Israëlische verkiezingen, de strijd tussen Bibi en Benny | Uitpers

08-04-19 01:44:00,

Veel mensen denken als ze aan Israël denken, tegelijkertijd aan de Palestijnse kwestie. Hoe je een probleem kan oplossen dat zoveel mensen onrecht aandoet. Hoe er een einde kan komen aan het langst durende conflict in de hedendaagse geschiedenis. Hoe de Israëli’s en de Palestijnen pas een normaal leven kunnen leiden als er eindelijk die Palestijnse staat is, de Palestijnen rechten hebben en de joodse staat grenzen heeft.

Je kan ervan dromen maar zijn dromen geen bedrog?

Op dinsdag 9 april 2019 stemmen de Israëli’s voor een nieuw samengesteld parlement, de Knesset. Tijdens de verkiezingscampagne zijn deze ogenschijnlijk zo fundamentele onderwerpen enkel zijdelings aan bod gekomen. Het interne politieke debat, de steeds meer tribale en nationaal-religieuze standpunten van de Israëlische rechtse meerderheid, de regionale instabiliteit en de ‘vijanden’ (Hezbollah, al-Assad, de ayatollah’s, Hamas) leiden tot een vreemde situatie. Het steunen van een tweestatenoplossing die in vrede en veiligheid naast elkaar bestaan, wordt als een daad van agressie tegenover Israël, als antisemitisme beschouwd. Nochtans blijft het een grondbeginsel van de Europeanen, de Russen en de internationale diplomatie. Het geldt zelfs voor de Verenigde Staten die al een half jaar lang ‘binnenkort’ Trump’s vredesplan zullen voorstellen.

Benny Gantz, voormalig parachutist, voormalig oorlogsheld, voormalig stafchef van het leger poogt bij deze verkiezingen om veiligheid en vrede te combineren. Nog maar eens is de enige geloofwaardige tegenstander van Bibi Netanyahu en Likoed een poging tot het klonen van de voormalige vermoorde premier Yitzhak Rabin. Gantz is niet de leider van de ooit een grote Arbeiderspartij die nu onbeduidend is geworden. Gantz is de leider van een nieuwe politieke coalitie, Kahol Lavan, (Blauw en Wit), wat staat voor de kleuren van de Israëlische vlag. ‘Gematigd’.maar meer centrumrechts dan centrumlinks. Hoewel deze begrippen in Israëlisch perspectie moeten begrepen worden.

Gantz benaderde de Palestijnse kwestie met grote omzichtigheid. Het woord dat hij en een verzameling van voormalige legergeneraals en oud-bazen van de inlichtingendiensten binnen zijn partij gebruiken is “scheiding” Een concept dat meer negatief is dan positief maar toch wel goed klinkt. Enkele dagen geleden was Gantz, hoewel nog steeds zeer voorzichtig, een beetje explicieter. “Alleen met nieuw leiderschap in de twee kampen (Israël en de Palestijnse Autoriteit, red.) kunnen we proberen vooruit te komen”. En nog: “We moeten een perspectief behouden voor een toekomstig akkoord.”.

 » Lees verder

Nieuwe verkiezingen in Zweden?

15-11-18 03:31:00,

Na de verkiezingen voor de Zweedse Rijksdag van 9 september slagen zowel links als centrumrechts er niet in een regeringscoalitie te vormen die op een meerderheid in het parlement kan rekenen. 

Zowel Ulf Kristersson van de centrumrechtse Moderaterna als de Sociaaldemocraten van demissionair premier Stefan Löfven hebben zonder succes gepoogd een meerderheid te vinden. Het probleem is dat zowel het linkse blok van sociaaldemocraten, socialisten en groenen als het centrumrechtse blok van Gematigden, Centrumpartij, liberalen en christendemocraten niet over een meerderheid beschikt.

Tot nu toe wijzen officieel alle partijen een samenwerking met de rechtse Zweden Democraten af. Andreas Norlén van de Moderaterna werd echter wel met steun van de Zweden Democraten tot parlementsvoorzitter gekozen.

Blijf op de hoogte van nieuws, opinie en achtergronden: Volg Novini!

Overlopen

Voorbij de officiële verklaringen kijkend, lijkt het erop dat Annie Lööf, de links-liberale leider van de vanouds agrarisch-liberale Centrumpartij erop speculeerde dat ze door over te lopen naar het linkse blok als compromiskandidaat voor het premierschap uit de bus kon komen. De Sociaaldemocraten gingen daar echter niet op in, maar wilden vasthouden aan Löfven als regeringsleider.

Minderheidskabinet

Kristersson van de Moderaterna had geprobeerd samen met de christendemocraten, liberalen en centrumpartij een minderheidskabinet naar Deens voorbeeld te vormen. Daar levert de Deense Volkspartij al enkele jaren gedoogsteun aan een centrumrechtse regering. Terwijl de christendemocraten daar wel voor te vinden waren, gold dit niet voor de liberalen en de centrumpartij.

Door het midden

Die laatste partijen pleitten voor blokoverstijgende onderhandelingen met sociaaldemocraten en groenen. Dat willen de sociaaldemocraten echter niet, zij willen geen steun geven aan een regering die geleid wordt door een centrumrechtse partij.

Nieuwe verkiezingen

Het meest haalbare scenario lijkt nog altijd een minderheidskabinet. In de huidige samenstelling van de Rijksdag kan een centrumrechtse regering met gedoogsteun van de Zweden Democraten echter niet buiten de steun van de Centrumpartij. Ofwel moet Annie Lööf nog haar mening bijstellen, dan wel moeten er nieuwe verkiezingen komen.

Peilingen voorzien bij nieuwe verkiezingen dat de Zweden Democraten nog enkele procentpunten winnen. Verder zouden de Groenen en de Liberalen onder de kiesdrempel van vier procent kunnen vallen. Als deze partijen inderdaad niet terug zouden keren in de Rijksdag, wordt de koek anders verdeeld en zou Kristersson mogelijk ook zonder de Centrumpartij een meerderheid kunnen vinden.

 » Lees verder

Trump, verkiezingen, Kavanaugh, komende crash en afgewende militaire staatsgreep – Lang Leve Europa!

02-11-18 02:05:00,

Trump is niet populair in het reguliere mediacircuit en in grote delen van het alternatieve mediacircuit. Het lijkt er echter veel op dat Trump wordt ingezet als alternatief voor een militaire staatsgreep. En dat is uiteraard wel een analyse waard.

Onderstaande de visie van Lang Leve Europa! als het gaat over recente en aanstaande ontwikkelingen in de VS. In dit bericht: Waarom Trump nodig was/is, hoe hij wordt ingezet, het belang van de midterm verkiezingen nu in de VS, alle gekkigheid rondom Brett Kavanaugh en waarom Hillary Clinton haar volgers onlangs opriep tot ongeciviliseerd en brutaal gedrag. Als altijd, oordeel zelf.

Dit is een vreemd verhaal

Onderstaande video is vreemd en raar en klinkt totaal onrealistisch maar is vermoedelijk wel waar. Criminele partijen hebben de macht gegrepen in de VS. (En trouwens niet alleen in de VS!) Velen traceren dit terug tot de verkiezing van George H.W. Bush (Bush Sr.) tot president. George H.W. Bush is zoon van Prescott Bush, een Nazi-financier en -sympathisant. En met George H.W. Bush (een CIA-topman) kwam een crimineel kartel aan de macht welke zonder enige onderbreking hun slopende, criminele beleid doorzette met de Clintons en Obama’s.

Klik op afbeelding voor bekijken Youtube video. (Video niet heel vrolijk.)

De Clintons zijn in werkelijkheid (naar verluidt) cocaïne dealers, vastgoed fraudeurs en wapenhandelaren en plegen grootschalig corruptie, dan kijken we nog maar niet naar hun beweerde praktijken met kinderen (pedogate/pizzagate) en hun praktijken in o.a. Haïti: hulpverlening, maar dan totaal anders. Mensen die zich inzetten tegen de criminaliteit van de Clintons hebben echter geen lang leven, onderzoek de Clinton body count (het Clinton dodental) eens. Vergis je niet, Hillary is waarschijnlijk de drijvende kracht achter al deze criminaliteit.

George W. Bush (Bush Jr.) kwam uiteraard met de 9/11 aanval en de sloop van mensenrechten onder o.a. de Patriot Act georganiseerd onder leiding van de zogenaamde neoconservatieven. En dan hebben we het nog niet over de grootschalige criminele activiteiten van partijen in de inlichtingendiensten als CIA en NSA. Luister naar het betoog van oud NSA-Topman William Binney en het betoog van NSA klokkenluider Edward Snowden.

 » Lees verder

Tijdens de verkiezingen gepaaid en in het regeerakkoord genaaid

09-10-18 07:22:00,

Wanneer verkiezingsprogramma’s worden omgezet in regeerakkoorden, blijken huishoudens er stelselmatig slechter vanaf te komen dan hun was beloofd. Bedrijven worden juist bevoordeeld. Dat blijkt uit een grondige vergelijking tussen de lastendruk in de regeerakkoorden en de doorrekeningen van de verkiezingsprogramma’s.

In verkiezingstijd beloven politieke partijen van alles aan de burger. Lastenverlichting voor de middenklasse, meer geld naar onderwijs en bezuinigingen op het ambtenarenapparaat zijn vaste paradepaardjes. Om hun beloftes kracht bij te zetten, laten de partijen hun verkiezingsprogramma’s tot in detail doorrekenen door het Centraal Planbureau (CPB).

‘In Nederland hebben we een doorrekencircus opgetuigd dat uniek is in de wereld. Politiek en ambtenarij zijn er maandenlang mee bezig en tijdens de formatiebesprekingen schuiven de partijleiders aan, met de doorrekeningen van hun verkiezingsprogramma’s onder de arm.’ Dat vertelt Wimar Bolhuis, oud-fractiemedewerker van de PvdA en voormalig ambtenaar bij het ministerie van Financiën.

Bolhuis boog zich voor zijn promotieonderzoek aan de Universiteit Leiden over de vraag of die doorrekeningen met een goede reden worden gemaakt: dragen ze bij aan de totstandkoming van het regeerakkoord? Hij verdedigt aanstaande donderdag zijn proefschrift, waarin hij de CPB-doorrekeningen van de verkiezingsprogramma’s vergeleek met de doorrekening van de regeerakkoorden over de periode 1986-2017.

’Bedrijven stemmen niet, dus in verkiezingsprogramma’s worden die juist extra belast’

Wat blijkt: van de mooie toekomstplaatjes die partijen ons in verkiezingstijd voorhouden, komt uiteindelijk niets terecht. De lastendruk voor huishoudens is in de regeerakkoorden stelselmatig hoger dan in de verkiezingsprogramma’s. Sinds 1986, toen het CPB begon met het doorrekenen, is er geen enkel regeerakkoord te vinden dat een uitzondering op deze regel vormt.

Lastendruk huishoudens versus lastendruk bedrijfsleven

In zijn proefschrift maakt Bolhuis inzichtelijk dat de lastendruk voor huishoudens per formatie gemiddeld 4 miljard euro hoger uitpakt dan het CPB in verkiezingstijd voorrekende. De lastendruk voor bedrijven is daarentegen in bijna elk regeerakkoord lager dan in de programmadoorrekening; gemiddeld 300 miljoen lager en sinds 2006 ruim 1,5 miljard lager per formatie.

Dit jaar stond de afschaffing van de dividendbelasting, een plan dat in geen enkel verkiezingsprogramma voorkwam, volop in de schijnwerpers. Die aandacht is volgens Bolhuis uitzonderlijk, maar zo’n onaangekondigde lastenverlichting voor bedrijven (of een lastenverzwaring die niet doorgaat) is bepaald niet ongewoon. ‘Het is eerder een wetmatigheid in formaties: bedrijven gaan minder belasting betalen dan de kiezers bij de verkiezingen werd beloofd.’

Bolhuis verklaart dit met de theorie van de politieke economie.

 » Lees verder

No pasarán? De verkiezingen in Brazilië | Uitpers

08-10-18 03:45:00,

De progressieve optimisten bleven verbeten stellen dat de peilingen fout waren, dat er andere onderzoeksinstellingen waren, dat links zeker zou winnen… In de presidentsverkiezingen in Brazilië haalde de extreem-rechtse kandidaat Jair Bolsonaro 46,04 % van de stemmen. De linkse kandidaat van de PT, vervanger van de veroordeelde ex-president Lula da Silva 29,27 %. Het is een erg koude douche en de politieke analysten hebben nog zwaar werk voor de boeg.

De laatste peilingen waren inderdaad erg uiteenlopend, van 25 tot 41 % voor de ex-kapitein en van 25 tot 29 % voor Fernando Haddad. Extreem-rechts heeft het gehaald.

Ook voor de tweede ronde lopen de peilingen sterk uiteen: een bijna gelijk spel voor de twee kandidaten, met elk rond de 45 %, tot 52 tegen 48 % in het voordeel van Bolsonaro. Over drie weken zullen we weten of links het uiteindelijk kan halen, dan wel of Brazilië het donkere pad van de semi-dictatuur opgaat.

Niet alles is verloren

Gisteren gingen een kleine 150 miljoen kiezers een nieuwe president, 27 goeverneurs voor de deelstaten, 510 kamerleden en 81 senatoren kiezen. Het werd een debâcle.

Kan links dit tij nog keren?

Haddad zal niet al te veel moeite moeten doen om de stemmen van de centrum-linkse kandidaat Ciro Gomes, 12,47 %, binnen te halen. Voor de rechtse kandidaat Gerardo Alckmin wordt het iets moeilijker (4,76 %). De andere kandidaten, Marina Silva (1 %) en radikaal-linkse PSOL kandidaat Guillerme Boulos (minder dan 1 %) tellen nauwelijks mee.

De grote vraag is of Bolsonaro nog méér stemmen kan  halen in een tweede ronde. Stemmen in Brazilië is verplicht, de participatiegraad lag rond de 80 %. Het is niet waarschijnlijk dat de overige 20 % nog kunnen overtuigd worden om wél te gaan stemmen.

Bolsonaro heeft de vele stemmen gehaald van de blanke middenklasse die zich bedreigd voelt door de grotere groep van Afro-Brazilianen die in grote meerderheid voor Haddad heeft gestemd. Het lang verzwegen en verdoken racisme in Brazilië is springlevend, en men schaamt zich niet langer er voor uit te komen. Bolsonaro geeft hen het voorbeeld.

Door de keuze van zijn running mate en mogelijk toekomstig Minister van Financiën, Paulo Guedes, een Chicago boy pur sang,

 » Lees verder