Dooft dit vuur nooit? | Uitpers

dooft-dit-vuur-nooit-uitpers

31-12-18 09:04:00,

Net op een ogenblik dat de situatie van de Koerden er dramatischer dan ooit uitziet – via een Trump-tweet verneemt de wereld dat de Amerikaanse militairen hun job hebben gedaan (IS zou verslagen zijn!) en Syrië verlaten – verschijnen er twee uitstekende boeken in het Nederlands over de Koerdische regio. ‘Het Koerdisch utopia’ van Ludo De Brabander en ‘Dit vuur dooft nooit’ van Fréderike Geerdink dat al iets langer uit is. De twee uitstekende boeken zijn in zekere zin complementair en verdienen dan ook samen gelezen te worden.

Door die tweet krijgt Erdogan echter een vrijbrief om militair in te grijpen tegen die ‘terroristische’ Koerden. Erdogan liet zich geregeld in felle boze bewoordingen uit over de VS-steun aan de Syrische Democratische Strijdkrachten. Turkije beschouwt de belangrijkste groep binnen de SDF, de Koerdische Zelfbeschermingseenheden die bestaan uit de YPG (Yekineyên Parastina Gel) en de YPG, haar vrouwelijke tegenhanger, en ondanks het feit dat zij verschillende steden in Noord-Syrië van IS hebben bevrijd, als PKK-organisaties en bijgevolg als ‘terroristisch’.

Door die simpele tweet van Trump worden de kaarten in die rumoerige regio nu ineens anders gelegd. Het is een uitnodiging aan het Turkse leger om ‘het Koerdisch Utopia’, zoals de titel van Ludo de Brabanders boek luidt – Belgisch journalist en woordvoerder van ‘Vrede’ -, in noordelijk Syrië binnen te vallen.

Ook de Nederlandse journaliste Fréderike Geerdink waarschuwt in haar boek ‘Dit vuur dooft nooit’ voor het Erdogan-gevaar. ‘Als het de PKK lukt hun systeem van democratie van onderop (oftewel het democratisch confederalisme van Abdulah Öcalan, gesteund op het ideeëngoed van de Amerikaanse anarchist Murray Bookchin) op steeds meer plekken in Koerdistan en daarbuiten daadwerkelijk op te bouwen, is dat een bedreiging voor Erdogans macht.’ (p. 163) Het democratisch confederalisme van de Koerden is bijgevolg subversief en ‘terroristisch’ voor het dictatoriaal Turks nationalisme onder Erdogan.

Kritische medestanders

Ludo De Brabander en Fréderike Geerdink hebben nogal wat gemeen in hun benadering. Zij zijn beiden geen onbevooroordeelde getuigen – zij benadrukken zeer uitdrukkelijk aan welke zijde zij staan – maar ze blijven kritische waarnemers die niet blind zijn voor elementen in de Koerdische beweging die minder fraai zijn. De Brabander schrijft het zo: ‘Ik sta achter het emancipatorisch streven en spreek er ook openlijk mijn steun voor uit. Ik heb veel bewondering voor de inspanningen van de vele militanten die mijn pad al gekruist hebben,

 » Lees verder

De VS wint zijn oorlogen nooit | Uitpers

de-vs-wint-zijn-oorlogen-nooit-uitpers

06-11-18 06:51:00,

(wikimedia commons)

Het zal u ook wel al zijn opgevallen: oorlogen blijven maar duren; elk gewapend conflict blijft onophoudelijk naschokken registreren. Dit stuk is geïnspireerd op een artikel van professor James Petras. Het beschrijft dat de VS nooit oorlogen wint ondanks de biljoenen investeringen in zijn oorlogsbudget en zijn duidelijke militaire superioriteit. Laat ons even kijken hoe dat komt.

permanent

De VS is momenteel betrokken in zeven bloedige oorlogen en conflicten over de hele wereld, Afghanistan, Irak, Pakistan, Syrië, Jemen, Somalië en Libië. Ze heeft er nog geen enkele gewonnen.

Vergeten we daarnaast de vele conflicten niet waar de schaduw van Washington blijft over hangen:  de open lucht gevangenis van Gaza, de Amerikaanse proxy oorlog tegen Palestina uitgevoerd dor Israël, plus de oorlogszucht tegen Iran, Venezuela en Noord-Korea en vanuit een zeker opzicht het conflict met Mexico en Canada. Dit brengt ons tot de sancties tegen Rusland en China en de Trump bedreiging tegen de rest van de wereld.

Andere oorlogen en conflicten die nooit bedoeld waren om gewonnen te worden omvatten bijvoorbeeld Clintons (en dus NAVO’s) ontmanteling van Joegoslavië in de jaren negentig. De zogenaamde Balkanisering wordt nu gebruikt voor andere opdelingen in de wereld: ‘divide to conquer’. Veel van de voormalige Joegoslavische republieken hebben nog geen werkelijke vrede met elkaar. Tito was ooit in staat om het land vreedzaam bij elkaar te houden en van Joegoslavië een welvarend land in Europa te maken. Na de implosie van de Sovjet-Unie wilde Washington in haar imperiaal streven geen zelfstandige, goed draaiende staten meer die buiten haar invloedssfeer vielen. Alles en iedereen moest ingeschakeld worden in de Pax Americana. Tegelijkertijd bracht de NAVO zijn militaire basissen dichter bij de Russische landsgrens.

Laten we ook niet vergeten dat verschillende Midden-Amerika conflicten van de jaren 1980, Nicaragua, El Salvador, Honduras, Guatemala, de achtjarige oorlog tussen Irak-Iran  werkelijk tot chaos en wanorde geleid hebben in die landen. De VS en het hele Westen blijven wapens leveren en aan politieke beïnvloeding doen om de interne vijandelijkheden aan de gang te houden.

Al deze oorlogen zijn verboden volgens de geldende internationale wettelijke normen. Maar de ‘speciale en uitzonderlijk natie’, de VS, respecteert ze niet. John Bolton, de  grote neoconservatieve havik in de Trump ploeg, heeft onlangs het Internationaal Strafhof aangevallen en z’n rechters met sancties bedreigd in geval ze Israël zouden durven vervolgen voor oorlogsmisdaden.

 » Lees verder

Deel nooit het verschil | Uitpers

Deel nooit het verschil | Uitpers

20-06-18 06:49:00,

Bij Uitgeverij Scriptum is het boek ‘Deel nooit het verschil. Onderhandelen op het scherpst van de snede’ van Chris Voss uitgegeven. De auteur is jarenlang toponderhandelaar bij gijzelingen voor de Amerikaanse FBI geweest.

Actief luisteren, tactische empathie, bewust op Nee aansturen en doordachte open vragen stellen, zijn de basistechnieken die een goede onderhandelaar volgens hem moet weten te beheersen.

De beschreven technieken zijn afkomstig uit de psychische hulpverlening en zijn erop gericht de andere partij te kalmeren, een goede verstandhouding op te bouwen en zijn vertrouwen te winnen. In wat volgt geven we hierover uitleg.

De eerste techniek is actief luisteren. Mensen willen zich begrepen en geaccepteerd voelen. En de meest effectieve manier om dat gevoel op te wekken is luisteren. Uit onderzoek blijkt dat dit echt belangrijk is. Want wanneer mensen dat gevoel hebben, worden ze minder snel defensief en dwars en zijn ze eerder bereid om gehoor te geven aan andere standpunten. Dit verschaft hen de kalmte om goede probleemoplossers te kunnen worden.

Maar goed luisteren is niet zo eenvoudig: mensen horen alleen wat ze willen. De meesten zien onderhandelen helaas als een strijd tussen argumenten, en zijn hierdoor puur op het eigen perspectief gericht en dus niet geïnteresseerd in die van de ander. Daardoor zullen zij hun gesprekspartner niet snel van iets overtuigen, verwittigt de auteur.

Beter is volgens Voss onderhandelingen te zien als een ontdekkingsproces om zo veel mogelijk nuttige informatie los te krijgen. “Je kunt bijna alles te weten komen wat je moet weten – en een heleboel meer dan je gesprekspartner lief is – door simpelweg te observeren en te luisteren, door je ogen en oren de kost te geven en je mond dicht te houden.”, benadrukt hij.

De volgende techniek is tactische empathie. “Zodra je iemand ervan weet te overtuigen dat je zijn dromen en gevoelens echt begrijpt, is de basis voor een doorbraak gelegd.”, schrijft Voss. Daartoe proberen goede onderhandelaars emoties te identificeren en te benoemen in plaats van ze te ontkennen of te negeren.

Daarbij is empathie geen kwestie van aardig zijn of het eens zijn met de andere partij. “Voor onderhandelaars zijn emoties een instrument. Ze praten erover zonder zich erdoor te laten meeslepen.”, vult hij aan. Het is enkel en alleen een kwestie van de ander te begrijpen en dit ook tot uitdrukking te brengen.

 » Lees verder