Aannemelijk maken

aannemelijk-maken

03-08-20 07:50:00,

Grief-300x226

Tussen 1 september 2020 en eind maart 2021 krijgt iedereen die zijn keuze over orgaandonatie nog niet heeft later registeren in het landelijke donorregister een brief van de overheid met de uitnodiging om deze keuze kenbaar te maken. Als je daar niet op reageert, komt er een tweede brief, en als ook daar niet op wordt gereageerd, dan wordt je in het donorregister geregistreerd als ‘geen bezwaar hebbend’ tegen orgaandonatie. Dit betekent dat in geval van overlijden op een intensive care onder de juiste omstandigheden (hersendood) en gebleken geschiktheid tot orgaandonatie de arts de naasten informeert dat transplantatiechirurgen de organen van hun naaste zullen gaan uitnemen voor transplantatiedoeleinden. Toestemming daarvoor vragen hoeft niet meer.

Op de website van de Rijksoverheid is het volgende daarover terug te vinden:

 

Dat laatste vind ik, ethisch bezien, toch wel problematisch.

Stel het volgende scenario voor:

Een 50-jarige vrouw is opgenomen op de intensive care na een ernstige hersenbloeding. De vrouw wordt mechanisch beademd en een tweede hersenbloeding op de intensive care geeft zoveel schade en zwelling van de hersenen dat deze volledig kapotgedrukt worden binnen de schedel. Omdat de vrouw daaraan voorafgaande al was geintubeerd en beademd kunnen de hersenen door de zwelling afsterven, terwijl de rest van het lichaam en de vitale organen blijven leven. Er is dan de toestand van hersendood ontstaan. De vrouw is geschikt als orgaandonor. In het donorregister staat zij als ‘geen bezwaar’ geregistreerd. De arts informeert de ontredderde naasten van de vrouw over de ontstane toestand en zegt hen dat haar organen zullen worden uitgenomen voor transplantatiedoeleinden. Hij vraagt hiervoor géén toestemming, dat is immers niet meer nodig. De ‘familie moet het ‘geen bezwaar’ immers accepteren’. Maar, nu gaan de naasten niet akkoord. Zij willen niet dat de organen worden uitgenomen en vragen de arts de vrouw in hun bijzijn te laten overlijden.

Voorafgaande aan de wetswijziging zou de arts weigering door de naasten accepteren en de behandeling staken zonder orgaandonatie. Nu moet de arts de naasten vragen of zij ‘aannemelijk kunnen maken‘ waarom de vrouw écht geen orgaandonatie zou hebben gewild.

Omdat deze vraag gesteld moet worden zullen de naasten een antwoord met argumentatie moeten geven.

 » Lees verder

Het monddood maken in plaats van loslaten – het instellen van een arbitraire regel | Door Ernst Wolff | KenFM.de

het-monddood-maken-in-plaats-van-loslaten-–-het-instellen-van-een-arbitraire-regel-|-door-ernst-wolff-|-kenfm.de

07-07-20 09:10:00,

Een commentaar van Ernst Wolff.

„Een leugen hoeft alleen maar vaak genoeg te worden herhaald, dan zal het worden geloofd.“ Het advies van Josef Goebbels dateert uit de jaren dertig van de vorige eeuw en is sindsdien door vele regeringen opgevolgd. Maar de tijd heeft niet stilgestaan en de mechanismen van de massamanipulatie zijn aanzienlijk geëvolueerd en verfijnd.

Zoals we in het kielzog van de huidige pandemie kunnen zien, wordt in onze tijd een principe toegepast dat als volgt zou kunnen worden omschreven: „Een leugen moet, als ze eenmaal is aanvaard, onder de tafel worden geveegd en nooit meer worden vermeld“.

Hoe kunnen we anders verklaren dat we de afgelopen weken geen enkel woord hebben gehoord van de mainstream media of van politici over het feit dat alle voorspellingen over het gevaar van de huidige pandemie volledig overdreven waren? Dat er geen overmatige mortaliteit is opgetreden en dat horrorverhalen zoals die over de hoge besmettelijkheid van symptoomvrije besmette mensen niet zijn uitgekomen?

Waarom raakt het publiek herhaaldelijk in paniek door de stijgende infectiecijfers en doet het alsof de verschrikking van de pandemie met miljoenen doden, zoals voorspeld door de inmiddels weerlegde wetenschappers, nog steeds te verwachten is?

Wat we nu meemaken is een nieuwe kwaliteit van massamanipulatie, die kennelijk tot doel heeft de wijdverbreide misinformatie in de ontvangers te verankeren door middel van kortetermijnbombardementen in de media, die zo diepgaand zijn dat ze niet langer ter discussie worden gesteld en op de lange termijn worden aanvaard als een universeel geldende waarheid.

Deze methode is gekoppeld aan een misbruik van alledaagse taal die al door George Orwell is beschreven. Deze manipulatie, die hij beschrijft als „nieuwe toespraak“, wordt gebruikt om feiten te verbergen en basisintenties te verhullen. Dit is precies wat we ervaren met de term „loslaten“, momenteel de meest gebruikte term in de publieke discussie naast „tweede golf“.

Een nadere beschouwing van de „versoepeling“ leert dat deze in veel gevallen niet terugleidt tot de situatie van voor de pandemie, maar eerder tot een nieuwe realiteit die wordt gekenmerkt door beperkingen en kokhalzen,

 » Lees verder

Maken de EU en de pandemie de weg vrij voor wereldwijde Israëlische spionage? – DocP

maken-de-eu-en-de-pandemie-de-weg-vrij-voor-wereldwijde-israelische-spionage?-–-docp

19-04-20 04:49:00,

(bron: Ali Abunimah in Electronic Intifada)

De coronavirus pandemie is een geweldige kans voor regeringen en spionagebedrijven om hun grip op het leven van mensen uit te breiden.

Volksgezondheidsautoriteiten zeggen dat het traceren van contacten cruciaal is om algemene lockdowns te beëindigen en nieuwe uitbraken van het virus snel te stoppen, tenminste totdat er een vaccin is ontwikkeld.

Dat betekent dat er waarschijnlijk wereldwijd een markt zal zijn voor veelbelovende bewakingstechnologie om iedereen die aan het virus wordt blootgesteld snel te identificeren. Het gevaar is dat dit soort opdringerige surveillance permanent wordt.

Een bedrijf dat deze kans wil grijpen, is de beruchte Israëlische NSO-Groep. Dit bedrijf produceert malware, Pegasus genaamd, die stiekem op de mobiele telefoon van een doelwit kan worden gezet. Het kan dan worden gebruikt om vrijwel alle privé-informatie terug te leiden naar degenen die achter de spionage zitten, waaronder opnames, screenshots, wachtwoorden en e-mail- en sms-berichten.

De veelgeprezen Israëlische technologie-industrie heeft nauwe banden met het militaire en inlichtingenapparaat van het land, dat de Palestijnen onder militaire bezetting gebruikt als onwillige cavia’s voor systemen die vervolgens op de markt worden gebracht in andere landen.

Het lijkt er nu op dat de Europese regeringen bereid zijn de vruchten van deze schandelijke onderdrukkende structuur te omarmen onder het voorwendsel dat ze de pandemie bestrijden.

Het Pegasus programma van de NSO-Groep, dat alleen aan overheden wordt verkocht, wordt in tientallen landen gebruikt tegen journalisten en mensenrechtenactivisten. Vermoedelijke gebruikers zijn onder meer Marokko, Mexico, de Verenigde Arabische Emiraten, Bahrein en Kazachstan.

Pegasus was ook betrokken bij de moord op Jamal Khashoggi, de Saoedische journalist die in 2018 naar het consulaat van zijn land in Istanbul werd gelokt en op brute wijze vermoord en in stukken gehakt.

Amnesty International, waarvan het personeel het doelwit was van de malware van de NSO-Groep, heeft het bedrijf voor de rechter gedaagd aan om hun rol bij deze schandelijke spionage te stoppen.

Ook Facebook heeft een aanklacht ingediend tegen de NSO-Groep omdat het naar verluidt zijn WhatsApp-berichtenplatform heeft gecompromitteerd om regeringen te helpen ongeveer 1400 mensen op vier continenten te bespioneren.

Real time tracking

Nu zijn privacy- en mensenrechtendeskundigen bezorgd dat de NSO-groep voorop loopt in een door de Israëlische regering gesponsorde coronavirusspionage die in andere landen zou kunnen worden overgenomen.

 » Lees verder

Elektrische auto’s maken lithium schaars – Na Maduro Morales aan de beurt?

elektrische-autos-maken-lithium-schaars-na-maduro-morales-aan-de-beurt

28-02-19 10:12:00,

Lithium is onmisbaar voor de bouw van elektrische auto’s. Deze nieuwe cruciale delfstof zou echter al snel even problematisch kunnen blijken als aardolie. Bij de winning van het lichtmetaal wordt aanzienlijke milieuschade aangericht. Daarnaast veroorzaakt de toenemende vraag een wedloop om de exploitatie van afzettingen.

Het lichtmetaal lithium, dat in de natuur niet in zuivere vorm voorkomt, maar alleen in diverse chemische verbindingen zoals lithiumcarbonaat en lithiumhydroxide, vond aanvankelijk geen grotere economische aanwending. Dat veranderde toen het element begin jaren ’90 als ideaal bestanddeel voor accumulatoren ontdekt werd. De lithium-ion-accu’s blinken uit door een hoge levensduur en energiedichtheid bij relatief gering gewicht. Bovendien verloopt het heropladen relatief ongecompliceerd. Om deze reden worden ze ook in elektrische auto’s ingezet. Voor een elektrische auto is tot 50 kilogram lithium nodig.

Elektrische auto’s drijven vraag op

Vanwege de politiek aangedreven groei in de vraag naar elektrische auto’s, is ook de vraag naar lithium in de afgelopen jaren enorm gestegen. En dat drijft ook de prijs voor de delfstof op. In 2005 kostte een ton lithium nog slechts 1460 USD, terwijl er in 2018 al tot 16.500 dollar voor betaald werd.

Blijf op de hoogte van nieuws, opinie en achtergronden: Volg Novini!

Winning niet eenvoudig

Maar er is nog een ander probleem. Lithium behoort weliswaar niet tot de zeldzame bestanddelen van de aardkorst, maar de winning ervan is allerminst eenvoudig. Zodoende bestaan er inmiddels twijfels over de toereikende beschikbaarheid van het lichtmetaal, wanneer de productie van elektrische auto’s zo snel toeneemt als verwacht. In dit geval zou de vraag naar lithiumcarbonaat en lithiumhydroxide tot 2035 meer dan verdrievoudigen.

Schaarste

Dan bestaat het gevaar dat de landen waar deze delfstoffen gewonnen worden niet meer kunnen voldoen aan de vraag. Daar komt nog bij dat de tot nu toe bekende reserves de te verwachten vraag slechts tot circa 2050 dekken. Tegen die tijd zouden er dus technische alternatieven voor de lithium-ion-accu’s beschikbaar moeten zijn.

Instabiele landen

Evo Morales

En dan zijn er nog de politieke onzekerheden. China en westerse industrielanden leveren momenteel een wedloop om de hand te legen op lithiumafzettingen buiten China. De afzettingen buiten China liggen deels in eerder instabiele landen als Zimbabwe, Afghanistan en de Congo.

 » Lees verder