ING België volhardt in medeplichtigheid aan landroof en schending mensenrechten in Afrika

ing-belgie-volhardt-in-medeplichtigheid-aan-landroof-en-schending-mensenrechten-in-afrika

02-04-19 01:42:00,

Door middel van de campagne ‘Stop Greenwash-ING’** van een coalitie van NGO’s waaronder FairFin, Fian, en CNCD-11.11.11, werd ING eind 2018 aangespoord om de financiering van de SOCFIN-groep te herzien. Dit palmolie plantagebedrijf is namelijk betrokken bij landroof, mensenrechtenschendingen en ontbossing in verschillende Afrikaanse landen.

In januari 2019 kondigde ING de tijdelijke opschorting aan van alle nieuwe financieringen. Deze maand liet SOCFIN echter zelf weten dat ING de samenwerking voortzet. Wegen financiële belangen dan meer door dan ethische principes?

Na drie jaar interpellaties, rapporten en publieke campagnes leek ING midden januari de relatie met de multinational SOCFIN te herzien, op basis van verpletterend bewijsmateriaal over de praktijken van het bedrijf. ING kondigde tijdens een vergadering met de NGO’s op 16 januari een nieuwe officiële beslissing aan : “Een verlenging of toekenning van nieuwe financiering aan SOCFIN  is, vanaf januari 2019, enkel mogelijk op voorwaarde dat alle plantages van de groep RSPO-gecertificeerd* zijn“.

Op 21 maart 2019 kondigde SOCFIN  echter aan: “ING-bank en de SOCFIN-groep zetten hun jarenlange samenwerking voort“. Wie moesten we geloven? Schoorvoetend en met tegenzin bevestigt ING uiteindelijk dat de bank van gedacht is veranderd.

ING is nochtans sinds 2013 op de hoogte van sociale problemen (landconflicten en landroof) en sinds 2016 van milieuproblemen (ontbossing) veroorzaakt door het palmoliebedrijf. ING’s recentste beslissing komt er daarenboven in volle escalatie van een conflict tussen SOCFIN en de lokale gemeenschap nabij haar plantage in Sierra Leone, zoals staat beschreven in een recent rapport en nieuwsbericht. In de afgelopen weken zijn er door geweld 2 mensen gestorven, zijn er honderden dorpsbewoners op de vlucht en zijn 18 activisten, die de gemeenschappen verdedigden, hardhandig opgepakt.

Sierra Leone is spijtig genoeg geen alleenstaand geval. Soortgelijke conflicten doen zich voor op plantages in Liberia, Kameroen (waar een bemiddelingsprocedure voor het OESO-contactpunt is mislukt), Nigeria, Ivoorkust en Cambodja (waar gerechtelijke procedures lopen).

Wellicht onder druk van SOCFIN heeft ING ingestemd om de relatie verder te zetten en geeft de bank het plantagebedrijf nog eens drie jaar respijt om een volledige RSPO-certificering te bekomen. Het is echter niet de eerste keer dat SOCFIN zijn financiële partners op deze manier om de tuin leidt.

 » Lees verder

Guardian volhardt in stilzwijgen over gebrek aan bewijzen voor ontmoeting Manafort-Assange

guardian-volhardt-in-stilzwijgen-over-gebrek-aan-bewijzen-voor-ontmoeting-manafort-assange

07-01-19 03:09:00,

Op 25 november 2018 publiceerde de Britse krant The Guardian een wereldprimeur. Paul Manafort, campagnemanager van Trump, bezocht Julian Assange driemaal in de Ecuadoriaanse ambassade in Londen tussen 2013 en 2016. Enkele dagen later werden andere media echter sceptisch. Hoofdredacteur Katherine Viner en journalist Luke Harding hullen zich sindsdien in hardnekkig stilzwijgen.

In het lopende feuilleton over Trump en zijn vermeende Russische vrienden kwam The Guardian op 25 november 2018 met een toch wel straffe scoop. Tussen 2013 en 2016 bezocht Trumps campagnemanager Paul Manafort driemaal Julian Assange, topman van WikiLeaks in de ambassade van Ecuador in Londen. Het artikel daarover werd gebracht door journalisten Luke Harding, Dan Collyns en Fernando Villavicencio. Van die drie is Luke Harding de meest bekende.

Succesvol journalist en auteur

Harding schreef meerdere boeken o.a. over Edward Snowden en Julian Assange. Die kregen zeer ruime aandacht en werden gebruikt als basis voor twee films. Enkele eenzame journalisten hadden echter een aantal bedenkingen bij zijn verhalen, maar zijn verkoopsuccessen maakten hem ongenaakbaar. Aan die reputatie dreigt nu een einde te komen.

Het zou de eerste keer niet zijn dat een gelauwerd topjournalist niet blijkt te zijn wat hij (het zijn bijna uitsluitend mannen) beweert te zijn: een gedegen onderzoeksjournalist. Minder dan een maand geleden tuimelde topjournalist Claas Relotius van het Duitse weekblad Der Spiegel van zijn voetstuk. Een collega durfde het aan zijn stille achterdocht om te zetten in gedegen onderzoek. Relotius had hele verhaallijnen in zijn artikels verzonnen, onbestaande interviews uitgeschreven, ontmoetingen met getuigen bleken fictie te zijn e.d.



CNN-journalist van het jaar 2014 Claas Relotius (screenshot The Guardian)

The Guardian had beter kunnen weten. Meerdere journalisten hebben de krant in het verleden al gewezen op gaten in de vele verhalen die Harding in de krant publiceerde en in zijn boeken reproduceert. Zij konden hun kritiek alleen kwijt op alternatieve media. Ook deze website stelde in 2014 vast dat zijn boek over Snowden geen ernstig journalistiek werk was maar een samenraapsel van internetinformatie en bestaande mediaberichten, dat hij in een geromantiseerde vorm had herschreven. Onderzoeksjournalist Glenn Greenwald wees er op dat Harding nooit met Snowden gesproken heeft en zelfs nooit een poging heeft ondernomen om hem te ontmoeten.

Onverdachte bron?  » Lees verder