Waarheid en leugens over de BDS-beweging (2) – The Rights Forum

25-04-19 10:59:00,

Nieuws

BDS voor dummies

Leon de Winter EAJG GroenLinks Jewish Voice for Peace boycot recht van terugkeer apartheid BDS-beweging Oorlog tegen BDS antisemitisme Israël-lobby BDS

Petitie

Petitie aan de Nederlandse regering:

Laat Israël niet wegkomen met buitensporig geweld in Gaza!

petitie

BDS voor dummies / Waarheid en leugens over de BDS-beweging (2)

De successen van de pro-Palestijnse BDS-beweging hebben Israël ertoe gebracht die de oorlog te verklaren. In Nederland bestrijdt de Israël-lobby BDS met leugens en laster. Onderstaand een bloemlezing en onze reactie daarop.

BDS-demonstratie in Duitsland. EFE 

In februari nam het GroenLinks-congres een motie aan waarin BDS werd omschreven als ‘geoorloofd middel om de Palestijnen te helpen in hun strijd voor rechtvaardigheid’. De partij schaarde zich niet zelf achter de BDS-beweging, maar stelde slechts vast dat BDS een legitiem middel van verzet tegen onderdrukking is.

Die constatering bleek voor Israëls pleitbezorgers onverteerbaar. In een groot aantal artikelen werd GroenLinks aangevallen en zelfs beschuldigd van antisemitisme. Twee voorbeelden van deze campagne: ‘GroenLinks is er bruiner op geworden’, schreef journalist Hans Knoop. ‘GroenLinks-kringen: koop niet bij Joden’, schreef publicist Leon de Winter.

Wanhopige oorlog tegen BDS

Een argeloze lezer zou de indruk kunnen krijgen dat GroenLinks in handen is gevallen van antisemitische fascisten, maar daar is uiteraard geen sprake van. Waar we getuige van zijn is een episode van de ‘oorlog tegen BDS’ – de wanhopige poging van Israël en zijn lobby om de wereldwijd groeiende solidariteit met de Palestijnen een halt toe te roepen.

Het artikel van Knoop is interessant omdat het de kernelementen bevat die de pro-Israël-lobby stelselmatig tegen de BDS-beweging in stelling brengt. Daarnaast is zijn artikel een schoolvoorbeeld van het structureel delegitimeren – het ontkennen of ontzeggen van rechten – van de Palestijnen dat in pro-Israël-kringen gangbaar is,

 » Lees verder

Waarheid en leugens over de BDS-beweging (1) – The Rights Forum

16-04-19 09:29:00,

Nieuws

BDS voor dummies

Omar Barghouti India ASN Bank Vitens Black Lives Matter Zuid-Afrika HEMA Duitsland Jewish Voice for Peace boycot recht van terugkeer apartheid docP Verenigde Staten BDS-beweging Oorlog tegen BDS BDS

Petitie

Petitie aan de Nederlandse regering:

Laat Israël niet wegkomen met buitensporig geweld in Gaza!

petitie

BDS voor dummies / Waarheid en leugens over de BDS-beweging (1)

De pro-Palestijnse BDS-beweging groeit als kool. Toch weten velen niet precies waar die voor staat. Daarom wijden we een artikel aan wat BDS inhoudt, wat de Palestijnen ermee beogen, en waarom zij daarmee in hun recht staan.

BDS-demonstratie in het Verenigd Koninkrijk.Innovative Minds 

Een dergelijke uitleg is ook van belang in antwoord op de desinformatie die over de BDS-beweging wordt verspreid. In een tweede artikel gaan wij later deze week op die desinformatie in.

Wat is BDS?

BDS staat voor Boycots, Desinvestering en Sancties, middelen die in democratische samenlevingen elke burger ten dienste staan om maatschappelijke verandering na te streven of zich op geweldloze wijze te verweren tegen onrecht of onderdrukking. Vaak gehoorde beweringen dat BDS alleen de Palestijnen ten dienste zou staan, of exclusief tegen Israël wordt ingezet, zijn nergens op gebaseerd.

Zo speelde BDS een rol in belangrijke omwentelingen, zoals de beëindiging van de Amerikaanse rassenpolitiek, de val van het Zuid-Afrikaanse apartheidsregime en het succesvolle verzet van de Indiase bevolking tegen de Britse kolonisator. De Palestijnen zien hun keuze voor BDS in dezelfde traditie van strijd tegen kolonialisme en racisme.

Zonder het waarschijnlijk te beseffen, kent vrijwel iedereen voorbeelden van BDS – uit de geschiedenis, via het wereldnieuws of uit eigen omgeving. Recent haalde de BDS-oproep van acteur George Clooney het nieuws. Clooney bepleit de boycot van hotels van de sultan van Brunei,

 » Lees verder

Weg met de waarheid! De zondeval van de narratieve journalistiek

26-01-19 10:09:00,

Jan Kuitenbrouwer buigt zich – juist in de week dat er opnieuw een reporter betrapt is op een ziekelijk dikke duim – over de verhalende journalistiek. Lijdt waarheidsvinding onder narratieve verslaggeving, of is zo’n manier van vertellen juist beter, omdat die de lezer meevoert en een kijkje achter de schermen biedt? Kuitenbrouwer duikt in de geschiedenis van de journalistiek, maakt een uitstapje naar de natuurkunde, legt de alwetende verteller onder de loep, en pleit voor witte plekken in de verslaggeving.

Journalistieke fraude is helaas van alle tijden. In 1981 won Janet Cooke, verslaggeefster van The Washington Post, de Pulitzerprijs voor een reportage over een jonge drugsverslaafde. Geheel verzonnen, bleek later. Cooke verliet de journalistiek en werkt nu voor 6 dollar per uur in een warenhuis. In 1993 liep The NewYork Times-verslaggever Jason Blair tegen de lamp: jarenlang verzinsels opgeschreven als feiten. Hij werkt tegenwoordig als ‘life coach’.

In 2014 kwam het ergste geval van journalistieke fraude in de Nederlandse geschiedenis naar buiten: verslaggever Perdiep Ramesar schreef voor Trouw 126 (!) verhalen die gedeeltelijk en soms bijna geheel fictie waren. Ramesar ontdekte in de Haagse Schilderswijk de ‘sharia-driehoek’, een gebied waar het Nederlandse recht de facto zou zijn vervangen door islamitisch recht. Het bleek een journalistieke Bermuda-driehoek. Jarenlang gingen op de redactie geruchten over Ramesar’s vervalsingen, door de hoofdredactie van Trouw afgedaan als ‘koffieautomaatpraat’.

En onlangs hadden we dus de Relotius-affaire. Claas Relotius, sterverslaggever van het Duitse weekblad Der Spiegel (oplage 840.000), schreef tussen 2011 en 2018 bijna zestig stukken die ‘geheel of gedeeltelijk werden verzonnen, vervalst, of verdraaid’. Een onschuldige gevangene in Guantanamo Bay die niet meer wil worden vrijgelaten, Trump-supporters die bij de ingang van hun dorp een bord ‘geen Mexicanen’ hebben neergezet, burgermilities die op vreemdelingen schieten, Syrische weeskinderen die in Turkije in slavernij leven, Relotius zoog ze uit zijn duim, of knipte en plakte verhalen bij elkaar alsof ze uit de eerste hand kwamen. Intussen rees het vermoeden dat Relotius ook fondsen verduisterde van een inzamelingsactie voor de kinderen van Aleppo.

De journalistiek is bevangen door de ‘kunstvorm van de smetteloze, te zwaar geparfumeerde reportage’

De journalistiek is bevangen door de ‘kunstvorm van de smetteloze, te zwaar geparfumeerde reportage,

 » Lees verder

Uur van de waarheid voor chemielobby in Brussel

12-12-18 08:53:00,

In het Europees Parlement spant het er vandaag om of de lobby van de Europese chemische industrie erin slaagt veiligheidschecks in Europese beleidsvorming aan te tasten. Na berichtgeving van Follow the Money, laten meerdere partijen weten zich te keren tegen het zogenaamde ‘innovatieprincipe’, dat ze zien als ondermijning van het voorzorgsbeginsel.

Vorige week reconstrueerde Follow the Money hoe de tabaks- en chemielobby met succes het innovatieprincipe lanceerde binnen de Europese Unie. Dat principe zou tegenwicht moeten geven aan het Europese voorzorgsbeginsel dat consumenten beschermt tegen onveilige producten. Met name de chemische industrie voelt zich door dat principe belemmerd en heeft jarenlang achter de schermen geijverd voor de invoering van het innovatieprincipe ein de Europese Unie. Mede door de inzet van Nederland kwamen de lidstaten hierover tot een akkoord, terwijl de Tweede Kamer amper werd geïnformeerd. Inmiddels is het principe verwerkt in voorstellen van de Commissie over de besteding van de miljarden aan onderzoekssubsidies. Vandaag, woensdag 12 december stemt het Europees Parlement erover.

Na de publicatie van Follow the Money (hiervoor werkten we samen met de onderzoeksorganisatie Corporate Europe Observatory) volgden ook het Brusselse medium Politico en de grote Franse krant Le Monde met berichtgeving over de introductie van het innovatieprincipe in de EU. In Le Monde wordt onder andere beschreven hoe Nederland in 2016 met bedrijfslobby’s een Europese bijeenkomst organiseerde over dit principe ‘dat is bedacht om het voorzorgsbeginsel te neutraliseren’, alvorens het door de lidstaten werd afgekaart.

‘De introductie van een innovatieprincipe lijkt er vooral op gericht juridische vaagheid te creëren’

De PvdA, die destijds met de VVD in de regering zat, neemt nu evenwel grote afstand van dit initiatief, dat in 2016 door VVD-bewindspersonen Sander Dekker (voormalig staatssecretaris OCW), Henk Kamp (voormalig minister Economische Zaken) en premier Mark Rutte werd gepropageerd. ‘Het verbaast ons dat dit principe plotseling op gelijke voet wordt geplaatst met principes en beginselen die sterk in Europese wetten en verdragen verankerd zijn,’ reageert een woordvoerder namens de Europese PvdA-delegatie. ‘De introductie van een innovatieprincipe lijkt er vooral op gericht juridische vaagheid te creëren en bestaande principes te ondermijnen.’

Net als de PvdA, zullen in ieder geval ook D66, GroenLinks en de SP woensdag voorstellen steunen om het innovatieprincipe uit de Commissievoorstellen te krijgen.

 » Lees verder

Al zijn de leugens nog zo snel, de waarheid achter de wereldoorlogen achterhaalt ze wel – De Lange Mars Plus

14-11-18 10:44:00,

Gastbijdrage van Olav ten Broek *

Precies 100 jaar geleden liep een gefrustreerde korporaal-ordonnans van het Duitse leger naar de trein om huiswaarts te gaan. “Der Krieg ist vorbei!”. Huiswaarts? Hij had niet eens een huis. Hij, en de afgekeurde sergeant Benito Mussolini, waren de minst belangrijke figuren van dat moment. De kleine, iets gebogen korporaal zou heel Europa en een deel van Afrika veroveren. Frankrijk zou in 1940 tegen zijn legers tien dagen standhouden. Maar dat wist hij nog niet.

Vandaag precies honderd jaar geleden zwegen de kanonnen en spoelde een feestende massa mensen door de straten van alle grote steden van de wereld. De herdenking zal niemand zijn ontgaan. En in de media wordt alles nog eens herhaald: de zinloosheid, de modder, de loopgraven, de ratten en de 11 miljoen doden. En het obligate “Nederland ontsprong de dans”.

Over de echt pijnlijke kanten wordt gezwegen. Nederland ontsprong helemaal niet de dans. Nederland was afhankelijk van het achterland en dat lag al halverwege de oorlog aan het infuus. In 1917 kwam nog maar 1/3 van de scheepvaart aan in Rotterdam. Er was gebrek aan steenkool, twee winters zat Nederland in de kou en in het donker. Er was onvoldoende graan uit Rusland, onvoldoende vlees uit Duitsland, onvoldoende olie uit Engeland, aan alles was gebrek. In januari 1917 brak er oproer uit in Amsterdam, omdat er domweg geen aardappel meer te koop was. Twee maanden later vertrokken mijn grootouders naar Indië, waar mijn grootvader als werkeloos geworden scheepsmachinist nog aan de bak kon bij een suikerfabriek.

Intussen steeg het aantal Nederlandse miljonairs met sprongen. Anthony Fokker bouwde enthousiast alle vliegtuigen die de Duitsers nodig hadden. Maar bovengenoemde honger en kou kwam toch echt vooral doordat Nederlandse ondernemers liever steenkool en voedsel naar Duitsland exporteerden, waarvan de werkkrachten immers in de loopgraven stonden. Kortom: oorlog betekende winst. Terwijl de binnenlandse inflatie opliep met 20% per jaar verdiende zakenman Anthony Kröller (van het latere Kröller-Müller-museum) miljoenen door graan aan het beter betalende Duitsland te verkopen. De familie Fentener van Vlissingen had de Steenkolen Handels Vereniging (van de latere Makro en Gamma) en behoorde na de oorlog ineens tot de rijkste mensen van ons land.

 » Lees verder