Von der herrschenden Klasse zu Opfern von Gaslighting gemacht

18-06-20 11:27:00,

Von der herrschenden Klasse

. . . zu Opfern von Gaslighting[1] gemacht

von Chris Hedges / für Scheerpost.com

George-Perry-Floyd-Minneapolis-Afroamerikaner-Polizeibrutalitaet-Polizeigewalt-Derek-Chauvin-Alexander-Kueng-Thomas-Lane-Kritisches-Netzwerk-PolizeiuebergriffeWir sind in einem gewalttätigen Amts- / Machtmissbrauch gefangen. Wenn wir endlich genug haben, kommt unser Täter mit Blumen und Entschuldigungen hinter uns her und verspricht, es nie wieder zu tun.

Die Polizei benutzt das Knie. NASCAR und das U.S. Marine Corps verbieten das Zeigen der Konföderationsflagge. Nancy Pelosi benutzt einen Kente-Schal als politische Propaganda. Joe Biden, eine der treibenden Kräfte hinter der Militarisierung der Polizei, der massiven Ausweitung der Masseneinkerkerung und der Verdoppelung und Verdreifachung der Strafen, spricht bei der Beerdigung von George Floyd. Die National Football League entschuldigt sich für ihre Unempfindlichkeit gegenüber Rassismus, obwohl keine Mannschaften mit Colin Kaepernick zu verhandeln scheinen.[Artikel]

Die Bürgermeisterin von Washington D.C., Muriel Bower, ließ die Worte “Black Lives Matter” in 35 Fuß hohen Buchstaben auf eine Straße in der Nähe des Weißen Hauses malen, hat aber auch eine Erhöhung des Polizeibudgets um 45 Millionen Dollar und den Bau eines neuen Gefängnisses im Wert von 500 Millionen Dollar vorgeschlagen. Die Presse, die sich nicht mit der Macht der Konzerne auseinandersetzt und nur selten über die Armen berichtet, indem sie sie und ihre Gemeinden unsichtbar macht, engagiert sich in kreisförmigen Erschießungskommandos und entlässt oder ermahnt Redakteure und Journalisten wegen rassistisch unsensibler Gedankenverbrechen, um für ihr Engagement für farbige [2] Menschen zu werben.

Wieder einmal sehen wir Gesetzesvorschläge, die eine Polizeireform vorschreiben – mehr Körperkameras, Einverständniserklärungen, überarbeitete Richtlinien für den Einsatz von Gewalt, Verbot von Würgegriffen, zivile Untersuchungsausschüsse, Verpflichtung der Beamten, einzugreifen, wenn sie Fehlverhalten feststellen, Verbot von Durchsuchungsmaßnahmen ohne anzuklopfen, mehr Training in Deeskalationstaktiken, eine Verpflichtung der Strafverfolgungsbehörden zur Meldung von Daten über die Gewaltanwendung, national durchgesetzte Standards für die Polizeiausbildung und eine höhere Flexibilität – Vorschläge, die in Folge zahlreicher anderer Polizeimorde, darunter die von Eric Garner, Michael Brown und Philando Castile, gemacht und in mehreren Fällen angenommen wurden. Die Polizei von Minneapolis beispielsweise hat nach dem Mord an Brown in Ferguson im Jahr 2014 eine Einschreitenotwendigkeit von Polizeibeamten verpflichtend eingeführt. Diese Anforderung hat George Floyd nicht gerettet.

NOT-ANOTHER-BLACK-LIFE-Justice-For-Regis-Gerechtigkeit-Protestmarsch-Kritisches-Netzwerk-Rassengerechtigkeit-Rassenhass-Rassismus-Freiheitskampf-Violent-Crime

Polizeigewerkschaften,

 » Lees verder

Sociale klasse en politiek: de grote verdwijntruc

28-04-18 10:23:00,

De naoorlogse link tussen sociale klasse en partijpolitiek is verdwenen, maar waarom? Evans en Tilley tonen in hun recent boek ‘The New Politics of Class’ dat in Groot-Brittannië sociale klasse verre van dood is, maar weggemoffeld via partijpolitiek die zich richt op de middenklasse. Resultaat is een blinde vlek voor sociaaleconomische breuklijnen in het politiek proces, iets wat goed te zien is in de desinteresse in electorale tijden voor de zitpenningen, aandelentransacties en opbrengstappartementen van onze Vlaamse politici.

(Door Maarten Hermans, Denktank Minerva, via DeWereldMorgen)

Voor zijn vergaderwerk in de raad van bestuur van Proximus streek Stefaan De Clerck (CD&V) in 2017 186.244 euro bruto op. Karel De Gucht (Open Vld) blijft ondertussen procedures rekken om toch maar geen belastingen te moeten betalen op een aandelentransactie van €1 miljoen – opgedoken via vastgoedactiviteiten in Toscane. Mindere vastgoedgoden zoals Tom Meeuws (sp.a) moeten het dan weer doen met een opbrengstappartement in Antwerpen.

Het meest opvallende is hoe weinig deze exceptionele sociaaleconomische kenmerken van politici ons opvallen. In de Antwerpse electorale moddercatch was de aanleiding voor het debat Meeuws’ communicatie, niet zozeer het feit op zich dát hij zulk een opbrengstappartement heeft. Dit terwijl het juist frappant zeldzaam is. Slechts 6% van de gezinnen in de zeer breed gedefinieerde middenklasse heeft zo’n tweede woonst in vol bezit – wat nog halveert als we de 65+’ers niet meetellen. De vergoedingen opgestreken door De Clerck voor een politiek aangeduid mandaat zijn dan weer een vijfvoud van een gemiddeld bruto jaarloon. En met de combinatie van investeringen, vermogen en de verknoping van politieke en privé-bestuursmandaten bevindt De Gucht zich op een exceptionele elite-positie.

In tijden van veronderstelde “culturele breuklijnen” beroeren afwijkende etiquette-opvattingen van een lokale kandidaat-politicus dagenlang de media, maar is diezelfde media blind voor de vaak enorme sociaaleconomische afstand tussen politicus en zijn of haar kiespubliek. Dit is dubbel verbazend, omdat die zitpenningen, aandelentransacties en opbrengstappartementen mee het kiesgedrag beïnvloeden.

Signalen over de sociaaleconomische achtergrond van (kandidaat-)politici hebben namelijk volgens Geoffrey Evans en James Tilley weldegelijk een electoraal effect. In hun recent boek “The New Politics of Class” noemen ze dit het effect van ‘descriptive representation’: door o.a.

 » Lees verder

Klasse in de klassen

07-02-18 03:32:00,

“Met de democratiseringsgolf van het hoger onderwijs, wenste men de slaagkansen van kinderen uit kansarme milieus te bevorderen. Wat baat het echter wanneer reeds in het secundair, kansarme kinderen systematisch weggestuurd worden en minder kansen krijgen op een goede voorbereiding op deze hogere studies?”

Het Vlaamse onderwijs bestendigt sinds jaar en dag sociale ongelijkheid. Het wordt daartoe regelmatig op de vingers getikt door internationale organisaties als de OESO. [1] Een vergelijkende studie uitgevoerd door het HIVA en de UGent onderzocht enkele oorzaken en bevestigt het schrijnend toekomstbeeld voor kinderen uit socio-economisch achtergestelde milieus in Vlaanderen.[2]

Kinderen van lagere sociaal economische afkomst krijgen sneller een B-attest dan hun rijkere medeleerlingen ondanks gelijke cijfers. Die laatsten krijgen vaker een A- of C-attest. Een B-attest laat de mogelijkheid bestaan over te gaan naar een volgend jaar maar sluit bepaalde richtingen uit. Een doorslaggevend, onderliggend argument bij dergelijke beslissingen is een verwijzing naar een gebrekkige ouderlijke ondersteuning of naar de beheersing van het Nederlands. De schokkende resultaten tonen zwart op wit dat de kansen op hoger onderwijs voor kinderen uit bemiddelde gezinnen worden gevrijwaard en die van kansarme kinderen beknot. De onderzoekers bepleiten een bewustwording onder leerkrachten van hun eigen vooroordelen en hoe dat hun beoordelingsgedrag beïnvloedt.

In een reactie op Radio 1 gaf minister Crevits uiting aan haar afkeer, niet van het sociale onrecht dat kinderen wordt aangedaan op basis van hun socio-economische situatie, maar van het onderscheid tussen hogere en lagere studierichtingen. Ze betreurt de pijnlijke tendens tot hiërarchisch denken over studierichtingen. Ze merkt op dat leerlingen vaak te lang blijven hangen in studies waar ze niet thuishoren. Ze stelt dat studieoriëntering heel relevant is. Het B-attest voorkomt dat jongeren blijven zitten. Dat is goed volgens de minister, want op enkele uitzonderingen na is dubbelen niet de beste oplossing en werkt het spijbelgedrag in de hand.

Dat laatste klopt zeker, iedere onderwijsdeskundige wil van het zittenblijfsysteem af. Ook twijfelt niemand aan het nut van studieörientering. Het ontgaat de minister kennelijk dat de clou van het hele onderzoek is dat kinderen van betere komaf vaker een A-attest of C-attest krijgen, waarbij ze automatisch de kans krijgen om of over te gaan in dezelfde richting, of opnieuw te proberen in dezelfde richting. Het hiërarchische onderscheid tussen sociale klassen, is daarbij overigens geen probleem voor de minister.

 » Lees verder