Prof. Dr. Rainer Mausfeld Projekt: Ihre Unterstützung wird benötigt!

Door: Zain Raza

Prof. Dr. Rainer Mausfeld Projekt: Ihre Unterstützung wird benötigt!


acTVism arbeitet an der Veröffentlichung eines Vortrags mit Prof. Dr. Rainer Mausfeld. Unterstützen Sie unser Crowdfunding, um uns bei der Produktion dieses Videos zu helfen.

Thema des Projekts:

„Wie werden Meinung und Demokratie gesteuert“ Methoden, Wirkung und Hintergründe


Über Prof. Dr. Rainer Mausfeld

Rainer MausfeldRainer Mausfeld, geboren 1949, studierte Psychologie, Mathematik und Philosophie in Bonn.

Er ist Professor für Allgemeine Psychologie an der Christian-Albrechts-Universität zu Kiel und arbeitet im Bereich der Wahrnehmungs- und Kognitionsforschung.

Für weitere Informationen, klicken Sie hier.


Bilder-Slideshow: Prof. Dr. Rainer Mausfeld

000 Mausfeld001 Mausfeld003 Mausfeld

Jeder Euro hilft dieses Projekt zu verwirklichen!

Wir sind aus folgenden Gründen von Ihren Spenden abhängig:

  • Post-Produktion- & Übersetzungskosten:  Euro 250

Spenden via PayPal: Paypal:

  • E-Mail: paypal@actvism.org

Spenden via Crowdfunding (mehrere Zahlungsmöglichkeiten):

Spenden via Banküberweisung:

  • Kontoinhaber: acTVism Munich e.V.
  • Bank: GLS Bank
  • IBAN: DE89430609678224073600
  • Konto-Nr: 8224073600
  • BLZ: 43060967
  • BIC: GENODEM1GLS

Klicken Sie hier oder auf das Bild.


Banner Spende Webseite_D

Es ist offiziell: Die BBC ist verrückt geworden und agitiert für britischen atomaren Erstschlag

“Gibt es irgendwelche Umstände, unter denen Sie einen Atomschlag autorisieren würden?” Das war die erste Frage, die der BBC-Moderator Andrew Marr an Jeremy Corbyn, den Chef der britischen Labour Party, während eines Interviews auf Marrs Vorzeige-Politik-Show im britischen Fernsehen am Sonntagmorgen stellte. John Wight über die gefährliche kriegstreibende Rolle der westlichen Mainstreammedien.

Al Qaeda en de gifgasaanvallen in Syrië

Door: Willy Van Damme’s Weblog (23-4-2017)

Toch merkwaardig, telkenmale er een cruciale stap gezet wordt in het diplomatiek ontwarren van de complexe oorlog in Syrië gebeurt er iets schokkends die de vooruitgang teniet doet of dat poogt te doen. Nu kwam dit nieuws over de gifgasaanval bij Khan Sheikhoun bijna vlak na de officiële beslissing van de Amerikaanse regering om Assad de facto te erkennen. Met op datzelfde ogenblik ook een conferentie in Brussel over zogenaamde Europese hulp bij de wederopbouw.

Waarbij de EU zich in een publieke verklaring nog wel tegen de Syrische president keerde maar voor het eerst openlijk stelde dat het Syrische volk zelf moeten beslissen wie hun president wordt. Met andere woorden: De Syriërs mochten van de arrogante EU zelf ook Assad kiezen. Hoe genereus toch! Voor de EU een zoveelste draai richting een oplossing van die oorlog.

Column: Wat gebeurt er als de Fed insolvabel is?

Door: Sander Noordhof

Gepubliceerd door: MarketUpdate_ (18-4-2017)

Vorige keer schreef ik over de situatie in Syrië en het belang van objectieve nieuwsvoorziening door de media. Vrijwel alle grote Westerse media gebruiken het Syrisch Observatorium (gerund door één persoon vanuit een tweekamerwoning in de Engelse stad Coventry, die daar tevens een kledingzaak heeft). Dit is natuurlijk absoluut geen objectief, professioneel persbureau. Maar dit is niet het punt dat ik wil maken.

Faux pas

door: Ewald Engelen

Gepubliceerd door: De Groene Amsterdammer (12-4-2017)

Het wekt al veel langer verbazing. Of beter: het had al veel langer verbazing moeten wekken. Ik heb het over het korte lijntje tussen Volkskrant-redacteur Marc Peeperkorn en minister van Financiën Jeroen Dijsselbloem. De slager van Griekenland heeft in Nederland namelijk al jaren een verbijsterend goede pers. Via de ongemeen positieve berichtgeving in met name de Volkskrant heeft Dijsselbloem zichzelf hier te lande kunnen opwerken tot de held van het noorden.

Objectieve media belangrijker dan ooit

Door: Sander Noordhof

Gepubliceerd door: MarketUpdate_ 10-4-2017

Terwijl ik deze column schrijf, zie ik op mijn andere scherm een scherp opgelopen goudkoers. Dit heeft natuurlijk te maken met de raketaanval door de VS in Syrië en de politieke spanningen die dit wereldwijd veroorzaakt. Sinds er een aantal dagen geleden in de Westerse media werd bericht dat Assad zeer waarschijnlijk verantwoordelijk is voor deze vreselijke aanval met chemische wapens, blijf ik maar nadenken over ‘waarom’ en word ik natuurlijk gegrepen door de afschuwelijke beelden van de slachtoffers en de gevolgen voor hun families.

Journalistieke ernst opnieuw ver zoek in kwestie gifgasaanval Syrië

Door: Ludo De Brabander

Gepubliceerd door: De wereld Morgen (6-4-2017)

Opnieuw is er een gifgasaanval net wanneer het Westen zeer ontevreden is dat de kaarten voor Syrisch president Assad goed liggen. Opnieuw verbaast de inschikkelijk meelopende en kritiekloze eenstemmigheid van kwaliteitskranten De Morgen en De Standaard. Zonder enig bewijs of onderzoek is de dader ‘bekend’. Neen, zegt Ludo De Brabander: “We beschikken helemaal niet over feiten die duidelijk maken wie de verantwoordelijken zijn”.

Een hoogdag voor het cynisme

Gepubliceerd door: Willy van Damme’s Webblog (23 maart 2017)

Gisteren werden in het land overal herdenkingen gehouden voor de terreuraanslagen van 22 maart 2016 in het metrostation Maalbeek en op de luchthaven van Zaventem. Daarbij lieten 32 mensen het leven en was er voor een massa anderen onnoemlijk veel leed.

Dat men die mensen herdenkt en alle mogelijke steun geeft aan de vele gekwetsten en familieleden, vrienden van de doden en de hulpverleners is logisch, erg belangrijk en een zeer goede zaak. En daarbij zijn vanwege de slachtoffers heel mooie staaltjes te horen en zien geweest. Het toont dat de mens niet alleen een roofdier kan zijn maar ook een zorgzaam en liefhebbend wezen. Iets om eeuwig te koesteren.

Steun aan ISIS

Maar toch laat alles hier een bijzonder bittere nasmaak achter. Terwijl we hier overal ons medeleven met die slachtoffers van Zaventem en Maalbeek toonden vielen er in het westen van de stad Aleppo doden en gewonden door terreuraanvallen van al Qaeda en haar bondgenoten. En daar hoorden wij in onze media niets over. Die doden telden dus niet mee.

Didier Reynders - In Saoedi Arabië met Nayef en Saud  al Shalaan

Belgisch Minister voor Buitenlandse Zaken Didier Reynders (MR), hier op bezoek bij de Saoedische gebroeders Nayef en Saud al Shalaan. Beiden zijn gekend als financiers van die terreurbewegingen in Syrië en Irak en kregen in Frankrijk jaren cel voor groothandel in cocaïne. Ongetwijfeld geheel halal. En dan in Zaventem tranen plegen voor de slachtoffers van de terreur. Durf is alles.

Maar vooral was dit gebeuren van gisteren een hoogtepunt van cynisme vanwege onze elite van politici, academici en de media. Wie met wat aandacht kijkt naar wat deze heren en dames de voorbije zes jaar rond Syrië en ook Libië deden ziet niet bepaald iets om fier over te zijn. Integendeel, het is een gigantische schande waaraan die heren en dames wel niet zullen herinnerd willen worden.

Neem bijvoorbeeld de unaniem door de EU genomen beslissing van 23 mei 2013 betreffende Syrië. Nadat men in 2011 vanuit de EU een praktisch totaal embargo op Syrië afkondigde werd dit zeer merkwaardig die 23ste mei deels opgeheven. Wat was er gebeurd en waarom deed de EU dat? Het is een beslissing waaraan men op het kabinet van Didier Reynders, minister van Buitenlandse zaken toen, niet aan herinnerd wil worden.

De maand ervoor hadden salafistische terreurgroepen, in essentie al Qaeda en vooral Ahrar al Sham, een kloon van al Qaeda, het olie- en gasrijke oosten van Syrië veroverd. Waarna er intern ruzie ontstond over de opbrengst van die olie en gas en ISIS zich van al Qaeda losscheurde en dat gebied voor zich nam. De kassa bij ISIS kon beginnen rinkelen.

En daarom reageerde de EU, en dus ook de regering Elio Di Rupo, door onmiddellijk het embargo alleen voor olieproducten uit Syrië op te heffen. Er was dus haast bij. Leve de kassa van ISIS. Beweren dat de EU in Syrië alleen die ‘gematigde’ oppositie steunde is dan ook boerenbedrog. Een gigantische leugen.

Een andere zaak waarover men liefst zal zwijgen is het toekennen in 2011 van de Nobelprijs voor de Vrede aan de Jemenitische Tawakkol Karman, een prominent lid van de al Islah partij, de lokale versie van de Moslimbroeders. Een beslissing die kaderde in de politiek van de steun van het Westen aan de Moslimbroeders, en dus al Qaeda, hun vaste partner in crime.

Tawakkol Karman - 5

De Jemenitische Tawakkol Karman fier met haar Nobelprijs voor de Vrede. Een gift van de Noorse sociaal-democratische regering van premier Jen Stoltenberg, nu secretaris-generaal van de NAVO. Hij steunt dan ook voluit de Saoedische oorlog tegen Jemen. Al Qaeda zal hem er dankbaar voor zijn.

En zoals bij alle afdelingen van de Moslimbroeders zijn er immers ook hier directe contacten tussen deze door Saoedi-Arabië gefinancierde partij en de lokale afdeling van al Qaeda, al Qaeda van het Arabisch Schiereiland. Dat is de afdeling die tekende voor de bloedige aanslag op Charlie Hebdo van 7 januari 2015. Nobelprijs voor de Vrede? Welke vrede?

Haar partij steunt trouwens de oorlog van Saoedi-Arabië en het Westen tegen Jemen waarbij men het land zelfs uithongert. Een oorlog die dan weer resulteert in een steeds sterker wordende lokale afdeling van al Qaeda. Met andere woorden: De Belgische regering Charles Michel, met de N-VA, steunt hier Saoedi-Arabië en helpt zo ook de moordenaars van de redactie van Charlie Hebdo sterker worden.

De valse tranen van de media

De oorlog tegen de terreur van het Westen is dan ook een groot toneelstuk, een farce, en een ware ode aan het cynisme. Men toont zijn medeleven met de slachtoffers van de terreur maar blijft die terroristen steunen. Met dien verstaande natuurlijk dat onze media dit lekker voor die slachtoffers en de rest van het publiek weten verborgen te houden.

En dan zijn er onze media en academici. Om nooit te vergeten is natuurlijk de uitlating van Rik Coolsaet, emeritus professor in de internationale politiek van de UGent, die op 30 mei 2012 in Terzake op de VRT-televisiezender Canvas die Syriërstrijders idealisten noemde. Misschien kan hij dat eens aan hun slachtoffers in Zaventem en Maalbeek gaan uitleggen. En zich diep wentelen in de excuses. En dat is dus de top van onze academici.

En dan er zijn onze media natuurlijk die nu vette titels plakten boven hun van tranen en emotie doorweekte artikels. Met televisieheld Rudi Vranckx die in Syrië optrok met topterrorist Abdelrahman Ayachi – in beroep in Brussel 4 jaar cel voor terrorisme – en hem op televisie zelfs een vrije tribune gaf. Diezelfde ‘terrorisme-expert’ – althans volgens de VRT – die al Qaeda in 2011 dood verklaarde.

Abdelrahman Ayachi - 1

Abdelrahman Ayachi, zoon van De Molenbeekse sjeik Bassam Ayachi, de geestelijke vader van het salafisme in België. Hij kreeg in Brussel wegens terrorisme in eerste aanleg 8 jaar en in beroep 4 jaar. Desondanks bleef Rudi Vranckx met hem in Syrië rondtoeren waarbij deze massamoordenaar voor onze terrorisme-expert gids en tolk speelde. Tijdens de televisieactie 12-12 voor Syrië kreeg hij van Vranckx in ruil op de VRT zelfs nog een interview ten geschenke om zo zijn (sic) goede bedoelingen uit te leggen.

Of een Jens Franssen van de VRT die toen hij met een groepje reporters op 11 januari 2012 in de Syrische stad Homs verzeild raakte in een betoging van Assad aanhangers en beschoten werd door terroristen. Waarna hij, samen met Vranckx en de rest van dat aanwezige journaille, alles staken op het regeringsleger. Ze gingen daarbij zelfs zover om kloosterzuster Agnes Myriam te beschuldigen van betrokkenheid bij die aanslag.

En dan was er Guy Van Vlierden van Het Laatste Nieuws die vorig jaar opriep om in Syrië die terreurgroepen aan de macht te brengen. Uiteraard niet ISIS maar wat hij dan de ‘gematigden’ noemde. Een zoals hij hoort te weten alleen in de Westerse verbeelding bestaande categorie. Waarna men vanuit Syrië elders in de wereld de ene aanslag na de andere kan plegen. Syrië als een paradijs voor terroristen.

Ook De Morgen mag men natuurlijk niet vergeten. Die plaatste op 14 december 2016 naar aanleiding van de bevrijding van het oostelijk deel van de stad Aleppo een ganse pagina interview met topterrorist Bilal Abdul Kareem, een man van al Qaeda die moslims via zijn media oproept om in Syrië te komen vechten. En dat op de voorpagina van De Morgen. Of uitgever Christian Van Thillo die in zijn kranten pleidooien laat plaatsen om terroristen te steunen.

En dan is er uiteraard De Standaard waar ‘expert’ Chams Eddine Zaougui op 6 juni vorig jaar nog opriep om aan die terreurgroepen ultramoderne luchtafweerraketten te leveren. Goed bruikbaar in Zaventem of Schiphol natuurlijk. En het lijstje van dat soort artikels is in wezen oneindig. Want met hetzelfde gemak waarmee men nu de tranen laat vloeien zo ook steunde men de terreurgroepen in Syrië en elders in het Midden-Oosten.

En niemand van hen die maar denkt aan verontschuldigingen. Dat pas zou grootmoedig geweest zijn van een Rudi Vranckx, Rik Coolsaet, Didier Reynders, Elio Di Rupo, Jens Franssen, Charles Michel, Guy Van Vlierden, De Morgen en De Standaard. Maar dat doet men niet en daarom zijn al hun tranen en woorden van medeleven pure hypocrisie.

De 22ste maart 2017 was dan ook de hoogdag van het cynisme. Dat is de reden waarom men de slachtoffers in Syrië zelf gisteren vergeten is. Het zijn slachtoffers waarvoor die elite zelf verantwoordelijk is. Zoals ze feitelijk ook die in Zaventem, de Bataclan, Maalbeek en Charlie Hebdo indirect op hun kerfstok hebben. Zou een van hen weten wat schaamte is?

25 maart 1977: wanneer moord op een journalist geen nieuws is

Door: Lode Vanoost

Gepubliceerd door: De Wereld Morgen (24-3-2017)

Veertig jaar geleden, op 25 maart 1977 werd journalist Rodolfo Walsh in de Argentijnse hoofdstad Buenos Aires vermoord door soldaten, net nadat hij een open brief aan de militaire junta in de postbus had gestoken. Deze moord vond in de Amerikaanse en Europese pers geen enkele weerklank. Hoe kon dat en wat zegt dat over de selectiviteit van berichtgeving toen en vandaag?

Journalist Bart Schut doet moedige uitspraken over media en politiek

Gepubliceerd door: Coöperatie De Vrije Media (22-3-2017)
noodbevel rotterdam

Bart Schut ging ‘incognito’ naar Rotterdam en was ooggetuige van wat er zich afspeelde. Hij zag andere dingen dan die, welke de NPO en andere media erover weergaven in hun berichtgeving. Het gesprek is zeer informatief en het is daarom aan te bevelen om er 36 minuten voor te nemen. Het maakt goed duidelijk hoezeer de Nederlandse media de politieke agenda hebben geplaatst boven een betrouwbare en feitelijke nieuwsgaring.

Dit interview onderstreept de noodzaak van een onafhankelijk onderzoeksjournalistiek platform, los van de politieke agenda of die van de lobby van machtige spelers in de samenleving, zoals banken en multinationals. De Vrije Media heeft zich als doel gesteld om hierin te voorzien.

Het is, zoals Bart Schut in het interview zegt, vrijwel onmogelijk om in het huidige bestel journalistiek te bedrijven zoals het hoort.  De journalisten willen wel, maar de redacties en hoofdredacties worden ‘van bovenaf’ zo aangestuurd dat de berichtgeving wordt vervormd tot desinformatie, ondergeschikt aan belangen. Veel journalisten hopen – tegen beter weten in- de media van binnenuit te kunnen veranderen. Het cruciale punt is dat ook journalisten voor hun levensonderhoud en dat van hun gezin moeten zorgen. De angst om inkomen te verliezen speelt daardoor een grote rol.

Deze impasse kan alleen worden doorbroken als De Vrije Media de journalisten, die hun vak serieus nemen en die genoeg hebben van de sturing van bovenaf, financiële en juridische bescherming biedt. Daarom is gekozen voor een ledenorganisatie, want door de financiële bijdrage van de leden is er doorlopend geld beschikbaar om de journalisten hun werk te laten doen. Donaties – hoewel zeer welkom- zijn een te onzekere basis en advertenties maken indirect De Vrije Media afhankelijk van de belangengroepen in de samenleving waarvan nu juist naar onafhankelijkheid wordt gestreefd. Jouw lidmaatschap doet er dus enorm veel toe, want hoe meer leden, hoe krachtiger het antwoord op de geleide media wordt. Word daarom lid en laat De Vrije Media doen waarvoor het is opgericht.

Arnold Karskens over koopbare journalisten

Gepubliceerd door: Willy Van Damme (17-3-2017)

Een bekend gezicht in de Nederlandse media is ongetwijfeld de in Brussel wonende Nederlandse journalist Arnold Karskens, een man die zich vooral specialiseert in oorlogsverslaggeving. Een aspect waarin hij in het verleden trouwens zijn kwaliteiten bewees.

Terwijl praktisch het ganse journaille van de VS tot Frankrijk en Nederland nog als een kip zonder kop achter de opstandelingen in Syrië liepen was hij een van de enigen die al in het prille begin wezen op de grote invloed van salafistische terreurgroepen waaronder al Qaeda.

Zakharova waarschuwt voor ‘Orwelliaanse media’

Door: Frank Knopers

Gepubliceerd door: Marketupdate_(9-3-2017)

Door de aanhoudende verspreiding van valse waarheden dreigen de Westerse media hun geloofwaardigheid compleet te verliezen. Daardoor zullen mensen zich in toenemende mate afkeren van de gevestigde media en toevlucht zoeken tot alternatieve nieuwssites waar ook veel valse informatie op te vinden is. Daarvoor waarschuwt Maria Zakharova, de woordvoerster van de Russische minister van Buitenlandse Zaken. Ze vreest ‘Orwelliaanse toestanden’ in de media, waarin feiten worden verdraaid en de media zich steeds meer profileren als promotiekanaal voor de regering.

Referenda in Zwitserland leiden tot agressieve mediacampagnes, of hoe politiek is vervangen door media

Afgelopen zondag 12 februari keurde het Zwitserse volk een wetsvoorstel goed dat naturalisatie zou vereenvoudigen voor de derde generatie migranten die in het land leven. Een goede zaak, volgens 60 procent van de bevolking. De Zwitsers staan bekend om hun referenda, waarmee ze meerdere malen per jaar rechtstreekse inspraak verkrijgen in de nationale politiek, en de directe democratie in hun land levend houden.

Door: Arthur Wyns

“Overheid is grootste producent nepnieuws”

Door: Eric van de Beek

Gepubliceerd door Novini 11-2-2017

De vatbom van het Syrische leger

Gepubliceerd:  & Door: Willy van Damme (16-2-2017)

Brief naar Knack over het artikel over SyriëMister Dewinter, ik zie de warmte in uw ogen’ (Knack 15 februari 2017).

Bij het artikel over Syrië ‘Mister Dewinter, ik zie de warmte in uw ogen’ (Knack 15 februari 2017) staat op pagina 27 bovenaan een foto met als ondertitel ‘Een bomvat kan drie huizen in puin leggen’.

Openbaring (2)

“Openbaring” wordt een soort rubriek, waarin ik goede informatiebronnen wil aangeven, nieuw ontdekt of nog eens onder de aandacht te brengen. Nederlandstalige bronnen, maar ook bronnen uit andere taalgebieden. Op deze wijze wordt het gemakkelijker bronnen te vinden, waarnaar je opzoek bent. Innerlijke- en/ of uiterlijke bronnen.

Een openbaring vraagt steeds sterk om het eigen oordeel. Net als “nieuws” dus en ook “nep-nieuws”. Zonder het eigen oordeel kan er geen openbaring zijn. Openbaringen helpen het eigen oordeel ontwikkelen. Op deze wijze zijn openbaringen nauw verbonden met de eigen innerlijke ontwikkeling, de ontwikkeling van de vrije mens. De mens ontwikkelt zich geestelijk tot vrije mens en specifiek in het gebied waar de mens handelt uit liefde. Handelen uit liefde, voor de medemens, voor schepping, … is juist hierdoor vrij. De ons omringende apokalyptische wereld spiegelt ons één aspect wel heel indringend: Handel uit liefde en vindt hierdoor de vrijheid! Deze vrijheid is nu in hoge mate in gevaar.

Openbaring 01 – vervolg 13-1-17

Onderstaande hier vertaalde tekst staat in de verwelkomingsbrief van ExpressZeitung.com

Oberwil, datum

Hartelijk welkom als abonnee van de ExpressZeitung

Beste abonnee,

Wij zijn erg gelukkig met uw aanvraag van een abonnement!

Juist in de huidige tijd, waar “heel plechtig” over de afschaffing van de vrijheid van meningsuiting wordt gediscussieerd, kan men uw keuze, ons met een abonnement te ondersteunen, zondermeer beschouwen als moed om uit te komen voor eigen overtuiging. Precies daarom willen wij ons speciaal voor uw vertrouwen bedanken.

Waarom moet je niet geloven wat er in de krant staat?

Weer een oudere maar wel qua belang voor het moment van leven steeds indringender video, nu van Cees Hamelink.

Al is de inhoud misschien niet nieuw meer, toch kan je je de inhoud van zijn eenvoudige betoog haast niet genoeg tot je laten doordringen. Herhaling kan geen kwaad in dit opzicht, er vallen dan toch altijd wel weer nieuw dingen op, ontstaat er een ander perspectief op bestaande “feiten”.

Zijn roep op een “kritisch publiek” treft in feite ieder mens. Het is een persoonlijke opgave. Kritisch zijn, ook aan zaken welke je eigen sympathie dragen, vraagt uiteindelijk om wakker worden aan de wereld om je heen en daarmee aan jezelf.