Wat is het verschil tussen een land met en zonder overheid? – De Lange Mars Plus

wat-is-het-verschil-tussen-een-land-met-en-zonder-overheid-8211-de-lange-mars-plus

01-01-19 08:36:00,

123rf foto

Bijna dagelijks passeren op sociale media berichten waarin mensen zich vertwijfeld afvragen hoe het mogelijk is dat politici oneerlijk zijn, grote groepen laten verarmen en in verre buitenlanden het leger mensen laat doden. Het antwoord hierop is heel eenvoudig, maar ook heel pijnlijk.

Rode draad

Laten we de rode draad van het systeem waaronder mensen in democratische landen leven (trouwens ook in ondemocratische landen) onder de loep nemen. Iedere vier/vijf jaar kiezen de mensen andere mensen (politici) die het recht krijgen geld van de bevolking af te nemen (inning van belastingen), te doden (via leger of politie) en burgers tot slaaf te maken (Participatiewet). Mensen die niet gehoorzamen worden bedreigd met geweld of opgesloten. Het apparaat dat de regels voor de politici uitvoert is de overheid en wordt betaald uit de belastingen die door de mensen wordt opgehoest.

Dit alles klinkt logisch en vertrouwd, we zouden bijna denken dat het niet anders kan. En dat is natuurlijk ook de bedoeling van de eeuwenlange propaganda voor de overheid. Toch rammelt het systeem. Dat blijkt ook uit talrijke volksopstanden, die meestal ontstaan doordat mensen niet meer te eten hebben of zichzelf steeds meer zien verpauperen. De boosheid richt zich dan tegen de overheid omdat zij verwachten dat de overheid en politici voor hen zorgt.

Vertrouwen

Dat is het merkwaardige. Eeuwenlang kiest het volk haar leider en keer op keer maakt deze figuur misbruik van zijn positie, en altijd in het nadeel van degenen die hem als hun leider hebben gekozen. Toch blijven ze hem of haar hun vertrouwen geven. Mensen kunnen niet zonder. Het zou zelfs volgens Luther en Calvijn in de bijbel staan dat de overheid gehoorzaamd moet worden.

Hoe is dit mogelijk?
Op de een of andere manier hebben zij het idee dat het systeem altijd beter is dan het alternatief: geen overheid.

De meerderheid van de bevolking gelooft dat als er geen overheid is een klein groepje slechte mensen bereid zal zijn hen te doden, van hen te stelen of hen tot slaaf te maken.

Dus eigenlijk doen deze slechte mensen hetzelfde als de overheid. Een overheid aan wie de meeste mensen hun vertrouwen hebben geschonken en daarom alle macht hebben gegeven.

 » Lees verder

Deel nooit het verschil | Uitpers

Deel nooit het verschil | Uitpers

20-06-18 06:49:00,

Bij Uitgeverij Scriptum is het boek ‘Deel nooit het verschil. Onderhandelen op het scherpst van de snede’ van Chris Voss uitgegeven. De auteur is jarenlang toponderhandelaar bij gijzelingen voor de Amerikaanse FBI geweest.

Actief luisteren, tactische empathie, bewust op Nee aansturen en doordachte open vragen stellen, zijn de basistechnieken die een goede onderhandelaar volgens hem moet weten te beheersen.

De beschreven technieken zijn afkomstig uit de psychische hulpverlening en zijn erop gericht de andere partij te kalmeren, een goede verstandhouding op te bouwen en zijn vertrouwen te winnen. In wat volgt geven we hierover uitleg.

De eerste techniek is actief luisteren. Mensen willen zich begrepen en geaccepteerd voelen. En de meest effectieve manier om dat gevoel op te wekken is luisteren. Uit onderzoek blijkt dat dit echt belangrijk is. Want wanneer mensen dat gevoel hebben, worden ze minder snel defensief en dwars en zijn ze eerder bereid om gehoor te geven aan andere standpunten. Dit verschaft hen de kalmte om goede probleemoplossers te kunnen worden.

Maar goed luisteren is niet zo eenvoudig: mensen horen alleen wat ze willen. De meesten zien onderhandelen helaas als een strijd tussen argumenten, en zijn hierdoor puur op het eigen perspectief gericht en dus niet geïnteresseerd in die van de ander. Daardoor zullen zij hun gesprekspartner niet snel van iets overtuigen, verwittigt de auteur.

Beter is volgens Voss onderhandelingen te zien als een ontdekkingsproces om zo veel mogelijk nuttige informatie los te krijgen. “Je kunt bijna alles te weten komen wat je moet weten – en een heleboel meer dan je gesprekspartner lief is – door simpelweg te observeren en te luisteren, door je ogen en oren de kost te geven en je mond dicht te houden.”, benadrukt hij.

De volgende techniek is tactische empathie. “Zodra je iemand ervan weet te overtuigen dat je zijn dromen en gevoelens echt begrijpt, is de basis voor een doorbraak gelegd.”, schrijft Voss. Daartoe proberen goede onderhandelaars emoties te identificeren en te benoemen in plaats van ze te ontkennen of te negeren.

Daarbij is empathie geen kwestie van aardig zijn of het eens zijn met de andere partij. “Voor onderhandelaars zijn emoties een instrument. Ze praten erover zonder zich erdoor te laten meeslepen.”, vult hij aan. Het is enkel en alleen een kwestie van de ander te begrijpen en dit ook tot uitdrukking te brengen.

 » Lees verder