Der Kulturtod in Brüssel (een klein etmaal bij de zuiderburen) – frankhoek.nl

der-kulturtod-in-brussel-(een-klein-etmaal-bij-de-zuiderburen)-–-frankhoek.nl

07-10-19 04:22:00,

Enkele dagen geleden was ik voor het eerst van mijn leven in Brussel, de stad van sinjeurs en madammen. Ik had er vooraf een wellicht romantisch beeld van: de wereldberoemde Grote Markt, stijlvolle art nouveau huizen, lommerrijke boulevards, de grandeur van de late 19e eeuw en het interbellum …
Was ik naïef? Vast wel. Maar wat ik aantrof was niet minder dan het einde van de beschaving en de cultuurdood waarover Rudolf Steiner meermaals sprak.

Want de mensheid staat tegenwoordig voor een grote keus: voor de keus de beschaving in de afgrond te zien glijden of deze door spiritualiteit weer op een hoger plan te brengen, verder te voeren in de zin van wat de Michaël-impuls, die wegbereider is van de Christus-impuls, inhoudt.

Rudolf Steiner, Karmaonderzoek 4, 27 augustus 1924; GA 240; Werken & Voordrachten, Stichting Rudolf Steiner Vertalingen, Nuth, 1999, ISBN 90 6038 532 2

En als een economisch leven, zoals het Engels-Amerikaanse, dat zich tot wereldheerschappij wil opwerken, zich niet laat doordringen met een zelfstandig geestesleven en een zelstandig staatsleven, dan mondt het uit in de derde afgrond van het mensenleven. De eerste afgrond is de leugen, de ontaarding van de mensheid door Ahriman. De tweede is de zelfzucht, de ontaarding der mensheid door Lucifer. De derde is op fysiek gebied ziekte en dood, en in de gebieden van de cultuur: ziekte en dood van de cultuur. Als de Engels-Amerikaanse wereld de wereldheerschappij verwerft zal deze zonder de driegeleding cultuurdood en cultuurziekte over de wereld brengen, want deze zijn een gave van de Asuras, zoals de leugen een gave van Ahriman is en de zelfzucht een gave van Lucifer.

Rudolf Steiner, De opdracht van Michaēl als leidende geest van onze tijd; 15 december 1919; GA 194; Vrij Geestesleven, Zeist, z.j., ISBN 90 6038 129 7

foto: James Cridland

Wie vanuit het noorden per trein Brussel binnenkomt ziet om te beginnen in de verte hoge torens van staal en glas opdoemen. Een verschrikking van de huidige tijd, die steden wereldwijd hun identiteit ontneemt en ze reduceert tot vergaarbak van mensen, geld, zakelijke en politieke belangen. Vervolgens gaat de trein ondergronds en laat zijn passagiers vrij op een benauwd perron, diep beneden het stationsgebouw.

Eenmaal buiten sta je op een pleintje met de geestloze naam ‘Europakruispunt’ en wanneer je dat verlaat loop je onder een plafondschildering door van de Smurfen.

 » Lees verder