Redden de #Gelehesjes ons tegen de verpauperingspolitiek? – De Lange Mars Plus

redden-de-gelehesjes-ons-tegen-de-verpauperingspolitiek-8211-de-lange-mars-plus

30-12-18 10:57:00,

Foto R. Vellekoop ingang Binnenhof op 1.12.18

Zelfs voor de meest onbewuste inwoner van ons land moet het zo langzamerhand duidelijk zijn wat het regime Rutte van plan is met Nederland. Een op de zes Nederlanders leeft onder of op de armoedegrens volgens de cijfers van de EU en heeft maar een klein duwtje nodig om een pauper te worden, meer energiebelasting en een hogere BTW bijvoorbeeld. En laten dat nu net de maatregelen zijn die per 1 januari worden ingevoerd. Kortom de verpauperingspolitiek van Rutte kan niet meer worden ontkend, wie redt ons dat is de vraag.

Armoedegrens

Volgens de cijfers van Eurostat leven in Nederland in 2017 ongeveer 2,9 miljoen mensen op of onder de armoedegrens.

(in 2008 waren dat er 2,4 miljoen). Dat betekent dat in absolute getallen sinds de kredietcrisis van 2008 een half miljoen mensen meer pauper dreigt te worden of al is. De meerderheid van de bevolking mag natuurlijk van welk kabinet dan ook verwachten dat de armoede niet toeneemt maar afneemt. Wat blijkt Rutte maakt zich al sinds 2004 zorgen over de dividendafdracht van investeerders over hun dividenden. Bijna slaagt hij er dit jaar in hen jaarlijks 2 miljard aan compensatie te schenken. Gelukkig wordt hij teruggefloten door diezelfde beleggers. De blamage is groot, het onbegrip ook. Hoeveel duidelijkheid wil je als kiezer nog meer dan dat deze man een ambassadeur van de rijken is? Terwijl hij toch voortdurend oppert de meerderheid van de bevolking te vertegenwoordigen.

Daarnaast kan het niet anders dan dat er voor 2019 nog veel meer mensen in of onder de paupergrens zullen gaan leven door de verhoging van de BTW op de eerste levensbehoeften en de verhoging van de energiebelasting. Veel mensen die al op het randje leefden flikkeren dan gewoon in het gapende gat van de kuil die Rutte al drie kabinetten lang voor hen aan het graven is.

Democratie

Oke, nu we hebben vastgesteld dat de bevolking sinds 2008 armer is geworden, gaan we ons ongerust afvragen op welke manier die gang naar het afvoerputje kan worden gestopt. Ondanks draconische bezuinigingen van de afgelopen jaren blijft de meerderheid van de bevolking achter het regime Rutte staan.

 » Lees verder

Democratie redden doe je zo | Uitpers

Democratie redden doe je zo | Uitpers

08-08-18 09:28:00,

Manu Claeys, is dat niet die kerel (met lang haar maar allesbehalve werkschuw) van stRaten-generaal? En is stRaten-generaal niet die actiegroep die er – samen met actiegroepen als Ademloos en Ringland – na jaren verbeten touwtrekken in geslaagd is de betonlobby en de door haar verblinde bewindsvoerders te doen inbinden?

Dat verhaal is inmiddels welbekend. Eerst was er het megalomane ‘Lange Wapper’-project, nadien technocratisch vermomd als ‘Oosterweelverbinding’, later het ‘Ringland’-eisenpakket, en tenslotte het Toekomstverbond, waarin overheid, bedrijfsleven en actiegroepen voortaan mét – en niet langer tégen – elkaar de problemen willen aanpakken. Het verhaal is ook een schoolvoorbeeld geworden van het feit dat onbuigzaam verzet van onderuit verstokte machthebbers ertoe kan dwingen de stad terug te geven aan haar bewoners in plaats van ze uit te leveren aan betonboeren en andere kortzichtige bedrijfsleiders.

Claeys heeft die saga al eerder beschreven. In dit boek brengt hij de verschillende fazen van volksverzet en -overwinning vooral in herinnering ter illustratie van een veel omvattender essay. Steunend op een indrukwekkende stapel ter zake doende literatuur én daaruit gedistilleerde concrete gevallen onderzoekt hij hoe actieve inzet van goed geïnformeerde en gemotiveerde burgers de zieltogende democratie kan redden. Moet redden.

Kom, kom. Is ‘zieltogend’ niet wat overdreven? Niet echt, als je uit zijn cijfers leert hoe in steeds meer ‘democratieën’ steeds meer kiezers gewoon afhaken of hun heil zoeken bij populistische raddraaiers. Alleen: die cijfers en dat afhaken zijn kenmerkend voor het systeem zoals wij dat tot dusver kennen, namelijk de ‘representatieve democratie’ ofte getrapte vertegenwoordiging.

“Wie vertegenwoordigen jullie überhaupt?” en “mag een lawaaierige minderheid zomaar de beslissingen aanvechten van beleidsmensen die door een democratische meerderheid zijn verkozen? ” … zo luiden de bittere en agressieve opwerpingen die boze burgers steevast te horen krijgen wanneer ze zich tegen beleidsbeslissingen keren die ver boven hun hoofden en ver van hun werkelijke belangen zijn genomen.

Het probleem dat Claeys – na ettelijke andere auteurs – blootlegt is in een eenvoudige maar correcte diagnose samen te vatten: de klassieke representatieve democratie is in snel tempo haar geloofwaardigheid kwijtgeraakt of aan het kwijtraken. Ze is een erg schrale vorm van democratie geworden. Eén keer om de zoveel jaar mag de burger kiezen uit een beperkt aantal opties, en vervolgens wordt hij verondersteld zich neer te leggen bij de beslissingen die gedurende een hele legislatuur worden genomen door een bewindsploeg die wellicht (ten gevolge van kiesstelsel en/of coalitievorming) grondig verschilt van wat hij met zijn stem bedoelde.

 » Lees verder