Klasse in de klassen

07-02-18 03:32:00,

“Met de democratiseringsgolf van het hoger onderwijs, wenste men de slaagkansen van kinderen uit kansarme milieus te bevorderen. Wat baat het echter wanneer reeds in het secundair, kansarme kinderen systematisch weggestuurd worden en minder kansen krijgen op een goede voorbereiding op deze hogere studies?”

Het Vlaamse onderwijs bestendigt sinds jaar en dag sociale ongelijkheid. Het wordt daartoe regelmatig op de vingers getikt door internationale organisaties als de OESO. [1] Een vergelijkende studie uitgevoerd door het HIVA en de UGent onderzocht enkele oorzaken en bevestigt het schrijnend toekomstbeeld voor kinderen uit socio-economisch achtergestelde milieus in Vlaanderen.[2]

Kinderen van lagere sociaal economische afkomst krijgen sneller een B-attest dan hun rijkere medeleerlingen ondanks gelijke cijfers. Die laatsten krijgen vaker een A- of C-attest. Een B-attest laat de mogelijkheid bestaan over te gaan naar een volgend jaar maar sluit bepaalde richtingen uit. Een doorslaggevend, onderliggend argument bij dergelijke beslissingen is een verwijzing naar een gebrekkige ouderlijke ondersteuning of naar de beheersing van het Nederlands. De schokkende resultaten tonen zwart op wit dat de kansen op hoger onderwijs voor kinderen uit bemiddelde gezinnen worden gevrijwaard en die van kansarme kinderen beknot. De onderzoekers bepleiten een bewustwording onder leerkrachten van hun eigen vooroordelen en hoe dat hun beoordelingsgedrag beïnvloedt.

In een reactie op Radio 1 gaf minister Crevits uiting aan haar afkeer, niet van het sociale onrecht dat kinderen wordt aangedaan op basis van hun socio-economische situatie, maar van het onderscheid tussen hogere en lagere studierichtingen. Ze betreurt de pijnlijke tendens tot hiërarchisch denken over studierichtingen. Ze merkt op dat leerlingen vaak te lang blijven hangen in studies waar ze niet thuishoren. Ze stelt dat studieoriëntering heel relevant is. Het B-attest voorkomt dat jongeren blijven zitten. Dat is goed volgens de minister, want op enkele uitzonderingen na is dubbelen niet de beste oplossing en werkt het spijbelgedrag in de hand.

Dat laatste klopt zeker, iedere onderwijsdeskundige wil van het zittenblijfsysteem af. Ook twijfelt niemand aan het nut van studieörientering. Het ontgaat de minister kennelijk dat de clou van het hele onderzoek is dat kinderen van betere komaf vaker een A-attest of C-attest krijgen, waarbij ze automatisch de kans krijgen om of over te gaan in dezelfde richting, of opnieuw te proberen in dezelfde richting. Het hiërarchische onderscheid tussen sociale klassen, is daarbij overigens geen probleem voor de minister.

 » Lees verder