We zijn antisemieten | Uitpers

04-12-19 09:18:00,

Eens over zionisme (hurriyet)

Talrijke joodse slachtoffers van de Holocaust zijn postuum antisemiet verklaard. Althans, volgens een resolutie dinsdag aangenomen door de Franse Nationale Vergadering. Want tal van die joodse slachtoffers waren antizionisten. En dus, aldus die Franse resolutie, antisemieten. Die goedkeuring kwam er ondanks een waarschuwing van 127 joodse intellectuelen tegen dit soort amalgaam – waaraan het EU-parlement zich al eerder schuldig maakte.

De resolutie was ingediend door Sylvain Maillard van LRM, de partij van president Emmanuel Macron. Die stond er volledig achter. Macron zei al eerder dat antizionisme een van de moderne vormen van antisemitisme is.

De tekst verdeelde LRM grondig, maar Maillard kreeg de steun van de rechtse Les Républicains (LR), zodat er toch een meerderheid kwam. “Hij weet niet beter”, zei een LRM-parlementslid die het bijzonder dwaas vond middenin een sociale crisis hierover het land te verdelen. Verscheidene LRM-parlementsleden tekenden een tekst tegen die resolutie.

Oproep

Het zijn de 127 joodse intellectuelen die er in hun oproep (Le Monde 3 december) op wijzen dat veel joden tegen het zionisme zijn gekant. Ook veel joden die in de Holocaust omkwamen. Deze resolutie is een belediging aan hun nagedachtenis, aldus de tekst.

Wie voor een tweestaten-oplossing is, of wie kritiek heeft op Israël wegens zijn geïnstitutionaliseerd racisme, riskeert als antisemiet te worden gebrandmerkt, aldus de 127 joodse ondertekenaars van de oproep. Ze vinden dat de resolutie een slechte dienst bewijst aan al wie strijdt tegen racisme en xenofobie, aan al wie tegen echt antisemitisme strijdt.

De oproep mocht dus niet baten. Macron heeft al eerder duidelijk gemaakt dat Israël boven elke kritiek is verheven. Bij een bezoek van de Israëlische premier Nethanyahu kreeg deze meer steun dan hij had kunnen verhopen.

 » Lees verder

Evo Morales: vier op een rij? | Uitpers

08-10-19 10:33:00,

(Foto: CELAG (Centro Estratégico Latinoamericano de Geopolítica))

Postneoliberalisme versus neoliberalisme

De Boliviaanse verkiezingen gaan niet alleen over een vierde verkiezingstermijn voor Evo Morales, maar ook en vooral over een postneoliberaal regime dat zijn neo- extractivistische politiek wil verder zetten en ter rechterzijde belaagd wordt door neoliberale vertegenwoordigers en ter linkerzijde, vaak van inheemse oorsprong, ook fel bekritiseerd wordt om die politiek. 

 Eerste of tweede ronde?

Op 20 oktober gaan ongeveer zeven miljoen Bolivianen naar de stembus om hun nieuwe president en vicepresident  te verkiezen voor de periode 2020-2025. Tevens worden er 166 volksvertegenwoordigers (130 plus 36 senatoren) verkozen voor de plurinationale staat, want dat is Bolivia geworden sinds de nieuwe grondwet van 2009.

De kans dat Evo Morales voor een vierde keer Boliviaanse president wordt, is volgens de laatste prognoses reëel, maar helemaal nog niet zeker. Opiniepeilingen van begin september geven aan dat hij 34 procent van de stemmen behaalt. Dat zou dan merkelijk minder zijn dan met vorige resultaten: in 2005, bij zijn eerste verkiezing, behaalde hij 54 procent van de stemmen, in 2009 64 procent en in 2014 61 procent. Het hoogtepunt van Morales’ populariteit lijkt dus achter de rug, maar hij en de MAS (Movimiento Al Socialismo) blijven hoe dan ook incontournable en de grootste kanshebber om het programma Agenda Patriótica del Bicentenario 20-25Bolivia werd in 1825 opgericht – te realiseren. Zijn grootste tegenstander is Carlos Mesa die de Comunidad Ciudadana (CC) aanvoert en goed zou zijn voor 27 procent van de stemmen. Carlos Mesa, ex-journalist en even president in het begin van de eeuw na de vlucht van Goni Sánchez de Lozada, wil opnieuw een – eerder gematigd – liberaal programma invoeren, terwijl de industrieel Oscar Ortiz van Bolivia dice no (BDN) die voorstander is van een radicaal neoliberaal beleid op 13 procent zou stranden. Kandidaten van andere partijen, ook het Movimiento Tercer Sistema (MTS) van Félix Patzi, voormalige inheemse medestander van Morales, komen niet boven de twee procent uit. Deze cijfers berusten op de sterk uiteenlopende resultaten van opiniepeilingen – in sommige peilingen haalt Evo Morales veel meer stemmen! – en bovendien kunnen de 22 procent onbesliste kiezers natuurlijk nog voor verrassingen zorgen in de eerste ronde.

 » Lees verder

Modi zet kiezersbestand naar zijn hand | Uitpers

03-09-19 09:39:00,

Sta ik erop? (outlookindia.com)

In de noordoostelijke Indiase staat Assam, zijn ze al jaren druk bezig met het triëren van de inwoners in staatsburgers en staatlozen. Het werk zit er op, ca twee miljoen inwoners van Assam zijn staatloos geworden. Toevallig zijn dat allemaal moslims. Dit is alweer een nieuwe stap op weg naar een India waar alleen hindoes echte staatsburgers kunnen zijn.

Bangladesh

Het Hooggerechtshof oordeelt dat de 2 miljoen geen bewijzen konden voorleggen dat zij of hun familie al vóór 24 maart 1971 in India waren gevestigd. 24 maart 1971, toen riep Bangladesh – tot dan Oost-Pakistan – de onafhankelijkheid uit, het maakte zich los van Pakistan.

In de daaropvolgende golf van geweld vluchtten zeer veel Bengali naar India. Maar bewijzen dat men er al vroeger was, ligt niet voor de hand in een regio waar nauwelijks een burgerlijke stand bestaat en waar zeer veel mensen nog analfabeet zijn.

Bovendien is dat wel bijna een halve eeuw geleden, het gaat dus hoofdzakelijk om mensen die sindsdien hoe dan ook in India zijn geboren en opgegroeid. Die moeten nu naar kampen, want Bangladesh wil ze niet opnemen. In Bangladesh hebben ze trouwens honderdduizenden Rohingya, gevlucht voor de etnische zuiveringen in Myanmar.

Termieten

De zuivering in Assam was al langer beslist. Maar het was de BJP van premier Modi die er werk van maakte nadat ze in 2016 de verkiezingen in Assam had gewonnen. Ze haalde toen met 30 % wel 60 van de 126 zetels, de Congrespartij haalde met 31 % slechts 26 zetels. Met dergelijke verhoudingen is het extra nuttig een pak kiezers weg te zuiveren, zoals nu gebeurt. In een kiesstelsel “op zijn Brits”, één gekozene per district in één ronde, maken kleine stemverschuivingen soms grothe verschillen in zetels. Zoals in Assam.

De BJP heeft er dus alle belang bij moslims uit de kiezerslijsten te weren, want die stemmen niet voor een moslimvijandige partij als de BJP. De nationale leider van de BJP, Amit Shah, noemde de volgens hem illegale immigranten in Assam “termieten”. Shah is nu minister van Binnenlandse Zaken, een geknipte positie om de hindoeïsering van India door te drijven..

De zuivering in Assam volgt kort op de coup in Kashmir, een deelstaat met een moslim meerderheid.

 » Lees verder

Modi op rooftocht | Uitpers

30-07-19 11:24:00,

Shivakumar mag hotel niet binnen om met dissidenten te praten. (deccan herald)

De Bharatiya Janata Party (BJP) van premier Modi won  met glans de recente parlementsverkiezingen. Eind vorig jaar had ze nochtans verscheidene deelstaatverkiezingen  verloren, waaronder Karnataka, hoofdstad Bangalore. Maar de BJP heerst nu toch in Karnataka, 19 leden van de Congrespartij hebben zich tijdens een spannende vaudeville bekeerd. Macht trekt aan, geld ook.

De BJP legde zich vorig jaar al niet neer bij de nederlaag in Karnataka. Na de recente nationale zege ging ze deelstaat per deelstaat op rooftocht, met succes. De 19 parlementsleden van Karnataka werden naar Mumbai overgebracht om te beletten dat de Congrespartij hen zou overhalen de regering van Congres en regionale bondgenoten te blijven steunen.

Congresleider Shivakunar toog naar Mumbai, maar zijn hotelreservatie werd ingetrokken en hij mocht het hotel waar de 19 overlopers zaten, niet binnen. Vorige week is dan  de kandidaat van de BJP, B S Yediyuruppa, tot premier gekozen.

Ook in andere deelstaten zijn parlementsleden naar de BJP overgelopen. In de gewezen Portugese kolonie Goa had het Congres een stevige meerderheid. Maar deze maand liep twee derde van de lokale parlementsleden over naar de BJP.

India wordt de Aziatische voorpost  van de ‘illiberale democratie’.

 » Lees verder

Oorlogsstokers aan het roer | Uitpers

24-07-19 10:59:00,

(wikimedia commons)

Toeval of niet, de recentste Amerikaans campagne tegen Iran begon na de aanstelling van John Bolton als National Security Advisor.  Op 9 april 2018 was hij Herbert McMaster opgevolgd. Op 8 juni 2018 kondigde president Trump aan dat de VS zich terugtrekt uit het “gezamenlijk algemeen actieplan” (JCPOA), ook gekend als de nucleaire deal met Iran. De VS had onder president Obama samen met andere permanente leden van de VN-Veiligheidsraad, Duitsland en EU, dit pact onderhandeld in juli 2015.

Door Trumps beslissing werden aan Iran opnieuw bijkomende sancties opgelegd en werd een gelijkaardige situatie gecreëerd als voorafgaand aan het JCPOA-akkoord. In april van dit jaar nam Trump de beslissing om het leger van de Islamitische Revolutionaire Garde (IRGC) tot een terroristische organisatie te verklaren. Twee weken laten beëindigde het Trump bestuur de vrijstelling die het had verleend aan andere landen om wel met Iran handel te drijven. Die hadden tot op dat moment de toelating om te ontsnappen aan Amerikaanse sancties voor de aankoop van Iraanse olie.

Het doel van dit VS-manoeuvre is om de Iraanse economie verder te wurgen door te voorkomen dat Teheran profiteert van de verkoop van haar belangrijkste bron van inkomsten. Deze ontwikkelingen zijn koren op de molen van de confrontatiepolitiek die Saoedi-Arabië voert tegen Iran. Het verstevigt het geopolitiek framework waarin wapenverkopen uitstekend gedijen.

‘Iraanse’ aanvallen

Twee weken later verkondigde Bolton het inzetten van een vliegdekschip en bommenwerpers. Het is een duidelijke poging om een onmiskenbare boodschap te zenden aan het Iraanse regime dat elke aanval op de ‘belangen’ van de Verenigde Staten en bondgenoten met een onverbiddelijke kracht zal beantwoord worden. In de daaropvolgende week werden vier tankers ’aangevallen’ in de Perzische Golf. Bolton en de Secretary of State Pompeo gaven Iran de schuld voor de aanslagen. Hiermee gaf Washington zichzelf de kans om de economische wurggreep op de Iraanse economie met bijkomende sancties te vergroten, om de burgers uit te hongeren. Sancties zijn een daad van oorlog. In de daaropvolgende 15 dagen voorzag Trump 1.500 extra militaire troepen voor het Midden-Oosten. Door het inroepen van een noodsituatie omwille van het gevaar van de houding van Iran, kon het Witte Huis het Congres omzeilen en verder gaan met de Amerikaanse wapenverkoop aan Saoedi-Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten.

 » Lees verder