2021- 20 September – Hoe belangrijk zijn niet-ingeënte mensen voor de wetenschap en de solidariteit?

Beste vrienden

Ik doe u hier een uitstekende tekst toekomen van de antroposofische arts Hans-Jürgen Scheurle ( sinnespark@t-online.de ).

Met vriendelijke groet, Friedwart Husemann

Hoe belangrijk zijn niet-ingeënte mensen voor de wetenschap en de solidariteit? – De oplossing voor drie huidige problemen

Over vaccinatie tegen Covid-19 rijzen drie vragen die dringend moeten worden beantwoord: De kwestie van de solidariteit; die van de vergelijking van de gevaccineerden met de niet-gevaccineerden; en die van het doel of de doelstelling voor de beëindiging van de Coronamaatregelen. Moet dat laatste voor onbepaalde tijd doorgaan? Er is nog steeds geen bindend punt waarop men kan zeggen: Als we dit doel hebben bereikt, kunnen we dan de maatregelen beëindigen? Tot nu toe ontbreekt een dergelijk merkteken. De volgende overwegingen effenen de weg naar een oplossing voor open vragen in de Corona-crisis.

Solidariteit met de gemeenschap is een hoofdargument waarmee de ongevaccineerden in een soort groepsdruk moeten worden aangespoord zich te laten vaccineren. Solidariteit kan echter niet betekenen dat men iets doet alleen omdat vele anderen het ook doen; als velen van een brug in het water springen, hoeven alle anderen niet te volgen. Solidariteit kan alleen betekenen dat het gedrag van velen dat de gemeenschap bevordert, ook door het individu moet worden gesteund. Daartoe moet echter worden verduidelijkt wat gemeenschapsbevorderend is, met name of vaccinatie al dan niet het leven en de gezondheid van de meerderheid van de mensen in stand kan houden en verbeteren. Maar dat is nu juist wat we nog niet weten, althans niet zeker weten. Daarom zijn de huidige inentingen slechts voorlopig goedgekeurd, maar nog niet definitief. Naar mijn mening kan er geen sprake zijn van solidariteit zolang niet met zekerheid is bewezen dat vaccinatie een positief effect heeft op de bevolking. Daarvoor zou het zelfs vals kunnen zijn, omdat het ernstig bewijs in beide richtingen verhindert. Dit betekent dat zelfs de niet-gevaccineerden een beslissende rol spelen in het Corona-plan spel!

De tweede vraag is het belang van een vergelijkingsgroep van niet-ingeënte mensen. Alleen als in de komende maanden een groter aantal mensen ongevaccineerd blijft, zal het mogelijk zijn later de resultaten in welke van de twee groepen te vergelijken. Aangezien alle vaccins nog definitief moeten worden goedgekeurd, moeten eerst zowel de positieve resultaten als de ongewenste bijwerkingen in verschillende landen (Duitsland en Europa, Israël of de VS, enz.) worden verzameld en kritisch beoordeeld om vervolgens serieus te kunnen zeggen welke weg in de toekomst het beste kan worden bewandeld. Indien echter alle of bijna alle mensen in een land tegen Corona zouden worden ingeënt, zouden er uiteindelijk onvoldoende vergelijkingsmogelijkheden zijn om uit te maken welke effecten en bijwerkingen aan de inenting kunnen worden toegeschreven en welke niet.

Daarom zal het van belang zijn na te gaan welke resultaten worden bereikt met een enkele, dubbele of meervoudige vaccinatie enerzijds, en welke ziekteprocessen aanwezig zijn bij de niet-gevaccineerden anderzijds. Zijn zij uiteindelijk beter of slechter af dan de anderen? De vier groepen (één-, twee- en meervoudig gevaccineerden en niet-gevaccineerden) moeten met elkaar kunnen worden vergeleken. Het gaat hier immers om een zogenaamd veldexperiment waarbij miljoenen mensen, inmiddels waarschijnlijk miljarden, quasi proefkonijn zijn. – In de Coronacrisis is het voor de geneeskunde en het gezondheidsbeleid moeilijk om vergelijkingen te trekken, omdat doorslaggevende gegevens soms verschillend en soms helemaal niet worden geïnterpreteerd. Dit betekent echter dat geschikte criteria voor het beoordelen van de ernst van de pandemie van Corona vanuit wetenschappelijk-medisch oogpunt en voor het nemen van de juiste politieke maatregelen ontbreken. Een belangrijke bron van gegevens mag hier niet begraven worden! Een overeenkomstig aantal niet-gevaccineerden moet bij de eindevaluatie van het veldexperiment worden betrokken! Alleen met een overblijvende vergelijkingsgroep van niet-gevaccineerden kunnen vergelijkingen worden gemaakt. –

Er is echter nog steeds geen voorstel over hoe groot de groep van niet-gevaccineerden moet zijn. Een mogelijk verstandig voorstel zou zijn de vaccinatie te beperken tot iets meer dan 2/3 tot maximaal ¾ van de bevolking, of niet meer dan maximaal 75% van de volwassen burgers in Duitsland te vaccineren. Momenteel is ongeveer 62% van de bevolking al tweemaal gevaccineerd en ongeveer 70% eenmaal. Dit betekent dat de groep van niet-gevaccineerden die kan worden gebruikt voor vergelijking met de gevaccineerden ongeveer 1/3 tot maximaal ¼ bedraagt.

Met dit cijfer zou de huidige vaccinatiecampagne haar beoogde doel al hebben bereikt. Het zou dus vandaag kunnen worden stopgezet en hooguit zou degenen die zich willen laten vaccineren, dat kunnen worden toegestaan. De problematische vaccinatie van kinderen en adolescenten onder de 18 jaar, zuigelingen en peuters, die niet consequent wordt aanbevolen, kan ook achterwege blijven.

Dit voorstel biedt een oplossing voor drie bestaande problemen: ten eerste het wetenschappelijk-medische probleem van de wijze waarop het succes van een vaccinatie met de voorlopig goedgekeurde vaccins definitief kan worden beoordeeld. Tot nu toe hebben epidemiologen en politici geen rekening gehouden met het belang van de controlegroep van niet-gevaccineerden.

Ten tweede biedt het een oplossing voor het probleem hoe de politieke maatregelen moeten worden beperkt of tot welk percentage de vaccinatie maximaal moet worden voortgezet. Zelfs als men om andere redenen tot een ander cijfer zou komen: Eén ding is zeker: zonder een overeenkomstig aantal niet-gevaccineerden kunnen geen serieuze conclusies worden getrokken over positieve effecten en ongewenste neveneffecten van vaccinatie. Een groep van ten minste 25-30% niet-gevaccineerden maakt een serieuze vergelijking met de gevaccineerden mogelijk.

Ten derde wordt een consensusprobleem achter de vraag naar solidariteit opgelost: zolang een groter deel van de burgers van veel landen zich niet wil laten vaccineren, ontstaat er in Duitsland een tweedeling in gevaccineerden en niet-gevaccineerden, die gepaard gaat met sociale smaad en economische achterstelling van de laatstgenoemden, alsook met demonstraties, instorting, wanhoop en zelfmoorden (die, zoals is gebleken, dreigt te ontaarden in burgeroorlog-achtige toestanden). Hier is een voorstel voor pacificatie!

Het bezwaar dat een dergelijke oplossing zou kunnen leiden tot een massale toename van coronapatiënten is voorspelbaar maar niet steekhoudend, aangezien het ook andersom zou kunnen zijn: Wij kennen de toekomst niet en weten dus nog niet of het niet andersom zal zijn, in welke richting het wereldwijde veldexperiment met vaccinatie zal wijzen. Het voordeel van vaccinatie kan alleen geloofwaardig worden aangetoond als ook degenen die gevaccineerd zijn, worden meegerekend. Daartoe moeten zij als groep worden gerespecteerd.

Originele (Duitse) tekst:

Liebe Freunde

ich leite Ihnen hier einen hervorragenden Text des anthroposophiechen Arztes Hans-Jürgen Scheurle ( <sinnespark@t-online.de> ) weiter. Herzlich Ihr Friedwart Husemann

Wie wichtig sind Ungeimpfte für Wissenschaft und Solidarität? – Die Lösung von drei aktuellen Problemen

Drei Fragen stellen sich zur Impfung gegen Covid-19 die dringend zu beantworten sind: Die Frage nach der Solidarität; die nach dem Vergleich von Geimpften mit den Nicht-Geimpften; und die nach der Zielsetzung bzw. Zielvorstellung zur Beendigung der Corona-Maßnahmen. Sollen letztere unbegrenzt immer weiter gehen? Es gibt noch keine verbindliche Marke an der man sagen kann: Wenn wir dieses Ziel erreicht haben können wir die Maßnahmen beenden? Bisher fehlt eine solche Marke. Folgende Überlegungen bahnen den Weg zu einer Lösung offener Fragen in der Corona-Krise.

Solidarität mit der Gemeinschaft ist ein Hauptargument, mit welchem die Ungeimpften in einer Art Gruppenzwang zur Impfung gedrängt werden sollen. Solidarität kann aber nicht heißen dass man etwas nur deshalb tut weil viele Andere es auch tun; wenn Viele von einer Brücke ins Wasser springen, müssen nicht auch alle Anderen hinterher. Solidarität kann hier nur bedeuten, dass ein gemeinschaftsförderndes Verhalten Vieler auch vom Einzelnen mit getragen werden soll. Dazu ist es aber notwendig zu klären, was gemeinschaftsfördernd ist, konkret, ob die Impfung das Leben und die Gesundheit der meisten Menschen erhalten und verbessern kann oder nicht. Eben dies wissen wir jedoch noch nicht, zumindest nicht sicher. Deshalb sind die heutigen Impfungen auch nur vorläufig, aber noch nicht endgültig zugelassen. Von Solidarität kann m. E. erst die Rede sein, wenn eine positive Wirkung der Impfung auf die Bevölkerung sicher nachgewiesen worden ist. Vorher könnte sie sogar falsch sein, weil sie den seriösen Nachweis in beiden Richtungen verhindert. Das heißt, auch die Nicht-Geimpften spielen eine entscheidende Rolle im Corona-Planspiel! 

Die zweite Frage ist die nach der Wichtigkeit einer Vergleichsgruppe nicht geimpfter Menschen. Nur wenn eine größere Anzahl Menschen in den nächsten Monaten ungeimpft bleibt, lässt sich später vergleichen welche Ergebnisse in welcher der beiden Gruppen vorliegen. Da sämtliche Impfstoffe noch eine endgültige Zulassung brauchen, müssen sowohl die positiven Ergebnisse als auch die unerwünschten Nebenwirkungen in verschiedenen Ländern (Deutschland und Europa, Israel oder USA usw.) zunächst gesammelt und kritisch beurteilt werden um dann seriös sagen zu können welcher Weg künftig am besten einzuschlagen ist. Würden jedoch sämtliche oder fast alle Menschen eines Landes gegen Corona geimpft, gäbe es am Ende keine ausreichenden Vergleichsmöglichkeiten um zu entscheiden, welche Wirkungen und Nebenwirkungen auf die Impfung zurückzuführen sind und welche nicht. 

Daher wird es einerseits wichtig sein zu beobachten welche Ergebnisse eine einmalige, zweimalige oder mehrfache Impfung erzielt, andererseits, welche Krankheitsverläufe bei den Nicht-Geimpften vorliegen. Geht es ihnen letztlich besser oder schlechter als den anderen? Alle vier Gruppen (die einmal-, zweimal-, mehrfach- und die nicht-Geimpften) müssen miteinander verglichen werden können. Es handelt sich ja erklärter Weise um ein sog. Feldexperiment, bei dem Millionen von Menschen, inzwischen wohl schon Milliarden quasi Versuchskaninchen sind. – Medizin und Gesundheitspolitik tun sich in der Corona-Krise schwer, Vergleiche zu ziehen, weil entscheidende Daten teils unterschiedlich interpretiert werden, teils überhaupt fehlen. Damit aber entfallen auch geeignete Kriterien um die Schwere der Corona-Pandemie wissenschaftlich-medizinisch zu beurteilen und die richtigen politischen Maßnahmen zu treffen. Hier sollte nicht eine wichtige Datenquelle verschüttet werden! Eine entsprechende Anzahl Ungeimpfter ist in die endgültige Auswertung des Feldexperiments unbedingt einzubeziehen! Nur mit einer verbleibenden Vergleichsgruppe nicht geimpfter Menschen lassen sich Vergleiche ziehen. – 

Es fehlt jedoch bisher noch ein Vorschlag, wie groß die Gruppe der Ungeimpften sein sollte. Ein möglicher sinnvoller Vorschlag wäre, die Impfung bei knapp über 2/3 bis maximal ¾ der Bevölkerung zu deckeln bzw. nicht mehr als höchstens 75 % der erwachsenen Bürgerinnen und Bürger  in Deutschland zu impfen. Gegenwärtig sind bereits etwa 62% der Bevölkerung zweimal und etwa 70% einmal geimpft. Damit beträgt die Gruppe der Nicht-Geimpften, die zum Vergleich mit den Geimpften herangezogen werden kann etwa 1/3 bis maximal ¼. 

Mit dieser Zahl hätte die gegenwärtige Impfaktion ihr vorgesehenes Ziel bereits erreicht. Man könnte sie somit heute beenden und allenfalls noch diejenigen zur Impfung zulassen die dies selbst wünschen. Auch die nicht durchgehend empfohlene, problematische Impfung von Kindern und Jugendlichen unter 18 Jahren, Säuglingen und Kleinkindern kann entfallen.

Dieser Vorschlag löst drei aktuelle Probleme: Einmal das wissenschaftlich-medizinische Problem, wie nämlich ein Impferfolg mit den vorläufig zugelassenen Vakzinen abschließend beurteilt werden kann. Bisher fehlt die Überlegung, welche Bedeutung die Kontrollgruppe Ungeimpfter haben muss, bei Epidemiologen und Politikern. 

Zweitens löst sich das Problem, wie die politischen Maßnahmen zu begrenzen sind bzw. bis zu welcher Prozentzahl die Impfungen höchstens fortgesetzt werden sollen. Auch wenn man aus anderen Gründen zu einer anderen Zahl kommen sollte: Fest steht, ohne eine entsprechende Anzahl nicht geimpfter Menschen lassen sich keine seriösen Schlüsse über positive Wirkungen und unerwünschte Nebenwirkungen der Impfung ziehen. Eine Gruppe von mindestens 25 – 30% Ungeimpften erlaubt einen seriösen Vergleich mit den Geimpften.

Drittens löst sich ein Konsensproblem, das hinter der Forderung nach Solidarität steht: Solange sich ein größerer Teil der Bürger vieler Länder nicht impfen lassen will zeichnet sich auch eine Spaltung Deutschlands in Geimpfte und Ungeimpfte ab, die mit sozialer Diffamierung und wirtschaftlicher Benachteiligung der letzteren sowie mit Demonstrationen, Kollaps, Verzweiflung und Selbstmorden einhergeht (was, wie sich gezeigt hat bis in bürgerkriegsartige Zustände auszuarten droht). Hier wäre ein Vorschlag zur Befriedung!

Der Einwand, dass es bei einer solchen Lösung zur massiven Zunahme von Corona-Kranken kommen könnte ist vorhersehbar aber nicht stichhaltig, da es auch genau umgekehrt sein kann: Wir kennen die Zukunft nicht und wissen daher noch nicht, ob es nicht umgekehrt sein, in welche Richtung das weltweite Feldexperiment mit der Impfung deuten wird. Der Nutzen der Impfung wird nur glaubwürdig belegt werden können wenn auch die Umgeimpften mit einbezogen werden. Dazu müssen sie als Gruppe respektiert werden.