Demonstratie voor vrede in Amsterdam –

demonstratie-voor-vrede-in-amsterdam-–

09-01-20 09:01:00,

Op zaterdag 11 januari houdt een coalitie van groepen en partijen een vredesdemonstratie in Amsterdam. Het is interessant te zien dat alleen de SP zich actief inzet voor vrede, terwijl de overige politieke partijen afwezig zijn.

De SP organiseert samen met Amsterdams Vredesinitiatief en Stop Wapenhandel deze betoging tegen oorlog onder het motto “Geen oorlog met Iran”.

Escalatie

Met de aanval op de Iraanse generaal Soleimani kiest de Amerikaans president voor een verdere escalatie van het conflict tussen de Verenigde Staten en Iran. De Nederlandse regering heeft de aanval niet veroordeeld, en een Nederlands oorlogsschip zal nog steeds naar de Perzische Golf in het Midden-Oosten gaan.

Volgens de vredesstichters kan je democratie, veiligheid en stabiliteit niet met bommen brengen.
Zij schrijven:

“De enige winnaars van zo’n oorlog zijn de olie- en wapenindustrie. Er worden miljarden verdiend ten koste van groot menselijk leed. Wij staan op tegen oorlog, tegen imperialisme en voor vrede en democratie.”

In een petitie van de actiegroep ‘Stopdebommen.nl’ wordt de regering opgeroepen zich tegen de oorlog in Iran uit te spreken.

Oorlog in het Midden-Oosten

Het Westen is sinds 2001 in een vuile oorlog verwikkeld in het Midden-Oosten. In Afghanistan (2001), Irak (2003), Libië (2011) en opnieuw Irak en ook Syrië (2014) zijn ze binnengevallen. Ook voeren ze geheime oorlogen in Jemen, Pakistan en Somalië. Hierdoor is al meer dan 18 jaar een permanente oorlog aan de gang.

Nederland levert wapens voor de oorlogen. Saillant detail is dat de Reaper drone, waarmee de aanslag op de Iraanse generaal is gepleegd, een coproductie is met Fokker in Nederland. Volgens de initiatiefnemers Amsterdams Vredesinitiatief en Stop Wapenhandel biedt Nederland aan grote wapenfabrikanten de mogelijkheid om belasting te ontduiken (ontwijken noemen ze dat liever).

Zij zeggen dat Lockheed Martin, United Technologies en Boeing hiervan profiteren. Direct na de aanslag op de Iraanse generaal schoten de aandelenkoersen van deze bedrijven omhoog.

Raketaanval

Ondertussen heeft Iran als vergelding een raketaanval uitgevoerd op twee Amerikaanse bases in Irak. Vooraf waarschuwden zij de Irakezen hiervoor. Desondanks konden de Amerikanen de raketten niet onderscheppen en richten zij materiële schade aan.

 » Lees verder

(Deel 3.) Oorlog of vrede: kies voor acceptatie – De Lange Mars Plus

(deel-3.)-oorlog-of-vrede:-kies-voor-acceptatie-–-de-lange-mars-plus

05-08-19 08:36:00,

46183834 – peace dove with olive branch. vector illustration

De vorige keer hebben we gekeken naar oorlogen die ieder mens voert met zichzelf, omstandigheden en de boodschapper. Met als oplossing: word je bewust van wat je doet en stop met oorlogvoeren. Als dit niet lukt is er nog een andere oplossing. Deze keer namelijk: het accepteren van jezelf, de boodschapper of de omstandigheden. Deze optie is een hele krachtige, al lijkt dit niet zo op het eerste gezicht.

Acceptatie

Laten we het meteen hogerop zoeken. Trump accepteert dat Noord-Korea kernwapens heeft en stopt met het dreigen met oorlog. Waarom? Omdat de president geen zin heeft in een oorlog die alleen maar mensenlevens eist. Hij heeft de keuze om het noordelijke Korea te bestrijden of om de situatie te aanvaarden zoals deze is.

Acceptatie betekent gezichtsverlies voor de trotse Amerikaan, die graag de wereld naar zijn hand zet. Toch is acceptatie vele malen sterker dan oorlog.

Voordat ik hierop inga pakken we nog een voorbeeld.

Mijn vrouw accepteert dat ik het hekwerk na tien jaar in de tuin nog steeds niet heb geverfd. Ze legt zich bij de gebladderde afrastering neer. Ook hiervoor geldt dat aanvaarding krachtiger is dan hierover met mij in conflict gaan. (En niet omdat dit mij goed uitkomt)

Aanvaard de omstandigheden klinkt als overgave voor veel mensen. Je volgt niet je boosheid, irritatie of andere negatieve emotie omdat je de omstandigheid niet pikt, maar je sluit de situatie in je armen. Je omarmt het.

Dit in tegenstelling tot boos blijven en het conflict uitvechten. Dan word je onderdeel van een toestand die je niet wil. Eigenlijk gaat de toestand dan met jou aan de haal.

Door te accepteren, hoe vreemd dit ook klinkt, beheers je de omstandigheid, die weliswaar ongewenst is. Deze situatie gaat niet met jou op de loop. Jij omarmt de toestand, in plaats van onderdeel hiervan te worden. De situatie wordt dus onderdeel van jou.

Omarmen betekent dat het initiatief bij jou blijft. Ertegen vechten houdt in dat je in een situatie terecht komt waar jij onderdeel van wordt,

 » Lees verder

Oorlog of vrede is wel een keuze (Deel 1.) – De Lange Mars Plus

oorlog-of-vrede-is-wel-een-keuze-(deel-1.)-–-de-lange-mars-plus

06-07-19 08:07:00,

46183834 – peace dove with olive branch. vector illustration

De keuze tussen oorlog of vrede leg ik bij de mens en neem ik af van de machthebbers. Einsteins zei niet voor niets dat oorlogen alleen stoppen als mensen zelf weigeren eraan mee te doen.

“Nothing will end war unless the people themselves refuse to go to war.” (Einstein)

Vrede

Ik geloof dat een mens pas volledig voor vrede gaat als hij weet wat het inhoudt. Als hij het kent.
Want aan dat vredige, harmonieuze gevoel raakt iedereen die het voelt verslingerd. Tenzij er obstakels zijn die dat in de weg staan. Waardoor hij of zij niet aan vrede kan toekomen.

De basis van vrede is die van ieder mens met zichzelf. Als we dit vermenigvuldigen met vrede van iedereen met zichzelf is het een kleine stap naar wereldvrede. Hier heeft ieder niet alleen vrede met zichzelf, maar ook met de rest van de wereld.

Onvrede

Heel even hebben we dus gekeken naar vrede met jezelf. Zover zijn we echter nog niet, want als iedereen dit zou hebben dan bestaan er geen oorlogen meer. Dus wanneer heb je geen vrede met jezelf, is de startvraag van de zoektocht.

Je hebt onvrede wanneer je bijvoorbeeld boos bent op jezelf of op een ander. Of als je ontevreden bent over omstandigheden.

Wat blijkt nu?

Alles wat je als mens legt bij een ander (dus in plaats van boos te worden op jezelf, word je dit op een ander), dit niets met die ander maar alles met jou te maken heeft.

Hetzelfde geldt voor omstandigheden.
Wanneer we boos zijn op de buurman die herrie maakt, dan zijn we in feite boos op onszelf (omdat we het onszelf kwalijk nemen dat we hem hierop niet aanspreken).
Of als we ons irriteren aan het weer dan we eigenlijk boos op onszelf (omdat we niet in staat zijn ons bij die weersgesteldheid neer te leggen, zodat deze ons humeur kan beïnvloeden).

Dus nadat we ons slechte gevoel in de schoenen van een ander of van een gebeurtenis geschoven hebben,

 » Lees verder

Tocht voor vrede tussen Europa en Rusland

tocht-voor-vrede-tussen-europa-en-rusland

07-05-19 08:18:00,

In een periode van grote spanning tussen het Westen en Rusland vindt er op donderdag 9 mei in Arnhem een Vredestocht en Vredesconcert plaats om de impasse te doorbreken en een brug te bouwen tussen Oost en West.

Rond Arnhem is in de Tweede Wereldoorlog fel gevochten, zo schrijven de organisatoren. De meeste Nederlanders weten echter niet meer wat de Sovjet-Unie met zijn circa 28 miljoen doden voor de bevrijding van Europa betekend heeft.

Tocht

“9 mei is de dag waarop in de Sovjet-Unie de slachtoffers van de strijd tegen Hitler worden herdacht en de vrijheid wordt gevierd, te vergelijken met onze 4 & 5 mei, maar dan op dezelfde dag”, schrijft de organisatie. “We nodigen voormalige Sovjetburgers die in Nederland wonen uit om op 9 mei 2019 om 16.00 uur mee te doen en, samen met de Nederlandse bevolking, in Arnhem over de Nelson Mandelabrug te lopen, van P+R Gelredome naar het Audrey Hepburnplein, wel of niet met een bordje van uw dierbaren die in de Tweede Wereldoorlog om het leven zijn gekomen. De tocht wordt muzikaal omlijst door leden van de in Nederland gevestigde zanggroep Zarjanka.”

Blijf op de hoogte van nieuws, opinie en achtergronden: Volg Novini!

Concert

Na de tocht volgt om 20.00 uur een concert in de Parkzaal van Musis met het 12-koppige Russisch-orthodoxe koor Zlatoust (‘Gouden Stem’) onder leiding van dirigent Mikhail Borodyanski, dat speciaal overkomt uit Moskou en de jonge, Nederlandse toppianist Martin Oei.

Aanmelden

De Vredesdag 9 mei is een initiatief van de Rusland & Oost-Europa Academie (lees hier een interview met de oprichter van de academie). Voor meer informatie, kaarten voor het concert (€ 29,50) en aanmelden voor de Vredestocht: www.ruslandacademie.nl/vredesdag-9-mei-2019/ of vredesdag @ ruslandacademie .nl.

Steun Novini!

Doe een donatie aan Novini en blijf nieuwe bijdragen mogelijk maken!

Doneer nu!

 » Lees verder

Plotse vrede doet zowel shoppers als vluchtelingen uit Eritrea naar Ethiopië trekken

plotse-vrede-doet-zowel-shoppers-als-vluchtelingen-uit-eritrea-naar-ethiopie-trekken

09-02-19 10:22:00,

De plotse vrede tussen Ethiopië en Eritrea, en de opening van de voormalige gesloten en gevaarlijke grens tussen beide landen doet schokgolven van hoop en optimisme door beide landen gaan. Een reportage uit de Ethiopische grensregio.

“Asmara! Asmara! Asmara!”: het is een nieuwe kreet van de jongens die uit de minibusjes hangen in de steden van de Ethiopische Tigray-regio, langsheen de grens met Eritrea. Een minibusje stopt er voor de lunch, op het 300 kilometer lange traject tussen Mekelle, de hoofdstad van Tigray, en de Eritrese hoofdstad Asmara. De historische detente tussen beide landen betekent nu dat Eritreeërs een van de gevaarlijkste grenzen ter wereld kunnen oversteken zonder paspoort of vergunning. 

Twee richtingen 

Aan de grens zelf toont de rij Eritreeërs die staat aan te schuiven in de richting van Asmara aan dat lang niet alle Eritreeërs op zoek zijn naar een vluchtelingenstatus in Ethiopië. Dat is nochtans waar veel mediaberichten op hameren. 

“Ik kwam van Addis Abeba naar Asmara nadat de grens was geopend om voor het eerst in 26 jaar mijn vader te zien”, vertelt Senait, een Eritreeër die naar Ethiopië verhuisde na een huwelijk met een Ethiopische, en vervolgens na het uitbreken van de oorlog tussen de twee landen niet terug kon. “Hij stierf tien dagen na mijn aankomst.”



Bron: IPS

Senait keert nu terug naar Eritrea om zijn oom naar Asmara terug te brengen. “Het zal er beter zijn voor hem bij de familie daar dan in Addis. Maar ikzelf keer terug naar mijn gezin in Ethiopië”. 

Ethiopian airlines heeft een verbinding opgestart tussen Addis Abeba en Asmara, maar de meeste Ethiopiërs verkiezen de goedkopere optie van een binnenlandse vlucht naar de noordelijke stad Mekelle om dan met de bus verder te reizen. 

Culturele band 

In de brede avenues en op de markt van Mekelle heerst een vrolijke sfeer tussen de palmbomen. De stad is overspoeld door Eritreeërs die zich herenigen met hun familie en er het kleurrijke sociale leven en de shopping scene komen opsnuiven, voor ze terugkeren naar Eritrea. 



Bron: IPS

Mekelle was ooit bekend voor de lange kamelenkonvooien met zout uit de Danakil-woestijn. Nu worden op de drukke markt vooral granen,

 » Lees verder

Vrede en samenwerking in de Hoorn van Afrika. De rol van Eritrea

Vrede en samenwerking in de Hoorn van Afrika. De rol van Eritrea

03-08-18 05:03:00,

Eindelijk is er nu vrede tussen Eritrea en Ethiopië [*1]. De nieuwe eerste minister van Ethiopië Abiy bezocht op 8 juli de president Afwerki van Eritrea. Waaraan is deze gelukkige en hoopvolle ontwikkeling te danken? Wat zijn de perspectieven voor de Hoorn van Afrika?

(Door Eritrea Tour Vriendschap met Eritrea, oorspronkelijk verschenen op DeWereldMorgen,  Foto Carsten ten brink cc/flickr2008: Paleis van Haile Salassie vol kogelgaten)

Wat voorafging

Eritrea onder leiding van het Eritrean People’s Liberation Front (EPLF)[2] voerde van 1961 tot 1991 een langdurige volksoorlog tegen de Ethiopische bezetting. Eerst tegen het regime van Haile Selassie, dat door de VS werd gesteund en vanaf midden de jaren 70 tegen het door de Sovjet-Unie gesteunde Derg regime van Mengistu.

Het Derg regime viel in elkaar in 1991, Eritrea was bevrijd. Met de steun van het EPLF kon de enige georganiseerde weerstandsorganisatie in Ethiopië het Tigrayan People’s Liberation Front (TPLF) de macht grijpen in Addis Abeba. Deze bevrijdingsbeweging uit Tigray (in het noorden van Ethiopië) vertegenwoordigde wel maar minder dan 7% van de bevolking.

De bedoeling was dat de nieuwe TPLF president Meles Zenawi een democratische staat zou oprichten waar alle volkeren hun plaats zouden krijgen. Maar de opsplitsing van Ethiopië in verschillende federale staten werd een ramp.

De verschillende staten konden slechts over 10% van het nationaal budget beslissen via hun zogenaamd Ethiopian People’s Revolutionary Democratic Front (EPRDF)[3] oefende het TPLF haar dictatuur uit via alle sleutelposities in de staat, het leger, de veiligheidsdiensten en staatsbedrijven.

Vanaf het einde van de jaren 90 kreeg het TPLF minderheidsregime af te rekenen met sterke oppositiebewegingen en zelf guerrilla bewegingen in de Oromiya (Oromo)[4] regio en de Ogaden[5].

Om de middelpunt vliegende krachten in Ethiopië te proberen bedwingen probeerde het regime met de steun van de VS de bevolking tegen de buitenlandse vijand Eritrea te mobiliseren. Deze aloude truc van regimes, die vechten voor hun overleving, zal hen wel zuur opbreken.

Omwille van een grensgeschil dat perfect via onderhandelingen kon worden opgelost viel Ethiopië Eritrea aan, maar gaf Eritrea wel de schuld van het moordend conflict dat zou duren van 2000 tot 2002. De oorlog koste het leven van meer dan 100.000 Ethiopische soldaten en  20.000 strijders uit Eritrea.

 » Lees verder

Wat de vrede tussen Ethiopië en Eritrea betekent voor de migratie

Wat de vrede tussen Ethiopië en Eritrea betekent voor de migratie

01-08-18 09:44:00,

In de Hoorn van Afrika is een van de langst lopende conflicten door een regeringswissel in Ethiopië beëindigd. Het Eritrese staatshoofd Isayas Afewerki en de Ethiopische premier Abiy Ahmed hebben eerder deze maand een vredes- en vriendschapsverdrag ondertekend. Maar betekent dit ook een einde aan de vluchtelingenstroom uit Eritrea?

In het verdrag is overeengekomen dat de diplomatieke betrekkingen, de handel, het transport en de telecommunicatie tussen de beide landen hervat worden. Dit is vooral van voordeel voor Ethiopië, omdat het land sinds de afscheiding van Eritrea geen eigen toegang tot de zee heeft. Met het akkoord, volgens paus Franciscus een “licht van hoop voor het hele Afrikaanse continent”, breekt na decennia van conflict een nieuw hoofdstuk aan in de verhouding tussen de twee landen.

De provincie Eritrea wist in 1993 na decennia van gewapend conflict zijn onafhankelijkheid van Ethiopië door te zetten. Ook hierna woedde het gewapend conflict echter voort, wat tussen 1998 en 2000 escaleerde in een grensoorlog waarbij 80.000 mensen omkwamen. Ondanks een internationaal bemiddelde wapenstilstand deden zich ook daarna steeds weer schermutselingen voor aan de grens.

Eritrea geldt sindsdien als een van de meest repressieve en geïsoleerde staten ter wereld. Bijna 400.000 Eritreeërs, meer dan vijf procent van de bevolking van het land, zijn volgens de VN als asielzoekers naar Europa gevlucht.

Met de vrede tussen Eritrea en Ethiopië zou echter ook de migratiestroom vanuit die eerste af kunnen nemen. In Eritrea kan nu immers de levenslang verplichtende militaire dienst afgeschaft worden. Deze hield het bewind immers in stand om zich te kunnen weren in een eventuele hernieuwde oorlog met het grote buurland Ethiopië. Aangezien Ethiopië het in Algiers ondertekende vredesakkoord uit het jaar 2000 niet erkende, was de Eritrese president er voor beducht dat het buurland Eritrea op ieder moment aan zou kunnen vallen. In zijn denken rechtvaardigde deze situatie de onbeperkte militaire dienstplicht. Als deze nu afgeschaft wordt, kunnen honderdduizenden jonge mannen uit de militaire dienst en op de arbeidsmarkt komen. Omdat er echter nauwelijks een functionerende economie in het bitter arme land is, zal er echter ook niet direct werk zijn voor zoveel mensen. Dit zou kunnen betekenen dat de migratiedruk ondanks de vrede en het wegvallen van enkele van de gronden voor asiel op de korte termijn eerst nog toeneemt.

 » Lees verder

Willen ze dan geen vrede? | Uitpers

Willen ze dan geen vrede? | Uitpers

22-05-18 10:10:00,

Foto Francine Mestrum

Verkiezingen in Colombia

Colombia vertoont meer dan één speciaal trekje. Het land is vrij lang gespaard gebleven van de structurele aanpassingsprogramma’s van het IMF (Internationaal Monetair Fonds), de economie bloeide er, ondanks de burgeroorlog die jaarlijks duizenden doden eiste, er waren keurig om de vier jaar verkiezingen en de belangrijkste guerrillabeweging die er meer dan 50 jaar lang actief was, ontstond buiten de context van de koude oorlog.

Geweld, democratie en economische groei: hoe konden ze ‘vredig’ naast elkaar bestaan?

Het makkelijkst te verklaren is de democratie. Ze beperkte zich tot regelmatige verkiezingen, met een aflossing van de wacht tussen liberale en conservatieve presidentskandidaten. De mensen leven, tot vandaag, in de marge van de politiek. De afgelopen vijftig jaar kwamen alle presidenten uit in totaal tien families. De politieke macht is in handen van de economische en militaire macht.

De economische groei? Het kon bijna moeilijk anders in een land aan twee oceanen, met olievoorraden, steenkool, veel vruchtbare landbouwgrond en mijnbouw (goud en zilver, edelstenen zoals smaragd …). En ja, de economie werd ook gevoed door het geweld. Aan de basis van de burgeroorlog lag immers een strijd om grond, later kwam daar de cocateelt bij waar alle betrokken partijen grote winsten uit haalden.

Een mank vredesakkoord

En zo is meteen gezegd waarom echte vrede zo moeilijk te bereiken is in Colombia. Natuurlijk wil een grote meerderheid van de bevolking wel vrede, zeker in de regio’s waar de grootste guerrillabeweging, de FARC (Fuerzas Armadas Revolucionarias de Colombia), erg actief was en waar de meeste slachtoffers vielen, meer dan 220.000 duizend!

De FARC werd formeel gesticht in 1966 maar ligt duidelijk in het verlengde van de periode die in Colombia ‘Violencia’ wordt genoemd, gaande van de moord op presidentskandidaat Gaitán in 1948 tot de ondergang van de laatste ‘onafhankelijke republiek’, Marquetalia, in 1965.

Dat een nipte meerderheid van de bevolking (50,2 %) in oktober 2016 het vredesakkoord tussen de FARC en de regering afwees moet dan ook vooral verklaard worden door de hevige campagne die door ex-president Uribe en zijn bondgenoten tégen dit akkoord werd gevoerd. Uribe is zelf de zoon van een grootgrondbezitter en werd herhaaldelijk in verband gebracht met zowel de paramilitairen als met de drugshandel.

 » Lees verder

Vrede, het inzicht stopt het conflict –

Vrede, het inzicht stopt het conflict –

29-01-18 07:14:00,

Foto 123rf

Als er een onderwerp is waarmee ieder mens dagelijks eindeloos veel mee te maken heeft dan is het wel het gebrek aan vrede of het conflict. Ons leven staat er bol van. Toch is er een betrekkelijk eenvoudige manier om onze levens van conflicten te verlossen, namelijk door inzicht in wat het is en wat het met ons doet. Dat verhelderende inzicht zal ooit de wereld veranderen in een paradijs.

Begin januari vroeg een landelijke politieke beweging waar ik mee verbonden ben of ik wilde vertellen wat vrede is. Ik kan dat in drie zinnen doen, maar ik heb ondertussen geleerd dat niemand dan snapt wat ik echt bedoel. Vandaar dat ik het in onderstaande video in tien minuten toelicht. Het is een verhaal dat ik al heel veel heb verteld aan iedereen die het horen wil. Dat inzicht is het meest waardevolle dat ik in mijn leven bezit. Ik probeer het ook iedere dag toe te passen op mezelf, met soms vredevolle momenten als resultaat.

Rob Vellekoop, 29 januari 2018

 

Dit delen:

Vind ik leuk:
Like Laden…

Gerelateerd

 » Lees verder