Rusland en China werken aan Arctische Zijderoute

29-06-18 06:17:00,

De Zuid-Chinese Zee behoort tot de gevaarlijkste brandpunten van de wereldpolitiek. Maar sinds kort maken de Verenigde Staten zich zorgen over een Russisch-Chinese alternatieve scheepvaartroute door het Poolgebied.

China maakt aanspraak op een groot deel van de Zuid-Chinese Zee, hoewel een vlugge blik op de kaart al laat zien dat landen als Vietnam en de Filipijnen met evenveel recht aanspraken kunnen doen gelden. Daarbij komt echter de politiek van de VS, die zich met de agressieve aanwezigheid van hun marine in de zaak mengen. Vooral dat leidt tot een directe confrontatie tussen de VS en China die zich op enig moment ontladen kan.

Wat de VS in de Zuid-Chinese Zee, ver van hun eigen kusten en territoriale wateren zoeken, is niet moeilijk te bedenken: Daar en elders op de wereldbol buiten ze iedere gelegenheid uit om zich economische of strategische voordelen te verschaffen of om ten minste mogelijke concurrenten te dwarsbomen in het verkrijgen van zulke voordelen. Zo kijkt men in Washington tegen het nationale belang van Amerika en tegen de wereld aan.

Van Chinese zijde is de visie op de zaak wat veelzijdiger. In tegenstelling tot de meeste westerse samenlevingen, is er in China een tamelijk sterk historisch bewustzijn voorhanden. Zodoende staat niet alleen politici helder voor de geest dat – afgezien van de Mongolen – gevaar voor China vaak van de zee kwam. Vooral de herinnering aan de Opiumoorlogen is een open wond. Dit is dan ook een van de uitstaande rekeningen die China nog voor het Westen in de binnenzak heeft en waar hier niemand aan denkt.

Wat echter de Zuid-Chinese Zee aangaat, speelt een ander gegeven een belangrijke rol. Het gaat in essentie niet om een paar kleine eilandjes, maar over deze zee wordt een groot deel van de Chinese buitenlandse handel afgehandeld. Wanneer de VS dus beweren dat ze deze zeewegen moeten beschermen vanwege de internationale scheepvaart, matigen ze zich een opgave aan die China zelf in zijn eigen belang reeds vervult.

Er is echter een ontwikkeling die op termijn de omvang van de Chinese handel over de Zuid-Chinese Zee enigszins kan beperken. China en Rusland zijn namelijk voornemens een nieuwe scheepvaartroute van Oost-Azië naar Europa door het Poolgebied op te zetten, zeg maar een uiterst noordelijke tak van de Nieuwe Zijderoute.

 » Lees verder

Rusland wil gemoderniseerde Antonov in productie nemen

14-06-18 04:03:00,

Rusland lijkt voornemens een van de grootste transportvliegtuigen ter wereld, de Antonov An-124 ‘Roeslan’, zonder Oekraïense medewerking onder een nieuwe naam te gaan bouwen. Dat heeft de Russische luchtvaartdeskundige Joeri Sytnik, een lid van de Russische commissie voor ontwikkeling van de luchtvaart door laten schemeren.

De An-124 ‘Roeslan’ geldt als werkpaard en is internationaal zeer geliefd voor zwaar transport. Het vliegtuig kan ladingen tot 120 ton vervoeren over langere afstanden en is marktleider op dit terrein. Aangezien sinds 2004 geen toestellen van dit type meer gebouwd worden, de vraag echter toeneemt, willen de Russen een versie van het toestel met gemoderniseerde motoren en digitale techniek in serieproductie nemen.

Een Antonov An-124 begeleid door twee Soechoj Soe-27-straaljagers tijdens een parade in Moskou in 2010 (foto: Sergey Kustov).

Deze plannen stuiten op kritiek van Oekraïense zijde. Volgens de Russische defensiedeskundige Viktor Baranez staat Oekraïne, of om precies te zijn het daar gevestigde Antonov, erop dat Rusland het werk aan dit vliegtuig niet mag voortzetten. Rusland stelt zich daarentegen op het standpunt dat er zoveel werk van Russische ingenieurs, technici en specialisten in het transportvliegtuig steekt, dat van de Oekraïense An-124 alleen nog de contouren resteren.

De Oekraïense zijde heeft reeds gedreigd met de rechter, maar sinds de invoering van de An-124 is het toestel daadwerkelijk al voor 95 procent in Rusland geproduceerd. Twee derde van de An-124-toestellen die in Rusland in gebruik zijn, zijn in de Russische fabriek van Aviastar-SP in Oeljanovsk aan de Wolga gebouwd. Specialisten daar hebben veel gedaan om de technische eigenschappen van het vliegtuig te verbeteren. 

Blijf op de hoogte van nieuws, opinie en achtergronden: Volg Novini!

Oorspronkelijk was de An-124 ‘Roeslan’ eind jaren ’70 door het Sovjet-bedrijf Antonov, dat sinds 1952 in Kiev zetelt, bedacht als transportvliegtuig voor de strijdkrachten. Na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie werden de meeste toestellen overal ter wereld voor chartervluchten in het goederentransport ingezet.

Knielend An-124-toestel met omhoog geklapte neus, waardoor vracht aan de voorkant geladen kan worden.

Van 1984 tot 2004 werden 55 An-124-toestellen gebouwd in Oeljanovsk. In oktober 2006 kwamen Vladimir Poetin en de toenmalige Oekraïense president Viktor Joesjtsjenko een nauwe samenwerking aan de An-124 overeen: de serieproductie zou hervat worden met de gemoderniseerde An-124-100M-150.

 » Lees verder

Rusland zal Hassan Diab getuige van de “zogenaamde” Douma aanval naar het OPCW brengen in Den Haag!

29-04-18 12:05:00,

DONEER EN STEUN ONS WERK

DONATE AND SUPPORT US:

IBAN: NL10 SNSB 0902 6349 33

Gisteren schreef ik er al over de Jongen Hasan Diab, hij vertelt in een video wat er met hem gebeurd is die bewuste dag 7 April, de “zogenaamde” gifgas aanval!

Привет. Это Хасан Диаб. Ему 11 лет и он снимался в ролике Белых касок за еду (финики, рис, печенье) 7 апреля в Думе. Хасан жив и здоров и передает привет всем, кто так сильно переживает за пострадавших в Думе от отравления, и одобряет удары по Сирии. ************************************************************In return for playing a victim in #WhiteHelmets propaganda video 11 year old #HassanDiab got some badly needed food a few dates, rice, and a cookie He is alive and well and sends his greetings to everyone#whitehelmets #douma #syria #chemicalattack

A post shared by Евгений Поддубный (@evgeny.poddubny) on Apr 18, 2018 at 8:16am PDT

De propaganda campagne van het westen over het “beest”Assad valt in duigen!

Nu heeft de Russische permanente missie van de Organisatie voor het Verbod op Chemische Wapens (OPCW) gezegd dat ze Hasan Diab en andere ooggetuigen naar den Haag zullen brengen, alle die hebben deelgenomen aan de verzonnen video van de chemische aanval op Douma worden opgespoord,  zij, de getuigen, rebellen zoals ze hier in het westen genoemd worden, hebben het Syrische leger en President “beest” Assad beschuldigd van het gebruik van chemische wapens in Douma op 7 april en daarna Syrië gebombardeerd op 14 april. Rusland kondigde dit in een persconferentie aan.

De jongen Hassan Diab, het belangrijkste slachtoffer in de video van de vermeende chemische aanval in Douma, zei dat hij met zijn moeder in de kelder was toen ze hem vroegen om met zijn vader, moeder, broers en zussen naar het ziekenhuis te gaan, waar mensen hem “grepen” en begonnen met “water te gieten” over zijn hoofd!. Al eerder doken er video’s op van de terroristen die aan het “oefenen” waren in het bijzijn van een CNN TV crew.  Ook hebben de Russen een tijdje geleden al gewaarschuwd dat de terroristen opnieuw zouden proberen een “chemische aanval” uit te lokken!

 » Lees verder

“Pers in Rusland was veel te vrij”

13-12-17 08:22:00,

Als student journalistiek aan de Hogeschool Windesheim in Zwolle belandde Joost Bosman in 1991 in wat toen nog de Sovjet-Unie was. In hetzelfde jaar schreef hij voor Nederlands Dagblad zijn eerste artikelen over onder meer de staatsgreep tegen de toenmalige president Michail Gorbatsjov. Terug in Nederland studeerde hij Ruslandkunde aan de Universiteit van Amsterdam, om vervolgens via een omweg (regionaal verslaggever PZC en eindredacteur persbureau DPD) weer in Rusland te belanden.

Sinds 2014 is Joost Bosman vaste correspondent in Moskou. Eerst nog voor de DPD, maar nu vooral nog voor Het Financieele Dagblad en BNR Nieuwsradio.

Een gesprek met Joost Bosman over de Russische journalistiek en de Nederlandse Rusland-verslaggeving.

Bestaat er een vrije pers in Rusland?

In de jaren ‘90 was de pers vrijer dan ooit in Rusland. Sterker nog: ze waren veel te vrij. Ze schreven maar raak, over corruptie die er soms niet was, ze deelden links en rechts beschuldigden uit, en dat kon allemaal maar. Ministers en andere politici konden wel naar de rechter stappen, maar ze zagen daar meestal van af, want er was geen beginnen aan. De media in Rusland zijn dus gegaan van: een strenge censuur in de Sovjet Unie, naar volledig losgeslagen in de jaren negentig, naar een soort mengvorm onder Poetin.

De pers is dus nog wel vrij?

Er zijn nog altijd kranten die min of meer schrijven wat ze willen, waaronder Kommersant. Die krant is in handen van Alisjer Oesmanov, een van de rijkste mensen van Rusland. Hij heeft nauwe banden met het Kremlin, maar heeft ook van meet af aan gezegd: Ik ga me niet met de redactie bemoeien. Daar houdt hij zich aan. Ik vind het een erg goede krant, die feiten en meningen goed van elkaar gescheiden houdt, wat bij Russische kranten nog wel eens een euvel is. Kommersant heeft het bewijs geleverd dat er militairen van het Russische leger aanwezig waren in de Donbass, in het oosten van Oekraïne. Ze hebben die daar ter plekke gesproken. Dat heeft dus in de krant gestaan. Ze hebben dat kennelijk mogen publiceren.

Vooral Novaya Gazeta geniet in het Westen een grote bekendheid.

Novaya Gazeta lijkt meer op een activistenblad dan op een journalistiek medium.  » Lees verder