Wie ontkent eigenlijk wat? | Door Bastian Barucker | KenFM.de

28-12-20 04:59:00,

De intellectuele no-go gebieden van het Corona debat

Een standpunt van Bastian Barucker.

In het Corona-debat lijkt er een „intellectuele uitsluitingszone“ (Rainer Mausfeld) te bestaan, die niet mag worden betreden. De hypothese dat regeringen en gerespecteerde wetenschappers zich ook kunnen vergissen of zelfs bewust valse verklaringen kunnen afleggen, mag niet eens naar voren worden gebracht. Wat is het voordeel van deze manier van denken? Het beschermt tegen een te sterke bevreemding van het eigen wereldbeeld en is daarom een begrijpelijke manier van handelen, die misschien al vroeg in het leven is ontstaan.

Degenen die de leiding hebben handelen in het belang van de gemeenschap?

Het Corona-complex lijkt me een kleurstof die de reeds bestaande kwalen van onze maatschappij kleurrijk in de verf zet. Een daarvan is voor mij de constatering dat sommige mensen het zelfs moeilijk hebben om verschillende verklaringen toe te geven.

Hypothese 1: De machthebbers maken zich welwillend zorgen over de bevolking.

In de discussie rond Corona zou aan de ene kant kunnen worden aangenomen dat er sprake is van een nieuw dodelijk virus en dat de machthebbers, met inbegrip van hun adviseurs en officiële instanties, hun best doen om de bevolking te beschermen. Ze hebben het welzijn van iedereen als prioriteit en omdat de situatie nieuw is, maken ze hier en daar fouten. Dat zou dus een hypothese kunnen zijn van waaruit ik het gedrag, de uitspraken, de studies en de gebeurtenissen rond Corona bekijk en vervolgens test op strengheid en aannemelijkheid. Volgens een representatieve enquête „maakt een meerderheid van 50 procent zich geen zorgen over de vrijheid – ondanks de aanzienlijke beknotting ervan in de nasleep van de Corona-pandemie, die zo ver in de privé-sfeer reikt als zelfs in dictaturen niet gebruikelijk is. Slechts iets meer dan een derde (35%) heeft deze zorgen.“(1)

Dit betekent dus dat de meerderheid van de bevolking de maatregelen en wat er gebeurt als plausibel beschouwt en niet als een zorg voor hun vrijheid. Deze beoordeling lijkt mij alleen mogelijk als ik geloof in de eerste hypothese die ik heb genoemd, en dus in de goede wil van de verantwoordelijken. Toch is de meerderheid niet noodzakelijkerwijs een indicatie van de waarheid.

 » Lees verder