Führende Kunst- und Medien-«Experten» gnadenlos vorgeführt

fuhrende-kunst-und-medien-«experten»-gnadenlos-vorgefuhrt

12-10-19 09:20:00,

Niklaus Ramseyer / 13. Okt 2019 –

Wolfgang Beltracchi und Claas Relotius haben die Inkompetenz von Chefs, Fachleuten und Experten entlarvt.

Über den einen ist jetzt gerade ein spannendes und wichtiges Buch herausgekommen: «Tausend Zeilen Lüge» von Juan Moreno (bei Rowohlt, 287 Seiten für 29 Franken). Der andere ist Morgen Sonntag, 13. Oktober, um 10 Uhr im «Persönlich» auf Radio SRF zu hören. Der eine ist der hochgelobte und duzendfach preisgekrönte «Lügen-Reporter» Claas Relotius (Spiegel, Cicero, Weltwoche etc). Der andere ist der inzwischen weltbekannte, meisterhafte «Kunstfälscher» Wolfgang Beltracchi, der eigentlich kein Kunst- sondern (gerichtlich festgestellt) ein Urkundenfälscher ist. Beide «Betrüger» unterscheiden sich also.

Erstaunliche Parallelen

In entscheidenden Punkten ähneln sich die Fälle Relotius und Beltracchi jedoch erstaunlich:

– Der raffinierte Reportagenfälscher Relotius und der geniale Kunstmaler Beltracchi haben beide mit ihren Arbeiten Juroren und Preisverleiher ebenso gnadenlos der blumig beredten Inkompetenz überführt, wie sie das Gerede hochtrabender Kunstfachleute als «Dampfplauderei schöngeistiger Kunstexperten» (Christian von Faber-Castell im Du Nr. 888) entlarvten. (Siehe dazu Wolfgang Beltracchis Selbstportrait oben.)

– In beiden Fällen wurden ihre Tricksereien nicht etwa durch die Kompetenz führender Kunstexperten (bei Beltracchi) oder durch die exakte Redaktionsarbeit (bei Relotius) erfahrener Führungskräfte (in der «Spiegel»-Zentrale in Hamburg) entdeckt, sondern eher durch Zufall: Beltracchi stolperte über ein allzu modernes Weiss im Kunstwerk «Rotes Bild mit Pferden», das er im Stil des deutsch-niederländischen Meisters Heinrich Campendonk gemalt hatte. Von Experten und Kritikern zunächst hoch gelobt («Schlüsselwerk der Moderne») und als «typisch» bezeichnet, zeigte erst die Farbanalyse, dass nicht der 1957 verstorbene Meister Campendonk hier am Werk gewesen war, sondern der nicht minder begnadete, aber weiterhin fröhlich lebende Meister Beltracchi.

Der Reportagen-Fälscher Relotius flog derweil auf, weil einem Reporter-Kollegen bei einer gemeinsamen Arbeit (Titel der Reportage «Jägers Grenze») gröbere Ungereimtheiten auffielen: Das Foto des Mitglieds einer bewaffneten Bürgerwehr in Arizona (USA), die Relotius exklusiv durch die Nacht der Grenze zu Mexiko entlang begleitet haben wollte, kam dem Kollegen bekannt vor. Schnell fand er heraus, dass nicht nur der Name des US-Bürgerwehrlers nicht stimmte, sondern über diesen schon mehrere Berichte und sogar ein Dokumentarfilm gemacht worden waren.

Unfähige Vorgesetzte gegen seriösen Whistleblower

Der aufmerksame Kollege heisst Juan Moreno. Und seine Geschichte, die er nun im erwähnten Buch mit dem Untertitel «Das System Relotius und der deutsche Journalismus» erzählt,

 » Lees verder

De perfide kunst van het provoceren (2) – Wakker Mens

de-perfide-kunst-van-het-provoceren-(2)-–-wakker-mens

10-09-19 01:32:00,

Op 1 september 2019 vond in Polen de 80e gedenkdag plaats dat Hitler Polen binnen viel. Hiermee begon de Tweede Wereldoorlog.

Steinmeier en Duda bij een herdenkingsbijeenkomst.De presidenten Frank-Walter Steinmeier en Andrzej Duda bij een herdenkingsbijeenkomst.

Hoge politici uit 40 landen waren voor de diverse herdenkingsbijeenkomsten uitgenodigd. De gehele westerse wereld, de geallieerden, de EU en de NATO landen zongen het lied van enigheid, broederlijkheid en gedeelde waarden.

Grote dankbetuigingen aan de geallieerde strijdkrachten en aan Amerika in het bijzonder. Rusland werd niet genoemd en was zelfs niet uitgenodigd.

Pijnlijk… bij de werkelijke historie

Feitelijk werd Polen door de Russen bevrijdt van de Nazi’s. Bovendien begon de nederlaag van Hitler aan het oostfront en niet in de Normandië. Aan het oostfront vond de grootste en meest gruwelijke uitputtingsslag uit de Tweede Wereldoorlog plaats waarna Rusland uiteindelijk ca. 27 miljoen slachtoffers telde.

Het oostfront bestond uit een enorme frontlijn die Duitsland steeds verder verzwakte en letterlijk uitputte. Het waren de Russen en niet de geallieerden die de ondergang en daarmee de overwinning op Nazi-Duitsland inleidden.

Stalingrad 1943
Twee honden vechten om een been…

Waarom duurde de invasie van de geallieerden in de Normandië zo lang?

Dit was veel vroeger mogelijk geweest en had veel ellende kunnen besparen. Ook, wat velen niet weten, wees Churchill in de eerste helft van de oorlog een vredesaanbod van Hitler af. Churchill wilde deze oorlog en ook Amerika heeft lang gewacht voordat zij de oorlog introk.

Stalingrad de bloedigste strijd in WO II

Want laten we wel helder blijven. Ook al was de Tweede Wereldoorlog een van de grootste tragedies uit de mensheidsgeschiedenis, ging het niet om de bevrijding van Europa, ook speelden er geen humanitaire overwegingen. Het gaat altijd om geld en macht. Voor en tijdens WO II waren gouden tijden voor het militair-industrieel-complex. Er is nooit vergelijkbaar veel geld verdient als in deze periode doordat bijna alle oorlogspartijen door dit complex verzorgt werden.

In de zomer van 1944 vond, onder leiding van de Amerikanen, de geallieerde invasie plaats. Duitsland stelde, dank Rusland, niet veel meer voor waardoor de Amerikanen met “maar” 400.000 slachtoffers (tegenover Rusland met 27 miljoen) de grote overwinnaars werden. Sindsdien wordt Europa door Amerika bezet en is zij Amerika onderdanig.

 » Lees verder

De perfide kunst van het provoceren – Wakker Mens

de-perfide-kunst-van-het-provoceren-–-wakker-mens

13-06-19 01:55:00,

Sinds 1945 heeft Amerika er alles voor over om Rusland als vijand op te bouwen.
Wat men hierbij moet weten is dat een van de grootste bedreigingen voor Amerika, een vriendschappelijke verhouding tussen Rusland en Europa zou zijn, met name Duitsland. Gebundeld zouden zij Amerika op elk gebied de baas kunnen zijn)
Amerika gaat (meestal via de NAVO) een directe confrontatie uit de weg en het komt dank de uiterst diplomatische zelfbeheersing van Rusland, niet tot een confrontatie.
De laatste 20 jaar concentreert en specialiseert de NAVO (Lees: Amerika) zich op provocaties. Hoe pervers deze provocaties zijn leest u verder in dit bericht.

Indrukwekkende voorbeelden uit de jongste geschiedenis zijn Oekraïne en de situatie op De Krim. Dank Rusland is het hier nog tot geen grotere escalatie gekomen.
In ruil voor de vereniging van de twee Duitslanden, beloofde het Westen Rusland, dat de NAVO zich niet verder richting Rusland zou uitbreiden. Inmiddels is de NAVO grens ca. 1000 km opgeschoven. De door het westen in 2014 georganiseerde staatsgreep in Oekraïne, bedreigt Rusland direct, door een mogelijke NAVO-uitbreiding tot aan haar huisdeur. Dit laatste was overigens de eigenlijke achtergrond van de Associatieovereenkomst tussen de Europese Unie en Oekraïne waarover in Nederland een referendum is geweest.

In tegenstelling tot wat ons de media vertellen is er geen sprake van een annexatie door Rusland van De Krim.
Integendeel, de autonome republiek De Krim heeft de regering die in 2014 door het Westen geïnstalleerd werd, niet erkend. In een referendum heeft de Krim zich toen, met ruim 96%, uitgesproken voor aansluiting bij Rusland. Dat Rusland hierop is ingegaan, is uit de geschiedenis te begrijpen.
Sindsdien schenden Amerikaanse en Israëlische vliegtuigen regelmatig het Russische luchtruim in dit gebied en de Oekraïnische marine de territoriale wateren van Rusland; allen in de hoop dat Rusland aanleiding geeft tot nog meer geweld in de regio.

 

Grootscheepse NAVO oefening

Volgens het gerenommeerde Duitse weekblad Der Spiegel, vond er van 9 tot 15 mei jl. een grootscheepse NAVO oefening plaats. Een oefening waarbij geen enkel voertuig, geen enkele tank of schip bij betrokken was.
Hier het Spiegel artikel

Het begint met cyberaanvallen waarbij wordt toegewerkt naar een escalatie van gebeurtenissen: met een oefening op hoog niveau simuleert de NAVO een aanval van een vijandige grootmacht met kernwapens (bedoeld wordt: Rusland) en de militaire reactie van de NAVO hierop.

 » Lees verder

Die Kunst des Lügens

die-kunst-des-lugens

18-05-19 11:26:00,

Der Publizist und ehemalige Lokalreporter der Frankfurter Rundschau, Redakteur von Capital und Leutnant der Reserve, Christian Nürnberger, stellt „Schreckens“- und „Glücksmomente“ in den Mittelpunkt seiner Laudatio (1). Nach dem „Glücksmoment“ des Falls der Berliner Mauer suchen ihn nur noch Schreckensmomente heim: „der 11. September 2001“, die „Weltfinanzkrise 2007/2008“, die „Annexion der Krim“ durch „Unhold“ Putin — der „Krim-Schock“ —, der „Brexit-Schock“ und, man ahnt es, die „Wahl Trumps“. Seitdem stehen die wenigen verbliebenen Demokratien „mit dem Rücken zur Wand“, denn sie müssen sich eines „groß angelegten weltweiten Angriffs“ erwehren.

Sogar die „Herzkammer der Demokratie“, nämlich die Medien, die Wissenschaft und die Wahrheit an sich sind bedroht. Dafür tragen das Internet und die sozialen Internetmedien die Hauptverantwortung, denn die „Lügner werden inzwischen geschützt von einem Meer von Lügen.“ Endlich, nach so vielen Bedrohnissen wird dem schon fast Verzweifelten „der große Glücksmoment“ beschert:

„Auf der Bildfläche erschien: das Ehepaar Röder“ und mit ihm geschah das „Wunder“ einer „Massenmobilisierung der Bürger für Europa (…) Es war gelungen, Menschen zu Hunderttausenden auf die Straßen und Plätze zu bringen (…), und zwar auf eine sympathische Art, gewaltfrei, ohne Schaum vorm Mund, überparteilich, fröhlich, cool.“

Ohne Schaum vor dem Mund, aber voll tiefer Dankbarkeit gegenüber ihrem Laudator, analysieren die Geehrten, das Frankfurter Anwaltsehepaar Sabine und Daniel Röder, in ihrer „Erich-Fromm-Lecture“ die Befindlichkeit der Menschen Europas — wohlgemerkt, nicht die der EU (2): Ein „Gefühl des Kontrollverlusts und der Angst“ sucht die Menschen heim. Es gibt nämlich in Europa „noch kein breites Gefühl der Zusammengehörigkeit.“ Das aber ist „Grundvoraussetzung für das Überleben der als Friedensprojekt gestarteten Europäischen Union.“

Längerfristig können diesem Mangel gewisse Rezepte abhelfen, wie zum Beispiel eine europäische Medienöffentlichkeit und ein gesamteuropäischer Feiertag. Über diese langfristige Perspektive hinaus ist kurzfristiges Handeln das Gebot der Stunde, wird doch dieses Europa „auf das Heftigste angegriffen, von innen wie von außen“: von innen seien das die „Orbans, Kaczynskis, Le Pens und Wilders“, von außen die „Putins, Erdogans, Trumps und Bannons”. Geführt werde diese Schlacht „nicht mit Panzern und Raketen, sondern mit Mitteln moderner Kriegsführung“ aus dem Internet, also „Manipulation und Lügen in den sozialen Medien durch Trolle und Bots“.

Hierfür machen die Preisredner Russlands — ausnahmsweise nicht Putins — „digitale Armee“ verantwortlich, und natürlich Trump. Nachdem „Brexit, Trumpwahl, Fidez und PiS uns vor Augen geführt haben,

 » Lees verder

Die Kunst des Krieges. Das US-Establishment hinter dem Gipfel von Helsinki | Global Research – Centre for Research on Globalization

Die Kunst des Krieges. Das US-Establishment hinter dem Gipfel von Helsinki | Global Research – Centre for Research on Globalization

19-07-18 06:20:00,

“Wir haben Diskussionen über alles, vom Handel bis zum Militär, von Raketen, über Atomtechnik bis hin zu China” erklärte Präsident Trump bei der Eröffnung des Gipfels von Helsinki. “Die Zeit ist gekommen, um im Detail über unsere bilateralen Beziehungen und die internationalen neuralgischen Punkte zu sprechen”, unterstrich Putin.

Aber nicht nur die beiden Präsidenten entscheiden über die Art der künftigen Beziehungen zwischen den Vereinigten Staaten und Russland.

Es ist kein Zufall, dass, gerade als der Präsident der Vereinigten Staaten im Begriff war, den russischen zu treffen, Sonderermittler Robert Mueller III Anklage gegen 12 Russen wegen Manipulation der Präsidentschaftswahlen in den USA erhoben hat, die in die digitalen Netze der Demokratischen Partei eingedrungen sein sollen, um die Kandidatin Hillary Clinton zu schädigen. Die Zwölf, die beschuldigt werden, Agenten des russischen Geheimdienstes Gru zu sein, werden offiziell “die Verschwörer” genannt und wegen “Verschwörung zur Begehung einer Straftat gegen die Vereinigten Staaten” angeklagt.

Gleichzeitig sagte Daniel Coats, Direktor des Nationalen Geheimdienstes und erster Geheimdienstberater des Präsidenten, über Russland: “Es ist ihre Absicht, unsere Grundwerte zu untergraben, die Demokratie zu untergraben”. Dann schlug er Alarm wegen der “Bedrohung durch Cyberangriffe, die sich an einem kritischen Punkt befindet”, ähnlich wie vor dem 11. September, nicht nur aus Russland, “dem aggressivsten ausländischen Agenten”, sondern auch aus China und dem Iran.

Gleichzeitig gaben britische “Ermittler” in London bekannt, dass der russische Geheimdienst Gru, der die Präsidentschaftswahlen in den Vereinigten Staaten sabotiert hat, derselbe ist, der in England einen ehemaligen russischen Agenten, Sergej Skripal, und seine Tochter vergiftet hat, die unerklärlicherweise ein extrem tödliches Gas überlebt haben.

Die politische Absicht dieser “Untersuchungen” ist klar: zu behaupten, dass der Kopf der “Verschwörer” der russische Präsident Putin ist, mit dem Präsident Trump trotz der großen parteiübergreifenden Opposition in den USA am Verhandlungstisch gesessen hat.

Nach der Anklage gegen die “Verschwörer” hatten die Demokraten Trump aufgefordert, das Treffen mit Putin abzusagen. Auch wenn es ihnen nicht gelungen ist, bleibt ihr Druck auf die Verhandlungen zwischen den USA und Russland stark. Was Putin von Trump zu bekommen versucht, ist einfach und kompliziert zugleich: die Spannungen zwischen den beiden Ländern zu lockern. Zu diesem Zweck schlug er Trump eine gemeinsame Untersuchung der “Verschwörung” vor, die dieser akzeptierte.

Es ist nicht bekannt, wie sich die Verhandlungen über die Kernfragen entwickeln werden: den Status der Krim,

 » Lees verder

Kunst over georganiseerd geweld; Stan van Houcke, Paul Koeleman en Hans van der Leeuw

Kunst over georganiseerd geweld; Stan van Houcke, Paul Koeleman en Hans van der Leeuw

02-07-18 09:11:00,

Tentoonstelling Arti Amicitiae 23 juni – 22 juli 2018

In zijn onvolprezen boek De Zaak 40/61 typeerde Harry Mulisch de moderniteit als volgt:

Eichmann is definitief geschiedenis geworden. Waar praat ik nog over? Mensen bedreigen mensen met een vernietiging, waarnaast de jodenmoord een bagatel zal worden, een herinnering uit de goede oude tijd. En geen Amerikaan of Rus die, komt het bevel, zal weigeren de bommen in het zachte vlees van hele volkeren te werpen — zo min als Eichmann weigerde. Wat hebben wij eigenlijk over Eichmann te beweren? Wij, die zelfs de ongeborenen bedreigen: en die oorlog tegen ons nageslacht is al (sinds Hiroshima) zestien jaar aan de gang! Maar zoiets heet geen ‘oorlog’ meer, dat heet een vervloeking. Hier vervloekt de mens zichzelf, zijn eigen kindskinderen, hieruit spreekt een haat zo fundamenteel, dat wij wel moeten vrezen, de mens nog altijd overschat te hebben.

Zoals elke oorlog het gevolg is van voorafgaande oorlogen was de Tweede Wereldoorlog het resultaat van de Eerste Wereldoorlog. Om deze continuïteit te benadrukken exposeren tot en met 23 juli 2018 de Amsterdamse beeldend kunstenaars Paul Koeleman en Hans van der Leeuw, in Arti et Amicitiae hun beelden van The Great War en de Broken Faces die deze eerste industriële slachtpartij creëerde, en waarvan de politiek niets leerde.

Net zo min als het Westen iets leerde van de genocidale politiek tegenover de Indianen of de Congolezen, of de Indiërs. Niet voor niets concludeerde de Zweedse journalist Sven Lindqvist dat

Auschwitz de moderne industriële toepassing [was] van een uitroeiingspolitiek waarop de Europese overheersing van de wereld […] lang heeft gesteund.

Auschwitz was niet uniek, Hiroshima ook niet. Lindqvist:

toen hetgeen was gebeurd in het hart der duisternis werd herhaald in het hart van Europa, herkende niemand het. Niemand wilde toegeven wat iedereen wist. Overal in de wereld waar kennis wordt onderdrukt, kennis die als ze bekend zou worden gemaakt ons beeld van de wereld aan gruzelementen zou slaan en ons zou dwingen om onszelf ter discussie te stellen — daar wordt overal het Hart der Duisternis opgevoerd. U weet dat al. Net als ik. Het is geen kennis die ons ontbreekt.

 » Lees verder

Kunst als dragende factor van vernieuwend leven..!

Kunst als dragende factor van vernieuwend leven..!

14-01-18 05:05:00,


x
x
Kunst als dragende factor voor vernieuwend leven

 2018 © Arend Zeevat | deze versie WantToKnow.nl/be

x

Arend Zeevat

Politieke dominantie. In onze tijd worden vele mensen emotioneel en rationeel voornamelijk bepaald door wat er op verschillende niveaus in de politiek en in de buitenwereld in het algemeen gebeurd. Die invloed heeft een verstarrend effect op het eigen innerlijk leven. We hebben echter allemaal een keuze ten aanzien van of we dit willen laten gebeuren! Laat dat vooral heel erg duidelijk zijn. In een tijd waarin het innerlijk leven voor velen bepaald wordt door de buitenwereld, wordt het steeds moeilijker om te ervaren wat de eigen authentieke binnenwereld te vertellen heeft en wat het belang daarvan is.

Waar het in feite om gaat is, dat wij iets van onze eenzame binnenwereld willen herkennen in de buitenwereld. Men kan die op een voedende manier herkennen in verschillende cultureel/kunstzinnige uitingen van kunstenaars, voor zover die nog een bezielde authenticiteit bezitten. Voor de één is dat de beeldende kunst, voor een ander literatuur en poëzie, voor weer een ander is het muziek, theater of een andere kunstuiting.

In mijn beleving zijn de verschillende kunstuitingen de dragende kracht voor de menselijke ziel om in eerste instantie de eigen authentieke scheppingsdrang te kunnen vormgeven. De ware kunstenaar laat middels zijn/haar kunstuitingen zien/horen/lezen/voelen wat zijn/haar ziel beweegt. Die authentieke zielsbewegingen zijn een uiting van hoe de kunstenaar de eigen menselijkheid en de verhouding tot de wereld ervaart.

Daarmee zijn die uitingen een dragende kracht voor iedere cultuur. Het is de gevoelsmatige vormgeving van de bedding waar het scheppende leven zich als een rivier stromend in kan tonen. Kunst kan de mens op een diep zielsmatig niveau raken.Authentieke kunst kan een cultuur inspireren en vernieuwen.

Kijk bijvoorbeeld maar eens naar hoe de kunstenaars in de tijd van de Italiaanse Renaissance (HIER) de gehele Europese cultuur hebben beïnvloed. Of naar de schrijvers, dichters en componisten uit de tijd van de Duitse Romantiek (HIER, HIER, HIER en HIER).

Voeding voor de ziel
Daarnaast kan ware kunst een inspirerende voeding zijn voor de individuele mensenziel, om zichzelf in de authentieke kunstuitingen van een ander mens te kunnen herkennen.

 » Lees verder