsvorm uniek voor Rusland en eigenlijk voor de rest van de wereld. Poetin “erfde” een kapot Rusland in 2000, waar Boris Jeltsin het progressief-liberaal project van het Westen had uitgevoerd, na de anarchie en uitverkoop na de val van het communisme.

Het Westen was snel aanwezig om volgens de kapitalistische normen die in het Westen heersen, Rusland in de uitverkoop te doen, zonder pardon voor de Russische bevolking die letterlijk aan de grond zat, gepensioneerden uit de vuilnisbakken aten en velen stierven aan kou en honger. Een volk dat jaren onder het communisme geleefd had, waar geen “eigen” kapitaal was, men niet naar rechtbanken ging en alles door de staat geregeld werd.

 » Lees verder

Media over jaar protesten Gaza: geen kant kiezen is de kant kiezen van de sterkste

media-over-jaar-protesten-gaza-geen-kant-kiezen-is-de-kant-kiezen-van-de-sterkste

02-04-19 06:16:00,

Op 30 maart 2019 was het één jaar geleden dat de eerste betoging in Gaza onder de titel ‘Mars voor de Terugkeer’ begon. Ondanks de honderden Palestijnen die vermoord werden door Israëlische scherpschutters en een vernietigend rapport van de VN, blijven de media volharden in hun onevenwichtige berichtgeving, over de onderdrukking van een bezet volk.

Zaterdag 30 maart, dag van het Land voor de Palestijnen, was in Gaza ook de herdenking van de allereerste Mars voor de Terugkeer exact één jaar eerder. Sinds die dag komen tienduizenden inwoners van Gaza elke vrijdag samen aan de afsluiting rond hun enclave om de opheffing van de blokkade te eisen, het recht op vrije beweging tussen de Palestijnse bezette gebieden en meer fundamenteel het recht op terugkeer naar hun land waaruit ze in 1948-1949 en in 1967 werden verdreven.

“We bepalen niet wie gelijk heeft”

De berichtgeving van de Belgische media volgt de lijn van de meeste internationale media. Die kan men als volgt samenvatten. Wat in Israël/Palestina gebeurt is ‘een conflict’ tussen twee volkeren. Wie van beiden gelijk heeft bepalen we niet zelf. “Elke kant in dit conflict heeft zijn eigen narratief” volgens een VRT-journalist.

De openbare zender VRT en zijn voorganger BRT zijn echter nooit onpartijdige waarnemers geweest in Israël/Palestina. Daarin verschilt de VRT niet van zijn commerciële concurrent VTM of van de leidende kranten De Standaard en De Morgen. De VRT is echter geen commercieel privé-bedrijf maar een openbare zender. Daar mag je hogere journalistieke prestaties van verwachten. In werkelijkheid blijkt de openbare zender, zeker op vlak van internationaal nieuws, geen onderscheid te maken. Dat is het meest schrijnend in het geval van de kwestie Israël/Palestina.

Een vergelijking van de berichtgeving in De Standaard, De Morgen, VTM en VRT, the Guardian, BBC, Le Monde en El Pais toont een zeer opvallende gelijkenis. Het bronnenmateriaal is alvast identiek: grote persagentschappen en Israëlische overheidsdiensten worden als ‘bron’ geciteerd. Organisaties als de Rode Halve Maan, Hamas en andere Palestijnse organisaties krijgen daarentegen altijd een kadering, soms subtiel “volgens de Rode Halve Maan”, soms openlijk “zo beweert althans Hamas”.

“Palestijnen komen om het leven”

In alle berichten valt het voorzichtige taalgebruik op. Een van de meest terugkerende omschrijvingen is dat “meer dan 200 Palestijnen” het voorbije jaar “om het leven kwamen”,

 » Lees verder

Tijd of geld: wat kiezen de Duitsers?

tijd-of-geld-wat-kiezen-de-duitsers

21-11-18 10:36:00,

Begin dit jaar keek iedereen naar Duitsland. Daar werd namelijk gestaakt* voor het recht om (tijdelijk) minder te werken. En met succes, in februari** sloot IG Metall een akkoord dat alle werknemers in de Duitse metaalsector enkele loonsverhogingen geeft, en de mogelijkheid om de arbeidstijd te verkorten. We kunnen één jaar later al enkele resultaten bekijken. Kozen de Duitsers voor tijd of geld? En voor welke soort tijd?

Keuzes: 28 urenweek en extra verlof

Ter herinnering, het akkoord bevatte twee grote tijdsgerelateerde keuzes. De meeste aandacht ging naar de zogenaamde ’28-urenweek’. Werknemers kregen via het akkoord de mogelijkheid om voor twee jaar 80% te gaan werken. Voor alle duidelijkheid, ze zouden dan ook 80% verdienen. Een soort deeltijds werk dus, alleen kregen de werknemers de garantie dat ze na die periode terug voltijds aan de slag kunnen gaan. Vele (vooral vrouwelijke) werknemers zitten namelijk vast in een deeltijdse job en kunnen moeilijk terug voltijds aan de slag. Daarop zou dit akkoord een antwoord bieden.

Veel minder aandacht ging naar een ander deel van het akkoord: de mogelijkheid om een stuk loon in te wisselen voor extra vakantie. De metaalarbeiders bedongen namelijk een extra jaarlijkse premie van 27,5% van het maandloon. Die extra premie kunnen de werknemers inwisselen voor 8 dagen extra vakantie. En opmerkelijk, daarvan worden er eigenlijk twee betaald door de werkgever omdat die 27,5% equivalent is aan 6 dagen werken. Die keuzeoptie staat enkel open voor werknemers met een motief zoals een zorgtaak voor kinderen of familieleden; en werknemers die shiftwerk doen. Die keuze moesten ze maken vóór 31 oktober van dit jaar.

Resultaten: extra verlof boven deeltijds werk

De eerste bevindingen zijn al binnen. IG Metall bevroeg ondernemingsraden in meer dan 1400 bedrijven om te kijken wat werknemers kozen of zullen kiezen. Interessant materiaal, want heel wat werknemers blijken tijd te kiezen boven geld. Zo zouden 190.000 werknemers kiezen voor de acht extra dagen verlof in plaats van de premie. De optie om twee jaar deeltijds te werken blijkt een stuk minder populair. Zo’n 8000 werknemers zouden hiervoor kiezen.

190.000 werknemers kozen voor acht extra dagen verlof in plaats van een premie. 

We zien dus dat de optie ‘extra verlof’ vele malen populairder is dan ‘tijdelijk deeltijds werk’. Daar zijn volgens mij enkele verklaringen voor.

 » Lees verder

Weinig te kiezen bij presidentsverkiezingen Egypte

Weinig te kiezen bij presidentsverkiezingen Egypte

30-03-18 09:33:00,

In Egypte zijn op 26 maart de presidentsverkiezingen begonnen. Maar er valt weinig te kiezen.

Ruim voordat de stembussen opengingen, stonden Egyptenaren al in de rij voor een stemlokaal in centrum Caïro, niet ver van het Tahrirplein. Grote Egyptische vlaggen sieren de ingang, en later op de dag werden nationalistische liederen gedraaid.

“Mijn keuze is een privézaak, maar lang leve Sisi!”, zegt ingenieur Mohamed Helmy (63). Verschillende anderen in de rij vallen hem bij. Atef Moselhy (75) somt de megaprojecten op die Sisi heeft geïnitieerd en die centraal stonden in de campagne van de zittend president, zoals de uitbreiding van het Suezkanaal, infrastructurele projecten en de aankoop van moderne wapens. “We moeten voorwaarts met Egypte.” Een vrijwilliger verantwoordelijk voor de pers op het stembureau luistert mee met wat de stemmers te zeggen hebben en vult hier en daar de lofredes voor Sisi aan met voorbeelden van zijn prestaties.

Geen competitie

De enige tegenkandidaat van Sisi is de onbekende politicus Moussa Mostafa Moussa, leider van de regeringsgezinde Ghad-partij. Net als zijn partij is Moussa zelf altijd een uitsproken aanhanger van Sisi geweest. Voordat hij zich beschikbaar stelde, voerde hij een campagne voor Sisi, en in televisie-interviews bewierookte hij zelfs tijdens zijn eigen campagne de prestaties van Sisi. Volgens stemmer Moselhy ontbreekt het Moussa vooral aan “ervaring”.

De scene bij het stemlokaal past precies bij het beeld dat de regering graag wil uitdragen: Egyptenaren brengen massaal hun stem uit om hun onvoorwaardelijke steun voor de president te betuigen. Maar de spanning is ver te zoeken; bij gebrek aan serieuze competitie zal Sisi zeker met een overweldigende meerderheid winnen.

“Wat er nu aan de hand is kan niet met droge ogen worden omschreven als een verkiezing”, zegt Timothy Kaldas, onderzoeker aan het Tahrir-instituut voor Midden-Oosten Beleid (TIMEP). “Dat de autocratische regering het een verkiezing noemt betekent niet dat het dat ook is, en dat we het zo zouden moeten noemen.”

Oppositie het zwijgen opgelegd

In aanloop naar de verkiezingen bleek de steun voor Sisi niet zo wijdverbreid als hij graag doet voorkomen. Verschillende sterke tegenkandidaten wilden zich verkiesbaar stellen, zoals oud-premier Ahmed Shafiq en generaal Sami Anan, maar de regering maakte duidelijk geen enkele vorm van oppositie te tolereren.

Shafiq werd een maand onder huisarrest geplaatst in een hotel en verschillende van zijn aanhangers werden gearresteerd,

 » Lees verder