Waarom stuurt het Westen aan op een conflict met Rusland?; Kees van der Pijl en Stan van Houcke – Café Weltschmerz

waarom-stuurt-het-westen-aan-op-een-conflict-met-rusland-kees-van-der-pijl-en-stan-van-houcke-8211-cafe-weltschmerz

17-01-19 06:37:00,

De macht van Europa versus de macht van de VS en de rol van de elite ‘s daarin. De ambities van de rijken der aarde gaan ten koste van de samenleving met armoede en machteloosheid als resultaat. Dankzij het neoliberalisme bezitten de allerrijkste 0,7% van de wereldbevolking inmiddels ca. 50% van alle rijkdommen op aarde. Daarentegen bezit de helft van de wereldbevolking slechts 2,7% van de rijkdommen. Dat arme deel van de wereldbevolking heeft daarmee geen enkele macht, terwijl de macht van de rijken gestaag doorgroeit.

Dit gesprek is geadopteerd:
📌 door Fred Luider
📌 Tim Obdam

📌Help Café Weltschmerz met een donatie of adopteer een aflevering: tnv Coöperatie Weltschmerz NL23 TRIO 0390 4379 13. Https://www.cafeweltschmerz.nl/doneer

De Westerse machthebbers sturen aan op een conflict met de Russische federatie. Oostwaarts worden er meerdere NAVO basissen aangelegd waardoor Rusland inmiddels volledig omsingeld is. Het Westen spendeert 30% meer aan militaire middelen dan de Russische federatie. Dit alles blijkt voor onze media voldoende grond om ons in het Westen door middel van propaganda, nepnieuws en framing wijs te maken dat de Russen voor ons een bedreiging vormen.

Stan van Houcke en Kees van der Pijl praten over de achterliggende overwegingen van de politieke- en financiële elite’s die wereldwijde armoede tot gevolg heeft.

Naam(verplicht)
E-mailadres(verplicht)
Website
Bericht

Dit delen:

 » Lees verder

Waarom Theresa May na meest verpletterende nederlaag ooit kan aanblijven? Nog steeds Jeremy Corbyn

waarom-theresa-may-na-meest-verpletterende-nederlaag-ooit-kan-aanblijven-nog-steeds-jeremy-corbyn

17-01-19 05:30:00,

Zoals was voorspeld valt de regering van eerste minister Theresa May niet, zelfs na de meest verpletterende nederlaag in de Britse geschiedenis. Haar partij is diep verdeeld over de Brexit, maar hun afkeer voor een Labourregering onder Corbyn is nog groter. De Britse media slagen er zelfs in de nederlaag van May aan Corbyn te verwijten.

Na de meest verpletterende nederlaag van een eerste minister ooit in de Britse geschiedenis kan Theresa May desondanks aanblijven als eerste minister. Hoewel meer dan de helft van haar eigen parlementaire fractie tegen haar Brexit-plan stemde, samen met de oppositie, gaven diezelfde parlementsleden amper een dag later haar het vertrouwen om door te gaan. Zij stemden de ‘motion of no confidence’ (motie van wantrouwen) ingediend door Labourvoorzitter Jeremy Corbyn weg.

De meeste Britse mediacommentatoren doen een oproep aan Jeremy Corbyn om met een tweede referendum in te stemmen. Deze man hebben ze sinds zijn eerste verkiezing in 2015 gebasht met een fanatieke verbetenheid, ongezien sinds de jaren 1930. Hij zou ‘onverkiesbaar’ zijn, ‘onverantwoordelijk’, ‘gevaarlijk voor de vrede’, ‘een willig agent van Poetin’ en een ‘antisemiet’, een man ook met anachronistische en niet-realiseerbare ideeën over socialisme (zie Studie bewijst Guardian BBC vooringenomen tegen Corbyn). Diezelfde man verwijten ze nu een gebrek aan staatsmanschap, omdat hij het belang van zijn partij en zichzelf stelt boven het belang van ‘the country’.

Corbyn verkoop ‘verkeerde ideeën’. Zo blijft hij onverminderd aandacht eisen voor het sociaal vernietigende beleid van de Conservatieve regering van Theresa May. Bij de parlementaire verkiezingen van juni 2017 wist hij met een uitgesproken links programma het grootste resultaat van Labour te halen sinds 1997. Daarmee vernietigde hij het serieux van zowat alle mediacommentatoren die een spectaculaire nederlaag hadden voorspeld, sommigen spraken zelfs van het verdwijnen van Labour voor een hele generatie. Wat ze hem dus verwijten, komt er op neer dat hij consequent bij zijn verkiezingsbeloften blijft en die zijn sociaal.

De woede van het media-commentariaat in Londen richt zich ook tegen zijn discours dat de kiezers voor Leave (de voorstanders van Brexit) en Remain (de tegenstanders) samenbrengt. Hij wijst er voortdurend op dat hoe iedereen ook gestemd heeft tijdens het referendum de sociale noden voor de Leavers en de Remainers dezelfde zijn.

Nadat Theresa May maandenlang heeft geweigerd om ook maar éénmaal met de partijen van de oppositie te praten of ze te betrekken in de gesprekken met de EU over de Brexit,

 » Lees verder

Waarom trekt VS haar troepen terug uit Syrië en Afghanistan?

waarom-trekt-vs-haar-troepen-terug-uit-syrie-en-afghanistan

03-01-19 07:57:00,

De aangekondigde terugtrekking van de resterende 2.000 Amerikaanse troepen uit Syrië en de gedeeltelijke terugtrekking uit Afghanistan wil niet zeggen dat er een eind komt aan Pentagons agressieve militarisme en eindeloze Amerikaanse oorlogen in Syrië, in Afghanistan, in de regio of wereldwijd.

Het Amerikaanse leger heeft 170.000 troepen gestationeerd in 150 landen en op meer dan 800 militaire basissen buiten de VS. Bijna 40.000 soldaten zitten voor geheime missies op geheime locaties die Washington weigert te onthullen. Omdat het Pentagon haar troepenmacht voortdurend van naam veranderde en verschoof in het Midden-Oosten, is het onmogelijk om te weten hoeveel troepen effectief op stand-by staan ​​en hoeveel er in rotatie zijn.

Maar deze verrassende aankondiging om de “troepen terug te trekken”- ongeacht de beperkingen en de militaire slagkracht van de VS, legt de steeds onhoudbare Amerikaanse imperialistische mondiale positie bloot en de rafelige staat van al haar historische allianties.

De aankondiging heeft een kloof gecreëerd binnen Amerikaanse machtskringen. De verschillende ontslagen uit Trumps bestuur en de daaropvolgende beschuldigingen vestigen de aandacht van de massa op het verhitte conflict.

De top van de Democratische Partij en de “top van de commerciële media” staan ​​in rep en roer en in verzetsmodus. Ze vallen Trump aan omwille van zijn beleid ten aanzien van Iran en Rusland dat naar verluidt de nationale veiligheid in gevaar brengt. Daarmee bedoelen ze eigenlijk dat hij de Amerikaanse imperialistische belangen schaadt.

Hun aanklachten bevestigen alleen maar dat zowel de racistische Trump als zijn tegenstanders van de heersende klasse imperialistische oorlogsmisdadigers en vijanden van de mens zijn. De pro-militaristische kritiek op Trump is op zich reactionair. 

Een progressieve klasse-analyse

Trumps plotse aankondiging – zonder debat met beleidsmakers, zonder enig overleg met bevriende wereldleiders uit de NAVO-oorlogsalliantie – is inderdaad een afwijking van de hegemonische strategie die de VS afgelopen 75 jaar heeft gevoerd.

Deze afwijking verklaart het aftreden van “Mad Dog” Mattis als Trumps minister van Defensie. Mattis, geprezen als de “volwassene” binnen Trumps kabinet, heeft zijn Pentagon-positie gebruikt om de relaties met de Amerikaanse bondgenoten te beschermen. Zijn bijnaam komt van zijn beruchte uitspraak over de Amerikaanse oorlog in Afghanistan: “Het is leuk om wat mensen neer te schieten. Weet je, het is een hels kabaal.” (New York Times, 4 februari 2005) Mattis is ook berucht als de Amerikaanse bevelhebber die verantwoordelijk was voor de dood van honderden Iraakse burgers in Fallujah in 2004.

 » Lees verder

Kees van der Pijl en Stan van Houcke: Waarom stuurt het Westen aan op een conflict met Rusland?

kees-van-der-pijl-en-stan-van-houcke-waarom-stuurt-het-westen-aan-op-een-conflict-met-rusland

28-12-18 07:12:00,

Waarom stuurt het Westen aan op een conflict met Rusland?; Kees van der Pijl en Stan van Houcke

Cafe Weltschmerz

Gepubliceerd op 28 dec. 2018

GEABONNEERD 18K

De macht van Europa versus de macht van de VS en de rol van de elite ‘s daarin. De ambities van de rijken der aarde gaan ten koste van de samenleving met armoede en machteloosheid als resultaat. Dankzij het neoliberalisme bezitten de allerrijkste 0,7% van de wereldbevolking inmiddels ca. 50% van alle rijkdommen op aarde. Daarentegen bezit de helft van de wereldbevolking slechts 2,7% van de rijkdommen. Dat arme deel van de wereldbevolking heeft daarmee geen enkele macht, terwijl de macht van de rijken gestaag doorgroeit. 📌Help Café Weltschmerz met een donatie of adopteer een aflevering: tnv Coöperatie Weltschmerz NL23 TRIO 0390 4379 13. Https://www.cafeweltschmerz.nl/doneer De Westerse machthebbers sturen aan op een conflict met de Russische federatie. Oostwaarts worden er meerdere NAVO basissen aangelegd waardoor Rusland inmiddels volledig omsingeld is. Het Westen spendeert 30% meer aan militaire middelen dan de Russische federatie. Dit alles blijkt voor onze media voldoende grond om ons in het Westen door middel van propaganda, nepnieuws en framing wijs te maken dat de Russen voor ons een bedreiging vormen. Stan van Houcke en Kees van der Pijl praten over de achterliggende overwegingen van de politieke- en financiële elite’s die wereldwijde armoede tot gevolg heeft.


https://www.youtube.com/watch?v=RHamBugYo_Q

 » Lees verder

Waarom May nog steeds niet is gevallen over Brexit? Corbyn!

waarom-may-nog-steeds-niet-is-gevallen-over-brexit-corbyn

17-12-18 10:32:00,

De vraag is niet of Brits eerste minister May al dan niet een parlementaire meerderheid zal vinden voor haar Brexit-deal maar wanneer ze de stemming zal verliezen. Dit uitstel wijst op twee zaken: de economische elite in GB is het intern compleet oneens over Brexit en alleen de walging over een mogelijke regering onder Jeremy Corbyn houdt May in het zadel.

Brits eerste minister Theresa May blijft vriend en vijand (nog meer binnen eigen rangen dan bij de oppositie) verbazen met haar overlevingskunsten. Ze schuift de stemming over haar Brexit-deal voor zich uit en overleefde een vertrouwensstemming in haar eigen Conservatieve Partij met 200 stemmen voor en 117 tegen. Ze heeft met andere woorden nog de steun van 63 procent van haar eigen parlementaire fractie.

Dat betekent nog niet automatisch dat alle neen-stemmers in deze interne partijstemming ook allemaal nee zullen stemmen tegen haar Brexit-deal in het parlement, maar in ieder geval haalt ze geen meerderheid meer, zelfs niet met de steun van de Liberaal-Democraten (12), de Noord-Ierse protestantse DUP (10) en enkele Labour-dissidenten (aantal onbekend).

Uitstel van executie om 2 redenen

Van de leiding van de EU-instellingen en EU-regeringsleiders moet zij geen steun meer verwachten om alsnog wijzigingen voor te stellen aan de deal die haar aan een parlementaire meerderheid zou helpen. Voor haar betekent het dus gewoon uitstel van executie. Het blijft merkwaardig hoe lang May desondanks stand houdt. Deze politieke crisis is zonder voorgaande in de Britse naoorlogse geschiedenis. Zelfs de vertrouwensstemming van de Conservatieve Partij tegen eerste minister Margaret Thatcher op 22 november 1990 kan je er niet mee vergelijken.



Noord-Ierland/Ierland (CC)

Dat Theresa May blijft overleven heeft twee redenen. De eerste is dat de Conservatieve Partij en de Britse economische/politieke/media-elite het zelf grondig oneens zijn over Brexit. De andere reden is echter de belangrijkste, maar wordt grotendeels verzwegen. ‘Ze’ heeft een naam: Jeremy Corbyn. Het is zeker dat de val van May niet zal leiden tot een overgang naar een andere Conservatieve eerste minister. Geen enkele troonpretendent weet immers een meerderheid in eigen rangen achter zich te scharen. Vervroegde verkiezingen worden dan onvermijdelijk.

Die zullen, zoals wordt gevreesd door Conservatieven én de meeste EU-regeringen, worden gewonnen voor Jeremy Corbyn en Labour.

 » Lees verder

Waarom Italië in begrotingsstrijd met Europese Commissie betere kaarten heeft

waarom-italie-in-begrotingsstrijd-met-europese-commissie-betere-kaarten-heeft

08-11-18 05:18:00,

In het conflict tussen de Italiaanse regering en de Europese Commissie over het nieuwe begrotingsvoorstel van Italië is Brussel in het nadeel. De coalitie van Lega en Vijfsterrenbeweging heeft meerdere azen in haar hand.

Voor het eerst heeft de Europese Commissie een begrotingsontwerp van een lidstaat compleet afgewezen. Het ontwerp van de Italiaanse regering voorzag voor het komende jaar in een tekort van 2,4 procent. Begroot zijn een verhoging van de sociale uitkeringen en pensioenen en belastingverlagingen. Oorspronkelijk was toegezegd dat de nieuwe schulden niet meer dan 0,8 procent zouden bedragen.

In de strijd tussen de Italiaanse regering en de Europese Commissie zijn de fronten verhard. Matteo Salvini, minister van Binnenlandse Zaken en plaatsvervangend premier van Italië, alsmede partijleider van de Lega, verklaarde richting Brussel dat hij geen boetes zal betalen. Achtergrond van die uitspraak is dat er voor zijn land sancties dreigen wanneer men het niet eens wordt over de begroting – theoretisch althans.

Blijf op de hoogte van nieuws, opinie en achtergronden: Volg Novini!

Steun onder de bevolking

In de praktijk is deze dreiging om meerdere redenen beperkt. Zo kan de Italiaanse regering voor zijn begrotingsvoornemens op brede steun onder de bevolking rekenen. In een peiling die onlangs werd gepubliceerd door het dagblad Corriere della Sera sprak zich 60 procent van de ondervraagden voor het opnemen van meer krediet uit. Daarentegen hebben volgens de Eurobarometer, die op gezette tijden in opdracht van de Europese Commissie peilt, slechts 36 procent van de Italianen vertrouwen in het werk van de Commissie. Op een dergelijk laag niveau ligt het vertrouwen in de EU alleen in het Verenigd Koninkrijk en Griekenland.

Gezien deze uitgangssituatie bestaat voor de Europese Commissie het gevaar, dat een overwinning in de slag om de Italiaanse begroting de euroscepsis onder de Italianen aanblaast en de eurokritische regeringspartijen hiervan profiteren in de aanloop naar de verkiezingen voor het Europees Parlement in mei.

Hoge schulden

Ook vanwege de immense hoogte van zijn schulden bevindt Italië zich in een sterke onderhandelingspositie. Italië heeft schulden ter grootte van 2,3 biljoen euro verzameld. Volgens berekeningen van de IÉSEG School of Management in Lille hebben Italiaanse banken met meer dan 600 miljard euro het grootste deel van deze schulden in handen. De Europese Centrale Banken en de centrale banken van de Eurozone hebben Italiaanse staatsobligaties met een volume van circa 360 miljard euro.

 » Lees verder

Waarom trekken de Hondurezen er massaal uit?

Waarom trekken de Hondurezen er massaal uit?

26-10-18 04:14:00,

Het gebeuren is zo schokkend dat zelfs onze officiële media er deze keer niet langs kunnen en er herhaaldelijk over berichten. Met enkele duizenden hebben ze het land verlaten om een tocht van 3.000 kilometer te voet af te leggen doorheen Guatemala en het onmetelijke Mexico om zo de VS te bereiken. Het lijkt op een collectieve poging tot zelfmoord. Dit is alleen maar te verklaren omdat het leven in eigen land niet meer mogelijk is.

De Hondurese president Juan Orlando Hernández heeft echter zijn eigen versie klaar. Volgens hem zit er een politiek spel achter en hij kijkt in de richting van Mel Zelaya. Deze begon zijn ambtstermijn van president van het land begin januari 2006. Half juni 2009 werd hij door een staatsgreep afgezet en kwam een niet verkozen regering aan de macht. Ook de huidige regering van Orlando Hernández kwam met fraude aan de macht. Sindsdien hebben de regeringen zich volledig naar de orders van de VS geschikt. En de Amerikaanse regering houdt de hand boven het hoofd van de Hondurese machthebbers. President Juan Orlando Hernández beticht er nu Mel Zelaya van samen met de Venezolaanse president Nicolás Maduro het brein te zijn achter deze massale exodus. Hun bedoeling zou zijn om de regering van Donald Trump te destabiliseren.    

Opgeblazen zendmast

Maar er gaan andere meer geloofwaardige stemmen op. Sinds 1956 opereert de privé-zender Radio Progreso onder leiding van de ‘Jezuïeten van Centraal Amerika.’ Hij is gevestigd in de hoofdstad Tegucigalpa. De zender komt op voor de mensenrechten in het land en verdedigt de zaak van de arme bevolking. De radio trok meteen van leer tegen de staatsgreep van 2009. Daarop sloten de militairen tijdelijk de zender. Sindsdien heeft het personeel van de radiozender af te rekenen met regelmatige bedreigingen. Op 10 december vorig jaar werd de zendmast clandestien neergehaald. Die werd kort daarop weer opgebouwd met giften van overal ter wereld. Enkele dagen geleden lanceerde de equipe van de radio een belangrijke boodschap naar aanleiding van de karavaan die het land massaal verliet.

De radiozender stelt zich de vraag: waarom trekken ze eruit? Ze gaan weg omdat er niet te leven valt in een land waar het heersend geweld deels afkomstig is van de Nationale Politie, de militaire politie en het leger, in sommige gevallen met de georganiseerde misdaad als medeplichtige.

 » Lees verder

Waarom wordt wonen zo duur?

Waarom wordt wonen zo duur?

22-10-18 09:34:00,

Wie denkt dat de verhouding tussen vraag en aanbod op de woningmarkt bepalend is voor de flinke huurstijgingen die we de laatste jaren hebben gezien, heeft het volgens Hans de Geus bij het verkeerde eind. Er speelt iets anders, dat veel bepalender is.

Huren stijgen een stuk sneller dan onze inkomens. Hoe dat komt? Het lijkt een domme vraag: er is te weinig aanbod. Punt. Er moet dus gewoon meer gebouwd worden! Maar een tekort aan woningen was er tien jaar geleden ook. En twintig jaar geleden. En dertig. Om nog maar te zwijgen over vlak na de oorlog. Er speelt een ander dingetje, en dat dingetje heet beleid. Het komt door nieuwe spelregels dat de woonlasten, bewust of onbewust, zo omhoog zijn gejaagd.

Een kwart van ons inkomen mogen we aan wonen uitgeven, vindt het Nibud, ons nationaal huishoudboek’lijk geweten. Dat ging ons al nooit zo heel goed af, maar het lukt ons de laatste tijd steeds minder goed. De zogenoemde woonquote van huurders liep tot het jaar 2015 al richting de 40 procent. We mogen ervan uitgaan dat nu, 3 jaar later, de 40 procent al ruimschoots gepasseerd is.

Vraag je een econoom een prijs te duiden, dan heeft deze één standaard reflex: vraag en aanbod. Als prijzen stijgen, komt dit doordat de vraag toeneemt ten opzichte van het aanbod. Het maakt al die economen niet uit of het nou om de markt voor tomaten, zorgdiensten, arbeid of wonen gaat. Zo hebben ze de theorie geleerd en zo zullen ze die toepassen.

Maar spelregels doen er ook toe. Wat heet: een echte vrije markt zonder regels is een fata morgana. Een mythe. Het tegenovergestelde is waar: de essentie van een markt ligt in haar spelregels. Helemaal als het gaat om wonen.

Aanbod schiet altijd tekort

Het grootste deel van de waarde van woningen, en de kosten voor huurders, bestaat uit de grondprijs (getuige bijvoorbeeld de afkoopsommen voor erfpacht in Amsterdam). Grond maken ze niet meer bij, schijnt het. Op plekken waar mensen willen wonen zal dus altijd het aanbod tekort schieten. Dat maakt de woonmarkt er een die bij uitstek door de spelregels bepaald wordt. Bij het verklaren van woningprijzen hebben we niets aan een manier van analyseren die voor een grondstof als olie of maïs wellicht nog enigszíns van pas komt.

 » Lees verder

Waarom produceren we nog afval?

Waarom produceren we nog afval?

21-10-18 09:25:00,

Onze maatschappij heeft een uniek talent: het kost ons geen enkele moeite om de gevolgen van onze leefstijl af te wentelen op andere mensen, of op de natuurlijke omgeving. ‘Het komt wel goed,’ zeggen we dan. Of: ‘Het doet er niet toe.’ Toch kan ook een kind begrijpen dat zo’n houding ons op de lange termijn op zal breken. Hoe komt dat?

Met enige trots mag ik je melden dat ik in de afgelopen week ben gekozen tot de Duurzame Docent van het Jaar 2018, in de categorie Hoger Onderwijs. (De andere categorieën zijn Primair Onderwijs, Voortgezet Onderwijs en Mbo.) Dat is besloten door een Jury namens de Coöperatie Leren voor Morgen, waarvan de leden onder meer zijn: IVN, Greenpeace, Het Groene Brein, Gemeenten voor Duurzame Ontwikkeling, Duurzame Pabo, SME Advies, Studenten voor Morgen, Duurzaam MBO en de AOC Raad.

Uitreiking namens de Jury door André de Hamer van de Oorkonde Duurzame Docent Hoger Onderwijs 2018

Op mijn LinkedIn-pagina heb ik over de toekenning een berichtje geplaatst. Als je zo nu en dan een bericht of aankondiging van mij wilt ontvangen, stuur me dan een linkvoorstel op LinkedIn. Als je daarbij ‘Follow the Money’ vermeldt, zal ik je link zeker accepteren.

Op mijn LinkedIn-pagina heb ik ook een bericht gezet, waarin ik de publicatie meldde van de 25e aflevering van mijn boek op Follow the Money, afgelopen zondag. Dat bericht kun je gemakkelijk doorsturen aan anderen, als je wilt dat zij de afleveringen van het boek ook gaan volgen.

Maar nu: verder met het boek zelf. Ik begin zoals beloofd met het sluiten van kringlopen. Daarna trek ik een algemene conclusie: over achteloosheid.

3.2.2.5. Kringlopen sluiten

Je kunt nu niet bepaald zeggen dat het, twee decennia na het begin van het derde millennium, een revolutionaire gedachte is om te kijken hoe materiaalcirkels gesloten kunnen worden en externaliteiten geïnternaliseerd kunnen worden. Om te beginnen werkt de natuur al honderden miljoenen jaren met kringlopen, dus er is niet zo heel veel fantasie voor nodig om die ook in onze mensenwereld toe te passen. Maar zelfs voor de menselijke soort is het principe niet bepaald nieuw, want hergebruik en recycling worden al duizenden jaren toegepast. 

 » Lees verder

Waarom extreemrechts het zondag in Brazilië veel beter deed dan verwacht

Waarom extreemrechts het zondag in Brazilië veel beter deed dan verwacht

09-10-18 07:22:00,

De komende weken kan nog veel veranderen maar statistisch gezien wordt de extreemrechtse kandidaat Jair Bolsonaro de volgende president van Brazilië. De oud-militair scoorde zondag veel beter dan verwacht dankzij de steun van evangelische kerken en de landbouwsector.

Jair Bolsonaro, een voormalige legerkapitein die de gepensioneerde generaal Hamilton Mourão als vicepresidentskandidaat koos, haalde zondag in de eerste ronde 46,03 procent van de stemmen. Met vier procentpunten meer zou er op 28 oktober geen tweede ronde zijn geweest.

Zeker van de overwinning

Statistisch gezien mag hij met zoveel stemmen zeker zijn van de uiteindelijke overwinning. Maar dit zijn zeer ongewone verkiezingen, met factoren die snel kunnen veranderen en twee kwetsbare protagonisten. Afwijzing van een kandidaat kan een grotere rol spelen dan steun aan een kandidaat. En in de peilingen wordt de oud-militair het sterkst afgewezen vanwege zijn autoritaire neigingen.

Zijn tegenstander, Fernando Haddad van de Arbeiderspartij (PT), haalde 29,28 procent van de stemmen. Hij heeft al minstens de expliciete steun van de Democratische Partij van de Arbeid (PDT), waarvan de kandidaat, Ciro Gomes, 12,47 procent haalde.

Heimwee naar de dictatuur

Het wordt een strijd tussen de angst voor het einde van de democratie en de angst voor een terugkeer van de Arbeiderspartij. Bolsonaro stak zijn heimwee naar de militaire dictatuur (1964-1985) nooit weg. De Arbeiderspartij wordt vereenzelvigd met de systematische corruptie en economische recessie.

In het discours van de 63-jarige Bolsonaro is geweld de kern van alle oplossingen. Hij belichaamt een bijzondere combinatie, de strijd tegen corruptie, misdaad, het vermeende morele verval en de economische crisis, allemaal zonden van de linkerzijde onder leiding van de PT, volgens hem.

Anti-PT-kandidaat

Door zich op te werpen als de belangrijkste anti-PT-kandidaat forceerde hij de beslissende doorbraak. Andere presidentskandidaten probeerden dat ook, maar die misten de afgelopen weken de kracht om de opmars van de voormalige legerkapitein te stoppen.

Geraldo Alckmin, de kandidaat van de Braziliaanse Sociaaldemocratische Partij (PSDB), de belangrijkste rivaal van de PT sinds 1994, bleef steken op 4,76 procent, een einde in mineur voor de man die een paar maanden geleden, als voormalig gouverneur van São Paulo, de rijkste en meest bevolkte staat in Brazilië, nog een van de favorieten was.

Door zich tegen het hele politieke systeem te kanten, een systeem dat volgens hem corrupt is en geen rekening houdt met de wensen van het volk,

 » Lees verder

Waarom de VS de herovering van Idlib willen verhinderen

Waarom de VS de herovering van Idlib willen verhinderen

22-09-18 12:57:00,

De waarschuwing voor een nieuwe vluchtelingencatastrofe, die in het bijzonder Turkije zou treffen, en de dreiging met een militaire interventie tegen de Syrische regering, dienen vooral om een nog snel terugtrekken van de Amerikaanse militaire adviseurs van de gewapende groeperingen in Idlib mogelijk te maken.

De afgelopen weken tuimelen westerse media en politici over elkaar heen met steeds hysterischer getoonzette waarschuwingen voor de aanstaande laatste grote slag in de oorlog in Syrië. Samen met hun Russische bondgenoten, werkt het Syrische leger een aanval op het laatste resterende bolwerk van de radicaal-islamitische milities rond de stad Idlib uit. Nieuwe vluchtelingenstromen worden in het vooruitzicht gesteld en de regering van Assad wordt van tevoren alvast het vaste voornemen toegedicht om gifgas in te zetten tegen de eigen bevolking. In Washington en Parijs worden alvast plannen gemaakt om een nieuwe aan Assad toe te schrijven vermeende gifgasaanval aan te grijpen als aanleiding voor militaire interventie.

Mocht het daadwerkelijk tot zo’n interventie komen, dan zou een dergelijk conflict, gezien de Russische betrokkenheid aan de kant van Syrië, de potentie hebben snel te escaleren tot een breder conflict. Waarbij het ook denkbaar is dat het Oekraïense leger, met steun van Amerikaanse militaire adviseurs tegelijkertijd een nieuwe offensief in Donbass begint.

Blijf op de hoogte van nieuws, opinie en achtergronden: Volg Novini!

Hoewel de Amerikaanse regering immers de onder zijn ambtsvoorganger Barack Obama ingezette steun aan diverse gewapende groeperingen in Syrië wat teruggeschroefd heeft, zijn de VS nog altijd uit op regime change in Syrië. De val van Assad is daarbij geen op zichzelf staand doel meer, maar moet gezien worden in het kader van het bredere Amerikaans-Saoedisch-Israëlische beleid om de Syrische bondgenoot Iran te isoleren.

Wie wil begrijpen waarom er de laatste weken zoveel ophef gemaakt wordt over het aanstaande offensief van het Syrische regeringsleger in Idlib, moet weten dat daar naar schatting nog zo’n 200 Amerikaanse en Britse militaire adviseurs aanwezig zijn, die diverse gewapende groeperingen ondersteunen.

Terwijl de regio Idlib in het zuiden, westen en Oosten door Syrische regeringstroepen omsingeld is, zijn de toegangen in het noorden afgesloten door het Turkse leger. In de stad en de omgeving leven naar schatting nog circa drie miljoen mensen, die de Syrische regering de mogelijkheid wil bieden te ontkomen via evacuatiecorridors.

 » Lees verder

Waarom het akkoord over de Kaspische Zee zo belangrijk is

Waarom het akkoord over de Kaspische Zee zo belangrijk is

07-09-18 07:26:00,

Tot het uiteenvallen van de Sovjet-Unie in 1991 deelden twee staten de kusten van de Kaspische Zee: de USSR en haar zuiderbuur Iran. Vandaag de dag liggen er maar liefst vijf landen aan de zee en deze veranderde situatie was nog altijd niet duidelijk volkenrechtelijk geregeld. Deze zomer werden hiertoe alsnog belangrijke stappen gezet.

De staatshoofden van Azerbeidzjan, Iran, Turkmenistan, Kazachstan en Rusland hebben op 12 augustus in de Kazachse havenstad Aqtau een overeenkomst ondertekend over de status van de binnenzee die hen verbindt. Deze zee heeft een oppervlak van meer dan 386.000 vierkante kilometer, is 1.200 kilometer lang en de grootste breedte bedraagt 435 kilometer. Naast de rijke viswateren die het biedt, speelt de zee een belangrijke rol in de winning van olie en gas. Er waren dus grote belangen mee gemoeid om de exploitatierechten vriendschappelijk te regelen.

De overeenkomst stelt de staatsgrenzen van de betrokken landen nu op 15 zeemijl voor de kust vast. Daar voorbij ligt dan nog een strook van tien zeemijl als exclusieve economische zone.En daartussen ligt dan het deel van de zee dat voor alle verdragspartners vrij te benutten is. Hier opereert ook de Kaspische Vloot van Rusland, die internationaal reeds van zich deed spreken, toen van daaruit twee raketten op posities van IS in Syrië afgeschoten werden en doel troffen.

Blijf op de hoogte van nieuws, opinie en achtergronden: Volg Novini!

Het heeft echter meer dan twee decennia geduurd voor het plan voor een Kaspisch Verdrag werkelijkheid werd. De drie kleinere landen boden lange tijd weerstand uit vrees dat ze er relatief slecht af zouden komen. Uiteindelijk wisten de Russische en Iraanse diplomaten, mede door de grotere rol die deze grootmachten zijn gaan spelen in de regio, de andere betrokken landen te overtuigen.

De Russische president Vladimir Poetin sprak dan ook van een baanbrekende overeenkomst en benadrukte het daarin vastgelegde “exclusieve recht” van de Kaspische Zeelanden en hun verantwoordelijkheid voor de ontwikkeling van de regio.

Zijn Kazachse ambtsgenoot Nursultan Nazarbajev noemde het verdrag een “grondwet voor de Kaspische Zee”. Deze beschrijft het lichaam als meer noch als zee, wat een andere status met zich mee zou brengen, maar als “binnenwater met het recht van gemeenschappelijk gebruik”. Daarbij voorziet het akkoord in een kader waarbinnen nog diverse detailvragen te beantwoorden blijven.

 » Lees verder

Waarom flexibele jobs sociale organisaties en vakbonden verzwakken, en wat we daartegen kunnen doen

Waarom flexibele jobs sociale organisaties en vakbonden verzwakken, en wat we daartegen kunnen doen

27-08-18 04:06:00,

Het aantal leden en militanten die zich samen in solidariteit organiseren, maken sociale organisaties en vakbonden sterk. Om hun macht en rijkdom te behouden, zullen de werkgeversorganisaties er alles aan doen om die solidariteit te breken. Denken we maar aan de uitspraken van de topman van de vliegtuigmaatschappij Ryanair, Michael O’Leary: “Als we mensen hebben die enkel willen staken om te staken, dan mogen ze hun stakingen hebben, en dan zullen ze ondervinden dat er jobs en toestellen verhuisd worden”.

Zeggen dat de werkgevers bewust mechanismen ontwikkelen die de solidariteit onder de werknemers breken, is geen oubollige praat. Dit is een realiteit tussen twee klassen met tegengestelde belangen. Aan de ene kant heb je de werkgevers die zoveel mogelijk hun winsten willen maximaliseren door onder andere de loonkosten naar omlaag te drukken. Aan de andere kant willen de werknemers hun deel in de rijkdom die ze zelf hebben geproduceerd. Om zich te wapenen tegen de onrechtvaardigheid waarin een kleine minderheid profiteert van een grote meerderheid, zijn sterke organisaties onmisbaar. Maar een sterke organisatie is niet immuun tegen de sterkste praktijk die hun tegenstanders gebruiken: verdeel en heers!

Sinds in de jaren 80’ van de twintigste eeuw de sociale afbraak door het neoliberalisme opnieuw werd ingezet, zijn we door de regering-Michel, samengesteld uit de partijen MR,   N-VA, CD&V en Open VLD, zo stilaan op een kantelmoment gekomen waarbij de macht van de solidariteit vervangen wordt door een geïndividualiseerde mens die het moeilijk wordt gemaakt om zich nog collectief te organiseren voor betere arbeids- en loonvoorwaarden. Bewustmaking en debat hierover is vandaag niet alleen nodig, het is dringend.

Verdelen en individualiseren om te heersen is al eeuwen oud, maar de methoden verschillen naargelang de situatie of het te bereiken doel. Zo werd en wordt nog steeds het racisme gebruikt om de uitbuiting van de derde wereld te verantwoorden. Maar om niet uit te weiden, beperk ik mij tot enkele voorbeelden op het terrein van de arbeid. Ze zullen je voldoende duidelijk maken, hoe net als in de 19e eeuw, bepaalde groepen werknemers opnieuw op zichzelf komen te staan tegen machtige werkgeversorganisaties.

Poly en flexi

In het akkoord dat de regering-Michel deze zomer sloot, werd voorgesteld om de lonen niet langer aan leeftijd, maar aan competentie en productiviteit te koppelen. Anciënniteit zal in de toekomst dus niet meer meetellen,

 » Lees verder

Waarom zijn koeien ‘milieuramp’, maar biobrandstoffen niet?

Waarom zijn koeien ‘milieuramp’, maar biobrandstoffen niet?

22-08-18 09:20:00,

De overheid kent aan veehouderij een CO2-last toe voor landgebruik, bijvoorbeeld voor teelt van het voer dat koeien gebruiken en bemesting. Terwijl de overheid voor de teelt van biobrandstof nul CO2-emissies rekent.  Dat is meten met twee klimaten.

Uit activisten-rapport van de overheid (Ministeries VROM/LNV) en semi-overheid, (milieuclubs en Wageningen UR) CO2-labeling van voeding (2008): de vooringenomenheid spat van de pagina’s

Want of je nu koolzaad voor veevoer teelt of voor biodiesel, dat maakt voor het landgebruik en (kunst)mestgebruik niet uit. Zo krijgt veehouderij in media en overheidsvoorlichting wel milieulast toebedeeld per kg product (melk en vlees) versmald tot CO2-equivalenten. Maar biobrandstof niet, een liter biodiesel verbranden zou 0 CO2-emissie geven, de emissies uit teelt tellen niet mee.

Oormerken sinds EU-regulering 1997: waarom zou een koe bij een boer een CO2-emitter zijn….

Bij gelijke toerekening van CO2-equivalenten aan de energie-sector en de veehouderij, dus bij gelijke behandeling, zou bijvoorbeeld biodiesel niet meer als 0-emissie-energie per liter mogen gelden. Aan landbouw toegekende emissies, dienen dan op het conto van de energie-sector verrekend.

In dat geval zou het gehele duurzame energie-beleid op de helling kunnen. Omdat de overheid 50 procent van haar ‘groene’ doelen dekt met vele hectares biomassa. Wanneer de overheid die verrekening niet wil maken, dan dient de veehouderij een aanmerkelijke mindering toebedeeld te krijgen voor haar CO2-zonden.

…maar vee op zogenaamd ‘natuurterrein niet?

Feedprint en Agrifootprint

Bij het vaststellen van ‘duurzaamheid’-doelen voor de veehouderij in 2017 zien we hoe een CO2-uitstoot per kilo eiwit is berekend. Dat gebeurde op basis van de Feedprint-methode van Wageningen UR en Hans Blonk Consulting en diverse versies van de Agrifootprint van Blonk. Een milieudoel in de ‘Uitvoeringsagenda Duurzame Veehouderij 1.0’ van overheid en veehouderij zou dan zijn om die waarde van CO2/kg product verder omlaag te krijgen.

Die Feedprint-methode, kent een CO2-waarde van 1080 kg per hectare toe aan de teelt van veevoer-gewassen, vanwege Land Use Change (LUC). Dat is een eigen gekozen gemiddelde van emissie-waarden in de literatuur. Wanneer je natuur in landbouwgrond omzet, zou je op landbouwgrond meer CO2-emissies veroorzaken dan in een ‘natuurlijke’ situatie. Dat is LUC.

Via complex verpakte berekeningen,

 » Lees verder

Het ‘uitstrijkje’ in beeld – waarom is het ingevoerd en waarom wordt het ‘afgebouwd’? – Stichting Vaccin Vrij

Het ‘uitstrijkje’ in beeld – waarom is het ingevoerd en waarom wordt het ‘afgebouwd’? – Stichting Vaccin Vrij

02-08-18 08:07:00,

BaarmoederNog voordat het HPV-vaccin voor meisjes van 12 jaar in de praktijk bewezen heeft ook maar één geval van baarmoederhalskanker te hebben voorkomen, is het RIVM al begonnen met een goed screeningsprogramma af te bouwen. Wat kunt u doen om baarmoederhalskanker te voorkomen? Waarom wordt het HPV-vaccin ‘gratis aangeboden’ aan meisjes van 12, en het uitstrijkje pas aan vrouwen voor vanaf 30 jaar? Informeer uzelf, we hebben (nog steeds) een keuze!

 

 

Het bevolkingsonderzoek baarmoederhalskanker

Van de website van het RIVM komt de volgende informatie: 1

‘Een bevolkingsonderzoek is een gratis medisch onderzoek om een ziekte vroeg op te sporen. De overheid biedt 3 bevolkingsonderzoeken naar kanker aan: baarmoederhalskanker, borstkanker en darmkanker. Deze ziekten zijn vroeg op te sporen. Nog voordat er klachten ontstaan. Met het bevolkingsonderzoek baarmoederhalskanker kijken we of vrouwen tussen de 30 en 60 jaar risico hebben op baarmoederhalskanker. Door er vroeg bij te zijn kan baarmoederhalskanker worden voorkomen.’  

 

Boem! Het staat er: DOOR ER VROEG BIJ TE ZIJN KAN BAARMOEDERHALSKANKER WORDEN VOORKOMEN!

Bij vrouwen die elke vijf jaar een uitstrijkje laten maken, kunnen voorstadia van baarmoederhalskanker worden opgespoord. Dit zijn ‘onrustige cellen’ die als ze eenmaal ontdekt zijn – nog voordat ze zich verder ontwikkelen tot baarmoederhalskanker – onschadelijk gemaakt kunnen worden.

Vragen over vaccinatiesHet roept ten eerste de vraag op of we überhaupt een ‘HPV-vaccin’ nodig hebben. We hebben toch het uitstrijkje? En ten tweede waarom meisjes van 12 jaar gevaccineerd zouden moeten worden tegen baarmoederhalskanker, terwijl het uitstrijkje pas begint bij volwassene vrouwen van 30 jaar. Laten we bij de eerste vraag beginnen.

 

 

 

Waarom zouden we overstappen van een uitstrijkje naar een vaccin?

Er zijn géén vragen vanuit het publiek gekomen. Geen enkele ouder van een meisje van 12 maakte zich voor het HPV-vaccin tijdperk zorgen, laat staan de meisjes zelf, want baarmoederhalskanker komt helemaal net voor bij meisjes van 12.

Maar er is een vaccin tegen HPV op de markt gekomen. En door marketing en beïnvloeding is het de farmaceutische industrie gelukt om het HPV-vaccin in het RVP opgenomen te krijgen. Wilt u precies weten hoe dit in zijn werk is gegaan,

 » Lees verder

Waarom Trump plotseling ‘zonder voorwaarden’ wil praten met Iran

Waarom Trump plotseling ‘zonder voorwaarden’ wil praten met Iran

02-08-18 09:15:00,

Enerzijds wil de Amerikaanse president Donald Trump de olie-export van Iran afknijpen, anderzijds stelde hij de machthebbers in Teheran voor om een gesprek “zonder voorwaarden” aan te gaan.

Trumps uitnodiging verraste nadat hij op Twitter op zijn gebruikelijk agressieve toon Iran gewaarschuwd had nooit meer de VS te bedreigen. De Iraanse president Hassan Rouhani had daarvoor echter niet gedreigd de VS aan te vallen of iets dergelijks, maar alleen gewaarschuwd voor een aanval op Iran.

Rouhani dreigde verder met een blokkade van de olie-exportroutes in de Perzische Golf. Iran is een van de delfstofrijkste landen ter aarde. Nadat de VS in mei uit het nucleaire akkoord van Iran en de P5+1 (de permanente leden van de VN Veiligheidsraad + Duitsland) stapte, werd de toon tussen Washington en Teheran steeds scherper. Zo vergeleek de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Mike Pompeo de Iraanse regering met de maffia.

Blijf op de hoogte van nieuws, opinie en achtergronden: Volg Novini!

De verbale krachtpatserij heeft er reeds toe geleid dat de olieprijzen met meer dan 3,5 procent gestegen zijn. Door uit het nucleaire akkoord met Iran te stappen en sancties in te stellen willen de VS de invloed van Iran in het Midden-Oosten terugdringen. De Amerikaanse regering beweert namelijk dat Iran gedekt door het nucleaire akkoord proxy-oorlogen in het Midden-Oosten voert.

Amerikaanse sancties tegen Iran bespoedigen Euraziatische economische integratie

Iran is de op twee na grootste olieproducent in de Organisatie van olie-exporterende landen (OPEC) en exporteerde in mei van dit jaar circa 2,7 miljoen vaten ruwe olie per dag. Daarvan importeerde China bijna 27 procent, gevolgd door India met 16 procent, Zuid-Korea en Turkije met beide tien procent en Japan met zeven procent.

Als de VS er in zouden slagen hun bondgenoten te overtuigen de oliehandel met Iran te kappen, dan zouden andere olie-exporterende landen als Saoedi-Arabië, Irak, Koeweit en Rusland daarvan het meeste profijt kunnen hebben. Andere landen zouden er onbedoeld door in het nauw kunnen komen. Zo is Turkije momenteel sterk van Iraanse olie-export afhankelijk. Met het afknijpen van de Iraanse olie-export riskeren de VS dan ook Turkije verder van zich te vervreemden en in de armen van Rusland en Iran te drijven. In zo’n scenario zit het er ook in dat er alsnog een oliepijpleiding van Iran naar Turkije over land aangelegd wordt,

 » Lees verder

Waarom uitspraak Europese Hof van Justitie over nieuwe GGO-technieken belangrijk is?

Waarom uitspraak Europese Hof van Justitie over nieuwe GGO-technieken belangrijk is?

24-07-18 04:17:00,

De Morgen en La Libre Belgique brachten gisteren het nieuws dat in Vlaanderen sinds 2017 een geheime veldproef wordt gehouden door het Vlaams Instituut Biotechnologie (VIB) met GM-maïs veranderd met de CRISPR-Cas technologie, zonder toepassing van de normale GGO-procedures en regels. Dit feit roept vele vragen op en komt net op het moment dat het Europees Hof van Justitie een uitspraak gaat doen over de juridische status van deze nieuwe gentechnieken.

Uitspraak van het Europees Hof: meer duidelijkheid rond nieuwe GGO-technieken?

Op woensdag 25 juli 2018 (om 11 uur ’s morgens) zal het Europese Hof van Justitie (EHvJ) een uitspraak publiceren die mogelijk meer duidelijkheid verschaft over de wettelijke status van voedsel- en voedergewassen afgeleid van bepaalde nieuwe technieken voor genetische modificatie. Daarna is het woord weer aan de politiek (Europese Commissie en lidstaten) om precieze beslissingen te nemen over de nieuwe GGO-technieken.

Biotech-ontwikkelaars hebben een nieuwe generatie GM-technieken ontwikkeld om nieuwe voedselgewassen, bomen, dieren en insecten te creëren en hebben overeenkomstige octrooien ter waarde van enorme bedragen ingediend. De Franse Conseil d’État legde een aantal vragen met betrekking tot de juridische status van producten ontwikkeld op basis van deze nieuwe technieken voor aan het Europees Hof van Justitie.

Waarom is de uitspraak belangrijk? De uitspraak moet helpen verduidelijken of, en zo ja, welke van deze nieuwe genetisch gemodificeerde producten moeten worden onderworpen aan test- en etiketteringsvereisten die van toepassing zijn op de producten ontwikkeld op basis van GM-technieken die bekend waren toen de wet werd geschreven.

Uitzonderingen?

Volgens de Advocaat-Generaal van het EHvJ, die in januari al een voorlopige uitspraak deed, zijn de producten van nieuwe ‘gene-editing’ technieken te beschouwen als GGO’s. De vraag is alleen of ze uitgezonderd mogen worden van de toepassing van de regels, net als de oude ‘random mutagenesis’ technieken (waarbij onder hoge doses straling of chemicaliën allerlei mutaties werden geprovoceerd).

Door de manier waarop de vragen aan het Europees Hof zijn geformuleerd wordt echter de suggestie gewekt dat nieuwe gene-editing technieken óók “mutagenese”-technieken zijn. Volgens CEO en andere organisaties en juristen, mogen alleen de oude mutagenese technieken worden uitgezonderd van de wetgeving, niet de nieuwe, want die kon de wetgever niet kennen.

De Advocaat-Generaal concludeerde verder dat ‘gene-editing’ technieken alléén dan uitgezonderd kan worden als er geen “gebruik wordt gemaakt van recombinante nucleïne-zuren of GGOs”.

 » Lees verder

Waarom moeten bankiers zoveel verdienen – Marketupdate

Waarom moeten bankiers zoveel verdienen – Marketupdate

17-07-18 10:38:00,

Bankiers zullen er wel van balen, maar hun financieel doen en laten blijft de aandacht van het grote publiek vasthouden. Zo wijdde the Financial Times onlangs nog meerdere artikelen aan de wel zeer goed betaalde rol van bankiers bij Mergers & Acquisitions. De krant wist te melden dat Goldman Sachs maar liefst $105 miljoen incasseert voor zijn adviezen aan 21st Century Fox dat assets ter waarde van $71 miljard aan Walt Disney gaat verkopen. Dat is een ongehoord fors bedrag, maar nog altijd minder dan de $120 miljoen die Morgan Stanley incasseerde voor zijn adviezen aan Monsanto hoe zich het best te verkopen aan Bayer.

Het lopende jaar is een topjaar voor fusies en overnames en daarmee zijn het topdagen voor dealmakers als Goldman en Morgan Stanley. Maar wat leveren die topbankiers eigenlijk voor al dat geld? Het antwoord op die vraag luidt niet dat ze een treffende en juiste waardering voor de ceo ’s oplepelen. Veeleer volgen wat vage antwoorden over de kunst van het overtuigen. Het komt er feitelijk op neer dat ze het management laten geloven dat hun oplossing de beste mogelijke is. Of dat ook zo is, dat is een heel ander verhaal.

Fusies en overnames

Een goede adviseur moet over drie kwaliteiten beschikken waardoor hij min of meer zijn eigen fee kan bepalen. Hij moet duidelijk kunnen maken dat de belangen zeer hoog zijn en hij moet dat op het juiste moment doen. Het proces van M&A is een zenuwslopend proces, zeker voor ceo ’s en raden van bestuur die daar niet in getraind zijn en dat zijn de meesten. M&A’s trekken de aandacht van beleggers en de media en meestentijds volgen ze de onderhandelingen met geslepen messen. Een adviseur die claimt hen te kunnen behoeden voor de talloze valkuilen in de vaak lange onderhandelingen, is in hun ogen goud waard.

Ceo ’s kunnen ook gemakkelijk hoge beloningen voorspiegelen als ze adequaat bijgestaan worden. Het is immers niet hun eigen geld. Dat is beslist het geval, wanneer het eigen bedrijf in de aanbieding is. In dat geval gaat de rekening naar de overnemende partij. Als de ceo zelf overneemt, dan staat zijn reputatie op het spel en dat mag wat kosten. Het is uiteindelijk opnieuw het bedrijf dat voor de rekening opdraait. De truc van de adviseur is om aan te tonen dat zijn fee helemaal niet zo bijzonder is.

 » Lees verder

Waarom 1 miljard uitgeven een crisis is maar 221 miljard verliezen niet

Waarom 1 miljard uitgeven een crisis is maar 221 miljard verliezen niet

01-07-18 11:26:00,

“Fiscale spitstechnologie en belastingontwijking kosten ons land tweehonderd keer zoveel als de opvang van asielzoekers. Bij dat eerste haalt men de schouders op; dat tweede vult dagelijks de kranten, de zendtijd, en de sociale media. En enkel het tweede blijkt de term ‘crisis’ waard.” Jan Blommaert herleidt de ‘asielcrisis’ tot zijn ware dimensie

Het beeld van de samenleving dat we de afgelopen jaren zeer systematisch hebben ingelepeld gekregen is kreupel. Het kan eenvoudig samengevat worden: het kleine wordt systematisch uitvergroot, terwijl het grote systematisch gemininaliseerd wordt. We zijn op die manier een domme bevolking aan het worden, die het tegendeel gelooft van wat zich in de feiten voordoet en dit geloof dagelijks hoort en ziet bevestigen door degenen die autoriteit hebben.

We kunnen dit kreupele maatschappijbeeld heel eenvoudig illustreren aan de hand van drie feiten van de afgelopen dagen.

  • Feit 1. Het wereldwijde collectief van onderzoeksjournalisten dat twee jaar terug de Panama papers uitbracht doet er nog een schepje bovenop. Er komen nog 1,2 miljoen documenten bovenop de al gigantische stapel die in detail toonde hoe wereldwijde elites via een carroussel van belastingsparadijzen honderden miljarden buiten de greep van de fiscus houdt. Tot die wereldwijde elites behoren ook Belgen. Er waren er al ruim 700 vermeld in 2016; nu komen er nog 133 bij. En tot de organisatoren van de carrousel behoort ook de bank Belfius. Toen die bank nog Dexia heette mocht de Belgische belastingbetaler tientallen miljarden ophoesten om een faling tegen te gaan. En die bank biedt haar steenrijke topklanten al jaren gespecialiseerde diensten aan die hen zoveel mogelijk buiten de categorie van de belastingbetalers houden.

  • Feit 2. Minister  Van Overtveldt geeft zijn administratie de opdracht ‘milder’ te zijn voor bedrijven die bij de fiscus in het rood staan wegens BTW-fraude. Concreet: boetes die aan bedrijven worden opgelegd omwille van overtredingen van de BTW-wetgeving moeten vlotter kwijtgescholden worden. De uitleg is eenvoudig: Van Overtveldt wil een maatregel van de regering-Di Rupo terugdraaien. BTW-boeten werden door ondernemers immers gezien als een ‘pestbelasting’ (niet, dus, als een juridisch gegronde straf voor een vergrijp). En ondernemers pesten, daaraan wil Van Overtveldt niet meewerken.

  • Feit 3. Staatssecretaris Theo Francken doet een ‘eenmalige geste’: ons land zal 15 (vijftien) vluchtelingen opnemen die na een penibele tocht op de Middellandse Zee met het reddingsschip Lifeline in Malta zijn geland.

 » Lees verder

Waarom de slimme meter moest verplicht worden

Waarom de slimme meter moest verplicht worden

28-06-18 02:16:00,

Vanuit regeringskringen hoor je steeds hetzelfde antwoord op deze vraag: het is goedkoper om voor iedereen hetzelfde systeem te installeren. Als we echter een kijkje nemen naar de pilootprojecten, wordt duidelijk dat dit lang niet de enige reden kan zijn.

Pilootproject Eandis en Infrax

Tijdens een pilootproject van Infrax en Eandis werden in 2014 bijna 9000 meters geïnstalleerd bij Vlaamse gezinnen in het kader van een pilootproject. Wat blijkt? Acht percent van de gezinnen weigerde de digitale meter. Op het einde van het pilootproject konden mensen bij Infrax ook hun verbruik raadplegen. Dat is het gouden haantje: als mensen hun verbruik kunnen raadplegen, zullen ze meer besparen. Dat viel echter nogal tegen. Weinig mensen raadpleegden hun detailgegevens en nog minder deden dat meermaals.

Het hoge cijfer van mensen die weigert is markant omdat Eandis zelfs in een publicatie van 2015 met geen woord rept over wat de digitale meter nu exact bijhoudt en op welke manier dat je privacy schendt. Ze zeggen enkel dat de gegevens veilig verstuurd worden. En toch weigert bijna één op de tien de meter.

Linear-project: bevraging

Dat cijfer wordt nog verder bevestigd in onderzoek naar aanleiding van het Linear-project. Dat ging bij bijna tweehonderd gezinnen na hoe de smart grid hun leven en gedrag zou beïnvloeden. Zouden ze bijvoorbeeld hun tarieven actief sturen om zo minder te betalen voor energie?

In de marge van dit onderzoek werd de consument verdeeld in vier groepen, afhankelijk van de manier waarop gebruikers naar slimme huishoudtoestellen kijken. Vijfhonderd huishoudens – die representatief waren voor de Vlaamse energieconsument – werden bevraagd en in de segmenten ondergebracht. Dit zijn de segmenten en de resultaten:

  • Advocates (36%): de voorstanders van slimme huishoudtoestellen. Van hen mag een wasmachine zich bijvoorbeeld automatisch inschakelen als er niemand thuis is.
  • Supporters (27%): de supporters van slimme huishoudtoestellen. Ze stellen zich wat meer vragen over veiligheid en de controle over die toestellen.
  • Doubters (25%): de twijfelaars. Ze zijn minder positief dan de eerste twee groepen. Zo denken ze dat de slimme toestellen meer zullen kosten.
  • Refusers (12%): de weigeraars. Ze hebben geen intentie om slimme toestellen te gebruiken en geloven niet dat ze milieuvriendelijk zijn.

Wat valt er op? Dat opnieuw één op de tien deze technologie weigert.

 » Lees verder

Tien redenen waarom we de NAVO beter kwijt dan rijk zijn

Tien redenen waarom we de NAVO beter kwijt dan rijk zijn

27-06-18 06:19:00,

Op 11 en 12 juli slaan de NAVO-leiders opnieuw hun tenten op voor een NAVO-top in een nieuw complex waarvoor de belastingbetaler 1,1 miljard $ moest neertellen. De NAVO is een product van de Koude Oorlog. Terwijl het vroegere Warschaupact – de militaire alliantie van het communistische Oost-Europa – ophield te bestaan, versterkte de NAVO zich tot een mondiale actor door: de uitbreiding van het grondgebied, door militaire interventies buiten dat grondgebied en door een hele reeks militaire samenwerkingsverbanden met partners wereldwijd.

Zo’n topbijeenkomst is ook het ultieme moment om de pers te voeden met propaganda over ‘democratie’, ‘welvaart’, ‘vrede’ en ‘veiligheid’. Maar daarachter schuilt een heel andere, tegenovergestelde realiteit: die van het militarisme, geostrategische belangen, oorlogspolitiek en de winsten van de wapenindustrie, een organisatie die ten dienste staat van de politieke, economische en militaire oligarchie.

Hier tien redenen waarom de NAVO een organisatie is die we beter kwijt dan rijk zijn:

1. NAVO-lidstaten staan onder druk om 2% van het BBP te besteden aan Defensie. In tijden van besparingen moet België bijvoorbeeld zijn defensiebudget dus meer dan verdubbelen. Terwijl miljoenen mensen in Europa in armoede leven, moeten de Europese NAVO-lidstaten jaarlijks meer dan honderd miljard euro aan hun militaire apparaten besteden. Dat legt een grote hypotheek op de menselijke veiligheid die nood heeft aan sociaal-economische en milieu-investeringen.

2. Binnen het defensiebudget moet 20% gaan naar aankoop van oorlogstuig…. Voor de oorlogsindustrie is zo’n subsidie-enveloppe om van te watertanden. De wapenindustrie oefent rechtstreeks invloed uit op het NAVO- en EU-beleid via jaarlijkse bijeenkomsten van politici, militairen, wapenlobbyisten en gemilitariseerde academici (het ‘militair-industrieel complex’) en ziet met succes de economische belangen vervuld.

3. De NAVO ziet kernwapens als een hoeksteen van haar militaire strategie. I.p.v. werk te maken van ontwapening zoals gevraagd in het non-proliferatieverdrag worden de kernwapenarsenalen en hun draagsystemen in NAVO-verband gemoderniseerd. De NAVO-lidstaten weigeren om toe te treden tot het verdrag voor een verbod op kernwapens.

4. De NAVO blaast de dreiging met Rusland op en legitimeert zo provocatieve troepenontplooiingen in Polen en de Baltische Staten. Het defensiebudget van de NAVO-lidstaten (915 miljard $) is 14x groter dan dat van Rusland (66 miljard $). Dat van Frankrijk en Duitsland samen is al anderhalve keer groter.

 » Lees verder

Waarom het Europarlement zich zoveel zorgen maakte over Facebook – Lang Leve Europa!

27-06-18 08:13:00,

De aap komt uit de mauw. Het is je wellicht niet ontgaan, afgelopen weken was het Europarlement in het nieuws om Mark Zuckerberg vragen te stellen over de privacy van Europese gebruikers bij Facebook. Bijzonder: het EP maakt zich ineens druk over het beschermen van de rechten van het Europese volk? Gelukkig kreeg het EP geen antwoorden, gevolgd door een geheim achterkamertjes overleg met Zuckerberg. En uiteraard leuk: achteraf als europarlementarier gezellig op de foto met ‘Zuck’, leuk voor de kids. Juist.

Vandaag was in het nieuws waarom het Europees parlement zich ineens zoveel zorgen maakt over de privacy van bevolking (normaliter is de bevolking immers van geen enkel belang bij het Europarlement) en Facebook. De reden: De Europese verkiezingen.

Facebook belooft er alles aan te doen om nepnieuws te bestrijden tijdens de verkiezingen voor het Europese Parlement volgend jaar. Het bedrijf zal nep-gebruikersaccounts verwijderen en alle samenwerking verlenen aan landelijke electorale commissies, aldus Joel Kaplan tijdens de hoorzitting. [via FD]

Juist. Het recente gedoe van het EP rond Facebook was twee ledig: Deel 1 – het filteren van alle EU kritiek. Overduidelijk boven beschreven. En Deel 2…

Deel 2: Wanneer de Pro-EU partijen het flink voor de kiezen krijgen bij de verkiezingen – en die aanname lijkt gegrond gebaseerd op diverse recente lidstaatverkiezingen in Europa – dan heeft de EU een prachtige aanvalsmethode: Russische beïnvloeding en grootschalige misleiding van de bevolking. (Grappig hoe anderen verweten wordt wat ze zelf doen.) Het verhaal zal worden: Het volk is wel Pro-EU maar heeft zich helaas laten beïnvloeden door ‘nepnieuwscampagnes’ van ‘trollen’ uit ‘Rusland’.

De afwezige Deel 3: Privacy voor de Europese bevolking – een non-issue voor wat betreft het Europarlement. Daar ging het uiteraard nooit om. Juist niet, zou ik zeggen. De uitnodiging van Facebook’s Zuck ging niet over privacy-zorgen, maar over het censureren van ‘het nieuws’ op Facebook in het voordeel van het Europarlement. Het hele privacyverhaal was slechts het plausibel klinkende excuus. Dat verklaart ook meteen waarom de EU het overleg met Zuckerberg eigenlijk volledig achter gesloten deuren wilde houden.

Censuur,

 » Lees verder

Waarom betalen multinationals haast geen belastingen?

Waarom betalen multinationals haast geen belastingen?

17-06-18 03:03:00,

Zopas verscheen een uitgebreide wetenschappelijke studie over de belastingsstrategieën van multinationale ondernemingen (MNO’s).  Met hun titel, The Missing Profits of Nations, bekennen de auteurs (*1) kleur: elk miljard belasting dat deze bedrijven niet betalen is ten koste van het algemeen welzijn. Een andere aanwijzing dat deze onderzoekers zich terdege bewust zijn van de maatschappelijke functie van universitair onderzoek is dat ze al hun gegevens (paper, exceltabellen, programma’s, presentatie…)  ter beschikking stellen van het publiek (zie hier).

(Door Herman Michiel, oorspronkelijk verschenen op Ander Europa)

Om maar meteen één van hun bevindingen te vermelden: in de Europese Unie wordt ongeveer 20% van de door buitenlandse MNO’s verschuldigde belasting (*2) niet betaald, wat neerkomt op ongeveer 100 miljard  € ; dit is maar iets minder dan de totale jaarlijkse begroting van de Europese Unie!!

Maar belangrijker nog dan nieuw cijfermateriaal is de kritische aanpak van de onderzoekers bij de vraag: waarom betalen MNO’s steeds minder belastingen? Dat laatste betwijfelt niemand; tussen 1985 en 2018 daalde wereldwijd de gemiddelde wettelijke aanslagvoet voor bedrijven van 49% naar 24%; in de Verenigde Staten verminderde ‘populist’ Trump die aanslagvoet in 2018 van 35% naar 21% …
Waarom daalt de belasting op bedrijven? Hierover schrijven de auteurs het volgende:

“De standaard-uitleg is dat landen door de globalisering in een hardere concurrentiestrijd gewikkeld zijn voor productief kapitaal, en daarom de bedrijfsbelasting verlagen. Daardoor trekken ze meer machines, fabrieken en uitrusting aan, wat de productiviteit van de arbeid verhoogt en de lonen laat stijgen. De wereldwijde economische integratie heeft de localisering van kapitaalinvesteringen gevoeliger gemaakt voor verschillen in belastingen, wat tot een meer perfecte concurrentie tussen naties leidde.”

Maar, vragen de auteurs zich af,  is deze visie op globalisering en verandering in fiscale politiek ook empirisch vast te stellen?  Hun antwoord:

Our simple answer is “no.” Machines don’t move to low-tax places; paper profits do. By our estimates, close to 40% of multinational profits are artificially shifted to tax havens in 2015. This tax avoidance and the failure to curb it are the main reason why corporate tax rates are falling globally—not tax competition for productive
capital.

Overheden verlagen dus de belastingen op bedrijven en hebben allerlei speciale regelingen om buitenlands kapitaal aan te trekken,

 » Lees verder

“Waarom Ahed de soldaat sloeg”, een interview met haar vader

“Waarom Ahed de soldaat sloeg”, een interview met haar vader

13-06-18 05:58:00,

De intussen 17-jarige Palestijnse Ahed Tamimi zit momenteel een gevangenisstraf van 8 maanden uit voor het geven van een klap aan een Israëlische soldaat op haar families grondgebied afgelopen jaar. Dit gebeurde nadat Israëlische soldaten haar neef in het gezicht hadden geschoten. Aheds vader reflecteert op alles wat er gebeurd is.

Bassem Tamimi, de vader van Ahed Tamimi, vertelt op 4 mei 2018 in zijn bezette woonplaats Nabi Saleh het volgende in een interview met activisten van International Solidarity Movement: “Ik denk dat ze [Israëlische soldaten, red.] meer dan 300 keer mijn huis zijn binnengevallen. Ze namen mijn elektronische apparatuur meerdere keren mee. Ze braken mijn ramen meerdere keren. Ze beschoten de meeste van mijn kinderen meerdere keren. Mijn zoon is twee keer gearresteerd. Mijn vrouw is vijf keer gearresteerd. Ik was negen keer gearresteerd. Ik ben mishandeld en tijdelijk verlamd geweest. Mijn vrouw is in haar been geschoten, twee jaar kon ze niet stappen. Mijn huis staat onder een vernietigingsbevel. Na dit alles vroeg iemand waarom Ahed een soldaat een klap heeft gegeven? Ze moet een soldaat een klap geven. Soms heb ik het gevoel dat er een drievoudige standaard of meer bestaat als het gaat om het dealen met de Palestijnse kwestie.”

 » Lees verder

Waarom banken bij faillissementen altijd aan het langste eind trekken

Waarom banken bij faillissementen altijd aan het langste eind trekken

09-06-18 07:12:00,

Banken hebben de afgelopen jaren hun voorrangspositie bij faillissementen steeds verder verstevigd. Met dank aan zogeheten pandrechten en rechters bij de Hoge Raad. De gewone schuldeisers moeten daardoor steeds harder bloeden.

Dit stuk in 1 minuut

  • Jaarlijks laten failliete bedrijven miljarden aan schuld achter. Het is de taak van de curator om de resterende bezittingen te verdelen onder de schuldeisers.
  • Voor gewone schuldeisers is dit echter een ‘pauperparadijs’: zij zien gemiddeld nog geen 2 procent van hun vordering terug. Het salaris van de curator krijgt voorrang.
  • Maar baas-boven-baas zijn de banken. Die hebben door middel van zogeheten pandrechten voorrang op bijna alles en iedereen bij een faillissement.
  • De afgelopen jaren hebben banken deze voorrangspositie op alle mogelijke manieren steeds verder uitgebreid. Met alle gevolgen van dien voor gewone schuldeisers.


Lees verder

Eric Clapton soleerde Steppin’ out op een Gibson Les Paul-gitaar en Angus Young van AC/DC legde op zijn speciale SG ontelbare malen een Highway to Hell aan. Het Amerikaanse concern Gibson wist decennialang ’s werelds topgitaristen te verleiden en strikte zelfs Guns N’ Roses-ster Slash als brand ambassador. Dat is nu allemaal verleden tijd: de hofleverancier van de rock ‘n roll startte begin mei een Chapter 11–procedure om zich tegen een acuut faillissement te wapenen. Diezelfde bescherming gold echter niet voor Gibson Innovations Netherlands BV: op 15 mei viel het doek voor deze in Eindhoven gevestigde dochteronderneming, waar Gibson in samenwerking met Philips onder meer soundbars en koptelefoons produceerde.

Aan advocaat Floris Dix van Turnaround Advocaten de taak om het faillissement af te wikkelen. En hoewel het bedrijf vorig jaar nog een balanstotaal had van 121 miljoen euro, een omzet draaide van ruim 300 miljoen euro en 60 man personeel in dienst had, zit er voor de curator weinig muziek in dit faillissement. ‘Werkelijk alles van waarde is verpand: van de aandelen, tot de voorraden, debiteuren, banksaldi, handelsnamen, IE-rechten en inventaris aan toe,’ zegt Dix teleurgesteld. Hij geeft aan dat door verpanding zijn werk als curator vrijwel onmogelijk wordt gemaakt: ‘Er was niet eens een paar honderd euro om het telefoonnummer in de lucht te houden.’ 

Schuldeisers de dupe

Bijkomend probleem: Dix moet uit deze (lege) boedel ook zijn eigen salaris betalen.

 » Lees verder

Waarom hoopt Britse regering dat we de Skripals stilletjes vergeten?

Waarom hoopt Britse regering dat we de Skripals stilletjes vergeten?

04-06-18 12:30:00,

Op 4 maart 2018 werd Russisch dubbelspion Sergei Skripal samen met dochter Yulia op Britse bodem “vergiftigd met levensgevaarlijk zenuwgas Novichok”. 28 landen wezen 153 Russische diplomaten uit en troffen sancties. Sindsdien lijkt de zaak van de aardbodem verdwenen. Drie maand later is de Britse krant The Independent de eerste om heel voorzichtig kritische vragen te stellen. De eerste barst in dit bizarre verhaal?

Op 4 maart 2018 werd de wereld opgeschrikt door het nieuws dat de Russische regering van president Poetin op Britse bodem een moordpoging zou hebben ondernomen tegen voormalig dubbelspion Sergei Skripal. De Britse regering was onmiddellijk zeker van de ‘feiten’. Skripal was samen met zijn dochter Yulia vergiftigd met levensgevaarlijk zenuwgas Novichok (‘novichok’ betekent ‘nieuweling, nieuwkomer’). Beide slachtoffers verkeerden in levensgevaar en zouden zelfs na herstel meer dan waarschijnlijk (‘most probably’) zware en onherroepelijke fysische schade oplopen.

Brits eerste minister Theresa May kreeg onmiddellijk de steun van 28 landen die haar verontwaardiging deelden en samen 153 diplomaten uitwezen, één daarvan door de Belgische regering. De moordpoging werd veroordeeld als een schandalige misdaad “zonder voorgaande sinds het einde van de Koude Oorlog”. De zaak kwam tot op de VN-Veiligheidsraad, waar alleen een Russisch veto kon verhinderen dat ook de VN deze misdaad veroordeelde.

Grootste sensatie sinds einde Koude Oorlog

Het was dagenlang sensationeel frontpaginanieuws, de ene na de andere expert kwam zijn interpretatie geven van de redenen waarom Rusland dit had gedaan. Het debat ging daarbij niet over de vraag ‘of’ Rusland al dan niet de dader was van deze aanslag, maar ‘waarom’ Rusland deze aanslag had gepleegd, want dat laatste was boven alle twijfel verheven.

Een aantal waarnemers plaatsen onmiddellijk grote vraagtekens bij de hele zaak, waaronder Craig Murray, voormalig Brits ambassadeur in Oezbekistan van 2002 tot 2004. Tijdens zijn mandaat daar had hij geprotesteerd tegen de gruwelijke folterpraktijken van het regime van president Karimov, waar gevangenen werden mishandeld die door Groot-Brittannië, de VS en andere landen aan het land waren uitgeleverd. De Britse Labour-regering onder leiding van eerste minister Tony Blair weigerde de samenwerking met de Oezbeekse inlichtingendiensten stop te zetten en Murray werd ontslagen uit de diplomatieke dienst.

Murray was tijdens die korte periode in Oezbekistan echter ook een van de monitoren van de ontmanteling door de Organisatie voor het Verbod op Chemische Wapens (Engelse afkorting OPCW) van een gifgasfabriek in Oezbekistan die nog dateerde uit de tijd dat het land deel was van de Sovjet-Unie.

 » Lees verder

Waarom Libië een failed state werd

Waarom Libië een failed state werd

08-05-18 06:50:00,

In het Noord-Afrikaanse land werd in 2011 door westerse interventie een regimewissel doorgezet. Voorgewende reden was dat Khadaffi grof geweld zou gebruiken tegen de burgerbevolking. In feite werd het ooit welvarende land vanwege westerse belangen in chaos en ellende gestort.

Sinds 2015 geldt Libië als een van de grootste doorgangslanden voor de Afrikaanse migratie naar Europa. In het afgelopen jaar probeerden landen als Frankrijk en Italië de massale transit vanuit Libië in overladen en vaak niet zeewaardige boten te kanaliseren. Wat alleen al moeilijk bleek omdat er in Libië geen centraal gezag is dat de controle over de gehele Libische kust uitoefent. Of het teruglopen van de migratiestroom in het najaar van 2017 het gevolg is van onderhandelingen met lokale warlords of toch vooral met het jaargetijde samenhangt, zal de komende maanden blijken. De situatie in de Libische kampen is in ieder geval nauwelijks verbeterd.

Opdat niet in vergetelheid raakt hoe het tot deze tragedie gekomen is en wie daarvoor verantwoordelijk is, is het van belang om de aanvalsoorlog tegen Libië in herinnering te roepen, die ruim zeven jaar geleden, in maart 2011, begon. Op 1 mei 2003 verklaarde de toenmalige Amerikaanse president George W. Bush de Irak-oorlog voor succesvol beëindigd. Enkele dagen later verkondigde John Gibson, een leidende manager van de Halliburton’s Energy Service Group, in een interview: “We hopen dat Irak de eerste dominosteen is en dat Libië en Iran aansluitend vallen. We houden er niet van uit markten buitengesloten te worden, omdat dit onze concurrenten een oneerlijk voordeel verschaft.” De voorzitter van de raad van toezicht van Halliburton van 1995 tot 2000 was Richard (Dick) Cheney, voordat hij in 2001 vicepresident van de Verenigde Staten werd.

In 2011 moest de Libische dominosteen vallen. Bewust misleidende berichten over slachtingen die de Libische regering aan zou richten onder demonstranten leidden op 17 maart tot Resolutie 1973 van de VN-Veiligheidsraad, waarmee een wapenembargo en een no-fly-zone werden opgelegd. Op 19 maart begonnen Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten luchtaanvallen op Libië, totdat de NAVO de oorlogsvoering op 31 maart overnam. Tegen de zomer van 2011 had de door Resolutie 1973 voorziene beperkte interventie ter bescherming van burgers zich ontwikkeld tot een tegen het internationaal recht indruisende campagne voor regime change. De uitkomst was de politieke en economische instorting van Libië,

 » Lees verder

Waarom de ‘Noord-Syrische’ staat er niet zal komen

Waarom de ‘Noord-Syrische’ staat er niet zal komen

24-04-18 08:40:00,

Op dinsdag 10 april jongstleden was er op het initiatief van ‘Sallux’, de denktank van de pan-Europese partij ECPM, een conferentie plaats onder de naam ‘A future for democracy in Syria’.

Meer specifiek ging het over de toekomst van DFNS, Democratic Federation of Northern Syria. Een bestuur dat zichzelf heeft gevormd in het Noord-Oosten van Syrië. In dit gebied leven Koerden, Assyriërs, Turkmenen, Syriërs, … en staat onder controle van de Syrian Democratic Forces. Zij vroegen aandacht voor de humanitaire crisis die dankzij de Turkse agressie (Afrin, Idlib,…) is ontstaan.

In het panel zaten onder ander Branislav Skripek (ECR-fractie Europees Parlement), Sanharib Barsom (Co-president van DFNS), Sanharib Barsom (Co-president van het kanton Jazira) en een aantal leden van de bestuursraad van DFNS. Het Geopolitiek Instituut Vlaanderen – Nederland was uitgenodigd op dit congres.

De vragen gingen om een halt toe te roepen aan de Turke militaire interventie in de regio, te helpen aan de heropbouw van de regio, een zetel bij de VN, hulp bij het onderwijs en hulp voor een veilige terugkeer van vluchtelingen. Buiten ogenschijnlijk nobele doelstelling rest de vraag wat de slaagkansen zijn van een zelfstandige regio in het Noordoosten van Syrië.

Turkse agressie

Het Turkse militaire offensief is nog volop bezig, en de vraag is of ze bij de Europese Unie gehoor krijgen op hun vraag om deze interventie te stoppen. De Europese Unie is natuurlijk al lang specialist in met een moreel vingertje te wijzen als het gaat om landen te veroordelen. Maar handelen is nog iets anders, laat staan dat ze militair iets gaan doen om het Turkse leger tegen te houden.

Bovendien heeft de EU Turkije momenteel nodig. De honderdduizenden vluchtelingen die zich momenteel in Turkije bevinden, zouden geen goed nieuws zijn voor de publieke opinie in Europa, als die plots richting het Europese continent zouden komen.

De grootmacht die wel een rol van betekenis zou kunnen spelen, of moeten spelen voor de Syrian Democratic Forces, zijn de Verenigde Staten. Echter heeft Afrin al wel bewezen dat wanneer NAVO-bondgenoot Turkije in het spel komt meespelen, de bescherming wegvalt voor de Koerdische milities. Als de Verenigde Staten moeten kiezen tussen Turkije en DFNS gaan de VS niet riskeren dat Turkije zich verder afkeert van de NAVO.

 » Lees verder

Waarom Moldavië zich niet zal verenigen met Roemenië

Waarom Moldavië zich niet zal verenigen met Roemenië

26-03-18 07:49:00,

Zondag hebben enkele tienduizenden Moldaviërs en een aantal Roemeense oppositieleiders in de Moldavische hoofdstad Chisinau gedemonstreerd voor vereniging van Moldavië en Roemenië. Beide landen delen een taal en een deel van hun geschiedenis met elkaar. Toch is het zeer onwaarschijnlijk dat de vereniging in de nabije toekomst tot stand komt.

Moldavië is in zijn huidige vorm ontstaan in 1991 door het uiteenvallen van de Sovjet-Unie. De naam ervan verwijst naar een historisch vorstendom, dat zowel de huidige staat Moldavië als de gelijknamige Roemeense provincie omspande, alsmede enkele gebieden die nu in Oekraïne liggen. Dit vorstendom kwam al snel onder Ottomaanse invloed te staan en werd uiteindelijk een Ottomaanse vazalstaat. Aan het einde van de Russisch-Turkse oorlog, in 1812, viel het oostelijke deel van Moldavië tussen de rivieren de Proet en de Dnjestr, Bessarabië genoemd, aan het Russische Rijk toe, dit gebied vormt ruwweg de huidige republiek Moldavië plus de Boedzjak, die nu in Oekraïne ligt. In het kielzog van de Russische Revolutie werd in 1917 in Chisinau een Moldavische Republiek uitgeroepen, die zich daarna prompt aansloot bij Roemenië.

Roemenië zelf is echter ook een jonge staat, want dit land kwam pas in de jaren ’60 van de 19e eeuw tot stand, door samenvoeging van het vorstendom Walachije en het niet-Russische deel van het vorstendom Moldavië. Na de Eerste Wereldoorlog ontmantelden de geallieerden het Oostenrijk-Hongaarse rijk en werd Transsylvanië bij Roemenië gevoegd. Door de aansluiting van enerzijds Transsylvanië en anderzijds Bessarabië, bereikte Roemenië zijn grootste omvang. In de Tweede Wereldoorlog verloor Roemenië Moldavië echter weer aan de Sovjet-Unie.

De geopolitiek van Roemenië

Het gebied van het huidige Moldavië heeft al met al slechts zo’n 23 jaar deel uitgemaakt van Roemenië. De Moldaviërs en Roemenen worden dan wel samengebonden door een gedeelde taal, maar dat is op zichzelf niet genoeg basis om tot staatkundige eenheid te komen. Daarbij komt dus dat de historische band tussen de landen relatief zwak is. Doordat Moldavië lange tijd deel uit heeft gemaakt van het Russische Rijk en de Sovjet-Unie, heeft het volk een andere mentaliteit gevormd dan het volk in Roemenië. Ook heeft de economische structuur zich heel anders ontwikkelt.

Overigens is ook binnen Roemenië zelf een groot onderscheid in mentaliteit en culturele oriëntatie te zien tussen Transsylvanië enerzijds en Walachije en Moldavië anderzijds.

 » Lees verder

Waarom de Russen voor Poetin kiezen

12-03-18 10:34:00,

Op 18 maart vinden er in Rusland presidentsverkiezingen plaats. Dat Vladimir Poetin herkozen wordt, is duidelijk, hij geniet grote populariteit onder de bevolking en de tegenkandidaten overtuigen niet.

De eerste twee kandidaten die door de kiescommissie geregistreerd werden, zijn ook de belangrijkste uitdagers van Poetin, Pavel Groedinin en Vladimir Zjirinovski.

Zjirinovski is partijleider van de rechtse, nationalistische LDPR en neemt al sinds 1991 met wisselend succes aan de presidentsverkiezingen deel. Zijn beste resultaat behaalde hij in 2008 met 9,5 procent van de stemmen tegen Dmitri Medvedev van Poetins partij Verenigd Rusland (Poetin zelf deed toen niet mee aan de verkiezingen; hij werd in 2009 premier). In 2012 haalde Zjirinovski zes procent en nu staat hij in de peilingen ook daaromtrent. Zijn partij doet het in de parlementsverkiezingen beter en daaruit spreekt dat er meer Russen zijn die zijn opvattingen delen dan hem als een geschikte president zien. Aan het begin van de Oekraïense crisis stelde hij bijvoorbeeld voor Oekraïne op te delen. Polen, Hongarije en Roemenië zouden zich dan ontfermen over hun historische territorium dat nu tot Oekraïne behoort, terwijl Rusland hetzelfde zou doen met ‘Nieuw-Rusland’. Hoewel de meeste Russen sympathiseren met Zjirinovski’s redenatie, zien ze ook wel dat dit geen realistische manier van handelen voor een president was geweest. De andere landen zouden niet meegewerkt hebben en Rusland zou in een openlijk gewapend conflict met het Westen verzeild zijn geraakt.

Blijf op de hoogte van nieuws, opinie en achtergronden: Volg Novini!

Lang werd gedacht dat Gennadi Zjoeganov, die iets van Zjirinovski’s sentiment ten aanzien van Nieuw-Rusland deelt en al sinds 1993 de Communistische Partij KPRF leidt, opnieuw presidentskandidaat zou zijn. In 2012 eindigde hij met 17 procent achter Poetin. De KPRF koos er na veel vijven en zessen echter voor de kandidatuur van Pavel Groedinin, een succesvol landbouwondernemer, te steunen. Groedinin was eerder reeds geselecteerd door Links Front, een coalitie van extraparlementaire partijtjes. Hoewel de keuze voor Groedinin als frisse kandidaat bij sommigen sympathie wekt, werkt het in het nadeel van Groedinin dat hij alleen lokale politieke ervaring heeft, terwijl Rusland juist met grote internationale uitdagingen te maken heeft. Zijn inzet op verzoening met Kiev komt in dit verband vooral naïef over.

Verder zijn er dan nog de ultranationalist Sergej Baboerin en een aantal liberale kandidaten.

 » Lees verder

Waarom echte waarde zich niet in geld uit laat drukken

Waarom echte waarde zich niet in geld uit laat drukken

03-02-18 07:58:00,

Zaken die evenveel geld kosten, kunnen enorm verschillen in hun feitelijke waarde. En van een hoop zaken is de waarde zelfs helemaal niet in geld uit te drukken. Waarom blijven we het dan toch proberen?

Voorwoord

Lieve lezer, het leek me aardig om eens met de deur in huis te vallen en direct met een case te beginnen. In deze aflevering laat ik zien dat niet alles wat van waarde is, in geld uit te drukken is. Dank nog voor de meer dan tweehonderd bijdragen aan de discussie over mijn vorige hoofdstuk. 

Even een opmerking tussendoor. Ik heb naar aanleiding van discussies op Follow the Money lang nagedacht en overlegd over een passend woord voor het vakgebied van de economie. In het Engels heet dat ‘economics’, wat duidelijk onderscheiden is van het woord ‘economy’. In het Nederlands hebben we dat onderscheid niet: het heet allebei ‘economie’, en dat is lastig. Ik heb een maandje geëxperimenteerd met het woord ‘economica’, maar dat beviel me toch niet echt. Uiteindelijk heb ik nu gekozen voor het woord ‘economistiek’, dat dus staat voor ‘de bestudering van de economie’ — en in het kader van mijn boek vooral van de macro-economie. Met als bijbehorend bijvoeglijk naamwoord ‘economistisch’. Daardoor kan ik dus uitspraken doen (en onderbouwen) als ‘de economistiek is een protowetenschap.’

In hoofdstuk 1 en 2 heb ik met terugwerkende kracht de teksten, overal waar dat relevant is, dienovereenkomstig aangepast. In hoofdstuk 1 heb ik bovendien de term netjes gedefinieerd. Dat heb ik natuurlijk niet gedaan in de afleveringen die ik al op FTM heb gepubliceerd; dat zou geschiedvervalsing zijn. Vanaf nu zal ik de term echter gewoon gebruiken.


Lees verder
Inklappen

Hoofdstuk 2.2: Waarden

De vergelijkingen in case 2.2 kloppen allemaal, of deden dat in een recent verleden — feitelijk, of op grond van schattingen van deskundigen. Als je wilt weten waarom en hoe, kun je een spreadsheet downloaden (‘What’s it worth’) vanaf de website die bij dit boek hoort. Daarin wordt de waarde van elk onderdeel weergegeven in dollars en euro’s, compleet met toelichtingen en bronvermeldingen.

Als geld niet bestond, en alle transacties door middel van ruilhandel moesten plaatsvinden, zouden veel van de vergelijkingen van case 2.2 nog steeds tot stand kunnen komen.

 » Lees verder