De verborgen openbaarheid van Nederland (4): bezwaarprocedure sneeft in laksheid

27-07-20 08:57:00,

De miljoen Nederlanders die jaarlijks bezwaar aantekenen tegen een overheidsbesluit komen terecht in ‘de achterafsteeg’ van het openbaar bestuur. In dit vierde en laatste deel van deze serie is de conclusie duidelijk: bestuurders (en ambtenaren) beschouwen het wettelijke verplichte openbare karakter van de bezwaarprocedure als een luxe. Openbaarheid? Mwah.

Dit onderzoek begon met een slechte ervaring op het kantoor van het waterschap in Middelburg, waar een veiligheidsmedewerker dwarslag en geen toegang gaf tot een openbare bijeenkomst. Daar ontstond het vermoeden dat die ongastvrije, afwerende ontvangst weleens exemplarisch kon zijn voor de gang van zaken bij bezwaarschriftencommissies in heel Nederland. Dit onderzoek, dat zo’n acht maanden duurde, was eigenlijk één grote bevestiging van dat vermoeden. Terwijl er tegelijkertijd ook goedwillende ambtenaren, leden van bezwaarschriftencommissies en andere betrokkenen blijken te zijn. Of, zoals een commissielid – een jurist – aan Follow the Money liet weten na lezing van de eerste aflevering van deze serie: ‘Ik doe mijn werk naar eer en geweten.’

De conclusie: er is geen sprake van onwil. Maar wat dan wel? Onverschilligheid, denkt Bert Marseille, hoogleraar bestuursrecht aan de Rijksuniversiteit Groningen. Dat het in de bezwaarprocedure ontbreekt aan actieve openbaarheid is volgens hem ‘een kwestie van desinteresse’.

Maar misschien speelt een andere factor een grotere rol: gebrek aan bewustzijn van de betekenis van openbaarheid. Wetenschappers hielden zich nooit bezig met dat aspect van de Algemene Wet Bestuursrecht. En geen van de ambtelijk betrokkenen ervaart ‘verborgen openbaarheid’ als een probleem. Er wordt immers zelden geklaagd? (Hoe zou je dat ook moeten doen, als je er niet eens van op de hoogte bent dat er publiek toegankelijke bijeenkomsten zijn over kwesties die jou interesseren?)

Pers mobiliseren

Het is ook niet zo dat er door het afgeschermde karakter van de bezwaarprocedures helemaal nooit een journalist, of een andere belangstellende, op hoorzittingen verschijnt. Immers: sommige bezwaarmakers weten uit welbegrepen eigenbelang de pers nog wel eens te mobiliseren; dan komen er journalisten mee naar de zitting van een bezwaarschriftencommissie

Neprechters bij gemeenten, provincies en waterschappen

Wie zich door de overheid benadeeld voelt, kan verhaal halen via een bezwaarprocedure. Dit recht om te worden gehoord, geldt als een belangrijke hoeksteen van de democratische samenleving. De burger moet zich kunnen verdedigen wanneer de overheid een besluit neemt dat indruist tegen zijn belangen.

 » Lees verder

De verborgen openbaarheid van Nederland (2): bezwaarprocedure achter muur van mist

14-07-20 10:43:00,

Nederlanders maken jaarlijks zo’n miljoen keer bezwaar tegen een besluit van de overheid. Ze belanden vaak in een ondoorgrondelijke procedure. Bezwaarschriftencommissies verschuilen zich achter een muur van mist. Wie zitten erin? Hoe onafhankelijkheid zijn ze? Wanneer houden ze een hoorzitting en waarover? Follow the Money doet in vier afleveringen verslag van de verborgen openbaarheid van de bezwaarprocedure. Vandaag deel twee, over het gebrek aan informatie op de websites van het openbaar bestuur.

Dit onderzoek begon met een simpele vraag. Stel, je wilt weten of de behandeling van een bezwaarschrift bij een gemeente, provincie of waterschap in de openbaarheid plaatsvindt. Kun je dat te weten komen via hun websites? De Algemene Wet Bestuursrecht (AWB) verplicht de lokale en regionale overheden namelijk tot het organiseren van een openbare hoorzitting.

Het openbaar bestuur vindt – in beginsel – in de volle openbaarheid plaats. Dat brengt met zich mee dat de overheid verplicht is actief te communiceren: aan te kondigen waar en wanneer een college, raad of commissie vergadert, en waarover. En als een burger bezwaar maakt tegen iets wat de overheid besluit, dan behoort ook dát een openbare behandeling te krijgen. In beginsel. Maar het steekt ingewikkelder en ondoorgrondelijker in elkaar dan dat.

Nederland telt bij elkaar 352 gemeenten, 12 provincies en 21 waterschappen. Dat zijn 385 bestuursorganen met 385 websites. Follow the Money onderzocht al deze sites op de kwaliteit van de informatie over het recht om in bezwaar te gaan tegen een overheidsbesluit. Na vijf weken turven en tellen ontstaat een ontluisterend beeld. 

Neprechters bij gemeenten, provincies en waterschappen

Wie zich door de overheid benadeeld voelt, kan verhaal halen via een bezwaarprocedure. Dit recht om te worden gehoord, dat je klacht serieus wordt genomen, geldt als een belangrijke hoeksteen van de democratische samenleving. De burger moet zich kunnen verdedigen wanneer de overheid een besluit neemt dat indruist tegen zijn belangen. De bedoeling van de wettelijke vastgelegde bezwaarprocedure is dan ook dat de burger – via een bezwaarschriftencommissie – op een toegankelijke en transparante manier argumenten kan uitwisselen met de instantie die hem dwarszit.

Dit is deel 2 van een serie waarin Theo Dersjant verslag doet van zijn onderzoek naar de bezwaarschriftprocedures op lokaal en regionaal niveau: bij gemeenten, provincies, waterschappen. De uitkomsten zijn zorgwekkend. Bezwaarschriftencommissies opereren als neprechters;

 » Lees verder

Verborgen genetische manipulatie | Door Detlef Rathmer | KenFM.de

verborgen-genetische-manipulatie-|-door-detlef-rathmer-|-kenfm.de

11-07-20 07:47:00,

Een commentaar van Detlef Rathmer.

Opmerking bij het artikel: De volgende tekst verscheen voor het eerst in „Rubikon – Magazin für die kritische Masse“, in wiens adviesraad Daniele Ganser en Rainer Mausfeld onder andere actief zijn. Aangezien de publicatie onder een vrije licentie (Creative Commons) plaatsvond, neemt KenFM deze tekst over voor secundair gebruik en wijst er expliciet op dat de Rubicon ook afhankelijk is van donaties en ondersteuning nodig heeft. We hebben veel alternatieve media nodig!

Na een indrukwekkend korte ontwikkelingstijd worden bepaalde mRNA-vaccins al op mensen getest in de vorm van coronavaccins (1). En dit, hoewel ze bij nader inzien eigenlijk een vorm van verboden genetische manipulatie vertegenwoordigen. Bovendien worden deze nieuwe vaccins al in miljoenen eenheden geproduceerd, hoewel de reeks tests nog maar net begonnen is. Vanwege de „huidige urgentie“ zijn dit keer zelfs dierproeven grotendeels achterwege gelaten, hoewel deze nieuwe mRNA-vaccins, die nog niet op mensen zijn getest, in het verleden altijd hebben gefaald in verband met andere virustypen vanwege de onevenredige overreacties na toediening aan dieren. Deze blinde vlucht naar een zo snel mogelijk en zo effectief mogelijk vaccinatiesucces voor de media zou kunnen uitgroeien tot een misdaad tegen de menselijkheid van ongekende omvang.

De volgende regels waren oorspronkelijk bedoeld om mijn patiënten te informeren en aan te spreken.

Nu al wil ik uw aandacht vestigen op belangrijke zaken met betrekking tot een aanstaande COVID-19 vaccinatie:

In de afgelopen 20 jaar kwamen er steeds weer patiënten naar mijn natuurgeneeskundige praktijk die na vaccinaties klachten hadden ontwikkeld, die ik vervolgens moest behandelen. Natuurlijk waren dergelijke kunstmatig veroorzaakte symptomen of ziekten altijd een bijzondere uitdaging in individuele gevallen en iets moeilijker te behandelen dan de overheersende ziekten die voortkomen uit de aard van de patiënt, d.w.z. van natuurlijke oorsprong zijn.

Omdat de gevolgen van vaccinatie tot nu toe echter vooral gebaseerd waren op de adjuvantia (actieve stof boosters, ook wel immuunboosters genoemd), die veel bijwerkingen hebben en waarvan het lichaam de uitscheiding in individuele gevallen niet aan kon en daarom een overeenkomstige lichte tot ernstige symptomatologie ontwikkelde, was een homeopathische therapie, waarbij de individuele vitale kracht werd gestimuleerd om de giftige stoffen uit het lichaam uit te scheiden,

 » Lees verder

De verborgen dividendenslurpers achter DPG Media

de-verborgen-dividendenslurpers-achter-dpg-media

10-02-20 07:43:00,

Terwijl de strategie van DPG Media in België er een is van snoeien, verregaande synergieën opzetten en het knippen van de vleugels van de concurrerende openbare zender, incasseerden de in Nederland verborgen aandeelhouders de laatste vier boekjaren (2016-2018) 136 miljoen euro.

Een doorgedreven mediaconcentratie, ontslagen en besparingen, het doorschuiven van de factuur voor investeringen naar de VRT, het binnenhalen van tientallen miljoenen aan indirecte overheidssubsidies, lage lonen voor freelancers … Het weerhield deze week DPG Media-topman Christian Van Thillo, Antwerps burgemeester Bart De Wever (N-VA), Vlaams minister-president Jan Jambon (N-VA), mediaminister Benjamin Dalle (CD&V) en premier Sophie Wilmès (MR) niet om samen met een aantal medewerkers van VTM de startknop in te drukken van de vernieuwde VTM Nieuwsstudio.

Met de verhuis van de nieuwsdienst van de commerciële zender naar het Antwerpse Mediaplein werd het laatste puzzelstukje gelegd van News City. Naast VTM Nieuws hebben ook de andere nieuwsmerken van DPG Media zoals Het Laatste Nieuws, De MorgenHumo en Dag Allemaal definitief een onderkomen gevonden in de gloednieuwe Van Thillo Tower, achter het Antwerps Centraal Station.

‘Op volle toeren’

De beelden die onder meer via persagentschap Belga werden verspreid, toonden niets dan lachende gezichten. De Wever, Jambon, Wilmès en Dalle: allemaal hadden ze een gaatje in hun drukke agenda’s gevonden om gezamenlijk VTM Nieuws nieuw leven in te komen blazen.

Minister Dalle wenste de nieuwe zender, News City en DPG Media in het algemeen succes toe via Twitter en liet weten dat inzetten op digitalisering en ‘crossmedialiteit’ een stevige impuls betekent voor ons Vlaams medialandschap.

In zijn meest recente rapport ‘Mediaconcentratie 2019: the big 5: crossmedialiteit draait op volle toeren’ stond De Vlaamse Regulator van de Media (VRM) nog uitgebreid stil bij die door de minister toegejuichte ‘crossmedialiteit’, als een van de motoren achter de voortschrijdende mediaconcentratie in Vlaanderen.

Dat de eigen overheidsdienst al enkele jaren waarschuwt voor de nefaste impact van mediaconcentratie op onze democratie kon de pret maandag niet drukken in News City. Nochtans kan de plek waar DPG huist symbool staan voor de steeds verder doorgedreven mediaconcentratie in Vlaanderen. Kranten heten er vandaag ‘nieuwsmerken’, artikels zijn ‘content items’.

176 miljoen euro dividenden

Nog minder aandacht is er voor de aandeelhoudersstructuur van DPG Media en de fabuleuze bedragen die de voorbije jaren aan de aandeelhouders werden uitgekeerd.

 » Lees verder

De verborgen kapitalist in elke arme … ? | Uitpers

de-verborgen-kapitalist-in-elke-arme-…-?-|-uitpers

17-10-19 08:24:00,

Bron: Wikipedia

17 oktober, elk jaar opnieuw. Plechtige woorden, een weggepinkte traan, een beklijvende getuigenis. We weten het weer. Er is armoede in deze wereld en die armoede moet weg. In 1972 beloofde Wereldbankvoorzitter McNamara al dat de extreme armoede uit de wereld moest zijn tegen … 2000. In 2000 zeiden de wereldleiders dat ze met de helft moest verminderen tegen … 2015. En in 2015 zeiden ze dan weer dan er nauwelijks 3 % mag overblijven tegen 2030. Ondertussen publiceren ze cijfers om aan te tonen dat dit ‘wellicht niet gehaald kan worden’. Te weinig groei, wordt dan gezegd …

Dat je armoede niet uitroeit met economische groei, dat die ‘trickle down’ een dagdroom is, economen mogen het ten overvloede aantonen, een andere strategie hebben de instellingen niet.

In Vlaanderen vergeet de nieuwe regering zelfs een echt armoedeplan op te stellen. Het is tenminste eerlijk,  zou je kunnen stellen. Ze doen er toch niets aan.

Zoals het decennium- en andere doelstellingen regent, zo is er ook hopen onderzoek naar waarom dat toch altijd faalt.

Het moet gezegd, met het armoede-onderzoek gaat het goed.

De Belgische dienst voor de statistiek maakte de jongste cijfers net bekend. ‘Ons gemoed lijdt onder onze financiële situatie’. Wisten we dat dan niet? Is daar onderzoek voor nodig?

Er is nu wetenschappelijk bewezen dat Belgen die geen monetair armoederisico lopen, duidelijk beter in hun vel zitten dan zij die dit wel doen. België zit daarmee in de subtop van de Europese Unie, na de Scandinavische landen.

En kijk, 14,1 % van de mensen mét een armoederisico voelt zich meestal of altijd eenzaam. Deze mensen zijn vaker neerslachtig of nerveus. Je zou van minder.

Wat heet armoede?

Er wordt al meer dan een eeuw gekibbeld over een goede armoededefinitie. Een gebrek aan inkomen? Neen, neen, zo simpel is het niet. Armoede is multi-aspectueel … je voelt je uitgesloten, je bent kwetsbaar, je bent vaker ziek, en op al die aspecten gaan zowel onderzoekers als armoede-organisaties dan werken. Je krijgt een cultuurpas, of een gratis schoolboek, of een 1-euromaaltijd.

En nog lukt het niet.

Ik denk dan, zou het kunnen dat armoede inderdaad heel gewoon een inkomenstekort is,

 » Lees verder