De publieke opinie – 2 | Mieke Mosmuller

02-04-20 11:29:00,

door

Mieke Mosmuller

02-04-2020

0 commentaren
Print!

Toen Rudolf Steiner nog een jonge man was ontving hij van een grote ingewijde twee opdrachten: De eerste was om in de huid van de draak van de natuurwetenschap te kruipen – dat wil zeggen om de natuurwetenschap van binnenuit te leren kennen en vervolgens daar de spiritualiteit te vinden. De tweede was om de stier van de openbare mening te doorgronden en – om in het beeld te blijven – deze bij de horens te vatten om de overwinning te behalen.

Met beide heftige dieren hebben we in deze Corona-crisis te maken. De draak verschaft de gegevens waar de stier op reageert als op een rode lap. Helemaal wild is die geworden. En je voelt wel heel goed dat je meegesleurd zou kunnen worden. Want de feiten lijken feiten, de cijfers zijn cijfers en de maatregelen zijn dus terecht, noodzakelijk, en wie zich anders uitspreekt is een misdadiger tegen de mensheid. Het is dus wel bijzonder dat er hier en daar nog iemand is die moedig iets durft te zeggen dat tegen de stier in gaat. Maar de horens zijn hard en scherp en de vaart is vol…

Nu leven we ondanks alles toch naar Pasen toe en volgende week is de goede week, de heilige week, de lijdensweek. We kunnen niet naar de Matthäus Passion of de Johannes Passion want die uitvoeringen zijn vervallen. Daarin zouden we in machtige koren hebben kunnen horen hoe de stier van de publieke opinie brult en aanstormt. En daar is het wel duidelijk hoe die suggereert en bedriegt – en bedrogen wordt. In de Evangeliën kunnen we meebeleven hoe de spanning wordt opgebouwd, hoe de openbare mening wordt gecultiveerd en ook met dreigementen wordt afgedwongen. Het zijn oerbeelden. Het volk dient de overheden te geloven en te gehoorzamen.

Maar hoe zit het nu werkelijk? Tot op zekere hoogte zijn alle meningen interessant. Maar wanneer ze tot gebeurtenis worden, mogen we als denkende mensen toch minstens wel vragen: Wat is de waarheid? Zonder daarmee iets verder te willen suggereren. Ik stel niet de Pilatus vraag: Wat is waarheid? Maar we zijn in een situatie beland die de hele wereld aan gaat en waarin we toch werkelijk wel mogen vragen: Wat is er in waarheid aan de hand?

 » Lees verder

Opinie: De diefstal van de eeuw – DocP

10-02-20 05:29:00,

Onderstaand opiniestuk van onze voorzitter Sonja Zimmermann verscheen in verkorte versie in het Nederlands Dagblad

DE DIEFSTAL VAN DE EEUW

Terwijl de Zionisten vorige eeuw al konden weglopen met 78% van het Palestijnse grondgebied dat zij vervolgens Israel noemden,  volgde dit jaar ook de rest. President Trump gaf met een royaal gebaar toestemming aan Israel om bezet Palestijns gebied te annexeren en met de Palestijnen te doen wat het wil. In het belang van zogenaamde vrede.

Opnieuw wordt over de hoofden van de Palestijnen heen geregeerd, en wordt hun het zoveelste dictaat opgelegd.

Is dit een Amerikaans plan? Het leest eerder als een routekaart van de Israelische regering, waarin het territorium dat de Palestijnen mogen bewonen wordt afgebakend, de faciliteiten die ze wel of niet mogen hebben worden bepaald, evenals hoe ze in hun territorium te leven hebben, en wat anderen moeten doen om dit mogelijk te maken.

De Deal wordt gepushed door leiders die zelf het nodige op hun geweten hebben,  zie de impeachment van Trump en de aanklachten tegen Netanyahu. De Deal bevat geen enkele verwijzing naar internationaal recht, laat staan het recht van de Palestijnen op zelfbeschikking. Het is een koloniaal plan, dat niet past in deze tijd.

In de Deal wordt het leed van de Palestijnen betreurd, maar de oorzaken daarvan worden geheel bij de Palestijnse leiders neergelegd. Als de Palestijnen de Deal accepteren wacht hun volgens de bedenkers ervan een rooskleurige toekomst, met goede banen en voorzieningen. Op voorwaarde dat ze hun bestuurlijke huishouding op orde hebben en al hun strafrechtelijke claims opgeven.

En wat als de Palestijnen zich hierin niet gaan schikken? Palestijnse leiders hebben al “1000x Nee” tegen het “voorstel” gezegd. Gaat het feest niet door, als de Palestijnen niet mee willen doen? Een Deal is een Deal, en we mogen aannemen dat het de Palestijnen goedschiks of kwaadschiks zal worden opgedrongen. We zullen de komende tijd veel lelijke beelden te zien krijgen, van razzia’s, massale arrestaties, beschietingen, huisuitzettingen, verwoestingen van huizen, akkers en boomgaarden, deportaties, bombardementen, stenengooierij etc., beelden die geïnteresseerden nu al dag in dag uit op hun computerschermen zien, en dan een veelvoud daarvan. Er wordt gevreesd voor een tweede Nakba. En het is de vraag wat we hiervan gaan terugzien in onze media.

 » Lees verder

De publieke opinie over chemtrails: hoe denken de Nederlanders hierover?

29-07-19 10:56:00,

Hoeveel procent van de Nederlandse bevolking is overtuigd van de realiteit van chemtrails? En hoeveel procent vindt het bestaan daarvan min of meer aannemelijk? Hoeveel procent vindt het tamelijk onwaarschijnlijk, maar niet helemaal onmogelijk? En hoeveel procent sluit het volledig uit?

MensenmassaIk heb allen maar een vermoeden, geen exacte cijfers. Bij mijn weten is dit onderwerp in ons land nog nooit goed onderzocht. De redenering daarbij zou wel eens kunnen zijn dat wat niet bestaat ook niet kan worden onderzocht….

Als ik zoek op ‘het geloof in chemtrails’ kom ik evenmin onderzoeksresultaten tegen. Het kan zijn dat ik niet goed zoek. Als iemand die dit leest weet heeft van een dergelijk onderzoek: stuur me alsjeblieft een link.

De Grieken en de Amerikanen

Ik heb wel wat gegevens uit het buitenland.

Zo bleek in 2013 een derde van de Grieken overtuigd van de realiteit van chemtrails. Dat aantal komt overeen met de uitkomst van een opinie-onderzoek dat onderzoekers van de Harvard Universiteit uitvoerden aan de vooravond van de presidentsverkiezingen van 2017.

Zij stelden vast dat 10 procent van de Amerikanen volledig achter de stelling staan dat er een geheim chemtrail-programma gaande is. Nog eens 20 tot 30 procent denkt dat deze stelling ‘enigszins waar’ is.

Skywatch Arizona

In de staat Arizona zal dit aantal nog aanzienlijk hoger liggen, want daar is flink wat beweging ontstaan dankzij actiegroepen als Arizona Skywatch en Northern Asrizona Skywatch.

In 2014 wisten zij een hoorzitting bij hun gouverneur af te dwingen. Zie het videoverslag daarvan onder deze posting. Deze burgers spreken zich overduidelijk uit.

De Fransen

Volgens een peiling die in december 2018 in Frankrijk werd uitgevoerd door de Fondation Jean-Jaurès, is 3 procent van de Fransen volledig overtuigd van een chemtrail ‘samenzwering’, 6 procent grotendeels, 18 procent ‘niet zo erg’ en 55 procent in het geheel niet.

De onderzoekers constateerden ook dat iets minder dan 70 procent van de Fransen nog nooit over chemtrails heeft horen praten (”Nooit van gehoord”).

Bij ruim 30 procent is dat wel het geval.

Als je beide uitkomsten combineert, ontstaat er een interessant beeld: van de Fransen die min of meer met het onderwerp bekend zijn (30 procent) is ongeveer een derde (9 procent) geheel of grotendeels overtuigd van een chemtrail ‘conspiracy’.

 » Lees verder

„Der Weg zu einem atomwaffenfreien Deutschland wäre einfach“

nachdenkseiten.de · by NachDenkSeiten | IQM e.V.

12. Mai 2018 um 11:53 Uhr | Verantwortlich: Redaktion

 

„Die Bundesregierungen wollen nicht wahrnehmen, dass die Sicherheit der eigenen Nation nicht einseitig und auf Kosten anderer Staaten erlangt werden kann“, sagt Bernd Hahnfeld im Interview mit den NachDenkSeiten. Damit verweist der Mitbegründer von IALANA, einer internationalen Organisation von Juristen gegen Atomwaffen, auf die seit Jahren andauernde Haltung verschiedener Bundesregierungen, einen Beschluss des Bundestages aus dem Jahr 2010 zum Abzug der Atomwaffen aus Deutschland umzusetzen. Ein Interview über die Gründe für dieses Verhalten der Regierung und die Möglichkeit, wie auf rechtlichem Wege durch Parlamentarier der Beschluss doch noch umgesetzt werden könnte. Das Interview führte Marcus Klöckner.

Herr Hahnfeld, in einem Beschluss des Bundestages aus dem Jahr 2010 heißt es:
„Der Deutsche Bundestag fordert die Bundesregierung auf, sich auch bei der Ausarbeitung eines neuen strategischen Konzepts der NATO im Bündnis sowie gegenüber den amerikanischen Verbündeten mit Nachdruck für den Abzug der US-Atomwaffen aus Deutschland einzusetzen.“
Wie sehen Sie diese Forderung im Hinblick auf den neuen Koalitionsvertrag?

Die bisherigen Bundesregierungen haben diese Verpflichtung nicht zur Kenntnis genommen. Vielmehr haben sie der Modernisierung der in Büchel stationierten Atomwaffen zugestimmt. Es ist zu befürchten, dass die neue Bundesregierung den Parlamentsauftrag weiterhin missachtet. Das vage Versprechen neuer Initiativen für Abrüstung und die Unterstützung von atomwaffenfreien Zonen ersetzen nicht den verlangten Abzug der Atomwaffen. Sie klingen wie inhaltsleere Floskeln und sollen offensichtlich der Beruhigung der zahlreichen Kritiker dienen.

Wat heb ik met mei ’68 te maken?

Wat ik en mijn medestudenten vandaag nog kunnen leren van mei ’68.

dewereldmorgen.be · by Bram Deraedemaeker – woensdag 16 mei 2018

schermafbeelding-2018-05-16-om-18.57.41.png
Graffiti in een klaslokaal van de universiteit in Lyon tijdens een studentendemonstratie in 1968. Bron: Wikimedia Commons


Maandag 22 januari 1968. Meer dan 2.000 studenten verzamelen in Alma II voor een grote Algemene Vergadering. Dit is ondertussen al een dagelijkse gewoonte geworden. De arrogantie van het clericale bestuur van de Katholieke Universiteit Leuven en de zware repressie van de politiediensten tegen zij die zich hiertegen verzetten, stoot op de verontwaardiging van talloze studenten. ”Bourgeois buiten,” scanderen zij. De studenten stellen vast dat als puntje bij paaltje komt de universiteit niet ten dienste staat van hen, maar van een elite, die op dat moment nog voor een groot deel uit het reeds geïndustrialiseerde Wallonië komt. De eis voor onderwijs in eigen taal, voor democratische instellingen voor de studenten en voor een universiteit waar jongeren uit arbeidersgezinnen evenveel kansen krijgen als jongeren van een betere sociaal-economische achtergrond werd op hoongelach ontvangen. Het idee dat onderwijs een recht en geen privilege is, botste met de visie van het universiteitsbestuur.

Je leest het goed. Mei ’68 begon in Leuven reeds in januari. Tegen de tijd dat het vuur aan de lont werd gestoken in andere landen, hadden de Leuvense studenten al bewezen wat ze waard waren. Want niet alleen Leuven, maar de wereld stond in rep en roer. In Frankrijk, Nederland, de VS en andere landen in de wereld stond een beweging op met een inclusieve visie op de universiteit, maar ook op de maatschappij daarbuiten.