De stilte rondom Idlib, het laatste bolwerk van de westerse en Turkse gesponsorde jihadisten

de-stilte-rondom-idlib-het-laatste-bolwerk-van-de-westerse-en-turkse-gesponsorde-jihadisten

14-03-19 03:51:00,

ShareTweet


Graphic image of Syria warFoto: BBC /Getty Images
De noordelijke Syrische provincie Idlib is het laatste overgebleven bolwerk dat wordt gecontroleerd door Tahrir as Sham/Al-Queda/Al-Nusra en ISIS
Fares Shehabi, een Syrisch parliamentslid zei in 2018,dat er in Idlib wel 100.000 “al-Queda”-gelieerde terroristen’ waren, van wie er 40.000 waren die hij “hardcore” radicalen noemde.

DONEER EN STEUN ONS WERK
DONATE AND SUPPORT US:
IBAN: NL10 SNSB 0902 6349 33

De belangrijkste gewapende groepen die actief zijn in Idlib:

  • Hayat Tahrir al-Sham (HTS, een jihadistische alliantie)
  • Nationaal Liberation Front (Turks-gesteunde rebellenalliantie)
  • Hurras al-Din (offshoot pro-al-Queda HTS)
  • Turkistan Islamic Party (Chinese door de Uighur gedomineerde jihadistische groep)
  • HTS is de meest dominante groep en bestuurt grote delen van Idlib, waaronder de provinciale hoofdstad en de grensovergang met Turkije bij Bab al-Hawa.

De andere belangrijke factor is het National Liberation Front (NLF), dat in 2016 werd opgericht door rebellen groeperingen die HTS wilden tegengaan.

Het omvat islamitische hard-line groepen, waaronder Ahrar al-Sham en de Nour al-Din al-Zinki Brigades (die een 11 jarige Syrische/Palestijnse jongen onthoofde) evenals verschillende groepen die vechten onder de vlag van het zogenaamde “Vrije Syrische leger”(FSA), een groep die door westerse landen meer “gematigd” werd geacht. Tot September 2018 werden deze groepen ook door Nederland en de rest van de “Coalitie”gesteund, gesponsord, er werden zelfs salarissen aan de Jihadsten betaald door Nederland.

The secret documents about the sponsoring of Jihadist groups in Syria, by the Dutch government

Er wordt nagenoeg, in de westerse media weinig tot geen aandacht meer besteed aan Idlib, de hysterie is verdwenen nu Syrië bijna bevrijd is voeren het Russische en Syrische leger luchtaanvallen uit op Idlib en is er afgelopen nacht een wapendepot van de Jihadisten geraakt.

Foto: SANA
De westerse machten doen verwoede pogingen om aandacht te vragen voor de vluchtelingen in Libanon en Jordanië, maar gaan totaal voorbij aan de gruwelijkheden in Al-Rukban kamp (Jordanië). Waar de VS geen “humantaire” konvooien van Syrië en Rusland doorlaat en er op satellieten foto’s al drie massagraven zijn gevonden.

“Ondanks de succesvolle afronding van alle voorbereidende werkzaamheden van de Syrische regering om de vluchtelingen uit het Rukban-kamp te halen voor permanente hervestiging heeft de VS,

 » Lees verder

20 Jaar strijd om de stilte rond geoengineering te doorbreken

20-jaar-strijd-om-de-stilte-rond-geoengineering-te-doorbreken

05-02-19 09:08:00,

Dit jaar is het 20 jaar geleden dat de Zweedse politica en Europarlementariër Maj Britt Theorin een rapport over veiligheid, milieu en defensie onder de aandacht bracht bij het Europarlement met daarin onder meer informatie over manipulatie van de atmosfeer middels H.a.a.r.p.

Het document is openbaar en hier in het Nederlands te lezen. Vanaf bladzijde 19 gaat het over H.a.a.r.p. (Bron: Over H.a.a.r.p. In de Europese Commissie, website wanttoknow.nl)

Het onderwerp H.a.a.r.p. ís nogal wat. Gelukkig hoeft niet iedereen zich met dit onderwerp bezig te houden. H.a.a.r.p. is een technologie die als onderdeel van het fenomeen geoengineering gezien kan worden en te maken heeft met de wereldwijde klimaatchaos van de laatste descennia. Dat heb ik niet verzonnen, maar daar zijn boeken over geschreven en films over gemaakt.

In 2012 heeft – als één van de weinige politici – de Zweedse Parnilla Hagberg geprobeerd dit onderwerp bespreekbaar te maken. Helaas werd het al snel door de media naar de doofpot verwezen.

In April 2013 werd er een tweedaagse conferentie georganiseerd in Brussel met de titel Beyond theories of weathermodification door internationaal platform Skyguards in samenwerking met een aantal parlementaire fracties waaronder ook de Groenen. In onderstaand filmpje is Werner Schulz van die Grünen aan het woord. Hij zegt dat er openheid van zaken gegeven moet worden over het besproeien van onze luchten met aerosollen (onderdeel van geoengineering).

In Duitsland is het de organisatie Sauberer Himmel die zich bezighoudt met acties tegen dit sproeien. Ook Nederlands medisch journaliste Désiree Röver geeft een korte lezing over het belang van zonlicht en de gevaren van het sproeien met aerosollen vanuit de luchtvaart, hieronder te zien:

Na deze zeer uitgebreide conferentie, die op YouTube en in de alternatieve media terug te vinden is, komt er nog altijd geen openbaar debat op gang over dit onderwerp. Het deksel van de doofpot blijft dicht en bezorgde Europeanen die straatacties houden worden niet serieus genomen. Wel maken de Fransen in 2013 een documentaire met de titel Bye bye blue sky. Hier volgt de korte versie:

De documentaire Bye bye blue sky start meteen met een interview met ingewijd wetenschapster dr.

 » Lees verder

De stilte van Wim Kok

De stilte van Wim Kok

24-10-18 05:25:00,

Het overlijden van gezaghebbende politici leidt veelal tot discussies over hun politieke nalatenschap. Het is dan ook niet verwonderlijk dat er met het verscheiden van Wim Kok een discussie over de Derde Weg is ontstaan. Afgelopen maandag stond er een artikel in de Nederlandse krant NRC, waarin de vraag werd opgeworpen of Wim Kok ‘schuldig’ was aan de huidige teloorgang van de PvdA.

Nu is het kader waarin die vraag wordt gesteld mij wat al te christelijk. Wim Kok is ook maar een mens, en het lot van de sociaaldemocratie lag niet enkel in wat Sheila Sitalsing mooi beschreef als ‘de enorme handen’ van Wim Kok. Dat is bepaald door grotere politieke en maatschappelijke krachten, waar Kok enkel een gezicht aan gaf, om te beginnen de partij.

Toch is het een belangrijke discussie die in het betreffende artikel wel erg makkelijk wordt weggewuifd. Prominente PvdA’ers als Ruud Koole en Joop van den Berg krijgen het woord, om vervolgens de betekenis van de Derde Weg en de uitspraken van Wim Kok over het afschudden van de ideologische veren, sterk te relativeren. Zo stelt Ruud Koole dat Wim Kok ‘het etiket van de Derde Weg [kreeg] opgeplakt zonder dat hij daar zelf iets mee had’. Dat is een vreemde bewering.

Kok ging naar internationale bijeenkomsten van de Derde Weg, en werd daar op het schild gehesen als pionier van de stroming. De Derde Weg ontstond in het midden van de jaren negentig als een strategie van centrumlinkse partijen om verloren politieke relevantie te herwinnen. De Keynesiaanse receptuur waar linkse partijen lange tijd hun politiek op baseerden, raakte in de jaren tachtig in diskrediet.

De term Derde Weg werd door politici als Bill Clinton en Tony Blair naar voren geschoven om een veelomvattende politieke heroriëntatie aan te geven: een nieuwe koers die een middenweg behelsde tussen de oude Keynesiaanse politiek en het neoliberalisme van Reagan en Thatcher. Op een Derde Weg-conferentie in Washington in 1999 sprak Bill Clinton lovend over Kok: ‘Wim Kok, uit Nederland, deed dit allemaal al voordat wij ermee bezig gingen. Hij wist het enkel niet – hij had niemand die er een goed label op kon plakken.’

Kok gaf vervolgens toe dat hij het ‘in de praktijk bracht zonder het bijbehorende label te hebben,

 » Lees verder

In de stilte van Kaag echoot de holle lach van Rutte

In de stilte van Kaag echoot de holle lach van Rutte

02-10-18 02:49:00,

Columnist Ewald Engelen is minder te spreken over de Herzberglezing van Sigrid Kaag dan de rest van krantenlezend Nederland. Volgens hem is waarover ze sprak minder interessant dan waarover ze zweeg.

Op Twitter, mijn venster op Nederland, werd minister Kaag zo ongeveer de hemel in geprezen om haar Herzberglezing van afgelopen zondag. Eindelijk een politicus met visie; eindelijk een beschaafd tegengeluid tegen de platte polarisatie van Wilders, Blok of Baudet; eindelijk iemand die het opnam voor het Europese integratieproject en de mondiale orde; eindelijk iemand die een pleidooi hield voor fatsoen en respect; eindelijk iemand die de woorden vond waarmee het populisme bestreden kon worden.

Het was de taal van de gegoede middenklasse die Kaag sprak. Geen wonder. Zij is er de belichaming van. Vader musicus, zijzelf belezen, bereisd, carrière gemaakt in de diplomatie, bij multinationale organisaties, dol op boeken, kerkjes, musea – osm, zoals het vroeger heette: ons-soort-mensen.

En als je de krantenkoppen mag geloven, dacht het journaille er net zo over. Kaag raakt snaar, kopte het NRC Handelsblad. Bij Trouw heette het dat zwijgen over populisme gevaarlijk is. In het AD heette het dat Kaag opriep tot meer weerwoord tegen het populisme. En in De Volkskrant noemde stercolumnist Sitalsing Kaags lezing ‘een verademing’. Het zegt meer over het journaille dan over Kaag: allemaal encanailleren ze zich met dezelfde gegoede middenklasse die Kaag belichaamt.

De echo van een wereldbeeld dat na de val van de muur hegemoniaal werd en dertig jaar later Trump en de Brexit baarde

Stilte, heette haar lezing. Ze begon met een verhandeling over goede en slechte stiltes, om te eindigen met een lofzang op de wereld van na 1989 die ons vrede, welvaart en voorspoed heeft gebracht. Een situatie die ons zo gewoon is geworden dat we, verwende nesten die we zijn, niet beseffen hoe bevoorrecht we zijn. Aldus Kaag. Of hoezeer de multilaterale wereldorde — waar zij haar carrière, status en inkomen aan heeft te danken — dat allemaal mogelijk heeft gemaakt. En hoezeer deze orde dus verdediging behoeft tegen de irrationele krachten van nationalisme en xenofobie. Dát is zo ongeveer Kaags boodschap.

Als je echter luistert naar de stilte die zij in haar eigen tekst laat vallen, hoor je de echo van een wereldbeeld dat na de val van de muur hegemoniaal werd en dertig jaar later Trump en de Brexit baarde.

 » Lees verder