Syrië – Militaire toestand Oost-Syrië

syrie-–-militaire-toestand-oost-syrie

15-10-19 07:26:00,

De toestand in het oosten van Syrië lijkt zich stilaan te stabiliseren met het Turkse leger welke nu de grenssteden Tal Abyad en Ras al Ayn bezet, twee steden waar de PKK/YPG zowel politiek als militair relatief zwak stond. Een deel van de lokale bevolking is trouwens voor die PKK/YPG en de oorlog gevlucht naar Turkije en hoopt nu terug te keren. Ook veroverde Turkije een klein stuk van de autoweg A4 die vanuit de stad Aleppo oostwaarts loopt tot aan Irak en parallel met de Turkse grens. De A4 is cruciaal voor de bevoorrading.

Snelle opmars

Ondertussen is het Syrisch leger diep doorgedrongen in dit door de PKK/YPG bezette gebied en is het nu in controle van de steden Qamishli, Tabqa, Rakka, Ayn al Arab/Kobani (1), Ayn Issa, Manbij en de provinciehoofdstad Hasaka.

Akkoord Damascus - SDF - 13 oktober 2019

De Engelse vertaling van het zondag gesloten akkoord van de PKK/YPG met de Syrische regering. De rivier Furat is de lokale naam voor de Eufraat. Cruciaal zijn de voorlaatste en laatste alinea van dit akkoord. Zonder het met zoveel woorden te zeggen betekent dit de totale overgave van de SDF/PKK/YPG aan het Syrische leger. Alleen de verovering van de provincie Idlib op al Qaeda is voor Damascus nu nog een knelpunt. Een kwestie van maanden. De luchtmachten van Syrië en Rusland zijn de voorbije dagen hier trouwens druk bezig geweest.

Ook de grens tussen Syrië en Irak in het noorden tussen de steden Al Malkiyah/Semalka en Faysh Khaboer in Irak zal door het Syrische leger overgenomen worden. Dat is heel belangrijk want het was via deze aan de Khaboer-rivier liggende steden dat de VS haar troepen bevoorrade en journalisten van o.m. de BBC, CNN en Rudi Vranckx in dat deel van Syrië raakten. Bij de ‘goeden’.

Toen het Syrisch leger zondagnacht Qamishli overnam dienden trouwens alle journalisten in het holst van de nacht uit hun hotel te vertrekken. Zij waren er immers met toestemming van de PKK/YPG en dus in wezen illegaal. De overname van deze grenspost is zeer belangrijk daar Syrië nu al twee van de drie grote grensposten met Irak in bezit heeft. Wat de handel moet bevorderen.

Gezien de reputatie van veel van die journalisten zullen er voorlopig vanuit Syrië dan ook nog weinig westerse reportages gemaakt worden.

 » Lees verder

Wereldwijde militaire uitgaven naar recordhoogte | Uitpers

wereldwijde-militaire-uitgaven-naar-recordhoogte-uitpers

29-04-19 03:09:00,

Sinds 1998, het jaar met de laagste wereldwijde militaire uitgaven, gaat het om een stijging van 76%.

De Verenigde Staten: een derde van alle militaire uitgaven

De Verenigde Staten (VS), China, Saoedi-Arabië, Indië en Frankrijk vormen de top vijf en zijn volgens SIPRI samen goed voor 60% van de militaire uitgaven in de wereld. De VS heeft voor het eerst sinds 2010 zijn militaire uitgaven met 4,6% sterk laten stijgen tot 649 miljard dollar, goed voor 36% van het wereldtotaal. Onder president Trump heeft de VS een begin gemaakt van een groot militair aankoopprogramma. Volgens het Pentagon moet het Amerikaanse leger in staat zijn om de aanval van een grootmacht beter af te slaan of deze te vernietigen. Voor het fiscale jaar (FY) 2020 voorziet de VS-regering een defensiebudget van 718 miljard dollar. Volgens de plannen van de regering Trump moeten die verder stijgen tot 747 miljard dollar in FY 2024. Washington geeft nu al bijna evenveel uit aan het militair apparaat als de 8 volgende landen in de top tien van de militaire uitgaven.

China, vertraagde stijgende trend

China staat met 250 miljard dollar op een verre tweede plaats, 14% van de mondiale uitgaven. Het Chinese militaire budget is het afgelopen kwart eeuw vertienvoudigd. China heeft een enorme inhaalbeweging gemaakt en hanteert een beleid waarbij de militaire uitgaven de pas volgen van de economische groei. Omdat de economische groei de afgelopen jaren is vertraagd stegen de militaire uitgaven ook minder sterk. Het afgelopen jaar ging het om een stijging van ‘maar’ 5%, de laagste stijging sinds 1995.

Grafiek: wereldwijde militaire uitgaven – SIPRI
Saoedi-Arabië geeft vijf keer meer uit dan Iran

Saoedi-Arabië – wereldwijd op plaats 3 – tekent al jaren veruit de belangrijkste militaire uitgaven op van de regio, met een geschat totaal van 67,8 miljard dollar in 2018. Het land liet zijn militaire uitgaven met een stijging van 72% tussen 2009 en 2015 de pan uit swingen. Dalende olieprijzen zorgden er evenwel voor dat sindsdien ook de militaire uitgaven moesten beperkt worden. In topjaar 2015, het begin van de Saoedische interventie in Jemen, bedroegen de Saudische militaire uitgaven nog 87,2 miljard dollar. De daling met 6,5% in 2018 komt er ondanks nieuwe grote wapenaankopen en de nog altijd aanslepende militaire interventie in Jemen.

 » Lees verder

Het «grote spel» van militaire bases in Afrika, door Manlio Dinucci

het-grote-spel-van-militaire-bases-in-afrika-door-manlio-dinucci

18-01-19 05:33:00,

AfriCom (US Command for Africa), in 2007 opgericht op basis van de bevindingen van een Israëlische-studie, is er nog nooit in geslaagd om zijn hoofdkantoor op het continent te vestigen. Deze structuur voert anti-terroristische operaties uit vanuit Duitsland, met de steun van Frankrijk in de regio van de Sahel. In ruil daarvoor behouden Amerikaanse en Franse transnationale bedrijven een bevoorrechte toegang tot Afrikaanse grondstoffen.

JPEG - 48 kB
In juni 2018 bezocht Nancy Lindborg, directeur van het VS Instituut van Vrede (USIP), het hoofdkantoor van AfriCom in Stuttgart. De USIP is het equivalent van de NED voor het ministerie van Defensie. Het ontwikkelt «humanitaire» acties, net zoals de NED «democratie» promoot. Vanzelfsprekend is dit geen filantropische stichting van het Pentagon, maar een hulpmiddel voor zijn inlichtingendiensten.

Italiaanse soldaten op missie in Djibouti hebben naaimachines aangeboden aan de humanitaire organisatie die de vluchtelingen helpt in dit kleine land in de Hoorn van Afrika. Het ligt op een strategische positie op de belangrijkste commerciële route Azië-Europa, aan de monding van de Rode Zee, tegenover Jemen. Italië heeft daar een militaire basis, die sinds 2012 logistieke steun verleent aan Italiaanse militaire operaties in het gebied van de Hoorn van Afrika, de Golf van Aden, het Somalische bekken en de Indische Oceaan ».

Dus in Djibouti lijkt het erop dat het Italiaanse leger niet alleen met naaimachines te maken heeft.

In de oefening Barracuda 2018, die afgelopen november plaatsvond, hebben scherpschutters uit de Special Forces (waarvan het hoofdkwartier in Pisa is gevestigd) training ondergaan in allerlei omgevingsomstandigheden, inclusief nachtoperaties, met de meest geavanceerde hoge precisie geweren die het doelwit op een afstand van één of twee kilometer kunnen centreren. We weten niet in welke operaties de Special Forces geparticipeerd hebben, omdat hun missies geheim worden gehouden – hoewel het zeker is dat ze in essentie plaatsvonden in een multinationale context onder Amerikaans bevel.

In Djibouti ligt Camp Lemonnier, de enorme Amerikaanse basis van waaruit de Joint Task Force van de Hoorn van Afrika sinds 2001 opereert. De Task Force bestaat uit 4.000 specialisten in topgeheime missies, waaronder gerichte moorden door commando’s of moordende drones, met name in Jemen en Somalië. Terwijl vliegtuigen en helikopters voor deze speciale operaties opstijgen vanaf Camp Lemonnier, zijn de drones geconcentreerd op Chabelley Airport, een dozijn kilometers van de hoofdstad.

 » Lees verder

NAVO focust op militaire mobiliteit | Uitpers

NAVO focust op militaire mobiliteit | Uitpers

29-12-17 12:19:00,

(wikimedia.org)

De NAVO lijkt wel haar jeugd te hervinden in een vernieuwd vijandschap met Moskou. Sedert de Oekraïense crisis is het oude vijandbeeld sterker dan ooit. Het doet goede dienst in de pleidooien voor meer militaire uitgaven in Europa, of als excuus voor het totaal negeren van de roep van een groot deel van de wereld om het kernwapen te elimineren. Tegelijkertijd echter staat de cohesie binnen het bondgenootschap zwaar onder druk. Met name Turkije ligt absoluut dwars door de banden met Moskou aan te halen. Het onvoorspelbare beleid van president Trump is dan reden voor de Europese lidstaten om meer te investeren in de eigen militaire ontwikkeling, zij het binnen het Atlantisch bondgenootschap.

Nieuwe bevelstructuur

De NAVO heeft haar aanwezigheid in het oosten versterkt met vier ‘battlegroups’ in Estland, Letland, Litouwen en Polen. Deze ‘battlegroups’ die respectievelijk geleid worden door Groot-Brittannië, Canada, Duitsland en de Verenigde Staten, zijn multinationaal samengesteld en volledig gevechtsklaar. “Ze tonen de sterke verbondenheid onder de leden van het bondgenootschap. Hun aanwezigheid toont duidelijk dat de aanval op een bondgenoot gelijk staat met een aanval op de hele Alliantie. De battlegroups maken deel uit van een serieuze versterking van de collectieve defensie.” Aldus een communiqué van Evere.

Inderdaad de NAVO heeft haar commandostructuur aangepast. Van een voornamelijk geografische basis werd overgestapt naar een efficiëntere functionaliteit. Er is nu een strategische bevelstructuur voor alle operationele zaken  – Allied Command Operations, ACO. De snelle veranderingen in de wereld dwingen, naar eigen zeggen, het bondgenootschap ook beter naar de toekomst te kijken. Deze rol is dan weggelegd voor  Allied Command Transformation, ACT. Het operationeel maken van de NATO Response Force – een eenheid die snel en wereldwijd inzetbaar is –  staat centraal. De alliantie geeft zichzelf hiermee een ongeziene capaciteit in crisisbehandeling: landmachtbrigades aangevuld met luchtmacht- en marine-componenenten.  Bedoeling is om in een vroeg stadium van een crisis op te kunnen treden. Dit vereist de ontwikkeling van allerlei capaciteiten in verschillende domeinen en is een zaak van beide commando’s ACO en ACT. Aldus de uitleg vanuit NAVO-kringen.

Stocks & manoeuvres

De NAVO ziet militaire mobiliteit als de sleutel voor afschrikking in vredestijd en als de sleutel voor collectieve defensie in crisistijd. Bruggen, wegen, havens, spoorinfrastructuur in de verschillende lidstaten moeten militair materieel en troepen kunnen transporteren tussen de lidstaten onderling.

 » Lees verder